Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
12 décembre 2011 1 12 /12 /décembre /2011 02:49

 

MPenMendes.jpg

Marie-Paule Andries en Bob Mendes


Bij de uitreiking van de DDK 2011 bracht Marie-Paule Andries (secretaris van de vzw De Diamanten Kogel) niet alleen de groeten over van sponsor Serge Muller. Als spontane bijdrage tot de ontstaansgeschienis van DDK beklemtoonde ze ”tongue in cheek” dat Bob Mendes tien jaar geleden een droom had (zie een vorige aflevering) – “voor bestuur en jury werd het wel soms een nachtmerrie, maar we blijven de trofee koesteren en beschermen”.

Bovendien onderstreepte ze terecht dat er jaarlijks weliswaar slechts één trofee wordt uitgereikt, maar dat alle genomineerden, die in feite zowat op gelijke voet staan, alleszins ook naar huis gaan met een oorspronkelijk kunstwerk, nl. hun ter plaatse uitgevoerd snelportret door schilder Jan Scheirs.

Partager cet article
Repost0
12 décembre 2011 1 12 /12 /décembre /2011 01:06

 

Goethestraat--c-Bert-Bevers-.JPG

Foto: © Bert Bevers


Säume nicht, dich zu erdreisten,

Wenn die Menge zaudernd schweift;

Alles kan der Edle leisten,

Der versteht und rasch ergreift.


Goethe.jpg

Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832)

Partager cet article
Repost0
10 décembre 2011 6 10 /12 /décembre /2011 17:48

 

7-8-DEC-2011-079.jpg

Eergisteren vond in De Zwarte Panter te Antwerpen de presentatie van de tweetalige bibliofiele uitgave met gedichten van Richard Foqué en aquatinten van André Goezu plaats. Jan Van Broeckhoven verwelkomde de talrijke aanwezigen. De bundel werd voorgesteld door Gerrit Westerveld, graficus en uitgever, die instond voor de typografie en vormgeving. Boekbinder Katja Clement vervaardigde het foedraal.

7-8-DEC-2011-134.jpg

Dr. Luc Wintgens, rechtsfilosoof en kunstminnaar leidde de bundel in. Equinox is het punt in de tijd waarop de zon loodrecht boven de evenaar staat. Op dat ogenblik is de lengte van dag en nacht overal op aarde gelijk. Voor de dichter en de illustrator verbeeldt equinox ook het volmaakte evenwicht tussen licht en duisternis, goed en kwaad, leven en dood, het onbereikbare tijdsmoment waarop het leven in perfecte harmonie is met zichzelf en vrede vindt, maar ook het punt van reflectie en geloof in de toekomst.

7-8-DEC-2011-141.jpg

Dichter en troubadour Frank De Vos verwelkomde de geboorte van deze uitzonderlijke uitgave met suikerbonen .Hier is het niet de dichter die verzen schrijft bij een afbeelding maar de etser die zich inleefde in de gedichten. Met krachtige stem bracht Frank De Vos hulde aan zijn vriend Richard met een lied dat aansloot bij het thema van de verzen. In een korte toespraak prees hij de bijzondere metaforiek en de plastische taal van Richard Foqué en zijn gebruik van de anafoor als stijlfiguur om de ritmiek te ondersteunen. Het bekende vers van Friedrich Schiller: 'In die Beschränkung zeigt sich erst der Meister' is hier terecht op zijn plaats. De verzen zijn ontdaan van elke nodeloze franje en elk woord is weloverwogen.

Tot slot las hij het aangrijpende slotgedicht van de bundel:

Aanvaarding

Als ik dan sta

tussen dag en nacht

alleen in mijn keerkring

laat mij niet verliezen

 

wat ik niet bezitten kan

laat mij houden

wat ik niet verwerven kan

laat de tijd vertragen

 

tot voorbijgaan

blijven wordt

laat mij blijven

tot ik wakker word.


JvdB

 

Informatie over deze uitgave: uitgeverij@kleinood-en-grootzeer.comen r.foque@telenet.be

 

Over Richard Foqué:

http://mededelingen.over-blog.com/article-nieuwe-bundel-van-richard-foque-bij-kleinood-grootzeer-68633573.html

 

http://mededelingen.over-blog.com/article-richard-foque-rentree-op-het-poeziepodium-72204837.html


Partager cet article
Repost0
10 décembre 2011 6 10 /12 /décembre /2011 00:35

 

Karel-Van-den-Oeverstraat--foto-Bert-Bevers-.JPG

Foto: © Bert Bevers

 

De zee

 

De zee is de ronk der schelp,

de gonzende snaar des levens,

de zang van God.

 

Psalm van eeuw en tijd

onder den wierook der wolken

en het gedurig offer der baren

op het autaar van duin en strand.

 

O mijn God, o mijn God,

Gij bonst op de gong der zee,

de gonzende gong,

Uw Hart,

mijn hart.

 

O die cymbaal des levens.

 

De duinen zijn in gebed.

 

Het orgel der zee.


Karel-van-den-Oever.jpg

Karel van den Oever (1879-1926)

Partager cet article
Repost0
9 décembre 2011 5 09 /12 /décembre /2011 00:31

 

August-Van-Cauwelaertlaan--c-Bert-Bevers-.JPG

Foto: © Bert Bevers

 

Verwonding

 

Een schicht in duizlende oogen....

Een donder laag en bang;....

Ten rug, als staal gebogen,

Het gloeien van een stang.

 

De onvaste handen dwalen;

Onwillig wankt de voet;

'k Voel uit één bron drie stralen

Uitborlen van mijn bloed.

 

PLots of de zon ging dansen....

Een stem die schaterlacht....

Dan: over alle transen

De stilt', de dood, de nacht.


August-Van-Cauwelaert-copie-1.jpg

August Van Cauwelaert (1885-1945)

Partager cet article
Repost0
8 décembre 2011 4 08 /12 /décembre /2011 14:54

 

06-12-11-diam.kogel-020--2-.jpg

Van l.naar rechts: HFJ, Bob Mendes, Philip Heylen en Marie-Paule Andries (Foto: Frank Ivo van Damme)

Na tien jaar voorzitterschap van de jury (en een halve eeuw lectuur), stel ik vast dat het misdadige literaire landschap in versneld tempo omgeploegd werd.

Vorig jaar, 2 december, voerde Geert Swaenepoel hier het woord namens de jury. Hij stelde vast dat de grenzen tussen misdaadliteratuur en literatuur vervagen.

Het huis der thrillers telt vandaag meer dan ooit vele kamers. Meer en meer wordt ook duidelijk dat de misdaadliteratuur een volwaardige loot is op de stam van de literatuur”, aldus Geert Swaenepoel.

Dit wordt vandaag duidelijker dan ooit.

*

Vorig jaar kreeg de jury 67 inzendingen te verwerken. Dit jaar diende zij zich te buigen over niet minder dan 107 romans.

Het kan in dat verband nooit geen kwaad ook even te gaan kijken bij de collega's.

Inge Ipenburg, juryvoorzitter van de Gouden Strop, kraakte dit jaar een kritische noot: vele boeken blijven steken in “relationeel gedoe, prinsen op witte paarden en zieleroerselen van onevenwichtige dames”.

De jury van de Hercule Poirotprijs, die sinds 1998 een Vlaamse misdaadauteur bekroont, had het dit jaar over de specifieke contouren van de Vlaamse thriller:

"Het is de kleine, geborgen, intense dorpssaga. Met zijn verknipte zonderlingen, zijn schijnheilige schermen, zijn hang naar eenvoud, zijn ontreddering als oud botst met nieuw, zijn pijnlijke, psychologische escapades in de verboden wereld van lust, nijd, wreedheid en aftandse gedachten", zo luidt haar  omschrijving.

*

Net als de Gouden Strop, in 1986 in het leven geroepen, bekroont De Diamanten Kogel nu al tien jaar een oorspronkelijk Nederlandstalig werk.

Dat verklaart dan ook het hoge aantal inzendingen, waaronder ook werk van canonieke schrijvers als bijvoorbeeld Pieter Aspe, Baantjer, Bob Mendes, Tomas Ross, Felix Thijssen en Peter de Zwaan.

*

Na zes plenaire vergaderingen nomineerde de de jury uitzonderlijk niet minder dan 7 boeken i.p.v. de traditionele 5.

De zeven genomineerden bieden een staalkaart van de kwaliteit die aanwezig is in de Nederlandstalige thrillerwereld.

Hier dan in alfabetische volgorde de namen van de kandidaten voor de kogel:

  • Hôtel du Lac van Michaël Berg, een verzorgd geschreven sterke thriller met strakke spanningsopbouw, waarin het misdaadverhaal feilloos gecombineerd wordt met een pakkende “coming of age”-verhaallijn.

  • Bonita Avenue  van Peter Buwalda, een ambitieuze, vlot vertelde en spannende zedenroman, heftig van taal en inhoud. Grote thema's worden erin verwerkt in een taal die bewust de gevoelens uitvergroot. Een debuut dat een groot lezerspubliek gevonden heeft. (Genomineerd voor de Libris Literatuurprijs, de AKO Literatuurprijs en de Gouden Strop 2011; bekroond met de Academica Debutantenprijs en de Selexyz Debuutprijs 2011 en de prijs van de KANTL.)

  • Iris was haar naam van Toni Coppers, een zorgvuldig uitgewerkte intrige, verteld in een vlotte taal, met af en toe een scheut humor. Een misdaadverhaal waarbij de klemtoon ook valt op de psychologische ontwikkeling van de personages en uiteindelijk toch nog voor een verrassende ontknoping zorgt. (Genomineerd voor de Hercule Poirotprijs 2008 en voor de Diamanten Kogel 2010.)

  • Grijze herfst van Nellie Mandel, een klassiek, vakkundig opgebouwd misdaadverhaal, degelijk neergezet tegen een internationale achtergrond, met een hoofdpersonage dat voldoende reliëf krijgt. (Hercule Poirotprijs 2009)

  • Roomservice van Elvin Post een aanstekelijk verhaal vol vaart en bevolkt door allerlei wat bizarre maar raak geschetste personages. Een slapstickthriller van hoog niveau met aanstekelijke dialogen. (Gouden Strop 2004, nominatie De Diamanten Kogel 2004; nominatie Gouden Strop en Diamanten Kogel 2006.)

  • Getuigen van Rudy Soetewey, een origineel verhaal, dat van psychologisch inlevingsvermogen getuigt. Het boek heeft een strak tempo en een inventieve plot met verrassende wendingen. (Nominatie Hercule Poirotprijs 2001; nominaties Hercule Poirotprijs, Schaduwprijs en Gouden Strop 2002; nominaties Gouden Strop en Hercule Poirotprijs 2007; Hercule Poirotprijs 2011.)

  • Déjà vu van Esther Verhoef, een misdaadverhaal over vriendschap, geheimen en verraad, waarin de spanning zorgvuldig gedoseerd wordt en de beschrijvingen van het sombere, herfstige Franse landschap vakkundig een prangende lugubere sfeer creëren. (Nominatie Gouden Strop 2004 en 2005; winnaar Diamanten Kogel 2005; nominatie Gouden Strop 2007; nominatie De Diamanten Kogel 2007 en 2008)

*

De “literaire wereld heeft het continent van het spannende boek blijkbaar ontdekt. Daarvan getuigen het aantal inzendingen dat NUR-codes toegewezen kreeg die buiten de traditioneel gekende codes van de thrillers vallen.

De vraag kan gesteld worden of de doorsnee liefhebber van het genre deze kruisbestuiving weet te appreciëren.

Puristen zullen dat wellicht betreuren, wij alleszins niet. Het wordt dus hoogtijd afstand te doen van het commercieel bedachte label “literaire thriller” dat marketingsgewijs zijn succes bewees, maar inhoudelijk op niets meer slaat.

*

Dat alles maakte de taak van de jury niet gemakkelijker en zorgde alleszins voor levendige discussies tijdens de bijeenkomsten, waarbij ook de zin van een genreprijs ter sprake kwam.

We denken dat het bestaan van een genreprijs wel degelijk zinvol is en zullen dat dus ook de volgende tien jaar bewijzen.

*

Achtbare genomineerden,

 

Ik zou uw lot niet willen delen.

 

Vorig jaar heeft jurylid Jos van Cann, die jammerlijk vandaag verhinderd is door professionele verplichtingen en ik hier moet verontschuldigen, nadrukkelijk op uw droevig lot gewezen. Ik citeer hem hier met onvorwaardelijke instemming.

 

Naast de kwantiteit is er de kwaliteit. De ene keer te wisselend. De andere

keer te veel goede boeken, zoals dit jaar. Het probleem van het kiezen: steekt er een bovenuit; of komen er teveel voor nominatie in aanmerking; dit jaar. Het is altijd wat in de jury, maar het blijft leuk.

Veel zwaarder hebben het echter de auteurs. Daar denkt dan niemand aan bij zo’n gelegenheid. Weken met een briljant idee rondlopen en maar hopen dat niemand anders daar ook op komt. Dan maanden noeste arbeid. De vingers blauw geschreven, de eerste versie naar de uitgever. Als die het wil: de keel schor pratend om die versie intact te houden. Het opmaken, het corrigeren, het drukken. Eindelijk: het boek ligt er. Dan de promotie of het ontbreken daaraan. Kritiek volgen al of niet. Verkoop idem dito. Het inzenden voor een prijs. De bekendmaking van de genomineerden: zit mijn boek er bij of niet? En ook nog dit alles te moeten aanhoren.

*

En het ergste moet nog komen.

Die heikele taak laat ik dus wat graag over aan Schepen / Wethouder van Cultuur van de Metropool, Philip Heylen, die even stoïcijns als hartelijk bereid is mij van een ondankbare taak te ontlasten, waarvoor mijn oprechte dank.

HFJ

Partager cet article
Repost0
8 décembre 2011 4 08 /12 /décembre /2011 14:24

 

06-12-11-diam.kogel-008--2-.jpg

Iets meer dan 10 jaar geleden, om precies te zijn op 7 juni 2002 klom ik in Gran Duca aan de De Keyserlei op een tafel om de oprichting aan te kondigen van De Diamanten Kogel.

Ik had namelijk tijdens een congres van het Internationaal Genootschap voor Misdaadauteurs in Washington toegezegd in Vlaanderen een literaire prijs in te richten die het prestige van de Amerikaanse Hamlett en de Engelse Golden Dagger kon evenaren. Waarom en hoe ik daar toe was gekomen ga ik nu niet uit de doeken doen. Jullie zouden denken dat ik een boek aan het schrijven ben.

Omdat ik afstand wilde nemen van de klassieke geldprijs wat aanleiding kan geven tot appreciatie van het bekroonde boek naar de grootte van de geldprijs, gaf ik de voorkeur aan een waardevol kunstwerk, liefst iets met diamanten want Antwerpen en diamant zijn twee woorden die in één adem worden uitgesproken.

Omstreeks die tijd werkte ik aan mijn roman Bloedrecht, en tijdens de research naar diamantwinning in Zuid-Afrika kwam ik terecht bij Serge Muller, die sterke belangstelling toonde voor het idee van een literaire prijs en bereid was hem te sponsoren. Het was Serge Muller en zijn sales-manager Marie-Paule Andries die met het idee kwamen een unieke trofee te laten maken door onze internationaal gekende kunstenaar: Wim Delvoye.

We hadden het geluk dat Henri-Floris Jespers bereid was een volledig onafhankelijke jury te installeren en er het voorzitterschap van waar te nemen. Het is in de literatuur zoals in de sport: om kampioen te spelen heb je de beste spelers (goede boeken), een sterk bestuur (een bekwame jury) en een goede coach (een sponsor/mecenas) nodig.

Zoals Marie-Paule Andries het toen uitdrukte vormden we op die manier een perfecte culturele driehoek: de grootste hedendaagse kunstenaar; een vooruitstrevende sponsor, en het beste spannende boek van het jaar.

Namens de auteurs én de lezers wil ik hen daarvoor bedanken.

Intussen zijn we aan de tiende editie.

Ik ben daar blij mee en ook een beetje trots.

De essentie van schrijven is gelezen worden. Een boek mag nooit vervelend zijn, niet voor de schrijver en niet voor de lezer.

De kennis van de lezer anno 2011 inzake actualiteit, techniek, sport, fysische en sociale geografie en zijn psychologisch inzicht is er enorm op vooruit gegaan. Het volstaat niet langer om rond de pot (of de plot) te draaien met alleen maar stijl en taalgeleerdheid. Tenzij men fantasy schrijft - en dat is een ander verhaal - moeten de feiten correct zijn, de locaties reëel, de achtergronden herkenbaar, de plot oorspronkelijk en aannemelijk en de personages psychologisch verantwoord.

Als geen ander genre toont de thriller ons de wereld waarin we leven zien in al zijn facetten. Daarom kan ook de ex-politieman een succesvolle speurdersroman schrijven, de arts een medische thriller, de advocaat een legal thriller, de ex-accountant een maatschappijkritische faction-thriller.

Maar in een wereld waar alles al wel eens gezegd en geschreven is, worden de eisen die aan de thrillerschrijvers gesteld worden steeds hoger. En omdat ook de kwaliteit van wat gepubliceerd wordt in evenredigheid stijgt, krijgt ook een nominatie voor de zo fel begeerde hoogste bekroning steeds meer waarde.

Voor wie uiteindelijk de kroon mag opzetten, verandert er veel. Hij krijgt een waardevolle prijs en er volgen ongetwijfeld herdrukken, nevenrechten, en/of goedbetaalde opdrachtjes. Maar als het alleen om geld of grote oplagen te doen is, hoef je niet noodzakelijk de beste boeken te schrijven. Dan volstaat soms de grootste gemene deler. De échte waarde ligt elders. Bij een Gouden Stropuitreiking uitte de laureaat ooit zijn bezorgdheid over de toekomst. Hij vreesde dat voortaan ieder nieuw boek met het bekroonde boek zou worden vergeleken en men kan niet steeds zichzelf overtreffen. "Integendeel," antwoordde ik. "Het wordt van nu af aan gemakkelijker. Voortaan ben jij het die mee de norm bepaalt."

Dat is natuurlijk niet helemaal waar, maar het is prettig het te horen zeggen Wat er ook van zij: De namen van de winnaar én van de genomineerden staan voor altijd in de annalen.

En laat het voor de schrijvers die vandaag niet tot de uitverkorenen behoren een geruststelling zijn: hoe roemrijk de bekroning met een prestigieuze prijs ook mag wezen, niets evenaart de vreugde die je beleeft aan het schrijven zelf, het schrijven van een eigen boek dat zijn eigen achtergrond en zijn eigen geschiedenis heeft, en dat zolang het nog niet gepubliceerd is, voor jezelf, en voor al wie je liefheeft, een meesterwerk is dat over de hele wereld zal gelezen worden.

Bob MENDES

Partager cet article
Repost0
8 décembre 2011 4 08 /12 /décembre /2011 14:07

PostRoom.jpg

Elvin Post werd de winnaar van de Diamanten Kogel 2011 voor zijn  thriller Roomservice. Het was de tiende editie van deze Nederlandstalige thrillerprijs voor beste spannende oorspronkelijk Nederlandstalige boek.


De trofee van Wim Delvoye (een edelmetalen boksbeugel bezet met diamanten) werd uitgereikt in het Antwerpse Stadhuis door schepen van Cultuur Philip Heylen (CD&V).

DDK.jpg

De prijs werd ingesteld op initiatief van Bob Mendes, die daarbij gevolg gaf aan een wenk van de Internationale Vereniging van Misdaadauteurs AIEP-IACW (Asociación Internacional de Escritores Policiacos-International Association of Crime Writers). De prijs wordt jaarlijks uitgereikt ter bekroning van het beste spannende, oorspronkelijk Nederlandstalige boek.

 

De jury, onder voorzitterschap van Henri-Floris Jespers, bestaat uit: Frank van den Auwelant (secretaris), Jos van Cann, Eric Diepvens, Kris Kenis, Alain Sohier, Geert Swaenepoel en Magali Uytterhaegen.

 

*

De jury boog zich over een recordaantal inzendingen (107) en nomineerde zeven titels:

Michaël Berg, Hôtel du Lac (The House of Books)

Peter Buwalda, Bonita Avenue (Bezige Bij)

Toni Coppers, Iris was haar naam (Manteau)

Nellie Mandel, Grijze herfst, Manteau)

Elvin Post, Roomservice (Anthos)

Rudy Soetewey, Getuigen (Kramat)

Esther Verhoef, Déjà vu (Anthos)

06-12-11-diam.kogel-029--2-.jpg

Van l. naar r.: Rudy Soetewey, Nellie Mandel,Tony Coppers, Michaël Berg, Elvin Post en Esther Verhoef (Foto: Frank Ivo van Damme)

 

Vorige winnaars van DDK

2002 Benny Baudewijns (De Emerson locomotief)

2003 Jef Geeraerts (Dossier K)

2004 Bob Mendes (Medeschuldig)

2005 Esther Verhoef (Onder druk)

2006 Felix Thijssen (Het diepe water)

2007 Patrick Conrad (Starr)

2008 Simon de Waal (Pentito)

2009 Bavo Dhooge (Stiletto Libretto)

2010 Mieke de Loof (Wrede schoonheid)


(wordt vervolgd)

Partager cet article
Repost0
8 décembre 2011 4 08 /12 /décembre /2011 12:00

 

Paul-van-Ostaijenlaan--c-Bert-Bevers-.JPG

Foto: © Bert Bevers


Vers

 

Ik heb in m'n hart 'n zonderlinge wezen

Dat een bizarre tango danst; herrezen, -

Ik weet niet hoe, zo vaag

Is alles, - uit 'n aloude sarkofaag.

Terwijl het danst, hoor ik het zingen

Met bonte blijschap over weemoedszwangre dingen.


Paul-van-Ostaijen.jpg

Paul van Ostaijen (1896-1928)

Partager cet article
Repost0
7 décembre 2011 3 07 /12 /décembre /2011 12:00

 

Melis-Stokelaan--c-Bert-Bevers-.JPG

Foto: © Bert Bevers

 

Omdat ic niet en wille,

Dat mijn sijn ligghe stil 

Ende verderve mit ledicheden,

Willic u alhier ter steden

Segghen, wie de graven waren,

De hollant in haren jaren

Hadden onder haer bedwanc,

Ende hoe verre dat haer ganc

Met rechte gaet in Vrieslant,

Alsoo als icket bescreven vant

In den cloester tEcghemonde,

In Latine in vraier orconde,

Sonder favele sonder lieghen

Ende sonder iement te bedrieghen


Stoke.jpg

Melis Stoke (ca. 1235-ca. 1305)

Partager cet article
Repost0

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche