Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
4 juillet 2008 5 04 /07 /juillet /2008 12:26

Politieke solidariteit: een noodzaak voor de democratie

 

België kreunt onder een gebrek aan politieke solidariteit. Recente gebeurtenissen illustreren dit scherp. Franstalige politici hebben opnieuw een aantal beslissingen van het Vlaams Parlement en de Vlaamse regering verdacht gemaakt in de Raad van Europa. Ook de Verenigde Naties werden onlangs in dit proces ingeschakeld.

Dit zijn zorgwekkende feiten. Redelijke en rechtvaardige Vlaamse standpunten worden voortdurend geassocieerd met een extreem rechts gedachtegoed, zoals het eerste Gravensteenmanifest reeds stelde. Die kritiekloze aanname creëert een klimaat waarin de Vlamingen als onverdraagzaam worden voorgesteld. Er zijn Franstaligen die zich nu verheugen omdat men in het buitenland denkt: ‘Vlaanderen is racistisch’. Alsof dat zelf geen racistische gedachte is. Dergelijke praktijken verzieken de omgang tussen Vlamingen en Franstaligen.

Internationale spelregels

Een consequente toepassing van Europese principes in België zou het Vlaamse standpunt vooral bevestigen. In het huidige Europa kan een grens niet langer worden beschouwd als een slagboom, of het grondgebied als een slagveld. De binnengrenzen van Europa functioneren vandaag veeleer als spelregels. Wie Luik verlaat richting Aken, of Kortrijk richting Parijs, komt voorbij de voormalige staatsgrenzen weliswaar in een andere taal en cultuur terecht, maar gelukkig niet langer in een andere wereld, of een ander Europa.

Vandaag hebben Fransen rechten in Duitsland. Ze genieten er, zoals alle EU-burgers, de bescherming van Europese wetten en verdragen. Ze kunnen er wonen, werken, studeren, leven… Maar ze hebben er ook plichten. Ze worden geacht de taal en cultuur te respecteren van het land dat hun gastvrijheid biedt. Er zijn spelregels: elke grensovergang is als het betreden van een nieuw vakje in een gezamenlijk spel.

De Gravensteengroep gaat uit van een – voorwaardelijk – vertrouwen in de onomkeerbaarheid van de Europese eenwording. Dit Europa is nog niet ideaal. Maar het is zeker niet langer de speeltuin van een Bismarck, of een Napoleon.

Als de negentiende-eeuwse versie van de natiestaat achterhaald is, dan geldt dit ook voor België. De Gravensteengroep vraagt niets anders dan dat Europese en dus inter-nationale regels ook in ons land worden gerespecteerd. Het territorialiteitsbeginsel maakt daar deel van uit, als de politieke basis voor een vreedzaam samenleven in federaal verband. Maar ook het respect voor de meerderheidsregel behoort tot die regels, evenals de politieke verantwoordelijkheid van de bestuurders voor het gevoerde beleid (‘no taxation without representation’).

IJzeren Rijn

Wij wensen dat de Franstaligen in België eindelijk ophouden onze problemen vanuit een eng nationaal kader te benaderen. Dat bovendien een deel van de Vlamingen onze zoektocht naar een democratische en Europese benadering niet bijtreedt, blijft een probleem. Zelf kritiekloos de Belgische natie verdedigen maar anderen nationalisme verwijten, is niet ernstig.

Het aankaarten van het democratisch deficit in België is het tegendeel van ‘Vlaamse

navelstaarderij’. Hoe meer je onze buurlanden bestudeert, hoe duidelijker blijkt dat de basisprincipes van een volwaardig, democratisch federalisme in ons land niet worden toegepast. Eén van die principes is de politieke solidariteit. In het tweede Gravensteenmanifest stelden we dat solidariteit het eigenbelang overstijgt. Politieke solidariteit betekent onder meer dat politici van het ene landsdeel niet moedwillig handelen tegen het belang van een andere deelstaat in.

Een illustratie van dat laatste was het optreden van het Waalse Gewest in het dossier van de ‘IJzeren Rijn’. De Vlaamse regering heeft jarenlang moeizaam onderhandeld met Nederland over de aansluiting van de Antwerpse haven op het Duitse Ruhrgebied via het spoor. Het traject liep niet over Waals grondgebied en kwam niet ten laste van de Waalse begroting. Toch vond de toenmalige minister-president van het Waalse Gewest, Elio di Rupo, in een advies aan het provinciebestuur van Maastricht dat het hele project ‘weggegooid geld’ was. Terecht noemden de sp.a-ministers deze visie ‘ongehoord, inconsequent en dom’. Wie de elementaire principes van de politieke solidariteit niet respecteert, ondermijnt zelf het samenleven in de federale staat België.

Machtsvacuüm

In België wordt de doorwerking van de democratie al decennialang tegengewerkt. Vandaag behoort het tot het politieke spel om de meerderheidregel niet te respecteren. Franstaligen steigeren als in de Kamer van Volksvertegenwoordigers de Vlamingen hun meerderheid gebruiken om een kieswet aan te passen. Nochtans hebben deze laatsten daar volgens de Grondwet het volste recht toe. Anderzijds eisen de Franstaligen dat de meerderheid in een faciliteitengemeente zou mogen beslissen over een aanhechting bij Brussel, terwijl voor een dergelijke procedure geen grondwettelijke basis bestaat. Er wordt geen moeite gespaard om een democratische maatregel als de Vlaamse wooncode voor te stellen als een dwangmaatregel van een racistische overheid.

Door dit alles zijn wij in een crisis van de democratie zonder voorgaande beland. De meerderheid kan haar democratische visie op het toekomstige beleid niet realiseren. Zij wordt voortdurend afgeblokt door de minderheid, die nochtans in de wetgeving ruime bescherming geniet. De scheiding der machten is zonder voorwerp, aangezien er geen macht meer is maar een steeds zorgwekkender vacuüm. Dít België ter discussie stellen, lijkt ons een daad van democratisch verzet.

Herstel van de democratie

De loodzware taak van de huidige regering is niet alleen het vestigen van goed bestuur, maar eerst en vooral het herstel van de democratie. Dit zal enkel slagen indien het belang van enkele fundamentele regels wordt erkend: De erkenning van het territorialiteitsbeginsel. Waardering, te goeder trouw, voor de democratische spelregels in de Belgische politiek. Respect voor de meerderheidsregel. Verantwoordelijkheid van de verschillende overheden voor het eigen beleid, wat moet leiden tot ruime fiscale autonomie.

Wie het Belgische federalisme nog een toekomst wil geven, stemt ondubbelzinnig in met een institutionele pacificatie, waarvan de vanzelfsprekende splitsing van B-H-V een hoeksteen vormt. Als de Franstalige minderheid werkelijk wil dat dit land, waarvan zij nu enthousiast de vlag hijst, door de Nederlandstalige meerderheid in ere wordt gehouden, dan moet zij voor die meerderheid zelf het nodige respect opbrengen.

De macht uit haar vacuüm en de democratie uit haar diepe crisis halen, zal meer vergen dan ‘vijf minuten politieke moed’. Het veronderstelt bij de verantwoordelijken een visie die uitgaat van de dringende behoefte aan politieke solidariteit. Het vereist een overtuigingskracht die daaraan beantwoordt. Zonder politieke solidariteit, zowel bij de overheden als de burgers, wordt verdraagzaam en democratisch samenleven onmogelijk. Alleen de bewuste keuze voor politieke solidariteit zal het land uit het huidige vacuüm halen.

Wij pleiten ervoor dat de stilaan uitzichtloze Belgische crisis wordt benaderd vanuit een democratische, rationele invalshoek. Wij kunnen niet langer aanvaarden dat de redelijkheid van de democratie in heel Europa mag zegevieren, behalve in België. Wij eisen geen grond, geen geld en geen macht. Wij wijzen op principes die moeten leiden tot meer democratie.

 

Etienne Vermeersch (ere-vice-rector Universiteit Gent), Jan Verheyen (regisseur), Frans-Jos Verdoodt (em. prof. Utrecht, prof. Universiteit Antwerpen), Tuur Van Wallendael (gewezen journalist, sp.a), Piet van Eeckhaut (gewezen voorzitter provincieraad Oost-Vlaanderen, sp.a), Jan Van Duppen (gewezen gemeenschapssenator en huisarts), Luc Van Doorslaer (docent Lessius, K.U.Leuven, journalist), Jef Turf, (oud-vice-voorzitter KP), Johan Swinnen (prof. VUB, Hogeschool Antwerpen, Sorbonne), Bart Staes (Europarlementslid Groen!), Brigitte Raskin (schrijfster), Jean-Pierre Rondas (producer Klara), Yves Panneels (communicatiedeskundige), Chris Michel (journalist), Bart Maddens (prof. K.U.Leuven), Karel Gacoms (ABVV-militant), Paul Ghijsels (voormalig journalist en ambtenaar), Peter Hoogland (bedrijfsleider), Pierre Darge (journalist), Paul De Ridder (dr. historicus, medewerker TV Brussel), Dirk Denoyelle (cabaretier), Peter De Graeve (prof. Universiteit Antwerpen), Eric Defoort (em. prof. K.U.Brussel), Jo Decaluwe (acteur-regisseur), Willy Courteaux (gewezen journalist), Jan Bosmans (arts, auteur), Tinneke Beeckman (dr. filosoof VUB) en Ludo Abicht (voormalig prof. Universiteit Berkeley).

 

 

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
4 juillet 2008 5 04 /07 /juillet /2008 12:06

HAM vzw reikt jaarlijks de L.P. Boonprijs uit aan een verdienstelijke kunstenaar uit een waaier aan disciplines. Laureaten waren o.m. Pjeroo Roobjee, Kamagurka, Jan Decleir, Fred Bervoets, Lieven De Brouwer en Geertui Daem.

HAM (Honest Arts Movement) groeide uit “Honest Graphics” dat opgericht werd in 1972 door grafici Roger Serras, Herman Schepens, Carly Vanoverbeke en Martin Baeyens. Bij verruiming in 1974 naar alle disciplines, door inbreng van Louis Paul Boon, Jo Boon en Willie Verhegghe, wordt de benaming HAM.

De initiatiefnemers kozen als motto “In al onze manifestaties willen wij de binding met de mens beklemtonen”, geïnspireerd door het Boon-citaat: “Een mens die op een mens trekt”.

Het “honest” en pluridisciplinaire karakter van de vereniging was een oprichtingsoptie die tot vandaag wordt doorgetrokken.

Niet zelden werkten kunstenaars uit diverse expressievormen met elkaar samen. Later werd daar ook nog een multiculturele dimensie aan toegevoegd.

De L.P. Boonprijs 2008 gaat naar muziekkunstenaar Philippe de Chaffoy. De uitreiking vindt plaats op 23 november om 18 u in “De Centrale”, Kraankindersstraat 2 te 9000 Gent.

 

 

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
2 juin 2008 1 02 /06 /juin /2008 14:32

Liefhebbers van thrillers worden tijdens de maand van het spannende boek verwend in bibliotheek Scharpoord: Meerlenlaan 32, Knokke-Heist tel 050 630 402.

Bibbabbel zondag 8 juni 10 tot 12 uur

Jooris Vanhulle in gesprek met Bob Mendes, ‘meester in de misdaad’

Bob Mendes

De lezing is gratis, maar vooraf reserveren is wenselijk. Nadien wordt een drankje aangeboden.

 

Bob Mendes werd tweemaal bekroond met de Gulden Strop en is laureaat van De Diamanten Kogel.

Trofee De Diamanten Kogel: een ontwerp van Wim Delvoye

www.Mendes.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
28 mai 2008 3 28 /05 /mai /2008 11:18

Vandaag verscheen aflevering 118 van de CDR-Mededelingen.

  rodes.over-blog.com

“De Gucht wordt alom onmetelijke intelligentie toegedicht maar ik heb er nooit veel van gezien”, aldus Derk-Jan Eppink. Op het vlak van de binnenlandse politiek heeft de gewezen advocaat zijn sporen verdiend als pompier pyromaan. Dat hij prat mag gaan op de titel van minister van Staat is voor elke objectieve waarnemer een volkomen raadsel. Gekonfijt in het eigen gelijk, laat hij geen gelegenheid onbenut om te keer te gaan als een olifant in een porseleinenwinkel. Het ergste is dat hij dat wellicht niet eens beseft. Erger nog, als hoofd de diplomatie slaat hij nu al jaren een schertsfiguur. Hij verwart het internationale podium met een (vrijzinnig, what’s in a name…) Berlaars parochiehuis. Net als de meeste provincialen is hij bovendien zelfingenomen en koppig. In plaats van zijn blunders te blussen, blaast hij steevast het vuur nog eens extra aan, desnoods uit China.

Toen Karel de Gucht in april met Pieter de Crem en Charles Michel naar Kinshasa trok, kreeg hij nochtans al een schot voor de boeg. Om het met de woorden van Derk-Jan Eppink te zeggen: Kwik, kwek en kwak kwamen naar Kongo maar kregen er een koude douche”. Het mocht niet baten.

Gek dat de arrogante geduchte de Chinezen niet op hun plichten wees. Dat zij Afrika inpalmen, daar ligt (voorlopig) niemand van wakker.

 

Inhoud:

Bob Mendes 80

Gravensteen: weblog van Derk-Jan Epping

Poëtisch:

Dichters in het raam van de “Avant-garde conferentie” te Gent.

Sergej Birjoekov: Vlaamse kost

Uit het dagboek van Henri-Floris Jespers

Plastisch:

Freddy de Vree in gesprek met Wout Hoeboer

Fun City: Luc Boudens

Misdaad loont:

Nominaties Gouden Strop 2008: Juryrapport

Schaduwprijs 2008: Derwent Christmas

Door de leesbril bekeken:

Ronald Commers, Tussen de zichtbare en de onzichtbare wereld. Over vrijmetselaarsfilosofie en Mozart ; Het goudblommeke van papier; Inédit nouveau; Guy Vaes, 111 films.

Beestig

Agenda

 

Proefnummers van de CDR-Mededelingen kunnen aangevraagd worden via: hfj@skynet.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
27 mai 2008 2 27 /05 /mai /2008 01:54

Wie tuk is op schrandere en originele analyses, heeft niets te zoeken bij de commentaarschrijvers van de zelfgeproclameerde kwaliteitskranten. De VRT-weblog van Derk-Jan Eppink is een van die zeldzame plekken die wel soelaas bieden. Zijn jongste bijdrage gaat over het imago van Vlaanderen in de buitenlandse pers: Vlaanderen: het ‘Servië aan de Noordzee’? (26 mei) Derk-Jan Eppink bewijst eens te meer dat hij meer gezond verstand en creativiteit in huis heeft dan een hele rits excellenties samen. Hij besluit zijn analyse als volgt:

De onlangs opgerichte Gravensteengroep en zijn documenten vormen een bijzonder goed fundament voor een Vlaamse beleid dat het imago in het buitenland verbetert. Folders en woordvoerders helpen niet. Het gaat om daden die aantonen dat Vlaanderen een regio is met een ruim venster op de wereld; niet het ‘Servië aan de Noordzee’.

www.deredactie.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
21 mai 2008 3 21 /05 /mai /2008 06:16
Het onderzoek naar de minderheden en de minderhedenproblematiek wint internationaal sterk aan belang en groeit stilaan uit tot een heel specifiek onderzoeksdomein. Ook in België verschijnen alsmaar meer sociologische, politieke, historische en andere studies over dit thema. Vandaag trachten tal van onderzoekers een grondig totaalbeeld van de minderheden in het land te schetsen. Onderzoek naar de Duitstaligen in België, de Vlamingen in Wallonië of de geïmmigreerde minderheden kent een groeiend succes. Eén aspect blijft echter opvallend onaangeroerd, omdat het nog grotendeels in de taboesfeer ligt, namelijk de studie van de Franstaligen in wat thans het Vlaams Gewest uitmaakt.

De argwaan van de onderzoekers tegenover het bestuderen van dit gevoelig onderwerp heeft allicht te maken met het feit dat het zou ingaan tegen de gangbare corporatistische en communautaire paradigmata in de huidige Belgische historiografie en sociologie.

Wat de corporatistische reflex betreft, dient gezegd, dat de Franstaligen in Vlaanderen op geen enkel ogenblik in de geschiedenis tot één bepaalde (sociaal-politieke) zuil behoord hebben. Op politiek vlak bleven ze steeds versnipperd en vormden ze nooit een uniform kiezerscorps, wat de wetenschappelijke belangstelling voor dit studieonderwerp wellicht nooit echt heeft bevorderd, daar waar precies de complexiteit ervan een wetenschappelijke stimulans had kunnen zijn.

Krachtens het gangbare communautaire schema, en vooral dan na het invoeren van het territorialiteitsprincipe, werden de Franstaligen uit de Vlaamse samenleving voortaan doodgezwegen. Sociologisch gezien is nochtans het bestaan van Franstaligen in Vlaanderen onloochenbaar, een feit waarop slechts zelden Belgische onderzoekers tot hiertoe de aandacht hebben gevestigd.

Trouwens, daar waar minderhedenstudies meestal vanuit een endogeen standpunt worden uitgevoerd, valt op dat dit voor de Franstaligen in Vlaanderen niet opgaat. Integendeel, zelf schijnen ze dikwijls geneigd om zichzelf weg te cijferen.

Het thans gangbare intellectuele denkpatroon dat bewust of onbewust door de institutionele logica is geïnspireerd, is in feite onverenigbaar met de vereisten van het wetenschappelijk onderzoek.

Verder mag gesteld worden dat de Belgische historiografie, net zoals dat het geval was bij kwesties als de jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog, de epuratie van de collaboratie evenals het Belgische debacle in Congo eens te meer voor een keerpunt staat. Inderdaad, nu de historische Vlaamse Beweging haar doelstellingen grotendeels heeft verwezenlijkt en de Vlaamse samenleving alsmaar heterogener wordt, is het niet ondenkbaar dat onderzoek naar de Franstalige aanwezigheid in Vlaanderen stilaan aan legitimiteit zou winnen. Mogelijk kondigt het verdwijnen van de laatste Vlaamse politici uit de unitaire periode een minder emotioneel-ontvlambaar tijdperk aan, dat gunstiger zou kunnen zijn voor een rationele en objectieve benadering van het onderwerp. Een dergelijke aanpak zou aan de bewoners van het huidige Vlaams Gewest (of ze nu Nederlands-, Frans- of anderstalig zijn) de gelegenheid kunnen geven om hun historische, sociologische en culturele diversiteit beter in te schatten.

Het Studiecentrum Franstaligen in Vlaanderen (SFV) zal zich uitsluitend wijden aan het multidisciplinair wetenschappelijk onderzoek van de Franssprekenden (in al hun diversiteit) binnen de grenzen van het huidig Vlaams Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest vanaf het opkomen van de Franse taal tot op heden. Het SFV stelt zich dan ook tot doel onderzoek uit te voeren of te omkaderen, onder andere met de medewerking van de instellingen waaraan de betrokken onderzoekers verbonden zijn. Het SFV zal documenten en voorwerpen verzamelen, bewaren en ontsluiten voortkomende van instellingen, verenigingen of privé-personen die er zich zouden willen van ontdoen. Het Centrum zal tevens een referentiebibliotheek met betrekking tot het onderwerp uitbouwen. De collectie zal ter beschikking gesteld worden van onderzoekers met het oog op het bestuderen van de minderheden. Vorsers zullen de mogelijkheid krijgen hun onderzoeksresultaten via lezingen, publicaties, tentoonstellingen en andere kenbaar te maken.

 

http://www.ceff-sfv.be/


Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche