Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
26 juin 2014 4 26 /06 /juin /2014 11:12

ScheirsFelix.jpeg

 

Donderdag 19 en vrijdag 20 juni, verder met Jan Scheirs gewerkt aan de klassering van mijn archivalia. Tot nu toe hebben we meer dan 250 archiefdozen en mappen min of meer definitief samengesteld (van “Wilfried Adams” tot “Wereldoorlog I”). Bovendien kregen 272 tijdschriften over vier etages een vaste plaats (Van Acte Unique tot De Zwijger). En ik vrees dat we nog goed twee maanden intensief met dit karwei bezig zullen zijn. Een optimistische schatting.

Eens te meer heel wat significante foto's uit de oude doos herontdekt. En het zal voorlopig niet ophouden. De overduidelijke belangstelling van lezers van de blog voor de publicatie van dergelijke foto's zal niet dus onbevredigd blijven... Belofte maakt schuld!

*

Dinsdag 24 juni: vergadering van de jury van De Diamanten Kogel 2014. Dit jaar werden 117 titels, verschenen tussen 1 juni 2013 en 15 juni 2014, ingezonden. Het hoogste aantal ooit! Enkele prolifieke auteurs dingen met meerdere boeken mee.

's Avonds, viering van een kwarteeuw bestaan van de unieke culturele vriendenkring Exlibris. Boeiend gesprek met componist Wilfried Westerlinck over onze gemeenschappelijke, dierbare vriend Pink Poet Renier van der Velden (1910-1993).

WWenHFJ-copie-1.png

Met componist Jan Hendrik Van Damme en troubadour Frank De Vos ging het vooral over tango-icoon Carlos Gardel.

JanHendrik-HFHenFrankDeVos-copie-1.jpgNa meer dan twee decennia kameraadschappelijke medeplichtigheid hebben kalligrafe Joke van den Brandt, graficus Frank-Ivo van Damme en ik nog maar weinig woorden nodig om elkaars aanwezigheid gevoelig te waarderen...

HFJenJVDB.png

FYvDenHFJ.png

*

Dezelfde avond vond op initiatief van de Antwerpse schepen van Cultuur Philip Heylen (reeds tweemaal te gast bij Exlibris) de zoveelste “Zwoele Zomeravond” plaats. Bij die gelegenheid werd ter plaatse door Jan Scheirs, op vijf uur tijd, een monumentale schildering van 20 meter lang in de Lichtstraat van het FelixPakhuis verwezenlijkt: “Tien jaar Cultuurschepen Heylen in 't lang en in 't breed...”.

Jawel, een uitputtingsslag: hoe goed je ook mentaal voorbereid bent, onder dwingende tijdsdruk ter plekke compositorische beslissingen nemen, kleur tegenover elkaar zetten, enz. Geen sinecure, voorwaar!

Ondertussen verneem ik dat Scheirs' schildering bij uitzondering nog een week langer door het publiek kan bekeken worden.

Hamvraag: wat gebeurt er nu met zo'n kunstwerk?

(Ik moet hier denken aan het reuzegrote decoratief paneel (11 meter op 30, waar ik als school spijbelende vlakkenvuller aan meegewerkt heb) van Floris Jespers voor Expo 58, dat achteraf – in stukken gezaagd – voorgoed verdween in de catacomben van de Belgische staat – en dat is nog een optimistische visie op die onverkwikkelijke zaak die ik, ondanks herhaalde pogingen, tot nu toe niet kon ophelderen...)

ScheirsFelix14.jpeg

*

En zo worden in deze blog heden en verleden vanzelfsprekend verstrengeld, de blijde toekomst tegemoet.

Henri-Floris JESPERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
25 juin 2014 3 25 /06 /juin /2014 07:46

 

EXLIBRISzaal.jpg

Gisteren werd in taverne Rochus te Deurne het 25-jarig bestaan van de culturele vriendenkring Exlibris gevierd. Het vocaal kwartet “Luna” trad op met a capella-bewerkingen door componist Jan Hendrik Van Damme van Franse, Spaanse en Italiaanse traditionals alsmede van evergreens van tango-icoon Carlos Gardel (1890-1935).

LUNA.jpgVan l. naar r.: Jan Hendrik Van Damme (bas bariton), Govaart Haché (tenor), An Anthonis (mezzo-sopraan) en Britt Van Alsenoy (sopraan).

Joke van den Brandt, die voor de PR van de kring zorgt, werd in de bloemen gezet door secretaris Gert Vingeroets.

JOkeENgert.jpg

Het eerste exemplaar van 25 jaar Exlibris werd overhandigd aan Henri-Floris Jespers.

*

In 1989 opende Johnny Volders het café Exlibris aan de Boterlaarbaan te Deurne. Bibliofiel John Bel en zijn zus Joanna nodigden er aanvankelijk gewoon enkele vrienden uit. De bijeenkomsten groeiden snel uit tot een maandelijkse ontmoeting waarbij telkens een lezing gehouden werd. Na het plotse overlijden van Johnny Volders vond de kring een nieuwe locatie in Taverne Rochus te Deurne. Voorzitter John Bel overleed in 2008. Joke van den Brandt en Gert Vingeroets namen het initiatief om op de ingeslagen weg voort te gaan, onder voorzitterschap van dr. Paul Hoffbauer.

In uitvoering van de uitdrukkelijke wens van John Bel werd in 2009 de twintigste verjaardag van de kring gevierd met 20 jaar Exlibris,  een verzorgde en rijkelijk met kleurenfoto's geïllustreerde publicatie met bijdragen van Joke van den Brandt en Henri-Floris Jespers, de lijst der lezingen en bibliografische aantekeningen betreffende de unieke kring.

Deze publicatie werd nu aangevuld met de brochure 25 jaar Exlibris over de activiteiten 2009-2014.

De lijst der sprekers, die louter uit sympathie lezingen hielden, is zonder meer indrukwekkend. Bovendien hebben de foto-reportages een blijvende historische waarde. Voor latere onderzoekers geven ze waardevolle hints over vooral literaire en muzikale netwerken...

ExLibris25.jpg

25 jaar Exlibris. Oplage: 100 genummerde exemplaren. 28 p., 67 kleurenfoto's.

Intekenen door overschrijving van 15 € (verzendkosten inbegrepen) op rekening

779-5989513-88 van Exlibris.

 

Foto-reportage: Frank-Ivo Van Damme

 

Zie ook op deze blog:

Ex-Libris-voorzitter John Bel overleden

http://mededelingen.over-blog.com/article-26244833.html

Feestelijke presentatie 20 jaar ExLibris

http://mededelingen.over-blog.com/article-34145933.html

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
24 juin 2014 2 24 /06 /juin /2014 19:15

 

Benjamin-Demeyere--foto-Bert-Bevers--copie-1.jpg

In Galerie De Zwarte Panter is het weer bijna tijd voor de tweejaarlijkse tentoonstelling van Benjamin Demeyere! Sedert ik diens werk tien jaar geleden middels Neige leerde kennen verheug ik me telkens op zijn nieuwe uitstalling. Demeyere heeft een bizarre fantasie, die hij steevast kleurrijk verbeeldt. Na L’homme bijna invisible  (2006), Le déserteur  (2008), À l’origine (2010) en L’obéissance  (2012) staat nu Le bonheur op het programma. De expositie wordt zaterdag 28 juni (vernissage dan van 16.00 tot 22.00 uur) geopend en loopt tot 1 september. De Zwarte Panter (Hoogstraat 70-74, 2000 Antwerpen) is van donderdag tot en met zondag geopend van 13.30 uur tot 18.00 uur.

http://www.deserteur.be/site/le-bonheur/

Bert BEVERS

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article
23 juin 2014 1 23 /06 /juin /2014 10:19

 

Weer eens een lijvige aflevering...

MDD233-234.jpg*

Henri-Floris Jespers, Guido Lauwaert, Yoeri Vanlangendonck en Jan Scheirs brengen hulde aan Guy Vandenbranden.

1003950_600518873362651_1334293432_n.jpg

Het manifest van De Nieuwe Vlaamse School (1960), mede-ondertekend door Vandenbranden, wordt van onder het stof gehaald en bondig gecontextualiseerd.

Kees Snoek haalt gevoelige herinneringen aan Leo Vroman op.

Scherpe waarnemers Lukas De Vos (“Rooksignalen. Over het Nut van de Sigaar te Zijn”) en Guido Lauwaert (“Woestijnvis zoekt oase”) nemen eens te meer geen blad voor de mond...

Frank De Vos had een gesprek met Frans-Jos Verdoodt, die per 6 augustus zijn functie als voorzitter van het ADVN beëindigt. Hij wordt opgevolgd door Dirk Rochtus.

Frank De Crits is te gast met het gedicht “korte geschiedenis van het wandelen” en Hendrik Carette mijmert over “De raadgevingen van Rainer Maria Rilke”.

De genealogische wortels van Hergé, de vader van Kuifje, worden blootgelegd door Frans Depeuter.

Uiteraard werden ook een aantal eerder op deze blog gepubliceerde berichten opgenomen.

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
22 juin 2014 7 22 /06 /juin /2014 19:51

 

Tableau-de-la-troupe-Dichter-bij-beeld--Middelheim--21-juni.JPG

Op de terreinen van het Middelheimmuseum werd gisterenavond de poëziewandeling Dichter bij Beeld, een initiatief van curator Richard Foqué, gehouden. Die nodigde 15 dichters uit een gedicht te schrijven bij een hem of haar toegewezen sculptuur in het openluchtmuseum. De belangstelling was groot: poëzieliefhebbers moesten verdeeld over zes groepen langs de diverse dichters bij ‘hun’ beeld worden gegidst. Ze konden de gedichten meelezen in het charmante boekje Dichter bij Beeld, dat voor dit project in een oplage van 1500 exemplaren verscheen.

Voor aanvang werd op het bordes van het kasteeltje van Middelheim een tableau de la troupe gemaakt. Achteraan van links naar rechts Micheline Paredis (voorzitter uitvoerend comité VZW Middelheimpromotors), Frank De Vos, Paul Peeters (penningmeester VZW Middelheimpromotors), Guy Commerman, Bart Stouten, Roger Nupie, Marc Tritsmans, Lies Van Gasse, Roger Quadvlieg (lid uitvoerend comité VZW Middelheimpromotors), Guy van Hoof, Vincent Breugelmans (lid uitvoerend comité VZW Middelheimpromotors), Tony Rombouts, Peter Holvoet-Hanssen, curator Richard Foqué en Sara Weyns (directeur Middelheimmuseum). Vooraan van links naar rechts Bert Bevers, Tin Vankerkom, Sylvie Marie, Albert Hagenaars en Marleen De Crée. (foto Geertje Hoefnagels)

Daam NOPPE

 

http://mededelingen.over-blog.com/article-middelheim-midzomernachtelijke-poeziewandeling-dichter-bij-beeld-123926266.html

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
21 juin 2014 6 21 /06 /juin /2014 22:26

 

IVAaugustus14.jpg

Cover: "Zomer" (Beatrijs van Craenenbroeck, acryl)

In de jongste aflevering van het tijdschrift van de Internationale Vriendenkring Anton van Wilderode werden twee stevige, boeiende en onthullende bijdragen opgenomen: “De zachte melancholie van een meesterlijke pen” (Stijn Vanclooster) en “De dichter in Coverack” (Willem Persoon).

*

Vijfenzeventig jaar geleden overleed Joseph Roth (1894-1939), “een van de grootste Europese vertelkunstenaars en journalisten van zijn tijd”, aldus Stijn Vanclooster. Anton van Wilderode besprak in 1937 als een van de eersten in Vlaanderen uitgebreid werk van de compromisloze antifascist Roth, met name de roman De biecht van een moordenaar. Volgens literatuurwetenschapper Els Snick leverde Van Wilderode met zijn bespreking als eerste en enige Vlaming het gedrukte bewijs van Roths verblijf in België.

Of de Oostenrijkse romanschrijver Joseph Roth hier in Vlaanderen de belangstelling vindt waarop hij recht heeft, weet ik niet. Het buitenland weet hem echter te waarderen. In ieder geval, ieder nieuw boek van deze hoogstbegaafde schrijver komt telkenmale bevestigen dat wij onbetwistbaar te doen hebben met een kunstenaar van internationaal formaat, die een ereplaats verdient in de rij der Europese romanciers waarop de tegenwoordige wereldliteratuur terecht trots is.

De bewondering van priester-dichter Anton van Wilde voor de monarchistische en resoluut antifascistische houding van Joseph Roth, diens schrijfkunst en humanisme, komt sterk tot uiting in die bespreking, verschenen in Hooger Leven (26 juni 1937).

De boeken van Roth werden eerst niet verboden in nazi-Duitsland. Als Jood besliste hij echter te emigreren.

Roth heeft uit solidariteit met de slachtoffers van het nieuwe bewind en als Oostenrijkse patriot alle relaties met zijn Duitse uitgevers verbroken. Uit weerzin tegen den rassenhaat werkt hij mee aan het emigrantentijdschrift Die Sammlung, samen met atheïstisch en communistisch gezinden. Hij is er, zegt hij, van overtuigd dat het nationaal-socialisme, dat valse goden aanbidt, veel gevaarlijker is dan openlijk atheïsme, dat God bestrijdt.

*

In juli 1975 reisde Anton van Wilderode door Zuid-Engeland. Na een verblijf in het piepkleine haventje Coverack schreef hij “Een zomer verzegeld”, vier gedichten opgenomen in de bundel Dorp zonder ouders (1978). Het heeft Willem Persoon altijd al geboeid “bijzondere figuren” na te reizen. Hij brengt het lezenswaardige verslag van zijn “pelgrimstocht” naar Coverack, Van Wilderode achterna. Aan de hand van “Een zomer verzegeld”, van de (onuitgegeven) dagboeken van Van Wilderode (die door zijn nicht Hildegard Coupé de jongste jaren bestudeerd en gecatalogiseerd werden) en van zijn eigen ervaring in Cornwal reikt hij een aantal verhelderende invalshoeken aan.

De publicatie van dergelijke bijdragen maken van de Nieuwsbrief (wat een bescheiden titel...) van de IVA een ware fundgrube voor nader onderzoek.

*

Een bijzonder vermelding verdient ook de (wegens plaatsgebrek helaas) ingekorte informatieve bijdrage van Beatrijs van Craenenbroeck over “100 jaar Gezette van Detroit”. In de vaste rubrieken komt uiteraard de werking van de IVA aan bod.

Zoals altijd werd de Nieuwsbrief voortreffelijk geïllustreerd.

HFJ

Nieuwsbrief van de IVA, XIX, nr. 2, mei-augustus 2014.

Beatrijs van Craenenbroeck, Wezelsebaan 250, B 2900 Schoten.

Hoe je een abonnement kan aangaan wordt nergens vermeld... Mailen dus:

vancraenenbroeck.beatrijs@skynet.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article
19 juin 2014 4 19 /06 /juin /2014 23:03

 

Hotel-Reina-Victoria.jpg

Het is alweer even geleden, maar in 2001 bezocht ik vanuit Cadiz in Andalusië, de historische Moorse plaats Ronda. Ronda is voornamelijk bekend om de Puente Nuevo uit 1751. Dat is een stenen brug over de 120 meter diepe kloof Tajo de Ronda met daarin de rivier Guadalevín. Het is de nieuwste brug die de stadsdelen Mercadillo en La Ciudad met elkaar verbindt. De bouw ervan kostte in totaal 42 jaar. Op een plein in de nabijheid van de Puente Nuevo stonden tientallen bussen geparkeerd met honderden toeristen afkomstig uit alle werelddelen. En ik, ik was daar ook. Niet met paard en wagen, niet in een vuurrode cabriolet, maar ook met zo een bus.

In een veel te klein en warm reisbureautje in Cadiz had ik de avond daarvoor geboekt. Nu weet ik nog dat ik kon kiezen tussen een Nederlandstalig of een meer internationaal gezelschap. Een Nederlands sprekende gids is natuurlijk handig, maar ach, ik was op vakantie en een internationaal gezelschap leek me spannender.

Het internationale gezelschap bleek te bestaan uit een bus vol Duitsers en ik als enige Nederlander, merkte ik toen ik me op de ochtend van de excursie meldde bij de opstapplaats. De gids bleek wel Nederlands, maar vermits het aantal Duitstaligen veruit in de meerderheid was werd de voertaal in de bus Duits.

Behalve de Puente Nuevo is er in Ronda nog een trekpleister. Ik had ooit gelezen dat er in Hotel Reina Victoria een kamer was ingericht als museumkamer over Rainer Maria Rilke. Rilke logeerde van eind 1912, begin 1913 voor een korte periode in kamer 208. De kamer is na zijn vertrek volgens het hotel zo gebleven. Gek genoeg kan ik mij niet herinneren of er ook een bed stond, maar ach wat is waarheid? De sleutel van Rilke’s kamer kon je afhalen aan de receptie van het hotel, had ik gelezen.

Bij-Rilke-op-de-kamer--foto-Ron-Scherpenisse-.jpgEn dat bleek ook zo te zijn. Het meisje achter de receptie moest even de tuinman bellen en na enig voor mij onverstaanbaar Spaans kwam de man op zijn motorgrasmaaier de sleutel afgeven. De tweede verdieping begreep ik uit zijn gebaren. Ik nam de trap. De sleutel paste op kamerdeur 208 en daar stond ik, helemaal alleen bij Rilke op de kamer. Het is voor mij een onvergetelijk moment gebleven. Niet dat er heel veel te zien is hoor, maar bij Rilke op de kamer vergeet je niet snel.

In mijn bus vol oosterburen, had ik het Hotel Reina Victoria en kamer 208 nog van harte aanbevolen, maar geen van de medereizigers noch de gids hadden ooit van Rainer Maria Rilke gehoord. Vanonder de airco in de bus kon ik nog net een glimp opvangen van de Puente Nuevo, het was een mooie warme dag.

Ron SCHERPENISSE

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article
17 juin 2014 2 17 /06 /juin /2014 12:11

 

Het-zotte-geweld.jpg

Op zaterdag 21 juni, de langste dag van het jaar, worden de leden van de Middelheim Promotors met hun familie en vrienden uitgenodigd voor de inauguratie van een poëziewandeling. Vijftien dichters uit Vlaanderen en Nederland schreven een gedicht bij een beeld dat hen inspireerde en zullen dat op de wandeling zelf voordragen bij het betreffende beeld.

Laat u rondleiden tussen de verlichte kunstwerken en ontdek de poëzie van het beeld en het beeld van de poëzie. Curator: Richard Foqué.

De geselecteerde beelden en dichters zijn:

Auguste Rodin, Balzac – Bart Stouten

Robert Couturier, Meisje met springtouw – Lies Van Gasse

Camiel Van Breedam, Zonnewagen – Roger Nupie

Alexander Calder, De hond – Guy Van Hoof

Roel D’Haese, Moïra, en feuille morte– Frank De Vos

Max Bill, Eindeloze kronkel– Guy Commerman

Antony Gormley, Firmament III– Richard Foqué

Erwin Wurm, Misconceivable – Peter Holvoet Hansen

Giacomo Manzù, De kardinaal – Marleen De Crée

Eugène Dodeigne, Drie staanden – Albert Hagenaars

Albert Szukalski, Dialoog– Tony Rombouts

Chris Burden, Beam Drop– Annemarie Estor

Ossip Zadkine, Orpheus – Marc Tritsmans

Kati Heck, Dabei sein ist Alles – Sylvie Marie De Coninck

Rik Wouters, Het zotte geweld – Bert Bevers

Vanaf 21 uur start om het kwartier een rondleiding die 1u45 duurt; het aantal deelnemers per groep is beperkt. Inschrijving vooraf is daarom noodzakelijk; u ontvangt een bevestiging of – indien volzet - een voorstel voor een ander vertrekuur.

Na de rondleiding nodigen wij u graag uit voor een glaasje om samen deze mooie zomeravond af te sluiten. Het MIKA museumcafé blijft uitzonderlijk open tot 24 uur.

Als herinnering aan deze unieke avond bieden we u graag een prachtig uitgegeven dichtbundel aan (één per lid), waarin alle gedichten zijn opgenomen samen met een grafische afbeelding van het kunstwerk.

Welkom ! ■

PRAKTISCH:

  • Locatie: Middelheim, Middelheimlaan 61, samenkomst aan het kasteel

  • Vertrekuren: 21.00 – 21.15 – 21.30 – 21.45

  • Na de rondleiding wordt een drankje aangeboden door de Middelheim Promotors

Gelieve uw inschrijving asap via e-mail te bevestigen via middelheimpromotors@stad.Antwerpen.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen
commenter cet article
16 juin 2014 1 16 /06 /juin /2014 19:59

 

Antwerpen-14-18-Duo-lezing-HFJ-ROCHTUS---085.jpeg

Naar aanleiding van het herdenkingsjaar 2014, organiseert het Vredescentrum maandelijks een lezing over Antwerpen tijdens WO I. In de mooie zaal van het Sint Bernarduscentrum (het voormalige bisschoppelijk paleis) kwamen gisteren onder ruime belangstelling prof. dr. Dirk Rochtus en Henri-Floris Jespers aan het woord.

Antwerpen-14-18-Duo-lezing-HFJ-ROCHTUS---033.jpeg

Dirk Rochtus schetste de context waarin de Duitse visie over ‘Kultur und Zivilisation’ en de ‘Ideen von 1914’ zich ontwikkelden en hoe zich dat alles vertaalde in het beleid van de Duitse overheid tegenover Vlaanderen.

HFJduo5.jpeg

Henri-Floris Jespers ging in op het culturele leven in de lamgelegde metropool, waarbij hij zich beperkte tot schilderkunst, toneel en literatuur.

Antwerpen-14-18-Duo-lezing-HFJ-ROCHTUS---097.jpeg

Tot slot werd onder moderatorschap van prof. dr. Annick Schramme overgegaan tot de dialoog met het bijzonder aandachtige publiek. Ook daarbij werd door beide sprekers een aantal cliché's en misvattingen doorgeprikt.

Antwerpen-14-18-Duo-lezing-HFJ-ROCHTUS---094.jpeg

Onder de aanwezigen: prof. em. dr. Christian Berg, René Broens, Sven Christhansson, Mieke De Loof, Rina Stevenin, Patricia Van Goel Dejean, Guy van Turnhout Hellemans en Sylvain Wagenaar.

Fotoreportage: © Jan Scheirs.

 

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire
commenter cet article
15 juin 2014 7 15 /06 /juin /2014 02:46

 

 

SCHOENAERTSpasKOP.jpg

Detail van Wilfried Pas'  "Julien Schoenaerts". Het standbeeld aan de Kerkstraat te Antwerpen werd onthuld op 13 september 2008

De laatste theaterrol die Julien Schoenaerts speelde, was 'Krapp's laatste band' van Samuel Beckett. Ik zag de monoloog in 1995 in De Warande te Turnhout. Het was een voorstelling waarbij het beperkte publiek op ongemakkelijke stoelen op het podium zat en de acteur met zijn rug naar de zaal speelde. Achter hem was een zwart doek gespannen, waarachter Julien een tiental keren verdween om aldoor een stukje zatter terug te keren. Hilarisch? ja, misschien ook, maar vooral legendarisch.

Schoenaerts vertolkte de rol van de oudere man en ex-schrijver die leeft van zijn herinneringen, met zo'n intense empathie dat je gewoon vergat dat het Schoenaerts was. Je zag en hoorde alleen Krapp, die op de vooravond van zijn 69ste verjaardag, naar jaarlijkse gewoonte, klaar zit om zijn ervaringen van het voorbije jaar op band in te spreken, maar eerst een opname van dertig jaar geleden wil beluisteren. De eenzaamheid, de pijn, de weemoed om de verdwenen liefde, het continue gevecht met de stemmen in zijn hoofd, het rolde over de toeschouwers als een lawine. De manier waarop Schoenaerts-Krapp zich hortend en stamelend van herinnering naar herinnering sleepte, vergeet je niet. Wanneer Krapp ten slotte op een nieuwe spoel de overpeinzingen opneemt die hij maakte bij het beluisteren van zijn jongere ik, en na de woorden "Ik heb zojuist geluisterd naar die stomme idioot waarvoor ik mij dertig jaar geleden hield", de band van de recorder rukt, bleef het enkele ogenblikken muisstil. Tot een enthousiast applaus losbarstte. Helaas, hoelang het applaus ook aanhield, de acteur liet zich niet meer zien. Was hij zo dronken dat hij vergat te komen groeten? Dacht hij gewoon: het publiek kan de pot op? Of was het zijn levensmoeheid, zijn bodemloze misantropie die hem achter het zwarte doek hield?…

Een andere anekdote over het wonderkind van het Vlaamse theater… Het moet eind jaren '90 geweest zijn. Elk jaar werden we door onze vrienden B en W uitgenodigd om voor enkele zomerdagen naar zee te komen. Naar Nieuwpoort-Bad, waar ze een studio hadden. We zaten op een hoekterras van een café aan de Zeedijk zomaar wat te niksen. En wie komt daar in beige gabardine, brede slodderbroek en openstaand hemd voorbijgeflaneerd? Juist, hij! Klein en ogenschijnlijk anoniem. "Schoenaerts, Schoenaerts" hoor je over de tafeltjes waaien. Ook Julien blijkt het gehoord te hebben, want heel even draait zijn hoofd onze richting uit. Maar dan herpakt hij zich, neemt rustig de tijd om een sigaret te rollen (die hij daarna achter zijn oor steekt) en loopt nonchalant verder. Zeven passen slechts, waarna hij zich omkeert en zeven passen terug doet, waarna hij zich weer omkeert en… Vijfmaal laat hij zich zo bewonderen, tot zijn naam over het hele terras wordt gefluisterd. En dan verdwijnt het wonderkind tussen de zeedijkwandelaars.

En verdwijnt Julien ook uit mijn leven. Tenminste materieel, lichamelijk. Want het geestelijk beeld van hem geraak ik niet meer kwijt.

Frans DEPEUTER

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Théâtre
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche