Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
21 septembre 2008 7 21 /09 /septembre /2008 02:32


Ann van Loock, Marc Sluzsny en Kris Kenis in gesprek over de masterclass van Jim Madison Davis

 

Henri-Floris Jespers en Bob Mendes

 

Matthijs de Ridder, René Broens, Roland van Wanrooy (aan de toog), Serge Muller en Marie-Paule Andries.

 

Jim Madison Davis en Benny Baudewyns (DDK 2002)

 

 

Partager cet article
Repost0
21 septembre 2008 7 21 /09 /septembre /2008 02:13

Historicus Robin de Salle, uitgever van het tijdschrift Connexion, is niet alleen lid van de raad van toezicht van het CDR, maar tevens striptekenaar. Hij publiceert tweewekelijks een cartoon in de Mededelingen. Bovendien leverde hij grafische bijdragen voor De Diamanten Kogel. Hij heeft ze nu gebundeld op zijn website www.rodes.over-blog.com

 

Manteau-uitgever Wim Verheije, criticus Geert D’Hulster en Robin de Salle

 

Partager cet article
Repost0
21 septembre 2008 7 21 /09 /septembre /2008 01:55

Bij de feestelijke uitreiking van De Diamanten Kogel sprak Serge Muller namens de organiserende vereniging. Hij bracht in herinnering dat de eerste uitreiking van trofee plaatsvond in Studio Herman Teirlinck, waarna verhuisd werd naar de drijvende theaterzaal De Ark en naar de legendarische Brusselse literaire kroeg De dolle mol om uiteindelijk te belanden in het Antwerpse Provinciehuis, dat een zo merkwaardige kunstcollectie herbergt. De prijs bestaat uit een oorspronkelijk kunstwerk van de internationaal veelbesproken conceptuele kunstenaar Wim Delvoye.

“Theater, literatuur, plastische kunsten.

 Vanaf het begin werd aldus duidelijk gemaakt dat het de bedoeling is de hokjesmentaliteit in de creatieve sector te doorbreken.

Vanuit dezelfde bezorgdheid werd vorig jaar een colloquium georganiseerd in het Vlaams-Nederlands huis deBuren te Brussel, dat uiteindelijk ook uitmondde in de masterclass die prof. Jim Madison Davis gisteren aan de Antwerpse universiteit gaf.

En voor volgend jaar houden we nog wat verrassingen in petto…”

 

DDK 2007: Serge Muller en Felix Thijssen, die dit jaar verhinderd was omdat hij zijn vrouw diende bij te staan die zopas een ernstig chirurgisch ingrijpen had ondergaan.

*

In de gelegenheidspublicatie De Diamanten Kogel 2002-2006 (Antwerpen, DDK, 2006, 91 p.) werd onder de titel ‘Time’ een bijdrage van zijn hand opgenomen:

We have lost the measure of time.

Contemporary man experiences time solely as a dimension.

Time is a derivative of our present.

Man strives to transcend, to conquer and to master the limitations of his dimensions.

We call this freedom.

History is but a reference. It is deemed irrelevant and is conveniently forgotten.

Our future is net-present-valued, our tomorrow is discounted.

Time is reduced to an instant, a mere figure, a blip.

Central banks are our Temples of time.

There, governors officiate and set the interest rate, the metronome of our lives.

Time is stretched and shrunk according to the requirements of the marketplace.

Where is our Life in this balanced formula?

What has become of our humanity in the efficiency of the markets?

When we discount our tomorrow, we lose our hope.

When we ignore our yesteryears, we delete our memory.

Time may be money, but moments are priceless.

We are the product of our past on the trajectory of our future.

Legends, tales and myths enchant us and restore our hope.

Storytellers are the keepers of our time, the guardians of our humanity.

Writers are the dream weavers of life.

Once upon a time…stories let us dream, make us Man.

 

Partager cet article
Repost0
20 septembre 2008 6 20 /09 /septembre /2008 23:17


De Standaard Uitgeverij maakt bekend dat Simon de Waal een bijzonder boek zal publiceren in samenwerking met Appie Baantjer. Deze ‘Baantjer & De Waal’ zal in het voorjaar van 2009 verschijnen bij Uitgeverij Lebowski. Appie Baantjer publiceerde in september 2008 zijn laatste boek over ‘De Cock met C-O-C-K’, er verscheen ook een biografie over zijn leven en werk. Baantjer en De Waal kennen elkaar al 25 jaar als rechercheurs bij de Amsterdamse politie. De Waal is ook vaste scriptschrijver van de Baantjer televisieserie.

Partager cet article
Repost0
20 septembre 2008 6 20 /09 /septembre /2008 22:47

Bij de uitreiking van De Diamanten Kogel 2008 wees Jos van Cann op de toenemende populariteit van de misdaadliteratuur, wat duidelijk tot uitdrukking in een aantal feiten.

Ten eerste staat het genre al jaren op de eerste plaats in de bibliotheken als het gaat om de meeste populaire categorie boeken bij de lezers.

Daarnaast zijn er de verkoopcijfers. Verleden jaar werden er in Nederland – en ik denk dat je dan ook mag spreken van het Nederlandstalige taalgebied – meer misdaadromans, thrillers en detectives verkocht dan andere literaire fictie. Waarvan acte.

Op de derde plaats kreeg de uitreiking van de Gouden Strop – de Nederlandse tegenhanger van de Diamanten Kogel – in 2007 eindelijk het cachet dat de prijs al lang verdiende. Voor het eerst vond er namelijk, mede op initiatief van de CPNB, de Commissie voor Propaganda van het Nederlandse Boek – de Nacht van het Spannende Boek plaats in de Melkweg in Amsterdam. Dat was zo’n succes dat men er als de kippen bij was de manifestatie dit jaar opnieuw met veel succes te doen plaatsvinden.

Ook het internet draagt bij aan deze populariteit. Websites als Crimezone, Ezullia, misdaadromans.nl lieten afgelopen jaar een sterke groei zien. Kwantitatief en kwalitatief.

En ook in de traditionele media werd een discussie gevoerd over de kwaliteit van de misdaadliteratuur van eigen bodem en of de spannende boeken nu wel of niet in het vakje literatuur thuishoorden. Een retorische vraag, wat mij betreft.

Met andere woorden: er was meer dan genoeg voor de vzw De Diamanten Kogel om op 20 september 2007 in het Vlaams-Nederlands Huis deBuren te Brussel een colloquium te organiseren onder de titel: Thriller versus roman: kunstmatige scheidingslijn of familievete?

Dit colloquium bleef niet zonder gevolgen. Tijdens de bijeenkomst zelf al benadrukte Carlo van Baelen, directeur van het Vlaams Fonds voor de Letteren, dat de adviescommissie van het Fonds subsidie-aanvragen voor misdaadromans met dezelfde criteria beoordeelt als alle andere literaire romans. Hij riep de auteurs van misdaadromans op om de proef op de som te nemen en niet te aarzelen een aanvraag bij het Fonds te doen binnen de bestaande reglementering. Daar heeft het Fonds in een aantal gevallen al positief op gereageerd.

Een ander gevolg, tussen aanhalingstekens, was dat er voor de Schaduwprijs, de prijs voor het beste spannende debuut van afgelopen jaar, maar liefst 17 boeken werden ingestuurd. Ook de juryleden van de Gouden Strop werd bedeeld met een record-aantal inzendingen 75. De jury van de Diamanten Kogel brak dat record echter weer spoedig: 92 inzendingen lagen voor ter beoordeling.

Een laatste resultaat van het genoemde colloquium verschijnt vandaag: het boek Thriller versus roman.

Jos van Cann dankte Serge Muller, wiens materiële steun zowel het colloquium als deze publicatie mede mogelijk heeft gemaakt en uitgeverij Garant die bereid was deze publicatie op te nemen in de reeks ‘Literatuur in veelvoud’.

Hij nam de gelegenheid te baat om een passende hulde te brengen:

Tot slot wil ik nog één naam noemen. Die van Diny van de Manakker. Zij is op 5 augustus overleden. Diny was eindredacteur bij Vrij Nederland en stond – samen met Rinus Ferdinandusse  - aan de wieg van de Detective en Thrillergids van VN. Haar bijdrage aan de ontwikkeling van de misdaadliteratuur in Nederland is van grote waarde geweest. Zonder haar hadden wij hier wellicht niet gestaan.


Jos van Cann (°1954) is jurylid van De Diamanten Kogel en penningmeester van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs. Hij schreef de gezaghebbende Moordgids (Utrecht, Signature, 2004), nam in De Diamanten Kogel 2002-2006 (Antwerpen, De Diamanten Kogel, 2007) de bijdragen over Aad van den Heuvel, Felix Thijssen en Esther Verhoef voor zijn rekening en publiceerde in Thrillers versus roman (Antwerpen / Apeldoorn, Garant, 2008) het beschrijvende en analytische opstel ‘Nederlandstalige misdaadliteratuur? Voor de Tweede Wereldoorlog?’.

 

Partager cet article
Repost0
20 septembre 2008 6 20 /09 /septembre /2008 02:34

Ouverture 1912. Literatuur en Vlaamse Beweging aan de vooravond van de Grote Oorlog – zo luidt de titel van de pas verschenen studie van Matthijs de Ridder. Het boek zal t.z.t. besproken wordt in de Mededelingen van het CDR. Ziehier alvast hoe het omschreven wordt op de achterflap.

Op 11 augustus 1912 werd Hendrik Conscience op grootse wijze herdacht. Naar schatting 200.000 mensen kwamen die dag naar Antwerpen om eer te bewijzen aan de man die zijn volk heeft leren lezen. Maar hoe geletterd dit volk ondertussen ook was geworden, het was deze mensen niet alleen om literatuur te doen. In de marge van de Conscienceherdenking werd een maatschappelijke en culturele discussie gevoerd, die zou leiden tot een polarisering binnen en een voorzichtige radicalisering van de Vlaamse Beweging.

Ouverture 1912 vertelt het verhaal van een bijna vergeten jaar in de Vlaamse literatuurgeschiedenis, waarin bekende en veel minder bekende schrijvers hardop nadachten over de toekomst van ‘Vlaanderen’. De erfenis van Conscience, maar ook die van Gezelle, Rodenbach en zelfs Richard Wagner, werd heroverwogen. De opstandige geschriften van Vermeylen werden tegen het licht gehouden en er werd gezocht naar ‘de nieuwe mensch’. Dat gebeurde niet alleen in discussies en pamfletten, maar ook in romans, gedichten en toneelstukken, die tot dusver vrijwel onbestudeerd zijn gebleven.

Ouverture 1912 vormt zo een verrassende geschiedenis van een literatuur in beweging, waarin behalve door grote figuren als Vermeylen, De Mont en Van de Woestijne de aandacht wordt opgeëist door schrijvers als René de Clercq, André de Ridder en de totaal vergeten vooroorlogse literatuurvernieuwer M. B. Ledegouwer.

*

Gelijktijdig verscheen Thriller versus roman, waarin een essay van Matthijs de Ridder opgenomen werd: “Het complot der estheten. Het spannende verhaal van de Vlaamse letteren”.

*

Matthijs de Ridder is verbonden aan het L.P.Boon documentatiecentrum (Universiteit Antwerpen/ Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Nederlanden). Hij schreef Aan Borms. Willem Elsschot, een politiek schrijver, bezorgde de Verzamelde verzen van Gaston Burssens en is co-editeur van het Verzameld werk van Louis Paul Boon.

(HFJ)

 

 

Matthijs DE RIDDER, Ouverture 1912. Literatuur en Vlaamse Beweging aan de vooravond van de Grote Oorlog, Antwerpen, AMVC-publicaties 11, 2008, 384 p., ill., 22,50 €.

 

Matthijs DE RIDDER, “Het complot der estheten. Het spannende verhaal van de Vlaamse letteren”, in: Jos VAN CANN & Henri-Floris JESPERS (red.), Thriller versus roman, Antwerpen / Apeldoorn, 2008, 142 p., 15,90 €.

Partager cet article
Repost0
20 septembre 2008 6 20 /09 /septembre /2008 01:37

Donderdag 18 september maakte gouverneur Cathy Berx de naam bekend van de laureaat van De Diamanten Kogel 2008: rechercheur, scenarist en crimewriter Simon de Waal.


www.simondewaal.nl

 

Simon de Waal improviseert een dankwoord.

 

Simon de Waal toont de trofee, een oorspronkelijk kunstwerk van Wim Delvoye.

In 2005 werd Cop vs. Killer van Simon de Waal al genomineerd voor De Diamanten Kogel.


In De Diamanten Kogel 2002-2006 (een bundel essays over de genomineerden en de laureaten, met bijdragen van Jos van Cann, Fred Braeckman, Geert D’Hulster, Henri-Floris Jespers, Geert Swaenepoel, Kris Kenis, Danny de Laet, Serge Muller en John Vervoort) schreef Frank van den Auwelant:

Zonder enig effectbejag geeft Simon de Waal blijkt van een vanzelfsprekend vakmanschap. No nonsense: Cop vs. Killer is een vlot geschreven hard-boiled thriller: korte zinnen, puntige dialogen met een gezond cynische maar nooit platvloerse ondertoon, een rationele plot die stevig gedragen wordt door massieve personages.

Als aandenken aan een heuglijke viering bood De Diamanten Kogel  een tekening van Jan Scheirs aan gouverneur Cathy Berx aan.


 Van l. naar r.: Serge Muller, Marie-Paule Andries, de gouverneur, de kunstenaar en Nina Muller.

 


Geïllustreerd verslag en integrale tekst der toespraken:

www.diamantenkogel.be

www.misdaadauteurs.be

 

Partager cet article
Repost0
20 septembre 2008 6 20 /09 /septembre /2008 01:06

Donderdag 18 september werd onder ruime belangstelling de Diamanten Kogel 2008 uitgereikt. De feestelijke plechtigheid vond plaats in de raadszaal van de Provincie Antwerpen.

Henri-Floris Jespers sprak namens de jury (Frank van den Auwelant, Ineke van den Bergen, Jos van Cann, Kris Kenis, Jan Lampo, Hugo Seeldraeyers, Geert Swaenepoel en Magali Uytterhaegen).

 

Van l. naar r.: Jos van Cann, Jim Madison Davis, Henri-Floris Jespers aan het woord

Mevrouw de gouverneur,

Dames en Heren,

Collega’s en vrienden,

 

Rimbaud schreef de bekende woorden: Je est un autre.

 

Ik ben geen ander, maar wel een meervoud.

Wat sommigen er ook over mogen denken, ben ik slechts de spreekbuis van mijn collega juryleden die ik hier allen, zonder uitzondering, publiekelijk wil danken voor hun voorbeeldige inzet.

 

Het aanbod aan misdaadliteratuur is in Vlaanderen en Nederland de voorbije jaren gestaag gestegen. Voor De Diamanten Kogel 2008 werden niet minder dan 92 titels ingezonden. Voor de Schaduwprijs voor de beste spannende debuutroman in de Nederlandse taal werden dit jaar maar liefst 19 boeken ingezonden. Allemaal signalen dat de markt voor het Nederlandstalige spannende boek commercieel interessant is.

De breedte is er in elk geval. En binnen dat brede aanbod bieden onze misdaadauteurs ook ruimte voor veel diversiteit in aanpak en onderwerp: historische misdaadverhalen, whodunnits, mystery, psychologische thrillers, factionthrillers, groots opgezet internationale intriges…. het is allemaal aanwezig in het ruime aanbod misdaadliteratuur.

Verbreding is goed, verbreding is uitstekend, maar er is ook verdieping nodig. Slordigheden, onwaarschijnlijkheden en miskleunen dienen uit de plot weggewerkt te worden. Het kan het serieux van het genre enkel ten goede komen.  Op dat vlak moet er ongetwijfeld nog sterk aan de weg te worden getimmerd door de auteurs én door de eindredactie. De jury kan zich niet van de indruk ontdoen dat uitgevers in zuid én noord daar te weinig in investeren.

In een voortreffelijk geadstrueerd artikel in De Standaard van 6 juni verwoordde John Vervoort zijn ontgoocheling over het aanbod Vlaamse thrillers. Toch haalden Patrick de Bruyn, Bavo Dhooge en Max Moragie (laten we hem maar annexeren…) de toplijst, in gezelschap van gevestigde waarden als René Appel, Elvin Post, Peter de Zwaan.

Anderzijds onderstreepte John Vervoort dat thrillerauteurs voor de eerste keer, volledig terecht, subsidies kregen van het Vlaams fonds voor de Letteren.

“Het genre van het spannende boek verdient die financiële input, maar het verdient ook uitgevers die hun schrijvers intensief begeleiden en schrijvers die voor niets minder dan een perfecte zin gaan.”

 

Mevrouw de gouverneur,

Dames en Heren,

Collega’s en vrienden,

 

Ik ben een meervoud, de zwakke stem van de jury die uiteindelijk met eenparige, krachtige stemmen zes romans nomineerde, die we even in alfabetische volgorde overlopen. Mijn collega’s zullen hun aandeel wel herkennen. Maar vergeet het niet: we spreken met één stem.

 

Met Ongenade levert Escober (symbiose van Esther en Berry Verhoef) het waardige slot van een unieke trilogie waarin Sil Maier verschijnt als een van die romanpersonages die een langer leven beschoren is dan de tijd van de lectuur en ongenadig in het geheugen van de lezer blijven spoken.

Het tweede deel van de trilogie, Onder druk, werd genomineerd voor De Gouden Strop en bekroond met De Diamanten Kogel 2005. Bij de prijsuitreiking werd de roman getypeerd als

Stoere actiethriller vol vaart, tevens een diepgravende psychologische roman in sombere tonen. De sterke plot, vernuftige wendingen en de krachtige en levendige karaktertekening van de personages maken er een boek van dat je moeilijk kan wegleggen.

Dit geldt onverminderd voor Ongenade. Om met zichzelf te kunnen leven moet vechtmachine Sil Maier een hellevaart door zijn verleden maken. Opnieuw een snoeiharde, nerveuze, insnijdende actiethriller, een verhaal vol vaart en scherp als een mes, waarin psychologie en motivatie van de personages een in de volle betekenis van het woord tragische dimensie vertonen. Iedereen krijgt klappen, lichamelijk en geestelijk. Niemand komt als overwinnaar tevoorschijn. Hoofdpersoon en lezer moeten verder met hun herinneringen.

   

In De oorlogsverslaggever wordt de “actualiteit” door Aad van de Heuvel gebruikt als speelveld – op “old school”, maar niet minder beklijvende wijze.

‘Een actuele thriller over politiek Nederland’. Zelden dekte een ondertitel zo de lading, aldus Jos van Cann.

“Alle aspecten van de hedendaagse samenleving komen genadeloos aan bod: (moslim)terrorisme, opkomst extreem rechts, zakenmensen die via die rechtse partijen politieke macht kopen, het machtsspel van de politiek, meer of minder geheime diensten op de achtergrond en – uiteraard – de media. Dit gegoten in een spannend avontuur van een oorlogsverslaggever wiens ex-vriendin om het leven komt bij een terroristische aanslag in Istanbul. Zo luidt tenminste de officiële versie, maar die strookt niet met de feiten, ontdekt Martin Mendes.”

De roman van Bekende Nederlander Van den Heuvel is uitstekend geschreven, met vaart, goede plot en dito karakters en getuigt op beheerste wijze van grote maatschappelijke betrokkenheid. Het getormenteerde hoofdpersonage blijft je als lezer bij. Vakwerk van de bovenste plank, dat bovendien moeiteloos aanleiding kan geven tot een serie.

Het Sahararaadsel (2004) van Aad van den Heuvel werd genomineerd voor De Diamanten Kogel.

 

Theaterregisseur, scenarioschrijfster en scriptdokter Patricia van Mierlo heeft haar entree als misdaadschrijfster niet gemist. Met De namen van Maria schuwt ze de uitdagingen en de daarbij gepaard gaande risico’s niet. Geweld en gevoel spelen tikkertje in een razendsnel kader dat verrassend rekbaar is. Extreme personages, extreme omstandigheden, een gecompliceerd maar toch best geloofwaardig verhaal dat stuitert van Nederland naar Columbia, van drugshandel naar Hells Angels, van Dresden naar een door het drugskartel ondergraven Schiphol. Decors, personages en sfeer zijn uitbundig maar treffend neergezet. Patricia van Mierlo jaagt de lezer over alle hoeken van de aardbol en door een pakhuis thema’s, problemen en onderwerpen. Bovendien hanteert ze ook een soort humor dat geen plaats kent voor beperkingen.

 

Terechte Gouden Strop 2008-winnaar Charles den Tex is voorbeeldig op dreef in Cel, zijn tweede over Michael Bellicher, eveneens hoofdpersonage in de vorige – met de Gouden Strop 2006 bekroonde en voor de Diamanten Kogel 2007 – genomineerde thriller, De macht van meneer Miller.

 In een boek vol spanning en vaart, dat de lezer bij het nekvel grijpt en meesleept in een werveling van beangstigende avonturen, bewijst Charles den Tex eens te meer zijn meesterschap, dat bovendien gekenmerkt wordt door heel aparte vormen van humor en ironie. 
 Het individu moet het afleggen tegen misdadigers (met diverse graden van slechtheid) en overheidsdiensten die “het 'het persoonlijke' pletten onder een zelfs uitgeroepen 
 'algemeen belang', aldus Ineke van den Bergen. Met behulp van computers, sites, systemen en netwerken, “worden mannen in de brede zin van hun edele delen ontdaan, gecastreerd, gestript tot op het bot, en als persoon gewist of omgevormd tot een would-be koelbloedige misdadiger.” 

 

In De blauwe nacht Thijssen flikt een knap kunstje door twee hoofdpersonages uit zijn omvangrijke oeuvre in één verhaal onder te brengen : good-guy, ex-rechercheur versus ruwe bolster, blanke pit die het niet zo nauw met de wet en de regels neemt. De plot is verrassend, maar geniaal bedacht en sluitend. Gaandeweg de ontknoping krijgt de, wat vreemde titel van het boek de uitleg die hij vraagt. Personages, vorm en stijl zijn in Thijssens vertrouwde handen als altijd gedegen middelen om er voor te zorgen dat ook De blauwe nacht het niveau van zijn voorganger, Het diepe water (waarvoor hij in 2006 De Diamanten Kogel ontving), evenaart.

 Van het etiket 'literair' op thrillers moet Felix Thijssen niets hebben, dat staat toch ook niet op 'witte' literatuur? Toch jongleert hij ook in deze thriller weer virtuoos met woorden, karakters, emoties en milieus. In dit negende deel van de Max Winter-serie zijn de zegeningen van de schrijver te herkennen, zoals hij ze zelf omschreef in zijn fel opgemerkte referaat op het colloquium in het Vlaams-Nederlands huis deBuren, vorig jaar : de verrukking van de goede inval, de mooie metafoor, de kloppende plot, de taal die muziek kan worden en het verhaal van een symfonie.  
 Een spannende symfonie, wel te verstaan.  
   

Cop vs Killer (Gouden Strop en De Diamanten Kogel nominatie 2005) liet zien dat de Amsterdamse rechercheur en (scenario)schrijver Simon de Waal, ook in staat is een uitstekende politieroman te schrijven. Pentito is weer degelijk vakwerk. De auteur heeft kennis van zaken en weet ook hoe een verhaal te vertellen.

Macht, geld, angst, wraak, de meeste personages hebben een goede reden om elkaar naar het leven te staan. En neem Napels: niets is er wat het lijkt. Politie, politiek, maffia, ze zijn allemaal inwisselbaar. De Waals Pentito is een vogeltje dat zingt. En in die middens dien je je bek dicht te houden.Wie binnen spreekt leeft, wie buiten spreekt sterft, luidt een Italiaans maffia-gezegde. Wie binnen zijn werk doet, en buiten schrijft, wint, zou een Nederlands gezegde kunnen zijn. De roman heeft tentakels ook in Nederland, Duitsland en België.

 Een rechercheur die over recherchewerk schrijft staat niet per se garant voor een goed boek. Maar Simon de Waal weet zijn praktijkkennis uitstekend in zijn thrillers te verwerken, in een stilettoscherp verhaal. Geloof hem maar. Hij heeft een revolver. En een mooie hand van schrijven, aldus Ineke van den Bergen. 

Een boek dat je alleen kan dichtklappen als het uit is. Een boek ook dat verfilmd mag worden.

(HFJ)

Partager cet article
Repost0
20 septembre 2008 6 20 /09 /septembre /2008 00:39

Op uitnodiging van het Genootschap van Vlaamse Misdaadauteurs, in samenwerking met De Diamanten Kogel en het Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Nederlanden, hield prof. dr. Jim Madison Davis op woensdag 17 september een masterclass aan de Universiteit Antwerpen: “Successful Criminals Plan; Successful Writers Plot”. Hij werd namens het GVM gegroet door Mieke de Loof en namens het ISLN ingeleid door Matthijs de Ridder.

 

Vertrekkend zowel van de Poëtica van Aristoteles als van recent onderzoek over het koopgedrag van lezers, formuleerde prof. J. Madison Davis in twee sessies van telkens 50 minuten verhelderende vergelijkende inzichten over het meest fundamentele aspect van elk verhaal, nl. de plot (Gr.: mythos). De kernbegrippen van de aristotelische poëtica blijven actueel: verwikkeling, ontwikkeling, omkering, herkenning, misrekening, zuivering of purgatie  (katharsis). Ze werden expliciet of impliciet door Jim Madison Davis getoetst aan films (Casablanca, Dolores Clairborne en The Birds), maar ook bijvoorbeeld aan de Ilias van Homerus, die hij meesterlijk analyseerde vanuit het gezichtspunt van de plot.

De (bij wijlen allerminst van humor en ironie gespeende) masterclass werd druk bijgewoond door professioneel belangstellende: crimewriters, producers, scenaristen en dialoogschrijvers. (HFJ)


Partager cet article
Repost0
18 septembre 2008 4 18 /09 /septembre /2008 15:01

In De Morgen van gisteren publiceerde Stan Lauryssens een regelrechte aanval op De Diamanten Kogel, op de jury en haar voorzitter. Eens te meer bewijst hij over een grenzeloze fantasie te beschikken.

De masterclass van prof. dr. Jim Madison Davis aan de universiteit Antwerpen (zie vorige berichten) vond plaats onder ruime belangstelling. Hij werd namens het Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Nederlanden ingeleid door Matthijs de Ridder.


Partager cet article
Repost0

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche