Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
26 mars 2013 2 26 /03 /mars /2013 20:55

 

SerialThriller13.jpg

Hier werd al vaker aandacht gevraagd voor Serial Thriller. Motor van het blad is Danny de Laet, kenner van de geschiedenis van de Vlaamse misdaadliteratuur en van de Belgische strip, napluizer van de zogeheten pulpliteratuur en volksromans, auteur van erudiete en onthullende monografieën in uiterst beperkte oplages, w.o. Lord Lister  in Antwerpen (1999, 38 p. + een 70-tal full page illustraties in kleuren) en De parasitaire kringloop. Het ware verhaal van Robert en Bertrand (2004, 177 p.).

[Wie “Danny de Laet” intikt in de rubriek “recherche” (kolom rechts) krijgt een volledig overzicht (met link) van wat hier over zijn werk werd gepubliceerd. In het tijdschrift Mededelingen van het CDR (nr. 198, 15 september 2012, pp. 23-24) gaf ik gedetailleerd commentaar op Serial Thriller.]

Ik koester levendige en warme herinneringen aan mijn jarenlange, vaak uitbundige omgang met Willy Vandersteen (en met zijn vriend Jan Merckx, 1924-1992). Willy werd honderd jaar geleden geboren en staat centraal in Serial Thriller 13 (maart 2013). Een specifieke misdaadserie heeft hij nooit getekend (tenzij men de superbe reeks Robert en Bertrand daartoe rekent), maar criminele handeling fungeert wel als “de ontsteker van menig verhaal” van de veelzijdige verteller, aldus de auteur van het erudiete, niet ondertekende opstel “Wegen der criminaliteit: misdaad in de strip”, dat zowat een kwart van de aflevering in beslag neemt. (Dat de bijdrage van de hand van Danny is, lijdt uiteraard geen twijfel.)

VandersteenCovecu.jpg

Van l. naar r.: Walter Soethoudt, Willy Vandersteen en Danny de Laet (in de" Ultieme Hallucinatie" te Brussel, receptie van cahier Vlaanderen Morgen, 1983-1984, uit het geheugen, ik kan er een jaar naast zijn). Foto:(c) coll. Henri-Floris Jespers

Verder in Serial Thriller, de vertaling van “La permutation”, een kortverhaal van Guy Vaes (1927-2012, zie http://mededelingen.over-blog.com/article-guy-vaes-overleden-100392680.html), een hele rits boekbesprekingen en, zoals te verwachten, de kritiek van Danny de Laet op televisie-reeksen. Wolven vindt geen genade in zijn ogen, de titel spreekt al boekdelen: “Van déjà vu naar m'as-tu vu!”:

Filmisch is er niets op deze reeks aan te merken, inhoudelijk des te meer. Het steunt onze overtuiging dat er reeds meer dan genoeg Vlaamse misdaadreeksen zijn gedraaid en dat we nu op het punt van verzadiging zijn geraakt. Laat ons ook deze kelk maar ledigen en hopen dat er na Wolven tijdelijk een punt wordt gezet achter amechtige, weinig spannende en zeker weinig originele misdaadverhalen wordt gezet. Het is nogmaals een kwestie van inhoud, dus van scenario's.

Alleen Salamander (“zoveel geloofwaardiger dan Zone Stad, Code 37, Aspe, Wolven, tot zelfs Vermist) vindt gratie in de ogen van Danny de Laet: Ward Hulselmans is “de beste scenarist van Vlaanderen”. De Engelse reeks Sherlock (met Benedict Cumberbatch) “is een meesterwerk dat op overtuigende en zeer intelligente wijze de oude Conan Doyle-verhalen transponeerde naar onze tijd”.

Tot slot krijgt de verhandeling van communicatiewetenschapster dr. Kathleen Custers over het verband tussen tv-fictie en de angsgevoelens van de kijker terecht aandacht.

*

Ik heb er hier al op gewezen dat ik graag een abonnement neem op Serial Thriller, The unique crime magazine, Tijdschrift voor en over misdaadliteratuur, thrillers, SF en Fantasy. Hoe je dat kàn/màg doen, blijft echter hardnekkig onvermeld. Mij goed, ik geniet blijkbaar toch het voorrecht gratis een exemplaar toegestuurd te krijgen....

Ik stel alleszins vast dat Danny de Laet in de twee jongste afleveringen zijn humeurige (en soms onrechtvaardige) bevliegingen en uitlatingen wist in te tomen. Resultaat van het aangekondigde teamwork?

SerialThriller12.jpg

In de vorige aflevering (nr. 12, ontvangen begin december 2012) staat te lezen:

Serial Thriller wordt ondanks kritiek, alle laster en ondanks het negeren vanwege de Vlaamse uitgevers het blad dat elke liefhebber van misdaadliteratuur, pulp en fantasy boeit en interesseert.

Daarbij wordt trots onderstreept dat Vlaamse en andere misdaadauteurs nergens zoveel aandacht krijgen als in Serial Thriller– wat van een ergerlijke ware het niet naïeve zelfoverschatting getuigt. Bovendien, wanneer een recensie-exemplaar naar de redactie wordt toegestuurd, loop je wel het risico dat het prompt (keurig gefrankeerd) geretourneerd wordt.

Dat overkwam Frank van den Auwelant, die als secretaris van de jury van De Diamanten Kogel de euvele moed had een exemplaar van Ruw & hard, geslepen & begeerlijk naar de redactie van Serial Thriller te sturen.

BoekKogel.jpgHet boek werd ongelezen prompt geretourneerd. Het bevat bijdragen van en over Benny Baudewijns, Jef Geeraerts, Bob Mendes, Esther Verhoef, Felix Thijssen, Parick Conrad, Simon de Waal, Bavo Dhooge, Mieke De Loof en Elvin Post, auteurs die kennelijk geen vermelding waard zijn in het blad dat er prat op gaat:

Nergens anders krijgen Vlaamse en andere misdaadauteurs zoveel aandacht”.

*

Dit alles gezegd zijnde, aarzel ik niet (desondanks, desalniettemin en niettegenstaande) Serial Thriller aan te bevelen. In de volgende afleveringen verschijnen dossiers en/of verhalen van en over Dorothy Sayers; Rex Stout; Maurice Tillieux; Marc Sleen; De onmacht van de Vlaamse thriller; P.P.P. Dirickx: Hoe impotent is de schrijver; Dirk Biddeloo op het spoor van de misdaad.

Henri-Floris JESPERS

(wordt straks vervolgd)

 

Serial Thriller, the unique crime magazine, nr. 13, jg. III, maart 2013, VPOB, 39 p.

Redactie: Pothoek 46, 2060 Antwerpen.

Distributie: Book Market, Magdalenasteenweg 47, 1000 Brussel.

Prijs per nummer; 7 €. Abonnement op aanvraag.

Partager cet article
Repost0
25 mars 2013 1 25 /03 /mars /2013 08:30

 

tekening-MDD--Jongen-studeert--Scheirs--13.JPG

De vertwijfelde lezer © Jan Scheirs

 

In de jongste aflevering van het tijdschrift Mededelingen van de C.D.R.  worden leven en werk van dichter, romancier en thrillerschrijver Kenneth Fearing (1902-1961) opgeroepen door Walter A.P. Soethoudt  (°1939), die thans werkt aan een encyclopedisch boek waar ik naar uitkijk: Hollywood Noir en andere filmverhalen. Fearing werd door literatuurcriticus en hoogleraar Macha Rosenthal (1917-1996) getypeerd als 'the chief poet of the American Depression’. Na zijn dood leeft hij nog verder in het geheugen van filmliefhebbers, hoewel. Ze kennen wel de film, maar weten meestal niet dat hij gedraaid werd naar een boek van Fearing...

206blog.jpg

Guido Lauwaert (°1945) ging even naar toneel kijken in München en brengt getrouw verslag uit. De Dag van de Herinnering (9 april) inspireerde hem alvast tot een speelse column, die op 7 april online gepubliceerd zal worden. Op de FaceBook-pagina van de CDR-Mededelingen stelde trouwe lezeres Miezan Millecam zichzelf de vraag of Guido nog wel tijd heeft om te slapen...

*

Waarom de nieuwe paus her en der Franciscus I wordt genoemd is me niet duidelijk. Er is toch nog geen Franciscus II? Er was toch ook pas sprake van de Tweede na de Eerste Wereldoorlog?”, aldus Bert Bevers op zijn blog www.meergemengdeberichten.blogspot.be. Net als ik ergert hij zich aan schoonheidsfoutjes. Dat blijkt trouwens ook uit zijn rubriek “Cinema Trivia”.

*

Back to basics: documenteren en reëvalueren. Dat zal de opdracht zijn van de nieuwe redactie die in de volgende aflevering bekendgemaakt wordt.

Henri-Floris JESPERS


Abonnementen op het tijdschrift:

mededelingen@lebacq.com

Partager cet article
Repost0
25 mars 2013 1 25 /03 /mars /2013 05:36

 

 

VANHOOF.jpgGuy van Hoof (°1943) publiceerde twee essays over Thierry Deleu: Aan wat overblijft heb ik genoeg (Brugge, Pablo Nerudafonds, 1986), en Als een jager in zijn grondgebied (Wevelgem, Vereniging van West-Vlaamse Schrijvers, 2002). Het lag dan ook voor de hand dat hij tekende voor het in memoriam Deleu in de jongste aflevering van De Auteur, het tijdschrift van de VVL (zie de vorige aflevering van deze notities).

Een aantal jaren geleden las ik met belangstelling Guy van Hoof, dichter zonder kroon, het treffende portret van de dichter en de mens door Thierry Deleu (Harelbeke, De Gebeten Hond, 2001). Nu viel De dagen zijn huiveringwekkend mooi (2012) in de bus, een essay van Nicole Van Overstraeten (°1946). Zij benadert de poëzie van Guy van Hoof zonder omhaal, to the point, treffend en met veel empathie:

In zijn verzen vestigt hij de aandacht op het kleine, het fragiele, het menselijke. Hij schrijft over de tristesse en de ontgoochelingen van het moderne bestaan, waarvan je met moeite herstelt. Hij schrijft over het theater van de waanzin, van de spotlach/ en de kleine laster, het geschater en de ernst/ de onmacht en de razernij die als een echo trilt...

Al zowat veertig jaar volg het werk van Guy van Hoof, die niet alleen een negental dichtbundels publiceerde, maar ook druk aan tijdschriften meewerkte. De Nieuwe Romantiek, de door Hugo Brems ingeleide bloemlezing die hij in 1981 samenstelde, blijft een belangwekkend tijdsdocument. De jongste tien, twaalf jaar, ontmoette ik hem af en toe op literaire avonden in Den Hopsack. Tot een echt gesprek kwam het nooit. Ik besprak destijds zijn voortreffelijke monografie Aan wat overblijft heb ik genoeg, maar stel nu tot mijn verbazing vast dat ik geen enkele bundel van hem recenseerde. Tot mijn verbazing? Jawel, ik heb hem altijd beschouwd als een miskend dichter, en daar neem ik het graag voor op. Soit.

WoutersVENHOOF.jpgGuy was ook zo vriendelijk mij een exemplaar te bezorgen van Woord én daad van Guy Hoof. Zijn apocriefe evangelie (2005), een doorwrocht maar niet minder boeiend essay, integendeel, van de dichter en beeldend kunstenaar Rik Wouters (°1956).

Henri-Floris JESPERS

(wordt straks vervolgd)

 

Rik WOUTERS, Woord én daad van Guy van Hoof. Zijn apocriefe evangelie, Halle, Xarnego, 2005, 80 p.

Nicole VAN OVERSTRAETEN, De dagen zijn huiveringwekkend mooi, Torhout, VKH- Vriendenkring Kunst Houtland, 2012, 40 p., ill. Illustratie kaft: Suzanne BINNEMANS.

Partager cet article
Repost0
24 mars 2013 7 24 /03 /mars /2013 11:30

 

DeAuteurmaart13.jpg

Dank zij Christina Guirlande (°1938) komt Emile Verhaeren in De Auteur aan bod. Ik had nog maar net het boek van Paul Servaes uitgelezen (zie de vorige losse notities), of het driemaandelijkse tijdschrift van de VVL (Vereniging van Vlaamse Letterkundigen) viel in de bus, waarin Christina Guirlande de tekst van de degelijke informatieve lezing publiceert die zij op 2 februari voor de VVL hield: “Rilke en Verhaeren, tijdgenoten en vrienden”.

Dat bracht mij meteen in herinnering dat mijn vriend Hubert Lampo ervoor pleitte het lidmaatschap van de VVL open te stellen voor in het Frans schrijvende Vlamingen...

Guy van Hoof publiceert een in memoriam Thierry Deleu die hier passend herdacht werd: http://mededelingen.over-blog.com/article-mededelingen-203-thierry-deleu-115235886.html

Karel Hellemans en Clara Haesaert herdenken Bart Mesotten. Hun aandacht gaat echter al te eenzijdig naar de haikoe-kenner en -propagandist. Mesotten (die ik dank zij Clara Haesaert persoonlijk eerde kennen) was echter meer dan dat. Ter aanvulling signaleer ik de hier gepubliceerde gedegen bijdrage van Luc Pay:

http://mededelingen.over-blog.com/article-in-memoriam-bart-mesotten-19-maart-1923-23-november-2012-112850938.html

De nog altijd alerte Willem M. Roggeman vraagt aandacht voor de Bosnische dichter Senadin Musabegovic (°1970) van wie hij een aantal gedichten (uit het Frans) vertaalde.

Niet alleen de blijkbaar onoverbrugbare kloof tussen de VVL en de VVA, maar ook de diepe onvrede van de VVL met de werking van het Vlaams Fonds voor de Letteren komt bij herhaling onverbloemd aan bod.

Henri-Foris JESPERS

(wordt straks vervolgd)


De Auteur, driemaandelijks tijdschrift van de Verenging van Vlaamse Letterkundigen. Maart 2013. Ledenblad. Exemplaren kunnen aangevraagd worden op het secretariaat, Sporhalplein 201, B 2610 Wilrijk.

letterkundigen-vvl@skynet.be

www.letterkundigen-vvl.be

Partager cet article
Repost0
20 mars 2013 3 20 /03 /mars /2013 12:54

 

Jan Gloudemans (foto Bert Bevers)

Foto: Bert Bevers


Zie: www.detafelvan1.blogspot.com

Partager cet article
Repost0
17 mars 2013 7 17 /03 /mars /2013 05:02

 

FaassenSTIJL.jpg

Diezelfde woensdag 13 maart omstreeks 12u30 belde mijn vaste, vriendelijke postbode aan (tweemaal, zoals altijd, inderdaad...). Hij overhandigde mij een stevige kartonnen enveloppe die niet in de bus kon, een zending van de voortreffelijke uitgeverij Garant. Ik zat aan de ontbijttafel (twee zachtgekookte eitjes – moeilijker correct te bereiden dan je wel denkt). De verleiding was al te dwingend, neen, verlokkelijk. Mes in de hand, worstelde ik mij door die met plakband stevig ingepakte enveloppe (met allerlei verpakkingen heb ik al altijd problemen...). Zo trad ik alweer binnen in een grot van Ali-Baba: het boek van August Hans den Boef & Sjoerd van Faassen: Van De Stijlen Het Overzichttot De Driehoek. Belgisch-Nederlandse netwerken in het modernistische interbellum. Het gaat om een bundeling van stukken die eerder verspreid werden gepubliceerd en nu door de auteurs zijn opgeschoond, getrimd, aangevuld e.d. om er één geheel van te maken. Het boek sluit perfect aan bij de tot juni lopende indrukwekkende tentoonstelling “Belgische abstracte kunst en Europa (1912-1930)” in het Museum voor Schone Kunsten te Gent.

*

De vergadering van de jury van de Claeys-prijs was pas net voorbij, of mijn vriend Frank De Vos belde aan. Zoals afgesproken bracht hij mij een exemplaar van het nieuwe deel van de deelcorrespondentie van Paul van Ostaijen (zie vorige posts). Lucienne Stassaert was nog aanwezig, en zo werd de avond afgesloten met een boeiend gesprek.

Van Doesburg, Jozef Peeters, Seuphor, Van Ostaijen, Feininger... De dag kon niet meer kapot, de avond was uitzonderlijk in gezelschap doorgebracht, de ijverige maar geruststellende nacht kon aanvangen.

In een volgende aflevering van het tijdschrift Mededelingen volgt uiteraard een kritische bespreking van het boeiende boek van Den Boef en Van Fassen.

Henri-Floris JESPERS

(wordt straks vervolgd)


August Hans DEN BOEF & Sjoerd VAN FAASSEN, Van De Stijl en Het Overzichttot De Driehoek. Belgisch-Nederlandse netwerken in het modernistische interbellum, Antwerpen-Apeldoorn, Garant, 2013, 221 p., 21 €.


Zie:

http://mededelingen.over-blog.com/article-henri-floris-jespers-losse-notities-i-116229178.html


http://mededelingen.over-blog.com/article-paul-van-ostaijen-en-lyonel-feininger-116189302.html


Partager cet article
Repost0
16 mars 2013 6 16 /03 /mars /2013 05:43

 

HFJrfrankivo.jpgTekening:  Frank Ivo va Damme 

 

Woensdag 13 kon ik voor de eerste keer niet aanwezig zijn op de voorstelling in De Zwarte Panter van een nieuw deeltje omtrent de Van Ostaijen correspondentie, een meerjarenproject van het Van Ostaijen-Genootschap onder redactie van mijn vriend Matthijs de Ridder.


 

http://mededelingen.over-blog.com/article-paul-van-ostaijen-en-lyonel-feininger-116189302.html

 

Ik ben al sowieso nog alleen maar goed om al dan niet vlijtig en geconcentreerd aan de werktafel te zitten...

Diezelfde middag had ik echter een even lang als verhelderend gesprek met mijn minzame en geleerde collega Emmanuel Vandeputte (Studiecentrum Franstaligen in Vlaanderen / Centre d'Étude des Francophones en Fandren, waarvan ik lid ben van het wetenschappelijk comité).

 

's Avonds vond  er dan ooknog een juryvergadering plaats van de Herman J. Claeysprijs.

003.JPG

Van l. naar r.: Jan van Veen, Lucienne Stassaert, Peter Holvoet-Hanssen, HFJ, Bert Bevers en Koen Cailliauw

Dat alles maakt dat ik niet alleen mijn geleerde vriend Matthiis de Ridder, maar ook Dirk Rochtus (I en II) en Luc Rochtus hier uitdrukkelijk persoonlijk wil danken voor hun veelzijdige culturele inzet.

Henri-Floris JESPERS

(wordt straks vervolgd)

Partager cet article
Repost0
12 mars 2013 2 12 /03 /mars /2013 10:00

 

Michael-Vandebril--foto-Bert-Bevers-.JPG

Foto: Bert Bevers


Zie: www.detafelvan1.blogspot.com

Partager cet article
Repost0
7 mars 2013 4 07 /03 /mars /2013 09:30

 

Greg-Houwer--foto-Bert-Bevers-.JPG

Foto: Bert Bevers

 

Zie: www.detafelvan1.blogspot.com

Partager cet article
Repost0
6 mars 2013 3 06 /03 /mars /2013 17:09

 

Marleen-de-Cree.jpg

Dit is geen gedicht, zo een keigoed gedicht, een knaller van een habbekrats, een kattenbel met stilistisch gevijlde beelden.

Dit is geen gedicht, geen sonnet, een armlastig wentelteefje, een leuk gezwelletje…”.

Met deze twee verzen begon “Dit is geen gedicht” waarmee ik ongewild op de verrukkelijke poëtische tenen van mijn voedstermoeder Marleen de Crée ging staan. Tijdens het Tweede Europese Dichtkunstfestival in 2011 droeg ik het voor in de Permekebibliotheek te Antwerpen. Tijdens de pauze zocht Marleen me op en recht toe recht aan (ook deze verrukkelijkheid is haar zo eigen) wees ze ondertekenende snotneus verontwaardigd op de waarde van het sonnet.

O, euvele overmoed… met de mond vol spreekwoordelijke tanden, met rood aangelopen wangen, en een passend schapenlachje stond Franck-Le-Bel daar bedremmeld en verslagen. In de definitieve versie heb ik sonnet in “Dit is geen gedicht” dan ook wijselijk weggelaten…

Op vrijdag 15 maart 2013 wordt in mijn geliefde vaderland Den Hopsack, Sequenza voorgesteld. Het is een tweetalige bloemlezing (Nederlands-Engels) die is samengesteld met zeven maal vijf gedichten die uit haar markante bundels zoals Brieven aan Plinius /I/, Bloedspiegel, Vita vita, Sibylla, Hinkelspel, Het is niet de Lava en Over en Weer werden geplukt.

Ik vond het gepast om Sequenza op de toetsen van een piano te fotograferen.

Sequenza.JPG

Want naast thema’s als liefde, natuur en haar maatschappelijke betrokkenheid (o.a in haar gedicht Buchenwald) wordt de poëtica van Marleen de Crée opvallend door muziek gekleurd. Zo is de titel van deze bundel ontleend aan de gelijknamige muziekcyclus van de Italiaanse componist Luciano Berio. Het is dus niet verwonderlijk dat ze veelvuldig gebruikt maakt van muziektermen of zoals in haar gedicht Si more sonando verwijst naar de uitvoering door Marco Beasly van Homo fugit velut umbra, een zeventiende-eeuwse meesterwerk van Stefano Landi opgenomen door het ensemble L’arpeggiata o.l.v. Christina Pluhar.

Tijdens de voorstelling van haar bundel op 15 maart zal grootmeester Vlad Weverbergh op zijn klarinet een Sequenza van Berio uitvoeren. Als nederige bekeerling mag ik naast enkele van mijn Quirilianliedjes onderstaand sonnet van haar voordragen. Ontdaan van elk rijmend harnas is het een mooi, vlot en beeldrijk geschreven voorbeeld van een dichtvorm die Marleen de Crée zo meesterlijk beheerst.

 

laat ooit ons sterven zijn als bellen blazen,

met efemere schijnsels van een onbekende vlucht.

met witte duiven en stemmen die verdwijnen.

een vochtig praten tot aan de rand gevuld.

 

de adem in een achterstallig hijgen,

bewasemd met een glans van spijt.

het goud geteld met onbelemmerd zwijgen

en liefde in het teken van het krijt.

 

ik sterf geduldig in een waas van dromen

en dierbaarheid ligt in mijn hand,

als waaier voor de hitte die zal komen.

 

de duiven drijven teder in de lucht

en in de takken van de laatste bomen.

ik heb je lief, mijn warmte is niet opgebrand.

(UitBrieven aan Plinius I)

 

Sequenza biedt een mooi overzicht van haar poëtisch werk en de gedichten werden zoals altijd voortreffelijk vertaald door de perfect meertalige dichteres Annmarie Sauer.

Frank DE VOS

Marleen DE CRÉE, Sequenza, 100 blz. world internet booksISBN 9783842341449, 14.80€

Partager cet article
Repost0

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche