Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
9 décembre 2013 1 09 /12 /décembre /2013 15:52

 

Gierik121.jpg

Back after the war”, het winternummer van Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift, wordt voorgesteld op vrijdag 20 december om 19 uur in het Bernarduscentrum, Lombardevest 23, 2000 Antwerpen.

Medewerkers:

Jaak FONTIER, Vlaamse poëzie in de loopgraven

René HOOYBERGHS, Een Ghurkaverhaal

Tom DENEIRE, Latijnse soldatendichters

Bert POPELIER, De muur van de vermisten

Klaas COULEMBIER, War Requiem van Benjamin Britten

Joe OOSTVOGELS, 1ste Wereldoorlog in exotische stijl

Matthijs DE RIDDER, Jazz in de loopgraven

Camiel VAN BREEDAM, Westhoek-Uithoek

Dany DELEPIÈRE, La carte du feu

Thomas Jasper MARTIN, Gedichten – Lapidarium

Maarten VAN ALSTEIN, Spookbeelden van de slagvelden

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
8 décembre 2013 7 08 /12 /décembre /2013 18:11

Barnard-Bevers-copie-1.JPG

Benno Barnard en Bert Bevers

Care lector,
Op facebook  meldde ik onlangs mijn letterwoord ‘SMLL’ ( gelieve de laatste L  heel nadrukkelijk te laten uitklinken): Schrijven, Muziek, Lezen en Leuteren. Heb ik geen van deze bij de hand, dan verveel ik me te pletter. De laatste L, mijn edelste verzuchting, werd Bourgondisch ingelost tijdens een etentje met twee in de letteren beslagen Batavieren, twee BB’s van hetzelfde geboortejaar 1954. Ei zo na hadden ze zelfs hun verjaardag op dezelfde dag kunnen vieren. De afspraak was op 6 december in een Italiaans restaurant. Mijn lievelingsheilige, een goede man had ik die dag uitgeleide gedaan en als uitgewezen asielzoeker keurig in Steenokkerzeel afgeleverd. 

Twee BB’s, twee Germanen met een voorkeur voor la langue de l’empire  waartussen ik als enige Romaan stevig at en er met de nodige oecumenische welwillendheid smakelijk zat te verschillen. Zo mocht ik vernemen dat Jean Racine (1639 – 1699) maar de helft van de woordenschat bezat dan deze van William Shakespeare (1564-1616). Vermits het Frans een directe nazaat is van het Latijn is dit de evidentie zelve. Latijn is zowat de meest heldere, compacte taal (en dito denken) die de mensheid verrijkte, hetgeen nu in de sierlijke Franse eenvoud blijft nazinderen. Een grotere woordenschat ? Van jabberwalking,( vandaar de veel te vele woorden) zal de Angelsaksische tong ooit verslijten zodat ze terugkeert naar de briljante warmte van de Romaanse moederkerk. Het zal u allicht niet verwonderen, lieve lezer dat tijdens het gesprek het Ceasariaanse ‘Veni, vidi, vici’ glanzend in mijn ogen hing te blinken…
O Great Britain  met in het Noorden, een Schots  en scheef getrokken ruit. Hoe ik ook smelt voor het arcadische platteland in Midsummer Murders, de welluidende Inspector Morse, het leed van de lankmoedige Richard van Hyacinth Bucket (Boekéé) wil stelpen, ik zou er niet kunnen leven. Het Onslow- gehalte blijft er groot. Alleen al een English Breakfast  is voor elke weldenkende cultuurmens een aberrante aanval op zijn gezond verstand. Een croissant, de meeste verhevene ‘feuilleté’ in het rijk der bladerdeegachtigen, is het enige probate middel om de dag mee te beginnen. Ze stutten de zwaartekracht van de wallen onder mijn pas ontwaakte ogen. Het zijn de vaderlanders  op de barricade tegen mijn ochtendhumeur dat zo niet langer dan vierentwintig uur duurt.
Volgende gedicht wijdde ik aan mijn ochtendlijke, liefst beboterde geliefde. (De ondertoonde bijgedachten zijn hier gratis en dus inbegrepen.)


Poème matinal.
D’un vers tombe la nuit vers
le croissant trempé dans le café.

L’odeur papillonne dans le nez
comme le vent lève la jupette
d’une femelle en passant.

Un soupir de lait blanc fesse,
me remue de travers, ma cuillère en garde 
hors du pas avec du chocolat, noir de noir
des pensées.


Croissants.jpg

Toegegeven, een croissant is niet Frans maar Teutoons. Om het afslaan van de Ottomanen na het beleg van Wenen in 1683 te gedenken, bakten euforische bakkers daar een broodje in de vorm van de Turkse halve maan. Fransen, gespeend van elke vorm van chauvinisme hebben hoffelijk de soortnaam ’Viennoiserie’ voor een brioche, een pain au chocolat, een croissant enz., gereserveerd. Het is echter dank zij de onnavolgbare Franse cultuur met zijn bladerdeeg dat mijn croissant tot een eetbare staat werd verheven.
Men beweert dat deze in Frankrijk werden geïntroduceerd door de Oostenrijkse Marie Antoinette, de echtgenote van Lodewijk XVI, slotenmaker in bijberoep. Beide gekroonde hoofden eindigden onder de guillotine. Deze  oerdegelijke brok ‘Verlichte’ spitstechnologie is wel op en top Frans. Het is overigens de vlotste manier om je hoofd er bij te verliezen.
In de zomer van 2011 waagde ik nogmaals de oversteek naar Zuid-Engeland. Ik bezocht er onder andere Hastings  waar dank zij de Normandiër, Guillaume le Conquérant, het autochtoon gezucht, gerochel en gekuch in onomatopeeën stierven, het Engels min of meer tot een taal werd geboetseerd zodat het zachtjes in de vaart der volkeren kon mee stromen. William was Quintilius Varus niet die zijn legioenen moest teruggeven (Quintili Vare, legiones redde! ). Hij overwon en sinds het heuglijke jaar 1066 werd met ongeveer vijftig procent Romaanse woorden de Engelse vocabulaire (vocabulary)  tegen verder onheil gevaccineerd.
Gelet op het ontbijt kunnen we aan de overzijde van het kanaal helaas maar over een nog steeds ontluikende vorm van beschaving spreken. Over de ochtendlijke maagvulling aldaar, leze men het volgende pleidooi. Wordt dus vervolgd…

 
Bien à vous,                                          
Frank DE VOS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
6 décembre 2013 5 06 /12 /décembre /2013 16:39

 

Patricia.jpg

Doorheen de duisternis het licht is een reis naar de overblijfsels van een aantal over Europa verspreide concentratiekampen, zoals zij tot op heden bewaard bleven. Om de nagedachtenis aan miljoenen mensen, die in deze kampen de dood vonden te respecteren, hebben zowel beeldend kunstenaar als auteur beeld en woord in een stille getuigenis samengevoegd. Hier geen beelden van gruwel, geen beschrijvingen van daden, geen voyeurisme of een lichtvoetige benadering van het lijden. Doorheen de restanten van de herinnering waart een bijna sacrale stilte. De prozaïsche metaforen spreken voor zich.

Het boek van auteur Patricia De Landtsheer (gedichten & proza) en Etienne Van den Bulcke (kunstfotografie) is uitgegeven bij C. de Vries-Brouwers, Haantjeslei, 80 te 2018 Antwerpen. De uitgave kan daar worden besteld (website Uitgeverij C.de Vries-Brouwers) of via de boekhandel.

Op donderdag 12 december staat Patricia De Landtsheer andermaal op het podium als gastdichter tijdens de 181ste Muzeval.

Muzeval-181-.jpg

De Muzeval vindt plaats in Artistiek Literair Café Den Hopsack, Grote Pieter Potstraat 24 te 2000 Antwerpen.

De deuren gaan open om 19:30 en de aanvang is om 20:30.

Inleiding en Presentatie: Bart Van Peer

Na afloop is er een Vrij Podium.

De Muzeval is een organisatie van Pipelines VZW. Mezt steun van Antwerpen Boekenstad.

www.muzeval.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
2 décembre 2013 1 02 /12 /décembre /2013 05:59

 

diamanten-kogel-copie-1.jpg

Wim Van Rooy, ondervoorzitter van De Diamanten Kogel, in gesprek met Walter Soethoudt (foto: Frank Ivo van Damme)

Op zijn altijd lezenswaardige blog De Twijfelaar publiceerde Walter Soehoudt zaterdag een bericht over de uitreiking van De Diamanten Kogel, waarin te lezen staat:

'Tussen het geweld van de grote uitgeefconcerns loopt er de dwerg uitgever Kramat rond, een uitgeverij met een visie, en het is bij deze uitgever dat Rudy Soetewey trouw blijft uitgeven. Ik ben het niet altijd eens geweest met Rudy en had enkele bezwaren tegen de eveneens voor de Diamanten Kogel genomineerde Getuigen, maar met het nu met de Diamanten Kogel bekroonde 2017 heeft hij zijn voetstappen voor altijd nagelaten in de Vlaemsche wereld van de misdaadliteratuur. En voor eenmaal  ben ik het eens met Danny De Laet die schreef: "Wat een fabelachtige roman is dit! Als hij dit jaar de Diamanten Kogel niet krijgt, kennen de juryleden er niets van."
Kwatongen zullen beweren dat de juryleden dan maar eieren voor hun geld hebben gekozen en voor
2017 hebben gestemd, omdat ze anders de banvloek van Danny De Laet over zich heen hadden geroepen, en die heeft nu eenmaal een smerige pen.'

http://waltersoethoudt.blogspot.be/2013/11/de-diamanten-kogel-uitgereikt.html?showComment=1385884004582

Een anonieme lezer van De Twijfelaar reageerde gisteren met de vraag: “Wà hedde gai tog tege dien Danny?” Ach, ik ben er zeker van dat Walter niets tegen Danny heeft. Ze hebben jaren vruchtbaar samengewerkt. Dat blijkt voldoende uit Soethoudts herinneringen, Uitgevers komen in de hemel (Meulenhoff / Manteau, 2008). Wanneer Walter nu schrijft dat hij het voor eenmaal eens met Danny, dan is dat natuurlijk niets meer dan een stijlfiguur. En wie is het er niet meermaals oneens geweest met Danny's al te onbeheerst zo niet onbetamelijk geformuleerde kritische bokkensprongen en persoonlijke aanvallen? Ik lees graag mensen waar ik het oneens mee ben...

SERIAL16.jpg

Vrijdag viel nummer 16 van Serial Thriller in de bus. Wellicht de laatste aflevering, zo staat te lezen in de bijgevoegde flyer:

Onze oproep in vorig nummer heeft drie potentiële abonnees opgeleverd; net voldoende om de nietjes te betalen van volgende jaargang maar niet het drukken ervan.

Dus houden we er mee op. Als er nog geld kan worden gevonden is dit het voorlaatste nummer zoniet het laatste.

Geen gezeur, geen getreur. SERIAL THRILLER passeert volledig naast zijn doel, wordt door de Vlaamse uitgevers genegeerd, door de Vlaamse auteurs (op enkele na, bedankt Stan, Piet, Paul, Dirk, Peter-Paul en Jo) genegeerd en door de (nog steeds en eveneens Vlaamse) lezers genegeerd. Zo kan het niet verder. […] Misschien komen er nog wel wat monografietjes maar dat zal pas na het economisch herstel en de gezondmaking van de financiën zijn. Een zwaar programma.

In aflevering 16 staan erudiete essays van Danny de Laet te lezen over Edgar Allan Poe en Gustave Le Rouge, telkens aangevuld met waardevolle bibliografische aantekeningen. In de kritische aantekeningen krijgen René Appel en vooral Suzanne Hazenberg en Joost Heyvink er duchtig van langs...

Een abonnement kost 20 € voor vier nummers. Wie bereid is in te tekenen en het voortbestaan van het blad aldus te helpen verzekeren, kan contact opnemen met de redactie: Pothoek 46, 2060 Antwerpen. Typisch voor Serial Thriller: nergens wordt een rekeningnummer vermeld...

Henri-Floris JESPERS

Serial Thriller werd hier bij herhaling belicht; zie o.m.

http://mededelingen.over-blog.com/article-henri-floris-jespers-losse-notities-xxxxiv-thrillers-119324485.html

http://mededelingen.over-blog.com/article-danny-de-laet-over-en-voor-misdaadliteratuur-108792280.html

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
1 décembre 2013 7 01 /12 /décembre /2013 15:39

DDKtrofee.jpg

De trofee: oorspronkelijk kunstwerk van Wim Delvoye

Onder grote belangstelling werd vrijdagavond 29 november om 19u30 stipt overgegaan tot de feestelijke uitreiking van De Diamanten Kogel in het Letterenhuis / Archief en Museum voor het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen.

diamanten-kogel--3-.jpg

Directeur Leen Van Dijck, lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, onderstreepte in haar welkomstwoord dat uiteraard ook misdaadauteurs thuis zijn in het Letterenhuis.

'Thuis in het Letterenhuis' - een prima slogan om ook crimewriters te overtuigen bij te dragen tot de collectievorming van die meer dan ooit dynamische instelling.

diamanten-kogel--10-.jpg

'Wie krijgt de Diamanten Kogel 2013? Het is eindelijk ook eens een spannend moment voor de auteurs die de lezer urenlang in spanning hebben gehouden met hun boeken', aldus jurylid Alain Sohier.

Een prijs voor het beste boek is natuurlijk een beetje zoals een prijs voor het lekkerste fruit. Je kan voor jezelf wel zeggen wat de lekkerste appel is, of wat de zuurste citroen, maar de discussie of een appel nu lekkerder is dan een peer blijft een moeilijke oefening. Zoals reeds bij de nominaties werd gezegd kent de twaalfde editie van de Diamanten Kogel een groeiend aantal inzendingen. In deze tijden van crisis zouden economisten deze groei alleen maar kunnen toejuichen. Toch is voor de jury vooral de toegenomen kwaliteit een reden tot juichen. Wij willen niet meer boeken, wij willen meer goede boeken en we zijn door de auteurs op onze wenken bediend. 122 inzendingen waarvan 19 boeken op onze longlist zijn terechtgekomen. Hieruit kozen we – na veel deliberatie - 6 genomineerden en vandaag wordt het prijsbeest bekendgemaakt.

Er waren dit jaar gevestigde waarden die hun beste boek tot op heden schreven, er waren er die interessante zijpaden bewandelden, er waren mooie debuten, er waren mooie thrillerdebuten van auteurs die voorheen geen thrillers schreven en er waren verrassende zijsprongen van auteurs waarvan je dacht dat je alles al had gezien. Dit alles maakt het jureren een verscheurende, maar toch aangename bezigheid. Meer auteurs schrijven betere thrillers die vaker de hand reiken naar de literatuur. Daar waar in Vlaanderen de mainstream nog gedomineerd wordt door de klassieke politieroman, wordt Nederland onveilig gemaakt door spannende boeken waarin vrouwen voor de verkeerde man kiezen. De jury zal maar niet proberen om daarvoor een sociologische verklaring te zoeken, maar stelt vast dat er naast die twee romantypes steeds meer auteurs flirten met crossovers: ze schuwen het niet om geschiedschrijving, journalistiek, biografie, utopie, fantasy of andere genres te vermengen met de kenmerken van een klassieke thriller, een politieroman of een whodunit. Zelfs het 50 tinten-grijseffect dringt ook het land van spanning binnen: erotische momenten worden frequenter en explicieter. Of de hardboiled fan van het genre blij is met deze verbreding is een andere vraag, maar spannende boeken leveren hiermee voor iedereen wat wils.

Opvallend is dit jaar een hang naar exotisme: niet alleen spelen verhalen zich af in Australië, Zuid-Afrika, Indonesië, een nabije toekomst of een ver verleden... ook de personages in de verhalen krijgen letterlijk en figuurlijk meer kleur. Ook door deze tendensen lijkt het klassieke onderscheid dat jarenlang heerste tussen spannende boeken en literatuur te vervagen.

Kortom, er was niet alleen een grote kwaliteit, er was ook een grote variëteit, en die grote variëteit wordt gereflecteerd in de nominaties:

Jo Claes (°1955) schreef met Getekend Vonnis (Houtekiet) zijn zesde misdaadroman met Thomas Berg in de hoofdrol. In geen tijd kan hij de sfeer in de rustige en bezadigde studentenstad Leuven ombuigen in een sfeer van angst , sadisme en horror. Getekend vonnis neemt de lezer mee in een spannend, goed gecomponeerd plot dat zich traag naar een oplossing beweegt door het redeneervermogen van zijn hoofdpersonage. Na de moord op een studente in café De Weerelt verliest Berg zich in het milieu van de stripauteurs maar door een hemelglobe uit 1675 weet hij op ingenieuze wijze de mysteries op te lossen. Bij Claes staat het leesplezier op de eerste plaats. De plot blijft op ieder moment spannend en iedere keer weer weet hij te verrassen met een historisch detail.

Hoewel Claes een vaste waarde is geworden geeft de auteur de indruk nog steeds te kunnen groeien.

Hoewel Patrick Conrad (°1945) graag de randen van het thrillergenre opzoekt schreef hij met Tango Assassino (Bezige Bij Antwerpen) alweer een knappe detectiveroman waarin private eye Daniël Daens zich laat meeslepen in een web van neonazistische intriges. Als tegengewicht voor de kille gruwel danst Daens op zondag met Carmen exotische tango's die Buenos Aires tot in Antwerpen brengen. Door zijn taalgebruik, zijn stijl en de vele culturele verwijzingen waant de lezer zich in een zwart-witfilm met veel sigarettenrook en lange regenjassen. Philip Marlowe en Humprey Bogart zijn nooit ver weg. Conrad schreef met Tango Assassino een prachtige roman noir met een ongekende schoonheid qua sfeer en stijl, maar ook de snedige dialogen tussen de hoofdpersonages zullen zeker in de smaak vallen. Een mooi eerbetoon aan het genre.

Conrad is een oude bekende die reeds meerdere keren werd genomineerd voor diverse thrillerprijzen en in 2007 de Diamanten Kogel kreeg voor zijn thriller Starr.

Met Overkill (Anthos) loste Escober (het schrijversduo Berry en Esther Verhoef) de hooggespannen verwachtingen in die waren ontstaan na de trilogie rond Sil Maier. Een filmisch opgebouwde actiethriller die staat als een huis waarin seks en geweld afgewisseld worden met een dieper inzicht in de psyche van de criminele geest. De beschadigde geest van dienst is deze keer een gewezen commando die na een aantal missies moeite heeft om in het rijtje te lopen.

De rauwheid van de inhoud staat in fel contrast met het gemak waarmee het boek gelezen wordt. Escober tekent voor een goed uitgewerkte plot dat verteld wordt via de drie stemmen van de hoofdpersonages. De korte zinnen en de korte hoofdstukken geven Overkill een ongekende vaart en zorgen voor voldoende variatie en geloofwaardigheid.

Walter Lucius (°1954) doet zijn intrede in thrillerland met een groot gebaar. De vlinder en de storm (Bruna) is niet alleen het lijvigste boek van de genomineerden, het is ook het eerste deel van de Hartlandtrilogie. Journaliste Farah Hafez gaat op zoek naar het waarom van de dood van een Afghaans jongetje en dat leidt haar en het onvergetelijke politieduo Marouan en Calvino naar intriges tot in Moskou. Lucius is een auteur die niet bang is om flink uit te pakken en die met een vaardige pen een personage van vlees en bloed kan neerzetten. Ondanks de enorme spanningsboog en de extra intriges verliest De Vlinder en de Storm niets aan snelheid. De personages worden in subtiele dosissen aan de lezer onthuld en doen daardoor zeer levensecht aan.

De vlinder en de storm won reeds de Schaduwprijs 2013 voor het beste Nederlandstalige thrillerdebuut, een teken aan de wand dat dit niet zomaar een debuut is. Het doet ons alvast uitkijken naar deel twee en drie.

Met 2017  (Kramat) waagt Rudy Soetewey(°1955) zich aan een wrede en gedurfde utopie. De gevolgen van de crisis zijn voor Europa en voor hoofdpersonage Michel Lepaire niet te overzien. Aanslagen, martelingen en terroristische intriges overheersen deze geslaagde mengeling tussen toekomstvisie en spannend verhaal. 2017 is net ver genoeg in de toekomst om te kunnen tonen waar de huidige crisis toe kan leiden.

Het is volledig de verdienste van Rudy Soetewey dat hij deze moeilijke en sombere thematiek van de persoonlijke crisis van het hoofdpersonage, en de politieke crisis van Europa op een herkenbare manier heeft weten te verwerken in een boeiende thriller. De beschreven problemen hebben duidelijk een lokale, Belgische setting, maar die doet niets af aan de universaliteit ervan.

Soetewey won reeds de Hercule Poirotprijs in 2011 voor zijn roman Getuigen.

Dat hij weet hoe hij een spannend boek moet schrijven bewijst Charles den Tex (°1952) ten overvloede met De erfgenaam (De Geus). Den Tex neemt de lezer mee op een zoektocht door het verleden van de steenrijke mijnbouwfamilie van het onvergetelijke personage Breder Weltmann. In deze thriller over Goed en Kwaad ontdekt Weltmann gaandeweg dat hij niet zo is zoals hij zich graag voordoet, of hoe hij wil dat zijn omgeving hem ziet. Hij leert met scha en schande de verborgen kanten van zijn familie kennen en aanvaardt dat het verleden onvermijdelijk is.

De Erfgenaam is een boek dat zijn geheimen prijsgeeft als een set matroesjkapopjes. Iedere keer weer lijk je dichter te komen bij de onthulling, maar dan blijkt er toch nog een popje te zijn. De familiesaga van de Weltmanns is een mooi en herkenbaar verhaal, met veel linken naar de actualiteit. Charles den Tex charmeert met mooie en rake observaties en typeringen. Hij won reeds drie maal de Gouden Strop.'

diamanten-kogel--11-.jpg

Marie-Paule Andries, secretaris van de vzw De Diamanten Kogel, prees de jury voor haar inzet en wees er daarbij op dat een nominatie feitelijk gelijk staat met een bekroning.

diamanten-kogel--10----kopie.jpg

De genomineerden werden letterlijk in de bloemetjes gezet en kregen naar goede traditie een door Jan Scheirs getekend portret overhandigd.

diamanten-kogel--14--copie-1.jpg

Jurylid Jürgen Joosten hield er nog even de spanning in:

'De winnaar van de Diamanten kogel 2013 is … goed geschreven, spannend, heeft duidelijke personages die groeien gedurende het verhaal en de locaties zijn echt. Een boek met cliffhangers, de auteur weet je steeds op het verkeerde been te zetten. Maar dit geldt eerlijk gezegd voor elk van de zes genomineerden. Het winnende boek beschrijft het gevecht van een ‘loser’, de klokkenluider. Gescheiden van vrouw en dochter. Vechtend tegen de armoede en getuigen van een aanslag. Een aanslag welke een burgeroorlog tot gevolg zou hebben, maar is dit wel een Belgisch probleem? Michel Lepaire, gaat in Rudy Soeteweys’ 2017 op zoek naar zijn vader en de waarheid. Laten we hopen dat zoals de titel doet vermoeden dit fictie is. 2017 mag zich met trots winnaar van de Diamanten Kogel 2013 noemen.'

Soetewey-copie-1.jpg

Rudy Soetewey: getekend portret door Jan Scheirs

Een duidelijk totaal verraste laureaat improviseerde een kort dankwoord. (In een gesprek achteraf met een jurylid deelde hij mee dat hij tot bij de bekendmaking bereid was met wie dan ook een zware weddenschap aan te gaan dat hij geen kans maakte op de prijs...)

diamanten-kogel--6-.jpg

Van l. naar r.: Berry en Esther Verhoef, Charles den Tex, Rudy Soetewey, Jo Claes en

Walter Lucius

Tijdens de receptie en het walkingdinner, aangeboden door De Diamanten Kogel en voorbeeldig verzorgd door Adriana en haar ploeg (met nagerechten van het befaamde huis Delafaille), werd tot zowat 23 u druk nagepraat...

*

Toon Brouwers, Patrick Conrad, Bavo Dhooge, Bob Mendes, Luc Pay en Elvin Post vonden het bijzonder  jammer dat ze door dwingende omstandigheden verhinderd waren.

Tussen de talrijk opgekomen genodigden, in al hun functies en hoedanigheden: Ruddy Berghmans, Leo Boekraad, René Broens, Nico Burgers, Goddie Caubergh, Marc Delannoye, Leo de Haes, Leo De Ley, Mieke De Loof, Frank De Vos, Stanislas Knudde, Herta Krieger, Pruts Lantsoght, Karin Lebacq, Thierry Neuhuys, Almar Otten, Gust Peeters, Wim Van Rooy, David Ruth, Walter Soethoudt, Wim Urgel, Joke van den Brandt, Beatrijs van Craenenbroeck, Frank-Ivo van Damme, Renée Van Hekken, Emmy van Kerckhove en Cees van Rhienen...

Foto's: Frank Ivo van Damme

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
29 novembre 2013 5 29 /11 /novembre /2013 20:15

 

Soetewey.jpg

 

Er waren 122 inzendingen, 19 haalden de longlist, 6 werden genomineerd.

Getekend vonnis van Jo Claes (Houtekiet)
Tango assassino van Patrick Conrad (De Bezige Bij)
Overkill  van Escober (Anthos)
De vlinder en de storm van Walter Lucius (Bruna)
2017 van Rudy Soetewey (Kramat)
De erfgenaam  van Charles den Tex  (De Geus)

En de winnaar is...RUDY SOETEWEY

 

Tekening: Jan Scheirs.

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
29 novembre 2013 5 29 /11 /novembre /2013 10:48

Henri-Floris-Jespers-en-Bert-Bevers-copie-2.JPG

Bert Bevers en Henri-Floris Jespers


De hier gepubliceerde reeks foto's van Antwerpse auteurs aan hun schrijftafel, De tafel van 1, maakt voortaan onderdeel uit van de website van Antwerpen Boekenstad.

BertBeversZP.jpg

 

http://www.antwerpenboekenstad.be/pagina/129/auteurs


Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
28 novembre 2013 4 28 /11 /novembre /2013 03:23

 

 

Peter Kuijt is niet bijster enthousiast over de werking van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs (GNM), zo blijkt uit zijn column van 27 november op De Spanningsblog.

Het GNM heeft een overeenkomst afgesloten met de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB) over de organisatie van de Gouden Strop en de Schaduwprijs. De uitvoering ervan ligt in handen van de CPNB die alvast – zonder er ruchtbaarheid aan te geven – het reglement hier en daar gewijzigd heeft. De belangrijkste aanpassing is dat uitgevers per in te zenden titel 160 euro moeten ophoesten. Van de uitgever van het winnende boek wordt een donatie van 1600 euro verwacht.

'Het lijkt in deze barre tijden niet de meest verstandige maatregel. Kleine uitgevers, die elke euro drie keer moeten omdraaien en daarna nog een keer, worden gedwongen op de stoel van de jury te gaan zitten en een selectie te maken uit de in te zenden titels, aldus Peter Kuijt.'

Ik wil hier toch graag aan toevoegen dat grote uitgevers ook al op de stoel van de jury gaan zitten, waarbij het allerminst ondenkbaar is dat de selectie van hun inzendingen (mede) bepaald zal worden in functie van de eigen marketingsstrategie.

Het GNM-bestuur onderstreept dat de thrillerprijzen nu zijn 'veilig gesteld' en Esther Scholten, 'Hoofd afdeling Denken bij de CPNB', is van oordeel dat een financiële bijdrage nu eenmaal hoort 'bij de professionaliseringsslag die is ingezet'. Daarentegen heeft alvast een uitgever laten weten een boycot te overwegen, en icoon Tomas Ross, nu ruim een kwart eeuw geleden bedenker van de Gouden Strop, stelt dat het bestuur van het GNM zich compleet overbodig heeft gemaakt door 'het paradepaardje weg te geven'.

Meer op: http://spannings.blogspot.be/2013/11/hoenderhok-en-soep-column-2013.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+blogspot/eTUxS+%28De+Spanningsblog%29

Het GNM (in het Engels 'Dutch and Flemish Crime Writers Association', jawel) is aangesloten bij de Asociación Internacional de Escritores Policiacos - International Association of Crime Writers(AIEP-IACW). Het telt nu een honderdtal leden, waarvan de meesten van hen 'gewone leden' zijn, dat wil zeggen: misdaadauteurs (waaronder een handvol Vlaamse schrijvers). Ruim een derde zijn de 'geassocieerde leden: uitgevers van misdaadliteratuur en journalisten en publicisten op het gebied van misdaadliteratuur.

*

Het Genootschap van Vlaamse Misdaadauteurs (GVM) kende een bewogen geschiedenis (het lemma op Wikipedia is hopeloos onzorgvuldig zo niet ronduit bewust tendentieus). Wat er ook van zij, het GVM is nu al enkele jaren geleden roemloos ontbonden.

Het was op initiatief van het GVM, destijds onder voorzitterschap van tweevoudig Gouden Strop-winnaar Bob Mendes, dat de stichting/vzw De Diamanten Kogel (DDK) tot stand kwam. De jury van DDK, die sinds 2002 jaarlijks toegekend werd, was van bij de aanvang geheel onafhankelijk van het GVM. De jammerlijke teloorgang van het GVM had dus geen enkele invloed op de jaarlijkse uitreiking van DDK.

Ik ben niet alleen statutair voorzitter van de jury, maar ook lid van de raad van bestuur van de vzw/stichting DDK. In die laatste hoedanigheid ben ik mijn collega's en de sponsor van de prijs, mijn verre vriend Serge Muller, dankbaar dat zij de onafhankelijkheid van de prijs te allen tijde prioritair stelden – wat uiteraard geen enkele vorm van opbouwende samenwerking uitsluit. Dat was de wil van Bob Mendes, en ik had dit nooit waar kunnen maken zonder de onvoorwaardelijke steun van mijn collega's juryleden. Wij zijn onafhankelijk, blijven onafhankelijk en laten ons niet verleiden door de verlokkelijke waan van de dag. De Nederlandse toestanden, terecht gehekeld door Peter Kuijt, zullen bij ons nooit navolging krijgen.

Het bestaan of niet van een genootschap misdaadauteurs is daarbij totaal te verwaarlozen. Het gaat ons louter om de kwaliteit van de publicaties. Punt.

*

Betalen om te mogen inzenden ? Exra doneren voor een bekroning.? Je houdt het niet voor mogelijk! Niet België maar Nederland is een surrealistisch land...

*

Vrijdagavond vernemen we nu wie het benijdenswaardige trofee van Wim Delvoye ontvangt en voortaan deel uitmaakt van het selecte gezelschap van de boksbeugeldragers.

Zie: http://mededelingen.over-blog.com/article-diamanten-kogel-belgie-nederland-121058555.html

Dit gezegd zijnde, een nominatie staat mijns inziens gelijk met een bekroning.

Henri-Floris JESPERS

www.diamantenkogel.be

https://www.facebook.com/DiamantenKogel

www.mededelingen.over-blog.com

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
24 novembre 2013 7 24 /11 /novembre /2013 06:23

 

Gisterenavond opende ik in het indrukwekkende kasteel Cortewalle te Beveren de eerste publieke tentoonstelling van dichteres Beatrijs van Craenenbroeck, oprichter en onvermoeibare secretaris-generaal van de Internationale Vriendenkring Anton van Wilderode. (Reportage in een volgende blog).

Na afloop kwam het toevallig tot een gesprek met de germaniste Janien Benaets, die ik niet herkende. Zij bracht mij meteen een bezoek, decennia geleden, in gezelschap van Walter Soethoudt, in herinnering.

Terug in mijn cockpit ging ik uiteraard googelen. Wat blijkt: ik volg al jaren haar blog, The Sausage Machine.

Indien ik mij niet vergis begon zij net als ik als eenzame blogger. Ik mag mij ondertussen verheugen in een dynamiserende redactie. Sinds dit voorjaar vergaderen wij elke tweede dinsdag van de maand in de rookkamer van café Thalamus, Mechelseplein te Antwerpen.. Hier dan, bij wijze van hulde aan mijn medewerkers en vrienden, enkele foto's, gekiekt door Frank Ivo van Damme tijdens de jongste vergadering.

Henri-Floris JESPERS

DSC06307.jpg

Joke van den Brandt, Bert Bevers en Frank de Vos

DSC06295.jpgLucienne Stassaert en Karin Lebacq

DSC06310-copie-1.jpgKris Kenis, HFJ en Karin Lebacq

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
23 novembre 2013 6 23 /11 /novembre /2013 09:00

 

1. Lady Gaga

 

Zij is er niet echt; Lady Gaga…

maar schittert op het flikkerende scherm

van een kleurentelevisie met een flat screen.

 

2. Adelheid Roosen

 

Alleen al haar mooie naam rechtvaardigt

haar wild bestaan.

Haar ogen, haar mond en haar stem zijn

mooier dan honderd zwartrode rozen.

 

3. Alda Merini

 

Ook zij, als Italiaanse, was naakt geboren in een sponde

doch zij leed haar hele lange leven aan een open wonde.

Hendrik CARETTE

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche