Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
5 avril 2013 5 05 /04 /avril /2013 21:25

 

HFJ-LB-JB.jpg

Liane Bruylants (1921-2009), HFJ en John Bel (1925-2008)

Op stevig aandringen van CDR-lid Jan Scheirs (en met zijn medewerking) heb ik gisteren eindelijk nog eens gewerkt aan de klassering van mijn onoverzichtelijk foto-archief.

In de loop der jaren heb ik duizenden foto's bijeengebracht, niet zozeer als beeld- of illustratiemateriaal, dan wel als stomme maar waakzame bewakers van de herinnering. Wellicht sterker nog dan dagboekaantekeningen (wat ze in feite ook zijn) stimuleren ze het geheugen en voeden ze het heden. Ik heb dan ook vaak uit mijn collectie geput om de hier al meer dan 1.800 gepubliceerde posts kracht bij te zetten.

Ziehier alvast enkele momentopnames (foto's, net als brieven, vertellen de kijker immers niets meer dan dat...)

HFJ-KG.jpg1967: Aan tafel met mr. Karel Geirlandt (1919-1989), wegbereider van het Gentse Museum voor Hedendaagse Kunst, thans SMAK. Aan mijn linkerzijde, haast buiten de foto, oud-premier Théo Lefèvre, Galerie Margaretha de Boevé, Assenede.

WS-IM-HFJ.jpg1976: Met Ivo Michiels (1923-2012) en Walter Soethoudt, V.E.C.U, Antwerpen.

HFJ-RvdV.jpg1977: Met componist Renier van der Velden (1910-1993), Kasteel van Ham te Steenokkerzeel

HFJ PDV IM

1976 of 1977: Met Ivo Michiels en Paul de Vree (1909-1982)

*

En voor het overige ben ik het volkomen eens met Jean d'Ormesson:

« La littérature, c'est une affaire entendue, est du chagrin dominé par la grammaire. »

Henri-Floris JESPERS

Partager cet article
Repost0
3 avril 2013 3 03 /04 /avril /2013 10:00

 

VlaanderenMaart.jpg

Gisterenmiddag (waar is de tijd dat je je post om 8 uur ontving?) vond ik (buiten te betalen rekeningen – ik ben principieel tegenstander van bankdomiciliëringen...) de jongste aflevering van Kunsttijdschrift Vlaanderen en van Wetenschappelijke Tijdingen in de bus. Het wordt hoogtijd dat ik nog eens een overzicht geef van de tijdschriften die telkens opnieuw mijn aandacht wekken. Dat heeft de lezer dus nog te goed.

*

Gisterenavond rond 19u30 werd voor de eerste keer formeel gebrainstormd in de schoot van de pas geïnstalleerde redactie van de Mededelingen van het CDR (waarover later meer). Voltallig waren we niet, maar het was sowieso productiever dan het virtuele contact dat wij al geruime tijd informeel onderhielden.

2013-8455.jpgVan l. naar r.: Frank De Vos, Luc Pay en Kris Kenis

2013-8456.jpgVan l. naar r.: Kris Kenis, Karin Lebacq en Lucienne Stassaert

2013-8457.jpgVan l. naar r.: Karin Lebacq, Lucienne Stassaert, Jan Scheirs, Bert Bevers en Henri-Floris Jespers


Henri-Floris JESPERS

Foto's: Kris Kenis en Jan Scheirs

Partager cet article
Repost0
3 avril 2013 3 03 /04 /avril /2013 09:00

 

Roger-Thoelen--foto-Bert-Bevers-.JPG

Foto: Bert Bevers

 

Zie: www.detafelvan1.blogspot.com

Partager cet article
Repost0
1 avril 2013 1 01 /04 /avril /2013 23:31

 

laerhoven-bob-van.jpg

Hoe meer ik lees, hoe meer ik tot wanhoop word gedreven. Een moratorium van minstens twee jaar op nieuwe publicaties zou meer dan welkom zijn want hopeloos loop ik achter. Niettemin blijf ik volhouden en hardleers blijf ik lectuur achter mijn kiezen steken.

Onlangs wees dichter Staf Claes mij op De wraak van Baudelaire van Bob Van Laerhoven, een auteur die ik enkel van naam ken en van wie ik helaas nog nooit iets had gelezen. (1)

Het verhaal speelt zich af op het einde van Le second Empire van Napoleon III, de laatste keizer van Frankrijk. Het kader van dit boek is Parijs, dat door Pruisische troepen wordt belegerd. Er is armoede en honger, sociale onrust broeit. De adel en begoede burgerij ploeteren in decadentie. In september 1870 worden er een serie moorden gepleegd. Enkele verzen van Charles Baudelaire uit zijn (wegens schending van de goede zeden veroordeelde) Les Fleurs du Mal zijn de visitekaartjes die de dader telkens op elk van zijn slachtoffers achterlaat. Commissaris Paul Lefèvre leidt het moordonderzoek dat hem tot in de hoogste cenakels van de macht zal leiden. Hij is “een eenzaat die hield van poëzie (en lichtekooien) en de kabbala en die liever een geheime wereld achter de droom zag dan het kabaal van de vooruitgang”

1.jpgWat een voltreffer – ook stilistisch - is dit prijsbeest van de Hercule Poirot prijs 2007! In een vorige bijdrage op Mededelingen, schreef ik reeds dat ik gek ben op historische romans (2). Ik voeg dit boek hier graag aan toe. Van Laerhoven getuigt van een degelijke historisch kennis. Scherp weet hij het Parijs van die tijd te schetsen. De plot is meesterlijk in elkaar gezet, de personages worden uitgediept. De auteur heeft bovendien een pen waaruit prachtige zinnen vloeien.

In “Dekachel van Maigret of Zielsverhuizing van de lezer”,een essay dat verscheen in Thriller versus roman zet een onbarmhartige Jan Lampo Van Laerhoven ten onrechte op één lijn met het uitgemergelde bandwerk van Aspe, Deflo en Lauryssens. (3)

Met uitzondering van enkelen (Erwin Mortier, Johan de Boose, Patrick Conrad) én met uitzondering van die romans met een sterke autobiografische inslag, is er geen enkele fictie van onze hoog geëerde, blauw van begeerte gesubsidieerden, die erin slaagt om mij te boeien. Mijn tranen die ik telkens pleeg te plengen blijven zwart…

Ik dien nog even te melden dat Bob Van Laerhoven op het lumineuze idee kwam om de vertaling van dit boek via crowdfunding te financieren. Voorwaar een schitterende sluipweg om de almacht van de kafkaiaanse regels van het Fonds ivm vertaalbeurzen te omzeilen. Met succes verscheen La vengeance de Baudelaire inmiddels in Canada en in juni van dit jaar zal het in Frankrijk verschijnen.

Frank DE VOS

 

(1) Bob VAN LAERHOVEN, De wraak van Baudelaire, Antwerpen, Houtekiet, 2007, 266 p. ISBN 9789052409719

(2) http://mededelingen.over-blog.com/article-historische-romans-111284682.html

(3) Jos VAN CANN & Henri-Floris JESPERS (red),Thriller versus roman, Antwerpen-Apeldoorn, Garant, 2008, 140 p., ISBN 9789044123531

Partager cet article
Repost0
31 mars 2013 7 31 /03 /mars /2013 14:50

 

ClausPolitiek-copie-1.jpg

De plicht van de dichter. Hugo Claus en de politiek cadeau gekregen van Pruts. Ze wist wel goed te kiezen. Midden januari wees Frank Hellemans op de te verwachten “Claus-tsunami”. Aan herdrukken en verzamelingen liefdesgedichten heb ik niks, maar ik was wel meteen benieuwd naar het boek van Marc Didden en, vooral, naar die bundel opstellen over Claus en de politiek...

Ondertussen heb ik het boek al besnuffeld en diagonaal gelezen. De bijdragen vereisen echter een aandachtige, grondige lectuur. Bovendien gaat het ook om een boeiend kijkboek. Ik ontdek o.m. een kleurenfoto van Ed van der Elsken uit de jaren zestig: Claus geflankeerd door Herman J. Claeys, Ludo Martens, Hugues C. Pernath, Hugo Raes, Walter Tillemans en Freddy de Vree.

Normaal gezien heb ik weinig aan de vaak onbetrouwbare blurbs of aanbiedingsteksten van uitgevers, maar nu aarzel ik niet uitzonderlijk de beschrijving van het boek integraal en zonder enig mentaal voorbehoud over te nemen:

Voor een partijkaart haalde hij zijn neus op, boodschappen vond hij iets voor postbodes en aan het begrip engagement had hij een bloedhekel. Toch was Hugo Claus (1929-2008) naast een flamboyante artiest en een literaire alchemist óók een publieke intellectueel die de confrontatie aanging met de politieke werkelijkheid. Voor eenduidige standpunten bleek zijn natuur echter niet bepaald geschikt. De kracht van de literatuur lag voor Claus juist in het feit dat ze de 'vervaarlijke complexiteit' tot haar recht liet komen. de plicht van de dichter brengt hulde aan het complexe schrijverschap van een van Vlaanderens grootste kunstenaars.
Het boek documenteert in woord en beeld hoe Claus zich zowel in het publieke domein als in zijn gedichten, romans en toneelstukken maatschappelijk betrokken opstelde en daarbij voortdurend van masker wisselde. Kosmopoliet en flamingant, democraat en anarchist, volksverheffer en kleine zelfstandige, Claus kon de meest verscheiden rollen combineren. Maar dat de dichter ook plichten had, daar leek hij in ieder geval heilig van overtuigd. Enfin, meestal toch.”

Ik verheug mij nu al op enkele intellectueel stimulerende uurtjes grondige lectuur...

Het boek van Marc Didden komt nog later wel aan bod.

*

Op langere termijn wacht ik op de biografie van Claus door Piet Piryns. Die is hem toevertrouwd. Van de tot nu toe gepubliceerde boeken over Claus (van onder anderen Guido Lauwaert, Patrick Conrad en Marc Didden) is Piryns “niet echt onder de indruk”:

Ofwel zijn het verzinsels of lasterpraatjes, ofwel hagiografieën. Laat eerst het wierookgordijn maar eens optrekken.”

Voor een biografie heb je afstand nodig, veel afstand. Elke biograaf, die naam waardig, zweert bij dit adagium”, aldus Piryns.

*

Bij de presentatie op 15 maart van De plicht van de dichter op de Universiteit Antwerpen citeerde Jef Lambrecht een uitspraak van zijn vriend Claus uit 1968:

Men kan slechts universeel zijn als men concreet is. En als men concreet wil zijn kan men niet buiten de politiek, omdat er niets onpolitieks bestaat. Men kan niet zeggen dat men buiten de politiek staat. Wie dat zegt neemt integendeel een duidelijk politiek standpunt in: hij staat rechts, hij staat aan de kant van de macht.

Hieruit spreekt eens te meer de invloed van Sartre op Claus.

Henri-Floris JESPERS

(wordt straks vervolgd)


Kevin ABSILLIS, Sarah BEEKS, Kris LEMBRECHTS & Georges WILDEMEERSCH, De plicht van de dichter. Hugo Claus en de politiek, De Bezige Bij Antwerpen, 2013, 349 p., geb., ill., 34,95 €.

Partager cet article
Repost0
30 mars 2013 6 30 /03 /mars /2013 18:37

 

MIREvampires.jpg

Het informatieve maandblad Lire werd in 1975 opgericht door Jean-Louis Servan-Schreiber en Bernard Pivot (die met zijn ongeëvenaarde literaire televisie-uitzending “Apostrophes” wereldfaam verwierf), richt zich tot een breed publiek. Het blad is 100 % eigendom van Groupe Express-Roularta en wordt gedrukt te Roeselare. De jongste jaren vertoonde de oplage een dalende trend, maar in 2010 haalde het blad toch maandelijks iets meer dan 60.000 exemplaren.

Elke aflevering omvat een centraal thema. In maart was dat “Irrésistibles vampires”. Van monsters tot dandy's, de evolutie van de beeldvorming rond de vampier (meer dan ooit aanwezig in literatuur en cinema, comics en strips) wordt in een stevig dossier erudiet en encyclopedisch in kaart gebracht. Aansluitend, o.m. een exclusief interview met Anne Rice (100 miljoen exemplaren wereldwijd). Verder, een voorbeeldige introductie tot leven en werk van Edgar Allan Poe, “l'un des pères de la littérature fantastique et du genre policier” en een verhelderend overzicht van de contemporaine Roemeense literatuur.

 

Ik wil al jàren geen aflevering van Lire missen, zoveel is duidelijk. Waarom ik Le Magazine littéraire nog hoger schat, zal ik hier misschien ooit uit de doeken doen.

JanLampo.jpg

Naar aanleiding van mijn vorige notitie (XI) onderstreept mijn vriend Jan Lampo dat hij het vreemd vindt “dat de Fransen zo weinig goeie detectives produceren. Of laten ze zich in een hoekje zetten door Angelsaksisch uitgeversgeweld?”

Tja, het overwegen waard, te meer daar uitgerekend gerenommeerde Franse auteurs als Robert Brasillach, Louis-Ferdinand Céline, Philippe Claudel, André Gide, François Mauriac en Jean-Paul Sartre (uit het geheugen, maar wel alfabetisch; er zullen er nog wel meer zijn...) impliciet of expliciet de misdaadliteratuur tot de literatuur “tout court” rekende. Via de roemruchte collectie “Série noire” oefende de Amerikaanse hard-boiled detectives grote invloed op de Franse literatuur. Misdaadromans stond gelijk met Amerikaans – terwijl Frankrijk zelf op een rijke traditie kon bogen. Dat ging zover dat Franse misdaadauteurs om louter commerciële redenen een Engelse pseudoniem kozen – denk maar aan Boris Vian (a.k.a. Vernon Sullivan). Ook een van huize uit Franstalige, gerespecteerde Antwerpse rechter schreef romans voor de “Série noire” onder een Amerikaans pseudoniem...

Henri-Floris JESPERS

(wordt straks vervolgd)

Partager cet article
Repost0
30 mars 2013 6 30 /03 /mars /2013 02:35

 

LIREpolar.jpg

Spécial Polar. Gisteren in mijn vaste krantenwinkel, hoek Lamorinièrestraat en Isabellalei, lag het aprilnummer van het maandblad Lire. De redactie koos de tien beste misdaadromans uit, gepubliceerd in het Frans in de periode zomer 2012-lente 2013. Ik ken maar al te goed de relativiteit van dergelijke lijsten, maar het kan nooit geen kwaad kennis te nemen van het oordeel van een college aficionados en professionele lezers.

Het valt mij meteen op dat er slechts één in het Frans geschreven roman de lijst haalt: Le Dernier Lapon, het debuut van Olivier Truc, sinds 1994 correspondent van Le Monde in Stockholm.

Tweede debuut: Crimes in Southern Indiana (Chiennes de vies. Chroniques du sud de l'Indiana) van de Amerikaan Frank Bill.

Nog een debuut, The Necessary Death of Lewis Winter (Il faut tuer Lewis Winter) van de Schot Malcolm Mackay, eerste luik van een trilogie gesitueerd in Glasgow.

De Zuid-Afrikaanse schrijver Roger Smith heeft (net als zijn landgenoot Deon Meyer) naam en faam in Frankrijk verworven, waar in de voorbije maanden zijn derde roman verscheen, Dust Devils (Le sable était brûlant).

In Duitsland is Tina Uebel een succesauteur. Met de vertaling van haar vijfde roman, Die Wahrheit über Frankie (La Vérité sur Frankie) is zij nu ook aanwezig op de Franse markt. De Nederlandse vertaling verscheen bij De Geus (De Manipulator).

El gardián invisible (Le Gardien invisible) van de Baskische Dolores Redondo, ook al het eerste deel van een trilogie, is ook in het Nederlands verschenen als De Beschermengel (Bezige Bij).

Craig Johnson was al langer bekend in Frankrijk. Met de vertaling van The Dark Horse staat hij nu in de toptien van Lire.

De Schotse Denise Mina, ook al vertaald in het Nederlands, breekt nu met The End of the Wasp Season (La fin de la saison des guêpes) in de klassieke collectie 'Le Masque' door.

Uiteraard, zou ik zeggen, staan (ook in in het Nederlands vertaalde) oudgedienden als Don Winslow (The Kings of Cool, laconiek vertaald als Cool) en Elmore Leonard (Djibouti) op het lijstje.

Verder: een portret van de Siciliaanse maestro Andrea Camilleri, schepper van commissaris Montalbano, en een interview met Elizabeth George.

Lire is een uitgave van Groupe Express-Roularta.

Henri-Floris JESPERS

(wordt straks vervolgd)

Lire, avril 2013, ill., 106 p., ill., 5,90 €. In de betere krantenwinkels.

Partager cet article
Repost0
28 mars 2013 4 28 /03 /mars /2013 15:36

 

De-hoed-van-Renee.jpg

De dichteres en romancière Renée van Hekken (°1954), nichtje van Nic van Bruggen, las mijn notitie over heer Bommel en vertelt mij vandaag volgende anekdote.

In september verhuist ze naar Brasschaat, naar een gerenoveerde dorpswoning uit 1927, mét schildersatelier, en verkoopt dus haar villa in Schoten.

Nu wil het toeval dat de makelaar enorm op de Markies lijkt, die altijd rondstapt in de Bommel verhalen ! Bovendien heeft hij een hulpje, dat sprekend op Tom Poes gelijkt !

Als ik de makelaar zie rondstappen met bezoekers in mijn huis, kan ik niet nalaten om altijd weer aan die mooie verhalen te denken... Hij draagt zelfs dezelfde opzichtige “gilets” en al ! Een grappig iets toch hé, wat een verbanden leggen wij schrijvers toch..."

Renée gaat op de Bredabaan wonen, “tussen maar liefst drie dorpscafés in, zou Nic leuk gevonden hebben, niet?”

Henri-Floris JESPERS

(wordt straks vervolgd)

Partager cet article
Repost0
27 mars 2013 3 27 /03 /mars /2013 13:29

 

Heer-Bommel.jpg

De voorjaarsaanbieding van Garant doorgenomen. In vorige afleveringen van deze reeks losse notities heb ik al bij herhaling gewezen op publicaties van die dynamische uitgeverij, die o.m. het voortreffelijke literair-historisch tijdschrift ZL uitgeeft.

Ziehier alvast twee boeken die ik al meteen aangestipt heb.

Heer Bommel in Afrika. A. Folkers & H. Kimmerle, gevoed door ruime ervaringen in het huidige Afrika ten zuiden van de Sahara, verkennen religie en geloof in Maarten Toonders universum en in het Afrikaanse animisme. Uit terloopse opmerkingen van Heer Bommel en Tom Poes en de opvattingen van bepaalde andere figuren, zoals Zwarte Zwaddermeel, de Grote Omhaler, Wammes Waggel en ook uit opmerkingen in Toonders autobiografie blijkt dat hij hierover veel heeft nagedacht en tot duidelijke conclusies is gekomen.

Lezer, er zijn ook Belgen. In deze handelseditie van zijn proefschrift onderzoekt F. van Renssen de interactie tussen de Nederlandse en Vlaamse literatuur via literaire kritiek en uitgeverij (1980-1995). Het boek geeft inzicht in het complexe geheel van factoren dat het grensverkeer tussen Nederlandse en Vlaamse literatuur beïnvloedt.

Henri-Floris JESPERS

(wordt straks vervolgd)


A. FOLKERS & H. KIMMERLE, Heer Bommel in Afrika, Antwerpen/Apeldoorn, Garant, 2013, 111 p., ill. Vierkleurendruk, 20 €. ISBN 978-90-441-2997-7

F. VAN RENSSEN, Lezer, er zijn ook Belgen, Antwerpen/Apeldoorn, Garant, 2013, 485 p., 50 €. ISBN 978-90-441-3009-6

Partager cet article
Repost0
27 mars 2013 3 27 /03 /mars /2013 10:00

 

Anne-Provoost--foto-Bert-Bevers-.JPG

Foto: Bert Bevers

 

Zie: www.detafelvan1.blogspot.com

Partager cet article
Repost0

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche