Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
6 juillet 2013 6 06 /07 /juillet /2013 01:35

 

 

Begrafenis-Alain-5-07-2013-001.jpg

In alle stilte werd gisteren in het Uitvaartcentrum Eugène Timmermans te Mortsel afscheid genomen van Alain Germoz (°31 juli 1920 en aldaar overleden op 27 juni 2013).

In alle stilte”? Neen, dat wenste Alain niet, wel “in uiterst beperkte kring”: “L'adieu aura lieu dans la plus stricte intimité”. Tijdens de afscheidsviering, voortreffelijk geleid door Katleen Schepers, verbonden aan vzw De Zeven Eiken, weerklonken immers de weemoedige tonen van Alains favoriete jazzmuzikanten: Louis Armstrong, Elek Bacsik, Count Basie, Dave Brubeck, Duke Ellington en Toots Thielemans...

*

Gary Peeters bracht een serene maar niet minder pakkende persoonlijke hulde aan zijn grootvader; Michel Oleffe blikte emotievol terug op zijn nauwe samenwerking met Germoz in het kader van het tijdschrift Archipel en Henri-Floris Jespers evoceerde zijn mondelinge en epistolaire gesprekken met Alain over de culturele identiteit van de Fransschrijvende Vlaming.

Begrafenis-Alain-5-07-2013-002.jpg

Tussen de genodigden op de afscheidsviering, o.m.: Bert Bevers, Leen Bonjean, mevr. Cleminson, François De Koninck, El Khalidy Majid, Pruts Lantsoght, Thierry Neuhuys, Christine Neuhuys, Monique Oleffe, Renaat Ramon, Caroline Schiltz, Johan Schiltz, Marc Somers, Lieve Terrie en Paula De Winne.

Begrafenis-Alain-5-07-2013-028.jpg

 

Onder begeleiding van jazz-saxofonist Matthias Van den Brande werd het stoffelijk overschot van Alain begeleid naar het Schoonselhof, waar de Stad Antwerpen hem als blijk van erkenning een laatste rustplaats gaf op het ere-perk.

Begrafenis-Alain-5-07-2013-043.jpg Germoz heeft Dirk Schiltz gevraagd zijn begrafenis te organiseren. Hierover hadden ze de voorbije jaren tot in de details alles besproken en bedisseld.

huis-mortelmans-Filip-Heylen-en-Dirk.JPG

Achteraf kwamen de genodigden bijeen in het Mortelmanshuis, Boterhamstraat 1, gevestigd op nauwelijks 20 m van het ouderlijke huis op het Klapdorp 121, waar verscheidene generaties Mortelmanssen zijn opgegroeid. Hier worden niet alleen de kunstenaars Lodewijk, Frans en Franck Mortelmans in het daglicht gesteld, maar ook de kunstkringen De Scalden en Lumière.

Een Antwerps privé-museum om te koesteren...

HFJ

(wordt vervolgd)

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article
4 juillet 2013 4 04 /07 /juillet /2013 22:26

 

De-onbekende-filmster.jpg

Onmiddellijk herken ik de sergeant in Smoke Signal: hij is een van de drie mannen aan het station in High Noon. Lee Van Cleef en….ja, hoe heten die andere twee eigenlijk? Hij is ook degene die in The Magnificent Seven messenwerper James Coburn uitdaagt. Voorts zie ik zo zijn gezicht voor mij in 20.000 Leagues Under The Sea en From Here To Eternity. Voorts was hij te zien in televisiereeksen als Perry Mason, Zorro  en Have Gun, Will Travel. Altijd in kleinere rollen, dat wel. Het betreft Robert Wilke (1914-1989). Een veelgevraagd acteur, maar de facto anoniem. O ja, die derde boef in High Noon was Sheb Wooley (1921-2003), die in de Verenigde Staten bekender werd als zanger dan als acteur.

Bert BEVERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans cinema
commenter cet article
4 juillet 2013 4 04 /07 /juillet /2013 14:00

 

Klare-taal.jpg

Nieuwe Arabisch eethuis. Ingricht traditionell verstrekt. Sfeer is te vinden in het hart Antwerpen. En: 20% korting van jul een agu. Toenadering tussen verschillende culturen vindt in eerste instantie veelal plaats langs culinaire wegen, maar het is toch te hopen dat de kok in dit restaurant meer kennis van zaken heeft dan de tolk…

Bert BEVERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
3 juillet 2013 3 03 /07 /juillet /2013 08:00

 

Joke-Van-den-Brandt--foto-Bert-Bevers-.JPG

Foto: Bert Bevers


Zie: www.detafelvan1.blogspot.com

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
3 juillet 2013 3 03 /07 /juillet /2013 02:51

 

Eekhoud2.jpg

De Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience en het Letterenhuis presenteren een tweeluik over leven en werk en het bijzondere engagement van dichter, romancier, kunstcriticus en vertaler Georges Eekhoud (1854-1927). In 1999 publiceerde Mirande Lucien een uitgebreide biografie van Eekhoud. Deze in Antwerpen geboren Franstalige auteur schreef vooral over verschoppelingen en mensen die ondanks zichzelf aan de rand van de maatschappij stonden.

Eekhoud debuteerde met gedichten, maar werd bekend met novellen en romans over het dagelijkse leven in de stad en op het platteland. Zijn grote sociale betrokkenheid en uitgesproken afkeer van de burgerij blijken uit La Nouvelle Carthage (1888), zijn bekendste roman, die zich afspeelt in de havenstad Antwerpen, in 1893 bekroond met de Staatsprijs.

Georges Eekhoud is ook een van de eersten die homoseksualiteit op een positieve manier aan bod liet komen in hun romans (Escar-Vigol, Mercure de France, 1899), wat hem in 1900 een geruchtmakend proces opleverde. Hij werkte mee aan het literaire tijdschrift met homoseksuele inslag Akademos van Jacques d'Adelsward-Fersen, door Roger Peyrefitte vereeuwigd als L'exilé de Capri (Flammarion, 1959). Fersen, een afstammeling van de Zweedse minnaar van koningin Marie-Antoinette (1755-1793), was ook in Antwerpen te gast bij Emma Lambotte (zie mijn boek Genealogie van de herinnering, The Private Press, 1993). Georges Eekhoud had alle begrip voor het Vlaamse activisme. Dat kostte hem na 1918 al zij functies. In 1919 kwam een steuncomité tot stand om hem te helpen. Daartoe behoorden o.a. August Van Cauwelaert, James Ensor, Henri Barbusse, Henry Van de Velde, Emile Vandervelde en Romain Rolland. En in 1920 benoemde koning Albert I Eekhoud op voorstel van de Waalse politicus Jules Destrée tot lid van de pas opgerichte Académie Royale de Langue et de Littérature françaises.

Van de hand van mijn vriend romancier en essayist Jan Lampo (°1957), gewezen jurylid van De Diamanten Kogel, verscheen een bijzonder aan te bevelen essay, on line te lezen:

http://janlampo.com/category/eekhoud-georges/

In 1949 werd een zijstraat van de Lode Zielenslaan op de Antwerpse Linkeroever naar Eekhoud vernoemd. Ook in Nieuwpoort en Schaarbeek zijn straten naar hem genoemd.

EekhoudAMVCcover.jpg

Met een schat aan foto's, boeken, dagboeken en brieven uit de eigen collecties én uit die van andere Europse archieven en bibliotheken brengen het Letterenhuis en de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience, in samenwerking met het Fonds Suzan Daniel, een fascinerende dubbeltentoonstelling over Eekhoud. Van 27 juli tot 25 augustus 2013.

Henri-Floris JESPERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article
2 juillet 2013 2 02 /07 /juillet /2013 23:34

 

Uitnodiging-2de-Boek-van-Schmoll.jpg

Op vrijdag 5 en zaterdag 6 juli 2013 laten negen aanstormende artiesten hun wind waaien doorheen het geboortehuis van Paul van Ostaijen, Lange Leemstraat 53, 2018 Antwerpen.

De bezetenheid die deze prille twintigers uitademen, deed voor het Genootschap alle praktische bezwaren overwaaien. Wat een groepsproject was, werd al gauw een totaalproject.

In de woorden van het kunstenaarsensemble:

'Graag hadden we jullie uitgenodigd op 5 en/of 6 juli in het geboortehuis van Paul van Ostaijen voor "Het Tweede Boek van Schmoll". 

Het “Tweede Boek van Schmoll” is een interdisciplinair project dat vertrekt van de Nagelaten Gedichten van Paul van Ostaijen. Wij nemen de vorm van de verschillende gedichten als uitgangspunt om de poëzie naar verschillende andere kunstvormen te vertalen. Door rekening te houden met de vorm en de techniek, proberen we de kracht van het oorspronkelijke gedicht zo goed mogelijk te behouden en die om te zetten naar nieuwe zelfstandige kunstwerken. Aan bod komt schilderkunst, ruimtelijk ontwerp, muziek, woord, video, fotografie ... Een boeiende avond dus, waarop we hopen jullie in grote getale te verwelkomen! In het belendend Vrijzinnigenhuis zal ook een deel van de expositie doorgaan, waar er ook de  mogelijkheid is tot het nuttigen van een drankje. We hopen dat we op die manier Paul van Ostaijen in the picture kunnen brengen.' 

Meer info op http://tweedeboekvanschmoll.tumblr.com/ 

en via https://www.facebook.com/events/464612236963189/?fref=ts 

De toegang in het geboortehuis van Paul van Ostaijen is kosteloos

5 & 6 juli, telkens vanaf 19u00

Vanaf 22u30 brengen de jongens van Protection Patrol Pinkerton hun eigen interpretatie van een gedicht van Paul van Ostaijen. Luister alvast naar de akoestische versie van hun single ‘This Time’ om in de sfeer te komen!

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=-lcV83GOqHQ

 

Genootschap van Ostaijen vzw
www.paulvanostaijen.be
mailto: genootschap.vo@gmail.com

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
30 juin 2013 7 30 /06 /juin /2013 19:28

 

AsmaGijsen.jpg

Firmin Asma, Pen of Penis bij Marnix Gijsen


Het begon allemaal met min of meer hoffelijke scheldpartijen. In 1969 publiceerde ik in De Tafelronde een polemische bijdrage over Gerard Walschap, 'Ouderen van dagen moeten beter op zichzelf letten dan jongeren'. Marnix Gijsen reageerde op 31 december 1969 in Kunst- en Cultuuragenda, het tijdschrift van het Paleis voor Schone Kunsten met een 'Rouwbeklag aan Ninette Walschap'. Ik was gepikeerd en publiceerde een tweede polemische bijdrage in De Tafelronde, “De paus van Londerzeel en de officier in retraite”. Er vielen beiderzijds harde, ronduit kwetsende woorden, maar ondanks die pijnlijke banderillas rookten we spoedig de vredespijp: Marnix Gijsen aanvaardde het ere-lidmaatschap van Pink Poets en werd formeel geïnstalleerd in restaurant La Rade op 30 september 1974. Zoals het usance was, werd hij toegesproken door het jongst verkozen gewoon lid, in casu prof. dr. Georges Adé. Hier dan een citaat uit dit retorisch (en bij wijlen zacht erotisch) hoogstandje:

'Wellicht is er enige tegenspraak te bespeuren, als men erover nadenkt, tussen de vrij onbepaalde strevingen van dit gezelschap, en de welbepaalde bedoeling U te eren. Uw oeuvre heeft inderdaad te maken met de ontoereikendheid, “het feit dat we niets méér dan mensen zijn”, alsook met de spotzieke berusting daaromtrent, waar het mij wil voorkomen dat dit gezelschap geneigd is, zeker niet toe te geven aan een dergelijk besef. Zal ik maar in het wilde weg beweren dat we meer op het uitzonderlijke uit zijn, in zijn verheugend onmetelijke verscheidenheid? En toch. Wie met aandacht uw geschriften doorneemt ervaart vroeg of laat wel de verwarring die U aangrijpt, de niet beredeneerde, ontroerde verwondering tegenover de weelde van het bestaan, en dit brengt in uwe eerder sarcastische filosofie dat zachtaardige, dat wij misschien wel pink zouden kunnen noemen, al zijn wij wellicht meer dan U geneigd precies van deze verwarring zelf een zelfzekere filosofie te maken.'

(Drie dagen later werden in De Rooden Hoed Paul de Vree en Albert Szukalski geïnstalleerd, respectievelijk als ere-lid en gewoon lid van Pink Poets.)

Mijn waardering voor het oeuvre van Gijsen groeide gaandeweg. In 1975 werd ik na een strenge selectieproef als redactiesecretaris aangeworven door het economische maandblad Impact. Ik werkte dus in Brussel, aanvankelijk als 'Flamand de service' maar werd snel bevorderd tot hoofdredacteur van beide edities. In die jaren had ik af en toe hartelijke gesprekken met Marnix Gijsen in zijn appartement aan de Meeussquare.

2013-Redactie-CDR-012.jpg

Mededelingen: redactievergadering van 18 juni in Thalamus. Van l. naar r.: Joke van den Brandt, Luc Pay, Frank De Vos, Bert Bevers en Henri-Floris Jespers

(foto: Frank-Ivo van Damme).

Tijdens de jongste redactievergadering van de CDR-Mededelingen pleegden we overleg over een aantal mogelijk te behandelen thema's. Ik had mij intussen opnieuw verdiept in het oeuvre van Gijsen, vooral de romans. Dank zij collega Joke van den Brandt nam ik contact op met psychoanalyticus Firmin Asma, vriend van Frans Boenders, die zo vriendelijk was mij meteen o.m. een exemplaar van zijn boek te bezorgen: Pen of Penis bij Marnix Gijsen (Antwerpen/Rotterdam, C. de Vries-Brouwers, 1996, 336 p.), dat ik inmiddels aan het verslinden ben.

Henri-Floris JESPERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article
30 juin 2013 7 30 /06 /juin /2013 14:57

 

Marketplace.jpg

Marketplace 76

Het was een mooie week, maar ik ben moe”, aldus oorlogscorrespondent Guido Lauwaert.

Zijn zondagswerk is achter de rug, hij is aan het inpakken, wordt om 16 uur opgepikt door de festivalcar en gedropt op de luchthaven. Om 18 uur de lucht in.

Hier dan zijn laatste brief uit Poznań. ■

 

Het probleem van Jan Lauwers is Jan Lauwers. Hij tracht dat probleem te ontzenuwen door er met al zijn artistieke talenten tegen te strijden, met een chirurgische ingreep. Die de pijn van het probleem verzacht maar het niet wegneemt. Een nieuwe ingreep is nodig; een nieuwe productie. Marketplace 76 is de jongste, getoond op de slotavond van het Malta Festival 2013. Voor een overvolle zaal; haast duizend toeschouwers.

Jan-Lauwers.jpg

Jan Lauwers

De korte inhoud vertellen en een kritiek schrijven hoeft niet. Inhoud en kritieken zijn te vinden voor wie googelt. Een expressie als impressie lijkt me beter. Waar te beginnen? Doek op.

Iemand, Jan, schreef dat dit je donkerste verhaal is.
Anderen zijn hem [haar?] gevolgd.
Ze dwalen. Het tegendeel lijkt mij eerder het geval.
Het verhaal is eenvoudig. Het staat dagelijks in de krant.
Eender waar ter wereld. Het doet de ronde. Wentelt om en om.
Een nieuwsfeit van betrekkelijke waarde.
Dat jou aan het denken zet. Een dorp is een familie.
Maar wat is de familie als dorp vandaag?
Wat het gisteren was; wat het altijd zal zijn.
Een gezelschap waarin iedereen zijn eigen plaats heeft.
Zijn eigen rol in groepsverband speelt.
Waar verhoudingen verloren lopen.
Ze trachten te vinden zonder te zoeken.
Zoals een antwoord vóór de vraag komt.
Als die er ooit komt. Wat niet gewenst of verwacht wordt.
Een dorp bestaat bij de gratie van het noodlot als toevalligheid.
Het enige raakpunt daarmee is een gebeurtenis.
Die jij open plooit. Tot je een dorpsgezicht hebt waarin jij kruipt.
Langs de wanden, alle hoeken meet. Elke hoek heeft zijn verhaal.
Met aders en darmen, botten en benen, zenuwen en spieren.
De explosie van een butaanfles. Doden, gewonden.
Een accident. Daar huilt men bloed.
Hier schreeuwt men help me, help me uit de nood.
Een gebraden kip kakelt om zijn pluimen.
Ginder draait het leven door. Niets gezien, niets gehoord.
Waarop de kermis weer aan het draaien gaat.
De doden gedenken. Wie weet nog hun namen.
Een jaar later, fanfare en blabla op de markt.
Icarus uit het raam valt voor het feest begint.
Waarom gaat de boer naar een hoer?
Van jouw hoofd naar je pen en penseel.
Pen is pencil, pencil is pen.
Opgehangen aan geboorte en dood.
De pen is een rechte lijn, het penseel maakt hem krom.
Je laat ze dwalen, schetst de geboorte van de dood.
Schildert de dood tot geboorte.
Het verhaal krijgt zijn wind, vindt zijn golving.
In het dorp, de gemeenschap waar jij in leeft en dat jou kent.
Elk weet zijn rol en speelt zijn plaats.
Wat jij nog hoort te doen, is het verhaal te vertellen.
Geholpen door het bakkes van de bewoners.
Het leven in het dorp is Vlaams en primitief.
Je vraagt aan de spelers niet te spelen. Don’t play.
Doe gewoon meer hoeft het niet te zijn.
Wees jezelf op een andere toon, met een nieuwe tint.
Zing. Dans. Val. Loop. Baad. Ga van hier naar daar.
Doe dit. Waarom? Daarom!
En dan, 76 dagen later.
Jongens! Het is winter, waar is de sneeuw?
Amarcord: wat ik mij herinner.
De slager wurgt zijn lamme vrouw. Stille nacht.
Slachtoffer van de explosie. Kadaverdiscipline.
Ze heeft lang genoeg geleden. Eu tha na sie.
Gevoelens vermengen zich. Expressies imploderen.
Tot een nieuw kind wordt geboren. Een hoerenjong.
Een nieuwe lente, een nieuw gekraai.
Wie is de vader? Nero? Lambik? Kapitein Haddock?
Guust? de dorpsidioot. De slimste jongen van de clan.
Heeft dat belang? Geef het een naam.
Amore? Amour? Amare? Houd het simpel, ja. Amor!
Latijn. We zijn ten slotte allemaal Romeinen.
Applaus! Ovatie! Fanfare!
Dans op de cadans van de rondedans.
La chanson des vieux amants.
De liefde? Waarom niet. Meer hebben we niet.
Liefde is goud, wierook en mirre.
Jongens, meisjes… jullie krijgen de Roomse zegen.
Op weg. Naar de kerk zonder god.
Waar je wagenspel gespeeld wordt op de markt van het theater.

 

En zo eindigt het verhaal van een festival. Met jouw laatste avondmaal. Ik had beloofd – ga even opzij staan, Jan… dank je – dat ik de medailles zou uitdelen in mijn laatste brief. Welnu: geen goud, geen zilver, geen brons. Wie een medaille verdient, staat in mijn brieven. Het was een mooie week, maar ik ben moe. Verlang naar huis. En hoog boven de lucht – waar Daedalus nog steeds zijn rondjes toert, onder de wolken, oplettend voor de zon en rekening houden met de wind en de stroming – zal ik mij afvragen: Waar ben ik thuis?

Guido LAUWAERT

Poznań, 30 juni

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Théâtre
commenter cet article
30 juin 2013 7 30 /06 /juin /2013 03:01

 

ZL12-2.jpg

Op de studiedag De plicht van de dichter: Hugo Claus en de politiek  aan de Universiteit Antwerpen hield prof. Kris Humbeeck op 15 maart een lezing over de lastige vriendschap tussen Louis Paul Boon en Hugo Claus, waarvan een korte samenvatting 's anderendaags verscheen in het dagblad De Tijd. De volledige, voortreffelijk geïllustreerde tekst werd opgenomen in de jongste aflevering van Zacht Lawijd   (pp. 54-75).

Alsof er niets aan de hand is, zet Kris Humbeeck (°1962) de puntjes op de i – niet alleen wat Boon betreft, wat van hem uiteraard verwacht wordt. Afwisselend terloops of nadrukkelijk borstelt hij gaandeweg een trefzeker portret van Claus. Een verhelderende stem in de kakofonie over de Meester waar we de jongste maanden mee getrakteerd worden...

Dank zij de bijdrage van Victor J. Brunclair-kenner Dieter Vandenbroucke (°1980) ontdek ik Louis de Graeve (1872-1929), “de Zola van de Seefhoek”, waar ik ongeveer niets over wist.

Henri-Floris JESPERS

 

Zacht Lawijd, jg. 12, nr. 2, 103 p., ill. Redactiesecretaris: Geert Swaenepoel, Salm Salmstraat 13, B 2320 Hoogstraten. Redactieadres voor Nederland: Sjoerd van Faassen, Postbus 90515, NL 2509 LM Den Haag.

Abonnement voor een jaargang (4 nrs.): 30 €. Opgave van abonnementen bij de administratie (België): Garant Uitgevers, Somersstraat 13-15, B-2018 Antwerpen.

E: uitgeverij@garant.be.

(Nederland): info@letterkundigmuseum.nl

Losse nummers: 9 €

Over Zacht Lawijd, zie hier o.m.

http://mededelingen.over-blog.com/article-henri-floris-jespers-losse-notities-xxxv-zacht-lawijd-118564060.html

Over Hugo Claus en de politiek, zie hier :

http://mededelingen.over-blog.com/article-henri-floris-jespers-losse-notities-xiii-116686949.html

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article
29 juin 2013 6 29 /06 /juin /2013 21:53

 

Alain Germoz

auteur, en stichter van het tijdschrift Archipel

 

meldt met droefheid

dat hij vanaf nu op zoek is

naar het bestaan van het hiernamaals.

 

Geboren te Antwerpen op 31 juli 1920,

aldaar overleden op 27 juni 2013

 

Correspondentieadres:

Archipel vzw

p/a Michel Oleffe

Avenue Yvan Lutens 36 – 1150 Brussel

Online condoleren via www.uitvaartcentrum-timmermans.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche