Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
17 mai 2014 6 17 /05 /mai /2014 06:00

 

Zoals elk jaar september de maand is waarin de scholen de deuren heropenen, zal ook dit jaar in de herfstmaand het Festival van Vlaanderen doorgaan. De seizoenbrochure is net van de Roulartapersen gerold en het blad bekijkend wacht het publiek weer heel wat fraais.

Het 57ste seizoen gaat door van 13 t/m 27 september en staat in het teken van La Sauvagerie. Nonkel Van Dale verklaart het woord als mensenschuwheid, asociaal gedrag, met als tweede betekenis wreedheid en verwijst daarvoor naar barbaarsheid. De festivaldirectie onderlijnde tijdens een informele lunch dat het programma deze betekenissen niet bijvalt maar bestrijdt. Elk concert is een protestmanifestatie tegen deze toestanden en elk initiatief een voorbeeld van sociale betrokkenheid in een rauwer wordende samenleving. Toch wil het festival geen Veertiendaagse van de Braafheid zijn, maar draagt elk element iets wilds en duivels in zich.

De laatste jaren is getracht het academisch karakter van het muziekfestival te doorbreken. Het gebeurde stapsgewijs en in stilte. De sprong wil nu groter zijn en luider klinken. De basis-ingrediënten zijn niet wezenlijk veranderd, hebben enkel een populairder karakter gekregen zonder populistisch te worden, door niet eerder getoonde sterren met een tikkeltje rood bloed, aangevuld met de publiekslievelingen met een maatschappelijk kritische stem.

Traditioneel opent het festival met OdeGand, een muziekfeest langs en op de Gentse binnenwateren. Alle muziekgenres komen aan bod, zoals dat gebruikelijk is op de eeuwenoude wekelijkse markt in steden en gemeenten. Langs de oever of in bootjes kan het publiek meer dan 60 concerten consumeren. In het verleden gaf elke standhouder twee shows, dit jaar zal dat driemaal zijn, op vraag van het intussen trouwe en gulzige publiek, dat tussen 13 en 19 uur meer keuze heeft en minder moet hollen om spek naar de bek te krijgen.

Na de markt volgt een voorproefje van het dessert, een slotconcert met een ‘verrassend voorprogramma’. Tijdens de lunch lag de verrassing voor de organisatoren nog niet vast. Er werd nog geproefd als gepast en gewikt, als zijnde geschikt, zoals dat nu eenmaal op markten de gewoonte is. In primeur: de bezoeker zal vergast worden op een Chinees circus dat een spectaculair en tegelijk waanzinnig programma brengt. De ene verbazing zal over de andere verrassing rollen. De acts worde live begeleid door een orkest dat de zotste toeren uithaalt.

Wat ook niet onvermeld mag blijven is de komst van AngelaGheorghui. Zij zingt voor het eerst in Gent. Ook de Fado-avond belooft een juweel van een concert te worden door de vocale passie van Joanda Amendoeira en haar lichamelijke inzet, waarbij geen spier in ruststand staat.

Het openingsconcert gebeurt traditioneel in de kathedraal met, niet-traditioneel, een huwelijk tussen Bl!ndman en La Capilla, het vroegere Capilla Flamenca. Voorafgaand aan de hoofdschotel serveren de twee heren van Les Chanteurs d’Oiseaux dartele vogelgeluiden. Het hoofdgerecht verbergt dieren als geestelijke leiders, als loutere versiering of als duivels. Op dezelfde locatie staat de volgende avond de schijnbaar brave maar altijd bronstige Bach centraal. O.l.v. Masaaki Suzuki, ter plekke gebracht op een gelijknamige moto, worden twee cantates, een concerto en een Mis opgediend door het Bach Collegium Japan. Een unicum, want dit gezelschap is zelden of nooit in ons land te zien. Het slotgedeelte, de Lutherse Mis in G is het heilig verklaren van het Lam, het Agnus Dei.

En zo heeft elk concert of initiatief een extra laagje ter versterking van het genot. Niet voor de hand liggende locaties werden gevonden, tot en met het Museum Dr. Guislain, met als extraatje – exclusief! – voor het reguliere publiek onbekende ruimten van het Guislaingesticht. Ontegensprekelijk wordt elk jaar gezocht naar zowel verjonging als vernieuwing. Het maakt van de 57ste editie een festival van superhoog niveau. Stijl en klasse, gesausd met onbekende kruiden. Wie niet een paar concerten vindt, verwant aan zijn eigen ingesteldheid, komt in de nabijheid van de nieuwe barbaren. Zij dragen in hun vaandel het opschrift La Sauvagerie. Een levensvorm waar Gent Festival 2014 de oerdomme kracht en doodstomme macht nu eens licht dan weer zwaarder van wil aantonen.

Guido LAUWAERT

programma en speeldata: www.gentfestival.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
16 mai 2014 5 16 /05 /mai /2014 16:03

 

Ineke.jpg

Vanochtend om 9 uur overleed Ineke van den Bergen (° 29 september 1943). Ze was dertig jaar lang programmamaker bij de VPRO-radio en werkte mee aan diverse Nederlandse en Vlaamse dag- en weekbladen.

Zowel voor de radio als voor de schrijvende pers interviewde ze een scala aan muzikanten en schrijvers, van Jonathan Lethem tot Roald Dahl, van May Sjöwall tot John Lennon en Yoko Ono.

Ineke van den Bergen schreef drie boeken: Is het waar dat Lefert aids heeft? (Van Gennep 1985), Lili Marleen in New York (Veen 1989) en Een passie voor Berlijn (Sua Amsterdam 1994). Sinds 2007 leverde ze essaybijdragen aan de reeks ‘Literatuur en Geneeskunde’ van het VUmc in Amsterdam.

Ineke van den Bergen recenseerde misdaadliteratuur voor de Volkskrant en zetelde in de jury van De Gouden Strop en De Diamanten Kogel.

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
16 mai 2014 5 16 /05 /mai /2014 16:00

 

Het-affiche-240514.jpg

Welkom in Opus 4 op zaterdag 24 mei om 20u , Love2Arts Gallery, Desguinlei 90, 2018 Antwerpen. Tickets: 10 € / –12j gratis.

Frank DE VOS

Nuttige links: http://sorodha.be/

http://www.facebook.com/Sorodha1814

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Musique
commenter cet article
15 mai 2014 4 15 /05 /mai /2014 17:33

 

MarkVerstocktPaulJoostens

Mark Verstockt en Paul Joostens

Gisteren overleed Mark Verstockt (°16 juli 1930), een groot kunstenaar en innemende persoonlijkheid.

Op zaterdag 24 mei om 14u is er een adieu-bijeenkomst in de Verbeke Foundation, Westakker te 9190 Kemzeke.

genesisverstockt.jpg

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article
15 mai 2014 4 15 /05 /mai /2014 02:39

 

Bert-Bevers--Patrick-Cornillie--Paul-Rigolle--Fleur-De-Meye.jpg

De poëzieploeg van GeelZucht gaat er dit jaar opnieuw tegenaan: ook de Tour de France 2014 wordt verslagen in gedichten. Vanaf zaterdag 5 juli staat er dagelijks vanaf ten laatste 19.00 uur een kersvers gedicht over de etappe van de dag online. Het is reeds de vijfde editie van GeelZucht. De ploeg bestaat deze keer uit (van links naar rechts) Bert Bevers, Patrick Cornillie, Paul Rigolle, Fleur De Meyer en wegkapitein Frank Pollet.

http://geelzucht.wordpress.com/

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
13 mai 2014 2 13 /05 /mai /2014 23:42

ConradWalker-copie-1.jpg

HPIM7937.JPG

 

In De Zwarte Panter te Antwerpen werd vanavond de nieuwe thriller van Patrick Conrad (winnaar van De Diamanten Kogel 2007) voorgesteld door criticus John Vervoort. Walker. De onvoltooide romance van Ediapaso Gianovoltare werd hier al grondig besproken door Lukas De Vos:

http://mededelingen.over-blog.com/article-lukas-de-vos-walker-de-nieuwe-thriller-van-patrick-conrad-123578371.html

Tussen het publiek: Jan Dhaese, Leo De Ley, Kris Kenis, Henri-Floris Jespers, Jef Lambrecht, Nadine Lusyne, Tony Rombouts, Walter Soethoudt, Roland van Campenhout, Rudy Vanschoonbeek, Kaatje van Damme en Renée van Hekken.

HPIM7941.JPG

Patrick Conrad en Henri-Floris Jespers

Met Tango assassino  (genomineerd voor De Diamanten Kogel 2013) maakt Conrad kans op De Gouden Strop 2014 bekendgemaakt. Werden eveneens genomineerd: Zielloos van Corine Hartman, Versleuteld van Donald Nolet, De tweede november van Tomas Ross en De kraamhulp van Esther Verhoef. De onderscheiding wordt op 29 mei uitgereikt in Amsterdam.

De Gouden Strop is in 1986 in het leven geroepen en genoemd naar het gelijknamige boek van Joop van den Broek. Aan De Gouden Strop is een geldprijs van 10.000 € verbonden en een sculptuur van de hand van Marianne van den Heuvel. Vorig jaar won Michael Berg met Nacht in Parijs. Tomas Ross en Charles den Tex hebben de prijs al drie keer gewonnen, Bob Mendes tweemaal.

ConradTango.jpg*

A Pantheon, de tentoonstelling van plastisch werk van Conrad te Gent, loopt nog tot 15 juni.

http://mededelingen.over-blog.com/article-patrick-conrad-een-impressie-38-expressies-123605605.html

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen
commenter cet article
13 mai 2014 2 13 /05 /mai /2014 06:00

 

Verkiezingen.jpg

Nu de verkiezingsdag, 25 mei, nadert, ga je de politici nader bekijken door de vele debatten op de televisie waarin ze optreden. Over hen nadenken na het lezen van de interviews met de herders, en de verslagen in kranten en weekbladen van verkiezingsbijeenkomsten.

 

Wat kan je anders doen? En wat zie, hoor, voel je? Ze herhalen wat ze al vele malen zeiden; nooit is er wat verrassend bij, iets dat voor verbazing zorgt. Het enige wat afwijkt van hun gedrag is hun gezichtsuitdrukking. Die past zich aan, aan de wijze waarop de vraag is gesteld. Zelf moeten ze er niets aan doen, het lijkt wel of er diep in hen een automaat zit die de juiste uitdrukking tevoorschijn tovert. Maar juist door de geprogrammeerde blik stroomt uit hun mond een klank van woorden, die samengevoegd geen harmonie hebben. Wat is de oorzaak daarvan?

 

Het oprecht engagement is verdwenen. De maatschappelijk betrokkenheid is verworden tot iets dat politici met zich meesleuren, zoals hun huissleutel, hun schoenen. Slechts hun eigen belang telt. De politici zijn mensen geworden met een hart dat niet uit gevoel klopt, maar uit gewoonte. De kiezer en zijn stem interesseert ze geen bal, tot de tijd dat de koorts van de verkiezingen hen overvalt. Wat de uitslag ook zal zijn, ze zullen blij zijn dat ze van de kiezer verlost zijn en zich weer kunnen afsluiten van de bevolking.

Teruggetrokken in hun bunkers hervinden ze hun eigen karakter, waarmee ze maatschappelijke problemen aanpakken, als jongleurs. Buitenkomend, voor het oog van de camera, zetten ze een grote bek op en stellen ze zich aan alsof zij de enige leden zijn van de mensheid. Wat ze zeggen lijkt op junkfood. Het blijft niet in hen zitten. De vragen van de journalisten gaat er langs hun oren in en langs hun mond weer uit. Met voedsel is het net zo. Het gaat er langs de mond in en weer uit langs de kont.

 

In de blik van politici schuilt de koude van de woestijn bij nacht. Hun blik verbergt de gedachte dat het volk al een tijdje in de hemel is geweest en dat ze bij monde van het journaille niet moeten klagen dat hen de hel wacht. Voor hoelang, meneer / mevrouw de minister? Hoe zouden ik dat weten! We doen er alles aan om de hel naar de hel te zenden. Je ziet echter aan hun lichaamstaal dat ze het niet menen.

De mensen mogen al blij zijn dat ze een lichaam bezitten, dat denken zij; laat de geest maar aan ons over. Die van jullie bezorgt ons enkel last en zorgt voor hindernissen in ons eigen zorgeloos bestaan. Want dat hebben ze wel, aan hun stik- en vlinderdassen te zien. En aan de wijze waarop ze in hun wagen met chauffeur plaatsnemen en wegrijden. Nauwelijks aangezet zijn ze al aan het bellen om te weten aan welke welgevulde tafel ze het volgende probleem kunnen bespreken. Problemen dienen niet om opgelost te worden, maar om ze ingewikkelder te maken.

 

De huidige generatie politici zijn trekkers met een onbekende bestemming. Bewegen zich door een landschap zonder heuvels en dalen. Ze verwekken enkel een stofwolk door de uitgedroogde vlakte die door hun voorgangers van alle leven is beroofd, lopen te slapen, gewend als ze zijn in lege dromen te leven. Wat ze uitbraken als ze half ontwaken is kleutergehuil.

Slechts een enkeling heeft een helder besef van de toestand van het land en het volk, maar rookt die uit door hun visie te verbranden met gewauwel vol van goede bedoelingen, maar die kant noch wal raken. Hij bemint de politiek uit vroegere tijden, maar het lukt hem niet die weer tot leven te wekken, bij gebrek aan ademhaling van zijn collega’s. Hij vindt het saai in zichzelf te lijden en op herinneringen te zuigen en legt zich dan maar bij de toestand neer. Waar is de tijd, denkt hij, van de grote partijleiders en hun onmisbare assistenten met bloed in de mond en de pen, met hun grote beloftes die ze ook realiseerden, zodat zelfs het volk zonder verstand zorgeloos konden paren, nakomelingen verwekken die in een verbeterde wereld zouden leven.

Maar de enkeling is een eenzaat en in een kudde slaapwandelaars niet in staat de uitgedroogde politiek weer wakker te schudden. Door die toestand verdort zijn wens om het volk opnieuw politieke interesse bij te brengen. De debatten waar hij in het panel zit, zijn behangen met schone schijn, daar kan zelfs het aansluitend vragenuurtje niets meer aan veranderen.

De vragen zijn zelf stofwolken, ze hebben niet eens waanwijze gedachten. Logisch, de politici hebben de politiek tot op het bot kaalgevreten en zelfs het merg uit het gebeente gezogen, zonder er iets voor in ruil te geven. Nieuwe ideologieën, filosofisch flink gevoed en daardoor helder als bronwater.

 

Ze weten ook, de huidige politici, dat voelt de mens die achter de façade kan kijken, dat ze zelf naar hun ondergang hollen en dat is de tweede reden waarom ze bellen. Naar zij die hen verlossen van hun gepieker en hun nog gauw wat lichamelijk genot bezorgen. Want over enkele weken zijn ze misschien hun artificiële uitstraling kwijt en moeten het weer stellen met hun mannen of vrouwen. Met hun gezin dat hen al jaren verveeld, onuitsprekelijk.

Je kan het hun niet kwalijk nemen. Ook zij zijn maar doodgewone mensen, al denken zij er anders over. Maar wat ze wel kwalijk genomen kan worden, is dat ze geen vat meer hebben op het land dat zij met een zekere bravoure presenteren te besturen. Dat ze ideeën en oplossingen afleveren waar geen visie, geen lef, geen durf in zit.

In werkelijkheid wordt het land van een bouwval een ruïne. Ze roepen ‘Lang leve België!’, ‘Brussel is ook onze hoofdstad!’, ‘Eigenheid in verscheidenheid!’, extra luid, zodat tijd, plaats en lucht hun blinde bestaan niet ontmaskeren.

Dat is wat de mens denkt over de politici, die, nader bekeken, naakter worden naarmate de dag des oordeels komt.

Guido LAUWAERT

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
12 mai 2014 1 12 /05 /mai /2014 19:09

 

JanDhaese.jpg

DSCN8245kl.jpg

Gisteren opende Galerie Jan Dhaese – geen familie van de voormalige ingoede maar immer chagrijnige kunstkenner van 't Pallieterke, het weekblad van mensen met een schele blik en scheef karakter - de deuren voor de tentoonstelling A Pantheon van Patrick Conrad [1945]. Een beperkte opkomst, maar elke bezoeker stijlvol en met een verhaal in de groeven van het aangezicht en de handen. Meer naakt was er niet aan te zien door hun kledij, beroemd om stand te houden tot de laatste vezel.

A pantheon toont 38 schilderijen van door hem hoogst gewaardeerde kunstenaars. Schrijvers, filmsterren en twee regisseurs, Fritz Lang en Pier Paolo Pasolini, van wie hij de poëzie, regie, vertelkunst maar niet diens anarchie absorbeerde. Geen oneer. Ook Picasso had zijn favoriete inspirators, onder meer Lucas Cranach, El Greco, Francisco de Goya, Antonis Mor en Diego Velásquez.

ConradVian
Conrad gaat een stapje verder bij het portretteren van zijn heiligen. Hij plaatst ze tegenover gelijkgestemden, aanwezig in de vorm van een schilderij. De tentoonstelling leent er ook zijn ondertitel aan: '38 Portrets in Front of 38 Paintings'. Antonin Artaud in front of een schilderij van Sonia Delaunay. Paul van Ostaijen voor een portret van Jozef Peeters, Hugo Claus staande voor Roger Raveel, Hugues C. Pernath in combinatie met Dan van Severen, Fernando Pessoa met in de rug Antoni Tapiès. De meeste zijn voor de hand liggend, een enkele keer is het scrollen door het geheugen.

DSCN8255kl.jpg

De tentoonstelling duikt eerder in de persoonlijkheid dan het karakter van de artiest, vaardig met pen as pencil. Zij onthult de zuilen van zijn vorming. Een dergelijke expo zou hij 40 jaar geleden niet gemaakt kunnen hebben. Conrad onthult het zelf in een verklarende tekst, typisch voor de man die vanaf zijn aantreden in het kunstwereldje zich hulde in een harnas. Elke typering in de tekst is een element van zijn ware aard. Het harnas wordt er niet minder sterk maar transparanter door. ‘Een persoonlijk pantheon bestaat dus uit een chaotische keuze van bewonderde, al dan niet beroemde persoonlijkheden door wie iemand in zijn leven getroffen, beïnvloed of geïnspireerd werd. Een filmisch, literair of grafisch hiernamaals waarin voorbeeldige schimmen, iconen en halfgoden ongewild samenhokken.’

De tentoonstelling is in wezen één impressie in 38 expressies. Een coherent geheel dat een reis langs vele steden en galerieën verdient. Ik hoop dat de uitbater de directeur van de Brakke Grond frontaal benadert en hem met het mes op de keel dwingt tot het ondertekenen van een contract voor een expositie als opening van het volgende kunstseizoen. En waarom niet Knokke? Er zijn naast de talrijke kunstwinkels enkele galerieën die er geen spijt zullen van hebben.

DSCN8249kl
Dat was onder meer ook de mening – met variaties op het thema – van de onderschatte, al te onbekende Dirk Liefooghe, de oervader van zowel de legendarische Zwarte Zaal van de Gentse Academie voor Schone Kunsten, het eerste betere filmhuis van Vlaanderen [Studioskoop], als het Filmfestival van Gent. Maar ook van blueslegende bij leven Roland van Campenhout, een man met zowel een scherp gehoor als een pierende blik die achter de bovenste laag, de echte ziet, waar het hart in de ziel zit. Tevens van dokter Dirk Van Peel en zijn vrouw Sophie, de schepen van Welzijn en voorzitter van het OCMW van Brasschaat.

Rondkijkend tijdens de traditionele babbel met bekenden zag ik dat elke toeschouwer zijn favoriete portretten had. Ze hielden halt en werden stil. Een teken dat Patrick Conrad met A Pantheon een snaar heeft geraakt die gespannen staat tussen atelier en galerie. Want eenmaal ingelijst en opgehangen is het altijd de vraag of de warmte van de creatie aanhoudt tot het loslaten en schenken aan de openbaarheid. Het antwoord is: Tien punten op tien.

Guido LAUWAERT

Foto's: Marie-Hélène Lanssens


A PANTHEON – Patrick Conrad –Galerie Jan Dhaese – Ajuinlei 15b – 9000 Gent – www.jandhaese.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article
12 mai 2014 1 12 /05 /mai /2014 16:00

 

Andy-Fierens--foto-Bert-Bevers-.JPG

Foto: Bert Bevers

Het hoeft niet altijd in Antwerpen te gebeuren. Het mag ook in Berlijn, Groningen of Utrecht! De sympathieke podiumdichter Andy Fierens (van wie zojuist bij uitgeverij De Bezige Bij de bundel Wonderbra’s & Pepperspray van de pers rolde) liet zich bij zijn recente omzwervingen volgen door de even zo sympathieke Jess De Gruyter, maar vooral door diens camera. Trekker Bruller Ziener toont Andy (en hier en daar zijn Androids) on the road:

https://www.youtube.com/watch?v=qkdCBG2-ll8

Fierens.jpg

Bert BEVERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
11 mai 2014 7 11 /05 /mai /2014 21:06

 

DSCN8249kl.jpg

Van l. naar r.:  Guido Lauwaert, Patrick Conrad en Dirk Liefooghe

Foto: Marie-Hélène Lanssens

 

Deze middag vond in galerie Jan Dhaese te Gent de vernissage plaats van de tentoonstelling 'A Pantheon', een nieuwe serie van Patrick Conrad, die zijn opzet hier zelf toelichtte:

http://mededelingen.over-blog.com/article-patrick-conrad-exposeert-te-gent-a-pantheon-123509592.html

De tentoonstelling loop tot 15 juni.

Morgen een bericht van onze correspondent ter plaatse... ■

 

Galerie Jan Dhaese, Ajuinlei 15 B, 9000 Gent

11 mei – 15 juni 2014

Donderdag – zaterdag, van 14 tot 18 u.

Zondag, van 11 tot 14 u.

Vernissage zondag 11 mei van 16 tot 19 u.

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche