Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
26 novembre 2013 2 26 /11 /novembre /2013 13:38

 

Yves-B.jpg

Yves Beaunesne


De liefdeshistorie van Romeo en Julia is wereldwijd bekend. In alle mogelijke variaties. De meest bekende zijn West Side Story en Titanic. Het verhaal van William Shakespeare is niet kapot te krijgen, maar wel de voorstelling. Regisseur Yves Beaunesne is daarin met glans geslaagd.

 

Een iconische Shakespeare-klassieker à la Belge, staat er in de promotekst. Op z’n Belgisch is Roméo et Juliette zeker. Frans en Nederlands worden door elkaar geklutst. De ene clan spreekt Frans en de andere Nederlands. En elke acteur kent wel een woordje uit de andere taal; een schalkse uitdrukking, een vloek, een verwijt. Daar blijft het bij. De vete tussen beide clans is zo goed als gesneuveld, door de gulzigheid van de regisseur. Hij wilde een oogverblindende Shakespeare maken. Hij mist daar echter de verbeelding voor. Bovendien ruik je een berg ijdelheid, hoger dan de Mont Blanc.

 

Zoals met vele toneelauteurs van naam en faam, moet een regisseur vanuit de bescheidenheid beginnen. Wat Yves Beaunesne heeft getracht is Shakespeare taalkundig te overtreffen. Het resultaat is dat het Frans noch het Nederlands bekt, zingt en swingt. Het is zelfs zo erg dat er geen lichaamstaal bij past. De acteurs kunnen door de pretentie van de regisseur niet de juiste houding, het passende gebaar vinden. Kortom, taal en beeld plakken langs geen kanten.

 

Yves Beaunesne wilde mordicus pronken met zijn kennis. Stijlen, modes, genres overspoelen elkaar, met als gevolg een slijkboel zoals een natuurramp niet voor elkaar krijgt. Klap op de vuurpijl is dat de haat niet zuur is en de liefde niet zoet. Inleving en medeleven zijn voor de toeschouwer volkomen onmogelijk. Moest deze voorstelling eind van de jaren zestig op het Amsterdamse toneel hebben gestaan, er zouden tonnen tomaten op het podium zijn beland. Deze productie is zo slecht dat ze niet eens een publieksopstand waard is, want zo die er is, betekent dat extra publiciteit, wat wel eens zou kunnen zorgen voor een volksverhuizing. En dat is wat absoluut vermeden moet worden.

 

Het Belgisch soepje wordt gespeeld door een mix van Belgische en Franse acteurs. Wat een bijkomend gebrek schept, want de Vlaamse Belgen acteren met een beheerste souplesse [zonder engagement in blik en gebaar] terwijl de Franse niet voorbij het boulevardgenre geraken. Om een productie te maken met een gezelschap dat bij elkaar getelefoneerd wordt, moet je sterk in je schoenen staan. De vraag is of Beaunesne schoenen heeft. Uit wat getoond wordt, Shakespeare à la Molière, mais sans ses manières, lijkt het wel dat hij wel sokken heeft, maar dat ze vol gaten zitten.

 

Dergelijke productie als gastvoorstelling binnenhalen beledigt het gezelschap. Hij was waarschijnlijk geboekt vóór de première, omdat er enkele bevriende acteurs in meespelen. Na de eerste voorstelling bleek dat een blunder van jewelste te zijn geweest. Daar zal de staf van het NTGent zich nu voor schamen, daar kan je je hand voor in het vuur steken, want de leden hebben hun kat gestuurd. Er was niet eens een programmablaadje. Het is voor de toeschouwer dan ook raden wie er op het toneel staat. Enkel van acteurs die al eens een rol in een film of televisieserie hebben, weet men de naam.

 

En nu we bij de acteurs zijn beland. Evelien Bosmans [Juliette] heeft een vuile uitspraak en Gilian Petrovski [Roméo] is dan wel een schone jongen, maar hooguit geschikt voor een modeshow in een provinciegat of de presentatie van een nieuw soort wafelijzer. Werkelijk, was ik niet in opdracht van Knack/Focus gegaan, ik was al vrij vroeg in de voorstelling gevlucht en een kroeg ingedoken.

Eén troost: de slechtste voorstelling van het seizoen hebben we al gehad. Het publiek is bij deze gewaarschuwd. Roméo et Juliette is geen twintig, geen tien, geen halve euro waard. Absoluut te mijden.

Guido LAUWAERT

 

ROMÉO ET JULIETTE – een productie van Centre National de Poitou-Charentes in coproductie met Théâtre de Liège – geen website vermeld

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Théâtre
commenter cet article
24 novembre 2013 7 24 /11 /novembre /2013 21:32

 

CatalogusBea.jpg

Catalogus

In de statige waterburcht Cortewalle te Beveren opende Henri-Floris Jespers gisteravond de tentoonstelling Kleurenspinsels uit verre ogen, waarbij hij uiteraard citeerde uit de poëzie van de kunstenares.

DSC06533.jpgHenri-Floris Jespers

Dames en Heren,

Even uit de keuken praten.

Het begon met achteloos aan het papier toevertrouwde 'krabbels', het soortement onbewuste tekeningen dat je spontaan maakt tijdens lange vergaderingen of telefonades. Tekenen van verveling én van concentratie tegelijk – maar alleszins tot eigen privé plezier. Tot haar echtgenoot en in alle betekenissen des woords partner Hugo Goris er nuchter op wees dat ze echt niet zo geringschattend moest doen over wat ze inderdaad slechts beschouwde als een vrijblijvende vorm van spontane verpozing tussen haar drukke activiteiten door. Ze bleef bij haar droedels maar kreeg gaandeweg de smaak te pakken en ging er nu ook bewust mee experimenteren. En met Kleurenspinsels uit verre ogen treedt Beatrijs van Craenenbroeck nu voor de eerste maal naar buiten met haar plastisch werk. (Tussen haakjes: in de omgang spreekt ze nog altijd bescheiden over haar 'werkjes'...)

Deze, haar eerste tentoonstelling kan dan ook beschouwd worden als een impliciete hulde aan Hugo Goris.

zo vereenvoudigd is de waarheid

toegevouwen tot bijna niets

en tussenin groeit feit na feit

als dood bijvoorbeeld en eeuwigheid

*

Naast een coherente reeks van zeven grotere werken op doek met verdunde acryl en een aantal houtskooltekeningen worden we hier geconfronteerd met gemengde technieken, vooral collages.

Kunsthistorisch werd de collage lang tijd neerbuigend benaderd als een mineur of zelfs minderwaardig genre. Sinds enkele decennia wordt er nu wel internationaal gefocust op het voorheen stiefmoederlijk benaderde genre.

Beatrijs van Craenenbroeck is in de leer geweest bij Veerle Rooms, een van de belangrijkste hedendaagse grafische kunstenaars, maar heeft vooral persoonlijk geëxperimenteerd. Zij vervaardigt vormen op karton waarna die overtrokken en vastgelijmd worden met aluminium en dan onder de pers gaan. Vervolgens wordt inkt aangebracht en gaat het werk opnieuw onder de pers. Tot slot wordt de afdruk bewerkt. Het resultaat is verbluffend. Niet alleen wegens de eigen vormgeving, maar ook omdat die precieuze abstracte werken alle eigenschappen en kwaliteiten vertonen van een klassieke gravure.

Beatrijs van Craenenbroeck heeft ook een geheel eigen techniek ontwikkeld: collages met zijde. Ze gebruikt natuurzijde, trekt de geweven stof zorgvuldig maar krachtig open waardoor het materiaal flinterdun wordt. De zijde wordt dan gekleurd en bewerkt met lijm en om te drogen op ramen aangebracht. Delicaat verwijderd worden ze dan meestal verknipt om uiteindelijk in andere vormen (al dan niet evocatief of figuratief) te verschijnen.

Het lot heeft me verbannen

de vogels vliegen uit mijn hoofd

je naam blijft op mijn lippen hangen

een bloem blijft in mijn masker droog

In het vaak barokke, kleurrijke werk van de kunstenares zie je uit een schijnbare chaos allerlei persoonlijke thema's opborrelen.

Gewikt zijnde en gewogen

een ver verhaal bijeen gelogen

Mijn dageraad mijn maat

had kleurenspinsels in zijn ogen

*

Kleurenspinsels, bijeen gelogen? Wees op uw hoede: er is een draad in haar spinrag, vangnet om prooien te verstrikken.

Wij, dames en heren, wij zijn haar gewillige prooien.

DSC06540.jpg

Jenny Spanoghe en Jan Van Landeghem

DSC06556.jpgCristel De Meulder

Het duo Landini (Jan Van Landeghem en Jenny Spanoghe) en sopraan Cristel De Meulder vergastten de kunstenares en haar genodigden op een treffende muzikale hulde.

DSC06534.jpg

Tot slot blikte Beatrijs Van Cranenbroeck terug op haar plastisch werk en las enkele kwatrijnen voor.

Tussen de aanwezigen: Janien Benaets, Joke van den Brandt, Rik Van Daele, Frank Ivo van Damme, Jean Van Gastel, Ludwig Goris, Renée van Hekken, Lutgart de Pillecijn, Tony Rombouts en Min Storms.

DSC06565.jpg

Jan Van Landeghem, Beatrijs van Craenenbroeck, HFJ en Jenny Spanhoge

DSC06529.jpgJoke van den Brandt, HFJ en Renée Van Hekken

DSC06525Rik Van Daele, Frank Ivo van Damme en HFJ


Fotoreportage: Frank Ivo van Damme

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article
24 novembre 2013 7 24 /11 /novembre /2013 06:23

 

Gisterenavond opende ik in het indrukwekkende kasteel Cortewalle te Beveren de eerste publieke tentoonstelling van dichteres Beatrijs van Craenenbroeck, oprichter en onvermoeibare secretaris-generaal van de Internationale Vriendenkring Anton van Wilderode. (Reportage in een volgende blog).

Na afloop kwam het toevallig tot een gesprek met de germaniste Janien Benaets, die ik niet herkende. Zij bracht mij meteen een bezoek, decennia geleden, in gezelschap van Walter Soethoudt, in herinnering.

Terug in mijn cockpit ging ik uiteraard googelen. Wat blijkt: ik volg al jaren haar blog, The Sausage Machine.

Indien ik mij niet vergis begon zij net als ik als eenzame blogger. Ik mag mij ondertussen verheugen in een dynamiserende redactie. Sinds dit voorjaar vergaderen wij elke tweede dinsdag van de maand in de rookkamer van café Thalamus, Mechelseplein te Antwerpen.. Hier dan, bij wijze van hulde aan mijn medewerkers en vrienden, enkele foto's, gekiekt door Frank Ivo van Damme tijdens de jongste vergadering.

Henri-Floris JESPERS

DSC06307.jpg

Joke van den Brandt, Bert Bevers en Frank de Vos

DSC06295.jpgLucienne Stassaert en Karin Lebacq

DSC06310-copie-1.jpgKris Kenis, HFJ en Karin Lebacq

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
23 novembre 2013 6 23 /11 /novembre /2013 09:00

 

1. Lady Gaga

 

Zij is er niet echt; Lady Gaga…

maar schittert op het flikkerende scherm

van een kleurentelevisie met een flat screen.

 

2. Adelheid Roosen

 

Alleen al haar mooie naam rechtvaardigt

haar wild bestaan.

Haar ogen, haar mond en haar stem zijn

mooier dan honderd zwartrode rozen.

 

3. Alda Merini

 

Ook zij, als Italiaanse, was naakt geboren in een sponde

doch zij leed haar hele lange leven aan een open wonde.

Hendrik CARETTE

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
23 novembre 2013 6 23 /11 /novembre /2013 01:04

 

Eliane-Rodrigues-1.jpg

Musica celeste imitatione della natura. Quando grazie ti rendo per le ore felice.

Eens meegedreven op bovenaardse tonen mijmer ik over deze prachtzin van Antonio Salieri(1750-1825) , de Weense hofcomponist die onterecht werd verguisd in de meesterlijke film edoch historische kwakkel Amadeus. Muziek, o muziek het is en blijft een wonderlijke taal zonder semantiek, met een onmeetbaar gevoel.

Eliane Rodrigues (°Rio de Janeiro, 1959), laureate Koningin Elisabethwedstrijd 1983, is een pianiste die mijn poëtische ziel door de lichtgaten aan de hemel kan schieten. De eerste maal beluisterde ik La Rodrigues op haar Chopin-cd met gedichten van Anne-Marie Segers, een breed opgeklaarde Klara-stem. Als docente aan het conservatorium van Antwerpen is haar inzet fenomenaal. In Fort-Lilo of Millegem kan je haar ‘beleven’. Elk jaar organiseert ze er voor haar studenten een aantal recitals. Niet alleen ontdek je enkele onbekende pareltjes uit de muziekliteratuur zoals Garun A van de Armeense componist Komitas, in 2011 beeldig uitgevoerd door haar studente Mariam Aveytan. Tot slot speelt Eliane Rodrigues haar carte blanche wat me met knikkende knieën steeds naar het uiterste puntje van mijn stoel doet verhuizen. Haar uitvoering van de Jazz Etude nr. 3 van Nikolai Kapustin of Espelho (spiegel), een eigen compositie voor linkerhand, streelden mijn trommelvliezen. In april van dit jaar viel me de eer te beurt om haar beloftevolle poulain, Billy Pletinck voor zijn masterdiploma in te leiden.

Het-affiche.JPG

Het affiche

Haar muzikaal talent werd vroeg ontdekt door Arnaldo Estrella, een leerling van Alfred Cortot en vriend van Villa Lobos. Op vijfjarige leeftijd speelde ze haar eerste recital in het Teatro Mesbla, in Rio de Janeiro. Zij is zes wanneer ze op TV met het Orquestra Sinfonica Nacional, een Haydnconcert verzorgt en zeven wanneer ze Mozarts K.V.488 met hetzelfde orkest o.l.v. Edouard van Remoortel uitvoert. Op de Koningin Elisabethwedstrijd van 1983 laat zij met het vierde pianoconcerto van Beethoven een onuitwisbare indruk na.

Na de vele happenings waar ze als wonderkind zoals W. A. Mozart in optrad, wordt ze thans in meer dan 25 landen uitgenodigd. Haar intelligentie en geniaal muzikaal gevoel laten een repertorium toe van maar liefst 61 piano concerto’s. Tot nu toe nam ze 25 CD’s op. Begin 1990 begon ze opnieuw te componeren: briljante en soms ondeugende cadenza's voor haar concerti en vijftien Momentos Musicais.

Niet alleen uw bescheiden melomaan is telkens onder de indruk van deze pianistieke verschijning. Even bevlogen was Frans Verleyen (1941-1997). Met zijn lyrische pen schreef hij in Knack Magazine :

'Eliane Rodrigues is een kleurige libelle uit het verre zuiden. Met haar vleugels maakt ze muziek, zo glinsterend als de Braziliaanse zon boven Rio de Janeiro - haar geboortestad. Maar ze glanst niet zomaar, ze gloeit ook, ze geeft hard en zuiver licht. In haar frêle gestalte schuilt de mysterieuze kracht waarover alleen grote concertpianisten beschikken. De verborgen sterkte van de artistieke eenzaamheid en kwetsbaarheid waarover bijna niemand iets weet. Ze straalt niets dan moeiteloosheid uit bij het spelen van de technisch of emotioneel meest complexe stukken. Wanneer Rodrigues een opus met de van haar bekende levendigheid onder handen neemt, vergeet de luisteraar alle technische bijzonderheden. Wat hij hoort, is de libelle die vrij zweeft door het eeuwige blauw van de hemel.'

Eliane-Rodrigues-2.jpg

Frank DE VOS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Musique
commenter cet article
22 novembre 2013 5 22 /11 /novembre /2013 15:56

 

Stephen-King-stephen-king-20117308-2560-21461.jpg

Stephen King (°1947) hield in Parijs en persconferentie waar meer buitenlandse pers is toegestroomd dan bij die van generaal Colin Powell tijdens de eerste Golfoorlog. Elvin Post had een gesprek met de (terecht) razend populaire schrijver (meer 400 miljoen boeken wereldwijd verkocht). Het exclusieve interview staat vandaag te lezen in De Telegraaf. Het cirkelt rond Kings nieuwe roman Dr. Sleep, een vervolg op klassieker De shining. 'De tijd waarin King in de greep was van zijn verslavingen is allang voorbij, maar het is duidelijk dat hij putte uit zijn ervaringen als zware drinker', aldus Elvin Post. 'In Dr. Sleep wordt de lezer herenigd met Danny Torrance, het jochie uit De shining, dat de meeste mensen op het netvlies staat al zittend op zijn driewieler in de door King bekritiseerde verfilming van Stanley Kubrick.' Terug naar Overlook hotel...

Dankzij de no-nonsense aanpak van Elvin Post (laureaat van zowel De Gouden Strop als De Diamanten Kogel) verneemt de lezer van dit paginagrote interview heel wat over de jeugd van King, zijn debuut (Carrie, aanvankelijk bedoeld als kort verhaal), het schrijfproces ('Ik heb nooit het gevoel dat ik iets zit te verzinnen. Ik heb het gevoel dat die verhalen er zijn. Mijn taak is om ze tevoorschijn te halen. Ik voel me meer secretaresse dan schrijver'). En we weten nu wie zijn favoriete personages zijn: Annie Wilkes in Misery en Johnny Smith uit Dodelijk dilemma, 'een alledaagse man'.

franck-thilliez-ou-le-virus-du-thriller-M53298.jpg

In de boekenbijlage van Le Monde portretteert Macha Séry vandaag Franck Thilliez (°1973), de golden boy van de Franse thriller. Zijn twaalfde opus, Puzzle, staat in de lijst van de best verkochte boeken deze herfst. Net als de door hem bewonderde Stephen King confronteert hij zijn personages graag met extreme situaties die hun psychose versterken en hun persoonlijkheidsstoornis verzwaren.

Een viertal romans van Thilliez verschenen in Nederlandse vertaling bij Sijthoff.

Henri-Floris JESPERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
21 novembre 2013 4 21 /11 /novembre /2013 22:20

 

Steven-Grietens--foto-Bert-Bevers-.JPG

Foto: Bert Bevers

 

Zie: www.detafelvan1.blogspot.com

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
20 novembre 2013 3 20 /11 /novembre /2013 20:13

 

Kavafis-1.jpg

Konstantinos Petros Kavafis

Op 1 augustus in het jaar 30 vóór Christus bevindt Marcus Antonius zich in Alexandrië. Hij is kort daarvoor twee keer verslagen door zijn politieke rivaal Octavianus. Zijn situatie is uitzichtloos. Hij voelt zich in de steek gelaten door de god Bacchus en heeft de (gelogen) boodschap ontvangen dat zijn vrouw Cleopatra dood is.

Marcus Antonius pleegt zelfmoord door zich op zijn zwaard te laten vallen.

In 1911 schrijft Konstantinos Petros Kavafis (1863 – 1933) in Alexandrië Antonius door zijn god verlaten. In dit gedicht gaan het stoïcisme en de magie van de taalkunst een verbintenis aan die je niet koud laat. Kavafis was de (nieuw-Griekse) dichter van het beheerste en het verfijnde. Onder zijn bezield estheticisme gaat veel schuil. Kavafis’ Alexandrië was vooral een Grieks-mediterrane stad, enigszins apart staand van het Oriëntaalse Egypte. De dichter zou het hedendaagse Alexandrië niet herkennen.

Het Nederlandse taalgebied kent de luxe van twee belangrijke Kavafisvertalingen. In 1977 publiceerde prof. G.H. Blanken het complete werk van Kavafis bij Athenaeum – Polak & Van Gennep. Hans Warren en Mario Molegraaf verzorgden voor uitgeverij Bert Bakker in 1984 een andere vertaling.

Ergens in de jaren tachtig schreef Tamar (Renate Rubinstein) in haar Vrij Nederland-column over het verschil tussen de Blanken-vertaling van Antonius door zijn god verlaten en de vertaling door Warren/Molegraaf. De vraag ‘welke van de twee is het beste?’ heeft mij sinds die tijd beziggehouden.

Gerard Hendrik Blanken (1902 – 1986) vertaalde al in 1934 een reeks gedichten van Kavafis. Hij zag het belang van de dichter zeer vroeg in. De Warren/Molegraaf interpretatie is misschien iets soepeler vormgegeven, maar beide vertalingen vangen overtuigend de tijdloze betovering van dit gedicht. Het prozaïsche van Kavafis’ gedichten (deze contradictio in terminis is de enig mogelijke omschrijving) is een voordeel voor vertalers gebleken. Of het nu om Engelse of Nederlandse versies gaat: je herkent de stem van Kavafis onmiddellijk.

 

Antonius door zijn god verlaten

Als je plotseling te middernacht hoort
dat een ongeziene stoet voorbijgaat
met verrukkelijke muziek en met geluid van stemmen –
dan moet je niet het lot, dat je nu in de steek laat, en je werken
die mislukten, de plannen voor je leven,
die allen dwaling bleken, nutteloos bejammeren.
Als iemand die sinds lang bereid is, als een moedig man,
moet je de stad Alexandrië groeten, die nu van je weggaat.
Vóór alles: maak je geen illusies, zeg niet dat het
een droom was, dat je gehoor je heeft misleid;
aanvaard niet zulke ijdele verwachtingen.
Als iemand die sinds lang bereid is, als een moedig man,
zo als het jou past, wie zo’n stad waardig was,
moet je rustig naar het raam toe lopen
en luisteren met ontroering, maar niet met
het smeken en klagen van de laffen,
naar de klanken als een laatst genieten,
de verrukkelijke instrumenten van de geheime stoet,
en groet haar dan, de stad Alexandrië die je verliest.

 

(vertaling Blanken)

 

Antonius door zijn god verlaten

 

Wanneer, om middernacht, je plotseling
een onzichtbare stoet voorbij hoort trekken
met stemmen en betoverende muziek –
treur dan niet nutteloos om de fortuin
die van je wijkt, je werken die mislukten,
je plannen voor het leven die allemaal illusies bleken.
Je moet, als was je lang voorbereid en moedig,
vaarwel zeggen aan het Alexandrië dat jou verlaat.
Bedrieg vooral jezelf niet, zeg niet dat
het een droom was, dat je gehoor je misleidde:
laat zo’n vergeefse hoop niet tot je toe.
Je moet, als was je lang voorbereid en moedig,
zoals jou, die zo’n stad vergund was, past,
beheerst naar het venster toegaan
en luisteren, met ontroering, niet met
lafhartig klagen en jammeren, in een laatst genieten,
naar de klank der betoverende instrumenten
van de geheime stoet die voorbijtrekt,
en vaarwel zeggen aan het Alexandrië dat je verliest.

 

(vertaling Warren/Molegraaf)


Erick KILA

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
19 novembre 2013 2 19 /11 /novembre /2013 21:40

 

AdamsBLOG.jpg

Zopas verscheen ter ere van de dichter Wilfried Adams (1947-2008), medestichter en algemeen secretaris van het CDR, een lijvige extra editie van de Mededelingen.

Leven en werken van de dichter worden vanuit uiteenlopende oogpunten opgeroepen door Henri-Floris Jespers, Geert van Istendael, Joke van den Brandt, Lucienne Stassaert, Hendrik Carette, Joris Gerits, Peter Bormans, Vera Alexander Beerten, Bert Bevers en Roger Nupie.

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article
19 novembre 2013 2 19 /11 /novembre /2013 02:35

 

Beatrijs-5432.jpg

Het begon met achteloos, nonchalant aan het papier toevertrouwde 'krabbels', louter voor het eigen plezier. Tot haar echtgenoot en in alle betekenissen des woords partner Hugo Goris er nuchter op wees dat ze echt niet zo geringschattend moest doen over wat ze inderdaad slechts beschouwde als een vrijblijvende vorm van spontane verpozing tussendoor. Ze bleef bij haar spontane 'krabbels' maar kreeg gaandeweg de smaak te pakken en ging er nu ook bewust mee experimenteren. Met Kleurenspinsels uit verre ogen treedt Beatrijs van Craenenbroeck voor de eerste maal naar buiten met haar plastisch werk. (Tussen haakjes: in de omgang spreekt ze nog altijd bescheiden over haar 'werkjes'...) Haar eerste tentoonstelling kan dan ook beschouwd worden als een impliciete hulde aan Hugo Goris.

Naast een coherente reeks van zeven grotere werken op doek met verdunde acryl en houtskooltekeningen worden we in het Kasteel Cortewalle geconfronteerd met gemengde technieken, vooral experimentele collages.

Open op zondag 24 november, zaterdag 30 november, zondag 1 december, zaterdag 7 december en zondag 8 december, van 14 tot 17 u.

Kasteel Cortewalle

Zwarte Dreef 1

Beveren

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche