Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
26 avril 2012 4 26 /04 /avril /2012 21:50

 

BayarLepel.jpg

Maris Bayar (°1937) debuteerde in 1967 in de thans gezochte Lepel-reeks, uitgegeven door Adriaan Peel, met een cyclus gedichten, De deur die gesloten bleef. Tegelijkertijd verscheen Rats van Adriaan Peel, 'wat teksten onder afwasbaar PVC-kaft'.

De bundel van Bayar kostte 50 F, die van Peel 25.

Vijftig frank? Dat zegt de lezer niets meer. Ter vergelijking: voor 50 F kon je destijds drie pakjes sigaretten, vier broden of veertien kranten kopen.

In dat jaar overleden Herman Teirlinck, 'Che' Guevara, Julien Kuypers en Fred Engelen.

In december 1967 greep bovendien een historische gebeurtenis plaats: voor het eerst verscheen in het Staatsblad een koninklijk besluit dat door de regerende vorst met de Nederlandse versie van zijn voornaam ondertekend werd.

*

Meer over dichter en uitgever Adiaan Peel in een volgende aflevering.

HFJ

Partager cet article
Repost0
25 avril 2012 3 25 /04 /avril /2012 05:26

 

ParalllelFierens.jpg

In een kartonnen doos waarin kriskras gestencilde tijdschriften bewaard worden, vond ik tot mijn vreugde twee exemplaren van het 'international creative magazine' Parallel. Het tijdschrift werd in 1982 opgericht door Luc Fierens (°1961), die  met  Tania de redactie waarnam. Fierens ging experimenteren met de interactie tussen gedicht en tekening en legde zich gaandeweg toe op collages. Hij verspreidde Lotta poetica  in België en werd aldus geconfronteerd met het werk van De Vree, Sarenco, Cavellini,  Ray Johnsone.a.

Na de dood van Paul de Vree in 1982 was het tot 1987 wachten alvorens de visuele poëzie (in brede zin) opnieuw een gedreven en creatieve gangmaker in Vlaanderen vond in de persoon van Luc Fierens, die o.m. met zijn Postfluxpostbooklets internationale waardering  verwierf.

Uit die verre jaren bewaar ik ook een uitnodiging voor de tentoonstelling van 'poëtisch werk' van Tania en Luc Fierens in het ASLK-kantoor te Deurne.

FierensUitnodiging85.jpg

In 2009 tekenden Luc en ik voor de thematische aflevering: Van 'poesia visiva' tot 'poesia totale'  van Gierik & NVT  (nr. 104, jg. XXVII, nr. 3, herfst 2009).

GierikVisivalicht.jpg

Het werk van Fierens werd hier al vaker onder de aandacht gebracht.

Henri-Floris JESPERS

Enkele links:

 

http://mededelingen.over-blog.com/article-poesia-visiva--henri-floris-jespers---luc-fierens-in-gierik-37210881.html

 

http://mededelingen.over-blog.com/article-poesia-visiva--henri-floris-jespers-over-luc-fierens-37380747.html

 

http://mededelingen.over-blog.com/article-21840136.html

 

http://mededelingen.over-blog.com/article-visueel-dichter-en-provocerende-collagist-luc-fierens-netwerk-47459753.html

Partager cet article
Repost0
23 avril 2012 1 23 /04 /avril /2012 16:46

 

Zeer-kleine-speeldoos-23-april-2012--foto-Bert-Bevers-.JPG

(Foto (c) Bert Bevers)

Antwerpen heeft er sedert deze Wereldboekendag weer een Gedichtenmuur bij. Paul van Ostaijens gedicht Zeer kleine speeldoos werd vanmiddag naar een ontwerp van Gert Dooreman aangebracht op een zijmuur van het GZA-ziekenhuis Sint-Vincentius.

De officiële onthulling werd bijgewoond door cultuurschepen Philip Heylen, en verricht door stadsdichter ('Eens die titel, altijd die titel', dixit Heylen) Peter Holvoet-Hanssen, die het gedicht voorlas samen met leerlingen van het destijds ook door Van Ostaijen bezochte Onze-Lieve-Vrouwecollege.

Peter-Holvoet-Hanssen--foto-Bert-Bevers-.JPG(Foto  (c) Bert Bevers)

Zeer kleine speeldoos verscheen voor het eerst in het mei-juni-nummer van Vlaamsche Arbeid, in 1925. Van Ostayen woonde toen in de nabij het Sint-Vincentius gelegen Albertstraat.

Onder de realisatie van Zeer kleine speeldoos werden de schouders gezet door het Genootschap Paul van Ostaijen, de wijkvereniging Klein Antwerpen, het Sint-Vincentiuswziekenhuis en Antwerpen Boekenstad. Eerder al werd Wannes Van de Veldes De Zwerver aangebracht op een gevel in de Heilige Geeststraat. Op café Köln aan de Stadswaag is De Pijnfuif van Gust Gils te lezen, in het Centraal Station Bericht aan de reizigers van Jan Van Nijlen en op een flat op Linkeroever prijkt Mijn stad van Adriaan De Roover.

Bert BEVERS

Partager cet article
Repost0
22 avril 2012 7 22 /04 /avril /2012 09:00

 

BenKlein.jpg

Zoals hier al eerder een paar keer vermeld, fungeert François Vermeulen als distributeur van HA, het onregelmatig verschijnende brieftijdschrift van Ben Klein (°1929) waarin 'Kleinse' vormen van humor, engagement en schoppen tegen het 'establishment' de hoofdingrediënten heten te zijn.

Gisteren ontving ik de jongste aflevering, gedateerd april 2012. In de rubriek 'saladeproza', een soort dagboek, staat o.m. te lezen:

wouter beke nog altijd verliefd op kokosnoot schiltz

ijsbeer gigolo populairder dan kris peeters

perfect days ren een weeklang met super-atleet bart de wever

spillemaeckers vertrok maar zijn technische gedichten stralen nog

fernand huts verzamelt nu ook pampers

louis paul boon wordt letterenhuis herdacht met een tentoonstelling

17 maart ll. bij de opening enorm veel volk aanwezig

klein luisterde naar het gezwets curator kr. humbeeck over boon sluwe vos

en boon loser

bezoek aan tentoonstelling onmogelijk wegens langdurig aanschuiven en drummen

di rupo dreigt ermee de stijgende kosten van de lijn te laten betalen door verkozenen die meerdere mandaten vervullen

Na die wat 'epidermische' notities komt aan de hand van nogal eenzijdige (trouwens onvermelde) eenzijdige bronnen Dada nogmaals aan bod.

Hier dan een voorbeeld van de enkele opgenomen gedichten:

verhofstadtgalmt

toffeevillatoscana

lakauto

frontprater

brandkastliberaal

Dat alles is niet meteen van aard om veel bij te dragen tot de waardering van de overigens schromelijk onvolprezen dichter Ben Klein. Dat hij allerminst uitgeblust is, maar integendeel wel degelijk springlevend blijft, blijkt voldoende uit zijn merkwaardige collage- en beeldgedichten.

Jammer genoeg maakt de pdf-verzendig van Ha het niet mogelijk hier een voorbeeld te geven van dat meer dan merkwaardig werk.

Belangstellenden kunnen echter een pdf exemplaar van HAaanvragen bij ftf.vermeulen@gmail.com

Henri-Floris JESPERS

(http://benkleinexperimenteel.blogspot.com/)

Partager cet article
Repost0
19 avril 2012 4 19 /04 /avril /2012 09:51

 

Montal.jpg

Ook teruggevonden: Patience de l'été van Robert Montal (Bruxelles, éditions du Verseau, 1965, 52 p.) Acht verzen uit die bundel bleven decennia in mijn geheugen hangen:


C'était aux bouches de l'Escaut

Dans une vieille cité vide

Qui épinglait le ciel humide

Aux mâts pourris de ses bateaux.

 

Il me disait : Ne pleure pas,

Demain la mer aura notre âge,

Nous livrerons à notre rage

Tous les pays que tu voudras.

*

Robert Montal had mijn bundel Textes (1963) gelezen en stuurde mij op 21 november 1965 (zoals uit de complimenteuze opdracht blijkt) een exemplaar van Patience de l'été op, dat om welke redenen ook verdwaalde tussen een aantal Nederlandse bundels uit dezelfde periode.

Robert Montal (pseudoniem van Robert Frickx, 21 januari 1927- 6 februari 1998) publiceerde een zestal dichtbundels en een tiental prozawerken die vaak raakpunten vertonen met (ruwweg) het magisch-realisme. Hij was doctor in de romaanse filologie en leraar in Brussel. Vanaf 1969 doceerde hij aan de Vrije Universiteit Brussel, waar hij een paar jaar later ordinarius werd. Zijn essayistisch en wetenschappelijk verscheen onder zijn echte naam. Hij publiceerde over Gérard de Nerval, Arthur Rimbaud, Lautréamont en Ionesco. Bovendien gaf hij een stevige impuls aan de destijds toch wel op academisch vlak stiefmoederlijk behandelde studie en geschiedenis van de Fransbelgische literatuur. Hij was betrokken bij de samenstelling van een aantal encyclopedische werken. In 1992 werd Franz Hellens ou le Temps dépassé gepubliceerd door de Académie royale de Langue et de Littérature françaises, die hem op 12 juni 1993 verkoos als opvolger van Joseph Hanse.

HFJ

Partager cet article
Repost0
16 avril 2012 1 16 /04 /avril /2012 10:00

 

KreatiefGenese.jpg

Kreatief, jg. 20; nr. 4/5, december 1986


De herschikking van een bibliotheek van meer dan tienduizenden boekdelen biedt (relatieve) voor- en nadelen. Bedoeling is dat je in de toekomst niet langer te lang (of tevergeefs...) moet zoeken naar een boek dat je toevallig of niet nodig hebt. Nadeel is dat je onweerstaanbaar verleid wordt tot (al was het maar diagonaal) herlezen. Waardoor de herschikking eens te meer vertraagd of uitgesteld wordt...

Bij het ordenen van mijn meterslange rijen tijdschriften (in de loop der jaren grotendeels alfabetisch maar helaas ook wel kriskras chronologisch verzameld) tref ik een lijvig nummer van Kreatief, 'De genese van een dichterschap'.

Die meer dan een kwarteeuw oude aflevering, verschenen in december 1986, is nog altijd actueel. Niet alleen mijn intieme vrienden Nic van Bruggen (1938-1991) en Hendrik Carette (°1946), maar ook mijn vriendin en een tijdlang schutsvrouw Clara Haesaert (°1924), maar ook talrijke weggenoten komen er revelerend aan het woord. Dat was ook de tijd dat Dirk van Bastelaere en Erik Spinoy nog niet geheel beneveld waren door een pseudo-wetenschappelijk jargon dat niemand met gezond verstand begrijpt, maar dat al te vaak in academische kringen als rookgordijn fungeert om de eigen onwetendheid te verbergen.

Hoofdredacteur Lionel Deflo (°1940) tekende voor die bijzondere aflevering van Kreatief. In het begin van de jaren zeventig stelde hij de meermaals herdrukte (vandaag totaal vergeten) bloemlezing Nieuw-realistische poëzie in Vlaanderen samen. In 1985 verschenen zijn verzamelde opstellen bij Manteau, de uitgeverij waar hij kortstondig de directie van waarnam.

HFJ

Partager cet article
Repost0
14 avril 2012 6 14 /04 /avril /2012 10:00

 

DannyCannoot.jpg

In de tweede helft van de jaren 80 of begin de jaren 90 verscheen bij (de fictieve) uitgeverij De Graesie De Geheimzinege Jongen van Danny Cannoot.

Het zowat vijftig pagina's tellende homo-erotisch liefdesverhaal bevat alle ingrediënten van de boeketreeks.

Het boek opent als volgt:

Het speelde zich allemaal af in het Rusland van voor de revolutie zelfs van voor de eerste wereldoorlog. In het Rusland van de tsaren dus, toen graag Orlof door het venster keek.

Het was een koude winteravond zoals we die kennen in Rusland in het midden van de maand December; de wind waaide en deed de bomen van links naar rechts gaan de sneeuw lag meters dik en de laatste vlokken waren nog niet gevallen. Al menege veroveraar had er kennis meegemaakt zoals Napoleon Bonaparte.

Op zeker moment riep hij zijn kamerdienaar door aan de dienstbel te trekken, toen de man er was zei hij: 'Sergei laat de troika voorrijden, ik ga naar St.-Petersburg.'.

'Maar messieur le conte het is al zo laat en er zit stormop.'

'Doe wat ik u zegd.'

'Direck messieur le conte,' zei de man.

Het typoscript werd ter publicatie geadresseerd aan de Antwerpse uitgeverij Nioba. Uitgever Peter de Greef beschikte over een bescheiden drukkerij. Hij vond het verhaal zo grappig dat hij besloot enkele tientallen exemplaren te drukken ten behoeve van de auteur en ter lering en vermaak van enkele uitverkorenen. Na voorzichtige pogingen om enige correcties aan te mogen brengen, legde de uitgever zich tenslotte neer bij de eis van de schrijver die erop stond dat aan de eigenzinnige spelling niet geraakt mocht worden.

In de blurb op de achterzijde van het boek schreef de uitgever, neen, de drukker, tongue in cheek, een wervende tekst:

Danny Cannoot werpt zich met deze hevig roerende story op als de gangmaker van een nieuw literair genre. De lezer wordt meegesleurd in een pakkende stijl; de spelling voorbij. […] De Geheimzinege Jongen blijft een boek dat je, eens je het uithebt, om de meest uiteenlopende redenen niet licht meer vergeet.

En of dat laatste zonder meer het geval is!

Tijdens vriendenbijeenkomsten op de Marialei (met o. a. Wilfried Adams, Luc Boudens, Renaud, Jan Scheirs en Albert Szukalski) werd in de loop der jaren vaak hardop voorgelezen uit dit in alle opzichten beklijvend (en uiterst zeldzaam) boek. Ik zou er nog veel meer uit willen citeren.

De naïeve schilderkunst wordt gewaardeerd. Ik aarzel niet de mij verder onbekende Danny Cannoot uit te roepen tot een exponent van de naïeve literatuur...

Henri-Floris JESPERS

Partager cet article
Repost0
13 avril 2012 5 13 /04 /avril /2012 10:00

 

VeraDebuut.jpg

Na Dooraderd licht (1998) en Kantelingen (2006) bracht de Leuvense uitgeverij P in 2010 een derde bundel van Vera Alexander Beerten (°1957), Slechts kwaad wind. De onvolprezen dichteres publiceert zuinig en bedachtzaam en weet telkens opnieuw te verrassen door een geheel eigen toon en zegging.

Haar debuutbundel, De aarde bloost (Beringen-Paal, eigen beheer, 1979), had kennelijk een geheime schuilplek opgezocht in de jungle van mijn bibliotheek. De orde is nu hersteld, en de voortvluchtige staat nu braaf in het gelid...

HFJ

Partager cet article
Repost0
11 avril 2012 3 11 /04 /avril /2012 10:00

 

BrochVergil.jpg

Hermann BROCH, Der Tod des Vergil, Darmstadt, Moderner Buch-Club,

1961, 565 p.

Hoe en wanneer geraakte dit meesterwerk ergens zoek in mijn bibliotheek? Hoe dan ook, het boek (roman, gedicht en meteen ook filosofietraktaat) is nu toevallig weer terecht en heeft zijn plaats gevonden naast Ulysses van Joyce (een uitgave van The Bodley Head), Mémoires d'Hadrien van Yourcenar (een gewone Livre de Poche) en Sélinonte ou la Chambre impériale van Camille Bourniquel (een eerste druk).

De Nederlandse vertaling door Anneke Brassinga verscheen bij Ambo in 1989. Ik heb die niet ingekeken, maar de positieve receptie in de media was destijds wel de aanleiding om het boek (gedeeltelijk) te herlezen...

HFJ

Partager cet article
Repost0
9 avril 2012 1 09 /04 /avril /2012 10:00

 

Licht-van-Azie.jpg

Edwin Arnold, Het Licht van Azië, Amsterdam, H. J. W. Becht, 1910, vijfde druk, 230 p.

Dit exemplaar van Het Licht van Azië. Leven en Leer van Buddha. Naar het Engelsch van Erwin Arnold, schrijver van  Het Licht der wereld, door Dr. H. U. Meyboom, werd mij in december 1960 geschonken door mevrouw L. Courtois, moeder van mijn schoolkameraad Guido Courtois.

The Light of Asia  van Sir Edwin Arnold, Commander of the Order of the Indian Empire en van The Most Exalterd Oder of the Star of India (10 juni 1832-20 maart 1904) heeft tientallen herdrukken gekend in talrijke talen en heeft destijds in hoge, zoniet beslissende mate bijgedragen tot de popularisering van het boeddhisme.

Bhagavad.jpg

Shri Aurobindo, La Bhagavad-Gîtâ. Traduction française de Camille Rao et Jean Herbert. Paris, Albin Michel, 1951 (cinquième édition), 472 p.

Dit exemplaar kocht in maart 1961 bij de legendarische boekhandelaar Chacornac te Parijs. Sir Edwin Arnold heeft ook een poëtische vertaling van de Gîtâ  gepubliceerd, maar die heb nooit in handen gehad. Ondertussen koester ik meer vertalingen van de Gîtâ en heb ik mijn bibliotheek zowel op het gebied van veda's, hindoeïsme en boeddhisme stelselmatig uitgebreid.

Hoe dan ook, die twee boeken fungeerden als het ware 'ontstekers'.

Nogmaals (her)ontdekkingen in mijn noodgedwongen tocht door een dringend te herschikken bibliotheek...

Henri-Floris JESPERS

Partager cet article
Repost0

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche