Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
Beatrice Cenci Toneelmakers zitten verwoed te zoeken naar ijzersterke repertoirestukken, maar komen steeds opnieuw terecht bij Aischylos, Sofocles, Euripides, Shakespeare, Tsjechov, Molière, Ibsen en wat mindere toneelgoden. Maar hoewel ze weten dat het,...
Lire la suite
Een aantal essays uit het maandblad Streven werden gebundeld onder de titel Marktisme. Kritiek op het berekenende samenleven. Marktisme is is een nieuw begrip. Een warrig begrip. Moeilijk te omschrijven. Het is immers niet iets ‘precies’, het is iets...
Lire la suite
Liane Bruylants (1921-2009), HFJ en John Bel (1925-2008) Op stevig aandringen van CDR-lid Jan Scheirs (en met zijn medewerking) heb ik gisteren eindelijk nog eens gewerkt aan de klassering van mijn onoverzichtelijk foto-archief. In de loop der jaren heb...
Lire la suiteJess De Gruyter (foto: Bert Bevers) Graag mag ik naar films van Don Siegel (1912-1991) kijken. Hij bouwt de spanning altijd goed op, en houdt zijn actiescènes meesterlijk in de hand. Weinig mensen weten dat hij in 1945 debuteerde met twee kortfilms, Hitler...
Lire la suite
Een windstil bos op een zomeravond, een bos dat niet bestaat. Daarin een woning met veel glas, waarin de prachtige tonen van het laatste licht van een zonsondergang weerkaatsen. Jij staat in dat bos, en plots ben je getuige van iets onverwachts. Sla je...
Lire la suite
Gisterenmiddag (waar is de tijd dat je je post om 8 uur ontving?) vond ik (buiten te betalen rekeningen – ik ben principieel tegenstander van bankdomiciliëringen...) de jongste aflevering van Kunsttijdschrift Vlaanderen en van Wetenschappelijke Tijdingen...
Lire la suite
Hoe meer ik lees, hoe meer ik tot wanhoop word gedreven. Een moratorium van minstens twee jaar op nieuwe publicaties zou meer dan welkom zijn want hopeloos loop ik achter. Niettemin blijf ik volhouden en hardleers blijf ik lectuur achter mijn kiezen steken....
Lire la suite
Van Hugo Claus naar Joris van Severen, de stap is voor mij gauw gezet. In De Verwondering (1962), het absolute proza-meesterwerk van Claus, spookt de schaduw van de leider van het Verdinaso, de “Imperiale Staatsman”, die ook expliciet ter sprake komt...
Lire la suite