Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
19 septembre 2014 5 19 /09 /septembre /2014 13:41

Op donderdag 2 oktober is het zover. De nieuwe bundel van Frank De Vos, Twijfelaars in bloei, een uitgave van P te Leuven, wordt om 20 uur in Kasteel Sorghvliedt, Marneflaan 3 te Hoboken voorgesteld. Bart Stouten leidt in, Frank De Vos leest voor en Celliccimo o.l.v. Judith Ermert zorgt voor de muzikale omkadering.

JanHendrik-HFHenFrankDeVos.jpg

Frank De Vos (r.) in gesprek met Henri-Floris Jespers en Jan Hendrik van Damme (3 september 2014)

DorpsDichterDoel van 2009 tot 2011, Frank De Vos (° Antwerpen, 1956) is historicus, troubadour, kunstenaar en schrijver. Hij publiceerde onder andere Infiniti (2007), In omstandigheden (2008), Trek de wind niet van de wieken (2009), Excisa  (2010) en Naamvallen in het ontheemde (2012) en is redactielid van Mededelingen van het CDR.

baekelmans3_1_1.jpg

Het FeliXart Museum toont tot 21 december een selectief overzicht van de werken van Guy Baekelmans. Begonnen in 1968 met figuren en vormen in de stijl van Pop art en Hard edge, voerde Guy Baekelmans (° 1940, Berchem) al snel vereenvoudigingen in vorm en kleur door. De evolutie naar het constructivisme ging in de eerste twintig jaar gepaard met een vroege interesse in de Oosterse filosofieën en leidde tot optische en dynamische wisselwerkingen geconstrueerd in het vierkant. Samen met o.a. P. R. de Poortere en Guy Vandenbranden stichtte Guy Baekelmans in 1972 het Internationaal Studie voor Constructieve Kunst. Vanaf de jaren ’80 neemt het belang van het driedimensionale toe met autonome, dikwijls monumentale sculpturen.

Baekelmans-foto.jpg

Er volgt een vrijere expressie vanuit een boeddhistisch universalisme, wat Guy Baekelmans beschrijft als een opening naar onuitputtelijke referenties buiten tijd en ruimte, ontstaan door de interactie tussen de innerlijke microkosmos en de uiterlijke macrokosmos, ondeelbaar en in totale symbiose.

Baekelmans3D.jpg

Over het oeuvre van de kunstenaar schreven Ernest Van Buynder, Frans Boenders en Simon Delobel Een spirituele reis, een ruim overzicht van twee- en driedimensionele werken van Baekelmans. Het boek kwam tot stand dankzij de steun van het Kunstendecreet van de Vlaamse overheid en de Provincie Oost-Vlaanderen. Een spirituele reis wordt voorgesteld (en de tentoonstelling geopend) op zondag 5 oktober om 15u.

Een spirituele reis, Pandora, garengenaaide hardcover, 348 p., 45 €.

FeliXart Museum, 6 Kuikenstraat, B 1620 Drogenbos.

*

Joris Gerits debuteert als dichter met Fuga, een uitgave van Pte te Leuven. De bundel wordt voorgesteld op zaterdag 11 oktober om 20 uur in de Zwarte Panter, Hoogstraat 70 te Antwerpen. Prof. Dirk de Geest leidt in, Joris Gerits leest voor en Guy Kestens (gitaar en luit) zorgt voor muzikale intermezzi.

Joris Gerits (° Vilvoorde, 1943) promoveerde in 1980 tot doctor in de Germaanse filologie op een proefschrift over Hugues C. Pernath. Hij is emeritus hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde en taalvaardigheid aan de UA (Universiteit Antwerpen)en was jarenlang voorzitter van het Vlaams Fonds voor de Letteren. Hij is redacteur van Streven  en werkt als literair criticus en essayist mee aan o.a. Poëziekrant, De Leeswolf  en Ons Erfdeel.

GeritsDagboek.jpg

In 2007 publiceerde hij bij Meulenhoff / Manteau het bejubelde dagboek 365.Naar aanleiding zijn emeritaat verscheen in 2008 het huldeboek 365 voetnoten voor Joris Gerits(Revolver), waar ik met volle overtuiging aan meewerkte.

HFJ

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
18 septembre 2014 4 18 /09 /septembre /2014 15:19

 

Verboden-te-roken.jpg

 

De gezondheidsautoriteiten van de staat New York willen dat kinderen geen films meer te zien krijgen waarin wordt gerookt. Volgens ene Richard Daines worden kinderen namelijk sterk beïnvloed als ze iemand op het witte doek een sigaret op zien steken. De helft van de nieuwe rokers raakt volgens hem op die manier verslaafd. Voortaan worden films waarin wordt gerookt automatisch verboden voor jongeren onder 18 jaar. Wat een bende hypocrieten ginder. Ze staan op hun achterste poten wanneer er een blote tepel op televisie verschijnt. Ze schikken zich in het verbieden van films waarin wordt gerookt, maar koesteren tegelijkertijd het grondrecht op wapenbezit. Moet je het gros van de Hollywood-films niet verbieden omdat kinderen daardoor gaan denken dat het normaal is om in een auto met een snelheid van 180 kilometer per uur achter een wagen die 181 rijdt aan te zitten? Moet je elke film waarin geweld wordt gebruikt (Amerikaanse kinderen hebben via tv en cinema op hun tiende al honderden moorden gezien) dan ook niet verbieden voor de jeugd? Want ik geloof best dat zien roken doet roken. Maar wanneer je suggereert dat zien doden doet doden (ooit opgemerkt hoeveel schietpartijen op scholen er in de Verenigde Staten van Noord-Amerika plaatsvinden?) vloek je in de kerk. Het komt daar nooit meer goed….

Bert BEVERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
13 septembre 2014 6 13 /09 /septembre /2014 11:58

 

Roger-Nupie--foto-Bert-Bevers-.JPG

Al lijkt het mij een griezelig idee alleen op een onbewoond eiland te belanden, hierbij toch mijn keuze van wat ik ‘als favoriete kunst, lectuur, films en muziek mee zou nemen’.

Mijn smaak is met een duur woord als eclectisch  te omschrijven, ook wat films betreft: van wat wel eens smalend als puur amusement  en commercieel  bestempeld wordt tot de betere  (?) A-films waar Canvas-kijkers zo dol op zijn.

Sunset-Boulevard.JPG

Mijn favoriete film moet zeker mee: Sunset Boulevard  (1950), een tragisch en aangrijpend verhaal over een actrice op retour, meesterlijk vertolkt door Gloria Swanson. Als krimi-fan kies ik met enige nostalgie voor de dvd-box met alle Maigret-afleveringen.

Muziek: om het even wat van Nina Simone, maar als het er dan toch één moet zijn: Nina Simone and piano!, de enige plaat waarop zij zonder verdere begeleiding zingt en piano speelt. Plus iets van de Tibetaanse Gyuto Monks.

Roger-2.png

Literatuur: Het boek van niets  van Osho én De verzamelde verhalen  van Lydia Davis. Ze tast de grenzen van wat een verhaal is af op de breuklijn van filosofisch en absurd – ik kan haar blijven herlezen.

Dat lijkt me voldoende. Er is meer dan genoeg beeldende kunst op m’n netvlies gebrand om er indien nodig iets van op te roepen.

 

Roger Nupie, Antwerpen

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
10 septembre 2014 3 10 /09 /septembre /2014 16:44

 

Het eerste blad is gevallen. De eerste bladspotter is verschenen. Hij staat op de oprit van zijn alleenstaand pand tussen een honderdtal alleenstaande panden in de centrale straat van mijn wijk. Hij staart naar de platanen van de stad. Telkens een blad valt rent hij er naar toe en dropt het in een zak die binnen enkele weken geledigd wordt in de grasmanden van de stad. Hij wil niet dat een bruin blad op zijn kortgeschoren groene grasmat ligt. Ook niet dat hij financieel moet opdraaien voor een stadsblad. Zijn groencontainer is voor zijn afval.

Net als zijn grasmat heeft de man een kortgeschoren kapsel. Geblokt figuur, de armen gekruist. Hij is gekleed in een short in een geelbruine aardkleur, sandalen, opgetrokken sokken. Een Poetinblik, een strak gespannen gelaat. Met geen bijtend middel een barst in te krijgen. De hele dag kauwt hij en om het uur drinkt hij een cola, uit een blikje dat hij na lediging samenperst tot een prop niet groter dan een golfballetje.

Hij is niet de enige van zijn soort in de straat. Links en rechts van wat hij zijn villa noemt heb je er een tiental. Aan hun houding kan je hun politieke voorkeur herkennen. De kleren maken de man; hun wijze van leven toont hun partijvoorkeur. Dit soort mensen is het kiesvee van de N-VA. In het persen van mensen in hokken moet ik geen menswetenschappen gestudeerd hebben. Mijn instinct is feilloos. Slechts eens in de duizend jaar ben ik fout. Zei mijn moeder al, en na mijn moeder mijn zuster, mijn vriendinnen, mijn levenspartner en onze dochter. Om te weten hoeveel leden welke partij telt in Gent en zijn randgemeenten, heb ik geen marktonderzoek nodig.

Uiteraard zijn er uitzonderingen. Kortgeschoren mannen die niet tot het rechtse kamp behoren. Het is maar één kenmerk. Een andere is dat ze elke dag hun auto uit de garage halen en op de oprit zetten. Iedereen moet zien hoe goed ze het stellen. Het eerste wat ze doen is hem poetsen, al blinkt hij nog fel, tot en met de binnenkant van het motordeksel. Een spat heeft de waarde van een bluts of een kras. Soms doen ze de kuisbeurt na de middag nog eens over. Als ze zien dat er een dunne stoflaag op ligt. En zeker doen ze het tussen elke regenbui door.
Ze zijn verliefder op hun auto dan op hun vrouw of hun kinderen. En ze zijn niet in staat om woorden met meer dan drie lettergrepen te begrijpen. De keren dat ik met dit soort van mensen gepraat heb, is het mij opgevallen dat ze verlekkerd zijn op soap. Dat genre blinkt uit door zijn simpele taal. En korte shots, want dat is ook iets waar de meerderheid van de kiezers van de NV-A en het Vlaams Belang de voorkeur aan geeft. Hun concentratievermogen is beperkt. Als het al bestaat.

Omdat ik twee van kleur verschillende sokken draag, en de bladspotter dat ziet als ik voorbij fiets, behoor ik tot het afval der mensheid. Nog lang nadat ik hem gepasseerd ben voelt zijn scherpschuttersblik in mijn rug aan als een wonde.
Elke mens heeft recht op zijn manier van leven. Om de lieve vrede zou het echter goed zijn dat het rechtse blok andere uren heeft dan het linkse om zijn huis te verlaten. Een theorie waar ook Gerard Reve voorstander van was. Het gesplitst verschijnen gebeurt al in zekere zin. Eens zes uur ’s avonds worden de rolluiken van de bladspotters en hun soortgenoten neergelaten. Winter én zomer. Niet de natuur bepaalt zijn gewoonten. Zijn huis wordt een bunker eens het uur van de spelletjesprogramma’s of de Human Interest-uitzendingen met een lager niveau dan Man bijt hond beginnen.
In de ons omringende landen kan je binnenkijken tot het slapen gaan van de bewoners. Het mooiste voorbeeld is het huis van een bevriend fotograaf wiens naam ik niet mag noemen. Mooie schemerlampen. Meubelen in art deco, gevulde boekenrekken. De warmte in huis en de rust die er heerst stroomt uit het raam.
Bij de bladspotters en hun gelijken kan je niet binnenkijken. Als er sportprogramma’s op de televisie zijn, moet ik niet in een krant of magazine kijken. Ik zie het wel aan de neergelaten rolluiken. Geen zonnestraal mag het sportbeeld beschadigen.

Dit beeld van mensen met een vierkant denken en een asociaal gedrag zit al langer in mijn hoofd. Ik was niet van plan het ooit de openbaarheid in te gooien. Maar vanochtend, terugkomend van de krantenman, zag ik de bladspotter met een harde borstel zijn grasperk schoonvegen. Toen was de maat vol.
Arme vallende bladeren. Ze zijn er opgegroeid, hebben er geleefd, zijn er oud geworden, fladderen naar de grond, begeleid door een zachte bries of fikse wind, maar een oude dag is hun niet gegund. Ze worden afgevoerd naar de gaskamer, of iets dat er sterk op lijkt. Dat niet alle bladeren kunnen blijven liggen, begrijp ik best.
Maar één blad, een halve dag, moet toch kunnen.

Als een vallend blad geen recht meer heeft op de grond is het met de beschaving slecht gesteld. En zo ziet het naar uit. Want het aantal bladspotters neemt schrikbarend toe.

Guido LAUWAERT

 

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
6 septembre 2014 6 06 /09 /septembre /2014 15:26

 

atelier-2013---1.jpeg

Donderdagavond kwam ik met een zwaar geladen fiets een afgesloten Sint-Jansplein opgereden en meende de prachtige noten uit de muziek van Bernard Herrmanns "Taxi Driver" te horen. Een film van Martin Scorsese uit 1976 die ik nog steeds niet gezien heb. Schaamte over mij, zoals ze in het Engels zeggen.

De muziekrepetitie stopte en ik herkende de stem van Dirk Brossé, die samen met deFilharmonie en het Brussels Jazz Orchestra zondagavond om 19.30u ons zullen verwennen met een gratis openluchtconcert. Het begint al vanavond met ballet en morgen komt ook opera aan bod.

http://www.klassiekindestad.be/

Dirk-Brosse-deFilarmonie-2014---4.jpg 

Dirk Brossé, deFilharmonie

Jammer genoeg zal ik dit niet mogen beleven. Net als zovele beeldende kunstenaars stel ik immers mijn atelier open voor bezoekers.

U bent welkom: Ridder van Parijsstraat 18, 2170 Merksem, van 14 tot 19 u.

http://www.openstudios.be/

Jan SCHEIRS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
31 août 2014 7 31 /08 /août /2014 12:46

 

HFJ-poogt-te-roken.JPG

Henri-Floris Jespers, 2012. Foto: (c) Bert Bevers

 

Op de kop twintig jaar geleden hield Henri-Floris Jespers zijn eerste lezing op uitnodiging van de culturele vriendenking Ex-Libris. Woensdag 3 september houdt hij een causerie onder het motto “Terugblikken naar de toekomst”. Bij het herontdekken van oude foto's en archivalia blikt hij van de hak op de tak (maar is het wel zo...?) weemoedig terug naar het verleden, maar vooral de toekomst blijft zijn volle aandacht opeisen.

Ex-Libris, Taverne Rochus, Sint-Rochusstraat 67 te Deurne.

Zoals gewoonlijk is iedereen al vanaf 19uur30 welkom. De lezing begint om 20u30 stipt.

*

Zaterdag 6 september om 18 uur: opening van de tentoonstelling “A Pantheon” van Patrick Conrad, Galerie Martin van Blerk, Mechelsesteenweg 28. Meer op:

http://mededelingen.over-blog.com/article-agenda-nazomer-i-patrick-conrad-en-renaat-ramon-124379514.html

*

Vrijdag 12 september om 21 uur wordt de tentoonstelling van beeldend kunstenaar Ron Scherpenisse in Den Hopsack geopend door Erick Kila. Meer op:

http://mededelingen.over-blog.com/article-agenda-nazomer-iv-ron-scherpenisse-exposeert-in-den-hopsack-124416091.html

*

Jawel, september wordt druk – wacht maar even tot de volgende aflevering van “Nazomer”...

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
25 août 2014 1 25 /08 /août /2014 20:47

 

david-and-goliath-colo-print-and-color-pictures-of-girl-swi.jpg

We zullen met z’n allen moeten besparen. De staatskas is niet meer beheersbaar. Tenzij er fors bezuinigd wordt. Op verlichting, verwarming, vuilnis, verbruik, vervoer en zelfs kritiek, want dat leidt maar tot verspilling van politieke energie. De Bond Beter Leefmilieu en zijn verwanten helpen er aan mee om de noodklok nog wat luider te laten klinken. Het wordt de burger het hoofd ingeramd op een manier alsof het lijkt dat hij de schuldige is van alle ellende.

Maar zelfs als de burger bezuinigt en zijn kritiek beperkt tot wat oprispingen, blijft de staatskas leeg en zal na een aanslag op het vak met de briefjes in zijn portemonnee ook gekeken worden in dat van het kleingeld. Valt daar nog wat te rapen? Ja, hoor. Geef maar af aan Moedertje Staat. Op z’n minst de helft. Hoe lichter je weegt, hoe gezonder je bent. Simpele redenatie, maar tot meer is de politieke wereld niet in staat. Spaargeld investeren in bedrijven. Garandeert de staat het risico? En als het spaargeld niets oplevert, waarom de bank er mee plezieren? Afhalen en thuis bewaren. Daar is het veiliger. Zolang het in handen van een bank is, kan de staat er aan knabbelen.

Een aantal politici kunnen het wel, maar die zijn in de aanloop naar de rampen die ons overvallen, en waarvan men wist dat ze er zouden komen, tijdig verbannen. Of ze hebben zelf voor een veiliger oord gekozen, als luxueuze levensverzekering. Zoals Frank Vandenbroucke en Yves Leterme. Yves verkoos de stranden van de Europese binnenwaters, Frank voor de wetenschappelijke speeltuin. Om de paar jaar mogen de deserteurs een rapport schrijven, om de schijn op te houden dat hun mening en kennis nog steeds toe doet. Korte tijd mogen zulke rapporten in de schijnwerpers staan, om dan te verhuizen naar de schaduwkant, om even later in de vergeetput te belanden.

Het bewerken van burgerzin maakt deel uit van een mistcampagne om de verantwoordelijkheid van de overheid te verdoezelen. Zolang de inkomsten uit zichzelf binnenstroomden, werden ze als vanzelf weer in het rond gestrooid. De wensen van de vakbonden en de koepelorganisaties uit de bedrijfswereld werden ingewilligd, alsof het de natuurlijke loop der zaken was. En dat gebeurde door alle partijen, ook deze uit de oppositie. Hun waarschuwingen waren er voor de achterban en duurden niet langer dan een dag. Zolang de buik gevuld is, verblijft het hoofd in de voortuin van de slaap. Het wanbeleid kan daarom geen individuele politicus aangerekend worden, maar is de verantwoordelijkheid van alle logés van de Wetstraat en zijn buitenwijken, de gemeenschapsregeringen, zijnde de neefjes.

Er valt als burger, individueel of in groep, niets tegen te beginnen. Hij zal bloeden, en met hem zijn kinderen. De Akela’s hebben misbruik gemaakt van het vertrouwen van de welpjes. Ze hebben ze bestolen, bedrogen en verkracht. En eenmaal ze geen plundermanieren meer vonden werden ze gepest. In die fase zijn we nu beland. Maar dat is het zwakke punt van de schurken. Wie pest mag gestraft worden. Dat hebben de schurken zelf bedacht, om de pestkoppen klein te krijgen. Ze hebben alleen niet aan het oerverhaal van onze Westerse beschaving gedacht. Het verhaal van David en Goliath. Of hoe de kleine man met een wapen waar geen kronkelkennis voor nodig is, de grote kan verslaan.

En wat is dat wapen dan, hoe ziet het eruit? Heel simpel, door net het tegenovergestelde te doen van dat wat de overheid verlangt. In plaats van te bezuinigen met energie kan het juist zijn verbruik verhogen. Niet kijken op een lamp meer of minder. Of de verwarming in huis een graadje lager zetten. Integendeel, door extra verlichting en lekker warm in huis zal de pestzak vroeger dan voorzien het mes op de keel voelen. Tuurlijk zal de rekening voor de burger oplopen, maar nog meer mensen zullen hun facturen niet meer kunnen betalen, en dus een beroep moeten doen op bijstand door de staat. De instanties zijn er nu eenmaal voor gemaakt.

Als de overheid het vingertje als dolk de lucht insteekt, kan de burger met het zijne wijzen op de voortdurende verspilling van de overheid. Een mooi voorbeeld is de R4, de ring rond Gent. De hele nacht branden duizenden lampen. Terwijl er van acht uur ’s avonds tot zes uur ‘s morgens nauwelijks een wagen rijdt. Elke burger kan wel een voorbeeld vinden. Je hoeft maar rond te kijken. Het spel is zo eenvoudig. Hoe meer mensen het zullen spelen, hoe benauwder politici het zullen krijgen.

Zullen we dus net niet doen wat er gevraagd wordt? Waar er stilaan om gesmeekt wordt. Voor vergeving is het te laat. Al te lang heeft de overheid het geduld van de bevolking misbruikt. Veel te lang heeft de razernij van de verspilling het volk gekwetst. De tijd van vergelding stijgt op aan de einder. Kapot gepest draaien de sluisdeuren langzaam open en zal kwaad door kwaad worden overspoeld. Om het failliet van de staat te vermijden zal de overheid verplicht worden de eigen vetlagen aan te spreken.

Dat de overheid in weelde leeft in dure paleizen en met veel knechten en misdienaars is maar al te duidelijk. Als de overheid verplicht wordt te bezuinigen op de eigen luxe dan is 17 miljard snel gevonden. Het afschaffen van de kabinetten zou al een mooi begin zijn. In beschaafde landen, zoals Nederland en die uit Scandinavië, bestaat die schaduwambtenarij niet. Daar moet een minister het doen met hooguit een handvol mensen. Zijn we zover, de buikriem aangehaald wegens vermagering, dan kan er weer gepraat worden over een eerlijker en logischer kosten- en lastenverdeling tussen de burger en overheid. Blijft het bij het oude dan is burgerlijk verzet weer toegestaan. Kan een lamp meer en een graad warmer in huis niemand kwalijk genomen worden.

Guido LAUWAERT

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
20 août 2014 3 20 /08 /août /2014 08:11

 

GeertBourgeois.jpg

 

 

Een groteske van de geïrriteerde Guido Lauwaert...


De nieuwe Vlaams minister-president lijdt aan een zeldzame ziekte, een combinatie van dysmetrie en dyslexie, in de wijk van de Wetstraat bekend als Pollextie en alleen voorkomend bij politici met een hoge dosis Immensitas opinio falsa.

De politicus die eraan lijdt kent het verschil tussen de getallen, maar is niet in staat het verschil in maat te zien, nodig voor het begrijpen van andermans visie. Daardoor gelooft hij in zijn gelijk en is er niet van af te brengen. Hij heeft een ongeneeslijke kijkzwakte. In combinatie daarmee is er een afwezigheid van het normale evenwicht tussen de verschillende standpunten waardoor er zich een onvermogen manifesteert om de waarheid en de werkelijkheid van elkaar te onderscheiden. Op geen enkel punt of het juiste moment. Bij de meeste politici is die ziekte latent, maar prominent aanwezig bij een minister-president kan zij desastreuze gevolgen hebben voor de maatschappij en de burger.

In de politieke wandelgangen was zijn ziekte al bekend, van de bodes, over de portiers, de koffiedames, de seminaristen, de kanunniken en de kardinalen van de kabinetten, tot de politici zelf, inclusief Herman De Croo, die de realiteit totaal overbodig vindt, omdat de realiteit nu eenmaal niet stroomt door zijn hersenweefsel. Zijn afwijking bestaat erin dat hij niet weet waarheen de werkelijkheid gaat en vanwaar zij komt. Al deze mensen kan de ziekte van Bourgeois geen lor schelen, omdat zij hun wensen via de verbindingsbanen tussen het Vlaams parlement en de redacties kunnen ventileren. Hun hersenschors geraakt er niet door beschadigd. Die van Geert Bourgeois ook niet, wegens de verre staat van ontbinding ervan.

Ook de media waren al van kort na zijn aankomst op de politieke vloer van zijn ziekte op de hoogte. Zij maakten er zich al evenmin druk om, integendeel, eindelijk hadden ze iemand die voortdurend en in alle omstandigheden kon opgeroepen worden om meningen te uiten waar hij zelf geen vat op heeft. Hij is slechts in staat om clichés te uiten, te herhalen en nogmaals te herhalen, en ‘ik herhaal nogmaals’, en totaal geen variatie in deze cyclus aan te brengen. Zijn verschijning en uitspraken zijn veel beter cabaret dan dat van Geert Hoste. Hij zou naar zijn buitenverblijf in het buitenland moeten worden verbannen, ware het niet dat de journalisten en de columnisten de plaatselijke bevolking willen behoeden voor een moord, waar geen Maigret vat op heeft. Maar dat is een ander verhaal en past niet in de portrettering van het gedrag en het karakter van Geert Bourgeois.

Voor Sven Gatz, Joke Schauvliege, Philippe Muyters, Jo Vandeurzen, Ben Weyts, Liesbeth Homans, Annemie Turtelboom en Hilde Crevits, is Geert Bourgeois een zegen. Zij kunnen naar hartenlust in de grootste vaagheid zwijgen of spreken. De koorknaap van Bourgeois, Matthias Diependaele, fractieleider van het N-VA, mag komen zeggen dat de Vlaamse regering de schaar mag nemen zonder te weten waar het patroontje is om een kledingstuk te maken. Dat patroontje komt er wel, vijf jaar hebben de kleermakers voor zich, en het kledingstuk ook, maar zonder dat zij zullen weten of het een broek dan een vest is, en het blauw, geel of zwart ziet. Geert Bourgeois zal het kledingstuk vervolgens evenmin een naam weten te geven, omdat de burger weet dat er een totaal nieuwe mode nodig is. Of zij hem zal aanstaan dan wel bij hem passen, zal de minister-president allerminst zorgen baren. Wat hem al ingefluisterd is, is dat hij voor ogen moeten houden en blijven herhalen dat de overheid zal besparen. Zonder echter te zeggen dat die besparingen er vooral zullen uit bestaan de verklaringen nog vager te maken dan ze in het verleden al waren. Dat kan gerust. Wat vaagheid betreft zitten we aan 80%. Er kan gerust vijf procent bij.

Dat geloofwaardig overbrengen zal niet makkelijk zijn voor de minister-president, gezien zijn ziekte. De overige leden van de Vlaamse regering zullen er niet van wakker liggen. Door zijn ziekte is hun afwijking onzichtbaar: het uitbenen van de parlementaire democratie. Dat is al gebeurd onder het schrikbewind van Kris Peeters, maar nu zullen de steunbalken aan de beurt komen. Weg van de beeldtaal betekent het, dat de al verminderde verworvenheden van de burger door de economische boem tot eind vorige eeuw tot stof worden vermalen. Wat was zal bestempeld worden als luxe, en voor luxe is geen geld meer. Dat de sanering een aardig centje zal kosten, en alle lagen van de maatschappij zullen treffen, zal niet de schuld van de regering zijn. Wat gegeven is kan ook teruggenomen worden. Om dat onder woorden te brengen is er tijd tot september. In die maand zal er gezegd worden dat de woorden er al zijn, maar de zinnen tegen januari klaar zullen zijn.

De meeste tijd van de komende weken zal gestoken worden in het vinden van een manier om de minister-president een ongeloofwaardig verhaal geloofwaardig te vertellen. Er zal een psycholoog aan te pas moeten komen om hem niet al te veel in herhaling te laten vallen en januari niet vóór september te plaatsen. De beste manier om hem dat te leren is met Bourgeois in kindertaal te spreken. Te zeggen dat eerst Sinterklaas komt en dan pas de Kerstman. ‘Maar ze komen toch allebei in december?’ zal Geert Bourgeois zeggen. ‘Ja, maar de Sint komt begin december en de Kerstman eind van die maand.’ – Bourgeois: ‘Welke maand?’

Om de kosten van een psycholoog te besparen, wat, zoals ik heb aangetoond, geld over de balk gooien is, lijkt het beter om hem een dozijn keer per dag de verklaring voor de camera’s van de woordvoerster van Electrabel te laten bekijken én beluisteren: ‘Doel 4 zal zeker tot eind december niet hersteld zijn.’ Wat wil zeggen dat de bevolking blij mag zijn als Doel 4 in mei 2015 weer in gebruik wordt genomen.

Die verklaring in beleidstaal omzetten houdt een risico in, want het grootste probleem zal zijn om Geert Bourgeois niet te laten zeggen: ‘Dat vóór eind december Doel 4 of 5, daar moet u bij de bevoegde minister voor zijn en is een federale kwestie, wel hersteld zal zijn maar nog niet in gebruik zal worden genomen.’ Gebeurt dat wel, dan bestaat de kans dat Annelies Beck zal vragen: ‘Wilt u daarmee zeggen, meneer de minister-president, dat de regering niet precies weet wat de burger wacht?’ en hij zal antwoorden: ‘Ik herhaal dat Doel 4, of is het 5 …’ Waarop Annelies haar al bewust geformuleerde eenvoudige vraag nog zal versimpelen: ‘De burger wacht dus deze winter een koude douche?’ Geert Bourgeois zal zijn wenkbrauwen ophalen, het denigrerend lachje waar al menig mediatrainer vruchteloos heeft getracht hem er van af te helpen, tevoorschijn halen en verklaren: ‘Ik herhaal… en trouwens, mevrouw Beck, per week is toch één douche voldoende. Wij mochten als kind blij zijn wanneer er op zaterdag bruine zeep was.’

Guido LAUWAERT

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
11 août 2014 1 11 /08 /août /2014 22:30

 

AntonisKLeur.jpg

Cultuurmanager Eric Antonis

PaulMichielsKleur.jpgZanger Paul Michiels

De redactie van het tijdschrift  Heibel, cc ’t Schaliken, de cultuurraad en het stadsbestuur van Herentals nodigen u en uw vrienden van harte uit op de uitreiking van de Nestorprijs 2014 op zaterdag 23 augustus om 15 uur in cc ’t Schaliken, Grote Markt 35, te Herentals (graag aanwezigheid bevestigen aan Frans Depeuter, tel. 014 / 26 63 39 ofdepeuter.frans@telenet.be)

*

Toen zij enkele jaren geleden geconfronteerd werden "met de zoveelste miskleun bij het toekennen van literaire prijzen in Vlaanderen, werden al die willekeur en vriendjespolitiek de redactie van het tijdschrift  Heibel te machtig”. Om toch voor enig tegenwicht te zorgen riepen Frans Depeuter en Robin Hannelore onder het motto 'oud maar niet out' een nieuwe prijs in leven: de Nestor.  De bedoeling is oudere Vlaamse cultuurdragers die zich consequent en stijlvol hebben ingezet,  de verdiende erkentelijkheid te betonen”.

*

Dit jaar zijn Eric Antonis (° 1941, intendant 'Antwerpen 93' en voormalig schepen van Cultuur) en Paul Michiels (° 1948, oprichter van Soulsister) aan de beurt.

De laudatio wordt uitgesproken door Cas Goossens, voormalig administrateur-generaal van de BRT. Paul Michiels brengt enkele nummers, Erik Goris brengt fragmenten uit Boudewijn, le roi triste van Frans Depeuter, die het slotwoord voor zijn rekening neemt.

Vorige laureaten: Miel Cools, De Elegasten, Gaston Durnez, Willy Ferdy, Cas Goossens, Louis Neefs, Frank-Ivo van Damme, Joke van den Brandt, Zjef Vanuytsel, Louis Verbeeck, Jan Veulemans en Herman Vos.

Zie, ook over de achtergronden van de prijs:

http://mededelingen.over-blog.com/article-nestors-2010-jef-van-uytsel-joke-van-den-brandt-frank-ivo-van-damme-55835983.html

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
7 août 2014 4 07 /08 /août /2014 00:46

 

Pierre4meir.jpg

Pierre Jespers, 4 jaar, Meir, Antwerpen

 

Woensdag, kort na 22 uur, verneem in het geheel onverwachte overlijden in Firenze van mijn broer Pierre / Pieter (° 27 augustus 1947).

Hier dan, bij wijze van voorlopige meditatie, enkele foto's uit de bodemloze oude doos...


PierreStNicolas.jpg

In de zalige tijd dat we nog in de goede Sint geloofden (nou ja)...

PierreAlbertPlage56.jpg

Met vader en moeder, Knokke, Albert Plage, zomer 1956

PierreForten56.jpg

En zo bleven we jarenlang, tegen het getij in, forten bouwen...

PierreParis1959.jpg

Met vader en moeder, Parijs, april 1959, Pont des Arts 

PierreRina.jpg

Pierre en Rina, op hun huwelijksdag

Henri-Floris JESPERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche