Hendrik Carette in het museum van de negentiende eeuw

Les gémissements poétiques de ce siècle ne sont que des sophismes.

Isidore Ducasse, Poésies I

Wat het uitvinden betreft, waren zij voortvarend,

de jonge genieën, het stoomschip verdrong

het zeilschip, de stoomtrein verving

de postkoets en de stoomtram remplaceerde

de landauer, de tilbury of de lichte kales

en de eerste auto’s waren belachelijke berlines.

Jazeker, er was de uitvinding van de draadloze

verbinding en de slavernij en de slavenhandel

werden bijna overal verboden.

In het tsaristische Rusland

werden de lijfeigenen bevrijd en de dode zielen

zelfs niet meer bijgeteld.

In Basel leed een dithyrambische magister

met een monsterlijke knevel

aan overmatige onanie.

In Kopenhagen verbrak een Deense theoloog

zijn verloving en bestudeerde de ironie

en de angst alsook onze existentie.

In Petersburg schreef een hogere ambtenaar

over een vreemde neus en

een warme dure mantel.

In Danzig werd een Duits genie geboren

en in Montevideo

begon Maldoror te zingen.

In Parijs, de hoofdstad van deze eeuw,

liet een demonische dichter opeens

zijn haar groen verven.

Hier las een priester-dichter deemoedig zijn brevier.

Ach, alleen kapitein Ahab en kapitein Nemo

waren de ware helden

van deze gekke geniale tijd.

Hendrik CARETTE