Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
14 avril 2010 3 14 /04 /avril /2010 03:36

ClosingTime.jpg

Van 24 april tot 3 oktober loopt in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen de tentoonstelling Closing Time, een parcours met werk van Jan Vanriet (°1948) in dialoog met de collectie van het museum. De tentoonstelling is de laatste voor het KMSKA sluit voor ingrijpende verbouwingswerken.

Met werken van o.a. Pierre Alechinsky, Fra Angelico, Fred Bervoets, Jan Cox, Gerard David, Jacques Louis David, Kees van Dongen, Antoon van Dyck, James Ensor, Jan van Eyck, Jean Fouquet, Vincent van Gogh, Jacob Jordaens, Quinten Metsijs, Hans Memling, Antonello da Messina, Constantin Meunier, Amedeo Modigliani, Constant Permeke, Félicien Rops, Peter Paul Rubens, Leon Spilliaert, Titiaan, Rogier van der Weyden, Rik Wouters en foto's van Herman Selleslags.

Van 24 april tot 3 oktober, KMSKA, Leopold de Waelplaats, 2000 Antwerpen.

Dinsdag tot zaterdag: 10-17 uur. Zondag: 10-18 u. Gesloten: maandag, 1 mei, 13 mei.

De catalogus Closing Time, een uitgave van Ludion / De Bezige Bij (320 pp., 290 kleurafbeeldingen), bevat teksten van Maarten Doorman en Eric Rinckhout en foto's van Herman Selleslags. Vormgeving door Thomas Soete.

De vrienden van de Zwarte Panter brengen een exclusieve editie van de catalogus in een oplage van 25 exemplaren. Deze editie bevat zes originele lithografieën uit de serie Gezichtsverlies van Jan Vanriet. Twee litho's werden ingekleurd met aquarel. De kunstenaar ontwierp het foedraal en de bijhorende map voor de grafiek. De litho's werden genummerd en gesigneerd.

Intekenprijs: 400 €, over te maken via de bankrekening van de Vrienden van de Zwarte Panter: 068-2009527-05.

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article
13 avril 2010 2 13 /04 /avril /2010 05:36

 PICT1763.jpg
Wilfried Adams (2007)

Jeroen Kuypers reageerde op de blog van gisteren, 'Stoflong, Verbroken adem, Vuur en vaas':

Hoe voorspellend in het zicht (of moet ik zeggen het gekuch?) van later. Prachtige woordspelingen en zinnen (een hoestende engel). Geef het toe: Wilfried Adams was een groot woordkunstenaar, soms wat ouderwets in zijn woordkeuze, maar een beklijvend dichter.

Dat lijdt inderdaad geen twijfel en werd hier op 26 januari 2008 in een omstandig 'in memoriam' onderstreept. Ter attentie van wie daar nog niet van overtuigd is, publiceer ik de cyclus 'Randschrift 30' uit de bundel Aanspraak of De school der onverhoede grenzen (1981).


Randschrift 30


1.


Er staat een man voor de deur, zijn mond is zwart,

zijn keel is toegekorst met brakke honger.

Hij klopt niet aan, hij gaat niet binnen.


De aarde wentelt om en om en om, en dat weet hij.

En dat de tijd van alle blinde of bebloede

muren de spleten heel zorgvuldig dichtstrijkt,

zodat geen mier, geen kever zou ontkomen. Dàt weet hij.


Een man staat voor de deur, zijn mond is zwart,

zijn keel is toegekorst met trage honger.

Hij beweegt zich niet, hij gaat nergens binnen.


2.


Hij strompelt als door struikgewas, door

kreupelhout, door de geringste van zijn gebaren,

hij hinkt en sakkert achter zijn schaduw aan.


Herfst rolt een zwerfsteen in hem heen en weer,

zijn stem hangt in de wilgen opgespijkerd, hangt

verbijsterd te spartelen in het sprokkelhout.

Hij staat te hijgen aan het eind van andermans Latijn.


Een onderdaan is hij: ruil hem in ! rol hem op !

Wat kunnen jou zijn vlokkige gestalten schelen, zijn

drenzende getallen in het grijze knarsen van de tijd.


3.


Een man vol engten, doorroffeld door de angst.

Hij struikelt over zijn woorden, door welk witter

noorden, hij staat verloren in de tijd.


Het is zijn eigen hersenschim: zinswendingen

blauw van kou en eenzame, verrafelde getallen

verdringen zich, klonteren zijn gehemelte toe.

Hij kent de winter, het hoge stollen zonder vrucht.


Zeg hem op, zeg hem af ! Zijn ziel vol halfgestopte

gaten hangt te druilen aan een plastic wasdraad

onder een logge huif van roestig vroegavendlicht.


4.


Er eet een man aan lange vreemde tafels,

er slaapt en schroeit een man tussen vreemde lakens.

Een man neemt de trein of een taksi of rént.


Hij slaat met zijn krant naar een mug of naar

niets. En grijnst, zijn stem is grint en splintert.

Hij loopt zichzelf voor de voet, zijn gebaren

flodderen rond hem als losgeraakte windsels.


De geboorteschrei wordt wat hij altijd is geweest,

wordt tot op de witste zenuw schoongeschraapt:

een stem, een ster die nergens weet te sterven.

(HFJ)

UFSIA.jpg

Van l. naar r.: Wilfried Adams, Hugues C. Pernath, Henri-Floris Jespers

en Michel Bartosik (1973)

Wilfried ADAMS, Aanspraak of De school der onverhoede grenzen, Gent, Masereelfonds, 1981, 63 pp.

http://mededelingen.over-blog.com/article-wilfried-adams-stoflong-verbroken-adem-vuur-en-vaas-48448858.htm

In memoriam Wilffried Adams:

http://mededelingen.over-blog.com/article-16025016.html

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
12 avril 2010 1 12 /04 /avril /2010 02:59

Adams.jpg

Van l. naar r.: Luc Boudens, Wilfried Adams & Henri-Floris Jespers (Thalamus, 2007)


Door wel allerminst toevallige omstandigheden (maar dat is een ander verhaal), neem ik Geen vogelkreet de roos ter hand, de derde bundel van Wilfried Adams (Leuven, 23 november 1947 – Antwerpen, 13 januari 2008), die ik destijds besprak in Nieuw Vlaams Tijdschrift.

Ik herlees het in memoriam Jan de Roek, gedichten opgedragen aan Hugues Pernath, Maurice Gilliams, Leopold M. Van den Brande, Dirk Adams; het (raadselachtige) gedicht 'Een spiegel' – “aan H.-F. J”.

Hier alvast drie gedichten die ik met u wil delen.

Stoflong


Het woord silikoze, ik koos het

omdat het is wat het is: een lenig

liefkozend bewegen van de tond


o zo zachtaardig


de lippen fel en sterk en plots

rond van verwondering: silikoze


om te eindigen in het grijze,

de mond vol knarsend

gruis, terwijl wat longen waren


Verbroken adem


Laag na laag in de goede waters van mijn slaap

daal ik, woorden zingend die niet langer woorden zijn,

en vermoed de blauwste van mijn einders.

Ik spreid mijn harsen adem als gewaden

en vind voorgoed de vrome koorts der rozen uit.


Metaal schrijnt op metaal, glas krast op glas:

ontwaken. 't Is niets. Mijn ogen rood,

een schrei zonder geluid, stofgoud van gescheurde

vlindervleugels stuift. De schaduw van een

engel vlucht hoestend weg over het bebloed behang.


Vuur en vaas


De dag was vage trillingen geweest

en dralende wolken. Scherp staat

de maand gehoornd, geen hond die zich verheft.


Een witte drift van sikkels door het gras.


Zo wordt petroleum gekraakt, kernen gesplitst:

van bitterheid is haast geen sprake.

Zo blaast men glas, en het vuur is vaas geworden.

HFJ

AdamsVogelkreet.jpg

Wilfried ADAMS, Geen vogelkreet de roos, Antwerpen / 's-Gravenhage, Walter Soethoudt / Nijgh & Van Ditmar, 1975, 92 p. [Nijgh & Van Ditmarpaperbacks 178].

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
8 avril 2010 4 08 /04 /avril /2010 16:06

 

Michael.jpg

 

Michaël Vandebril [Turnhout, 23 mei 1972] is van opleiding jurist.

Na begin van de jaren negentig het literaire wereld te zijn geïnfiltreerd, viel hij op door zijn organisatietalent. Het bleef niet zonder gevolgen. Sinds 2003 is hij coördinator van Antwerpen Boekenstad, de stadsdienst die literaire initiatieven ondersteunt, verwante organisatoren laat samenwerken en vaak ook voor tipgever speelt wanneer groeperingen geblokkeerd raken, wegens gebrek aan ervaring. Vandebril is een stille diplomaat. Zijn voorstellen formuleert hij zo dat de organisator ze ervaart als details, terwijl ze in wezen de sleutelbos zijn die de binnendeuren opent. Zonder het openen ervan blijft elke droom een wolk. Vanuit zijn stille diplomatie heeft hij gemaakt dat de stadsdichters van Antwerpen de status van ambassadeur hebben verworven.

Zijn ster als literair curator is de laatste jaren dan ook pijlsnel gestegen. Minder bekend is dat hij een talentvol dichter is. Het feit dat hij het organiseren niet kan laten, en uit overtuiging voor boottrekker speelt, heeft gemaakt dat zijn poëzie naar de achtergrond verhuisde. Gelukkig heeft hij het laatste jaar een evenwicht gevonden tussen het buiten- en het binnenwerk. Wat resulteerde in nieuwe gedichten, na een lange periode van stilte. De nieuwe gedichten werden voor het eerst het publiek aangeboden tijdens een tournee onder de benaming BOEST, een soort club van gelijkgestemde dichters zoals de Vijftigers: Allemaal verschillend van aard en toch voor eeuwig verwant. Aan het gebeuren was de uitgave gekoppeld van een bundel en een vinylplaat. De keuze van de elpee verwijst naar hun grote voorbeelden, bekend als de leden van de Beat Generation. En als enige vergelijking toegelaten is, lijkt de poëzie van Vandebril op deze van Gregory Corso.

Net als Corso, maar dan minder wollig, weet Vandebril persoonlijke ervaringen harmonisch te combineren met thema’s die alle taalminnaars eigen zijn: de onvermijdelijke tederheid onder de poëzie als instrument, het maniërisme van ons gedrag als harnas, en het eeuwig zoeken naar de sporen van de vrije wil.

Deze drie thema’s worden mens in de vrouwelijke engelennaam Muriël, afgeleid van Muireall, Schots-Geal voor ‘zeeglans’. En, zijn eigenheid getrouw, plaatst hij zich in de schaduw, zonder echter zijn contouren te verliezen. Al is hij een dichter, een engel [= androgyn], met het stof van de hemelse verbeelding in zijn vleugels, ‘de verpulverde gloed van een lichtgevende stad’, hij blijft een dandyeske jager, die wapens zoekt die geen wonden maken. Vandebril beseft dat ze niet bestaan, maar moet dat het zoeken stoppen?

Een eerste bundel is in de maak. Verschijning is voorzien voor 2011.

Guido LAUWAERT


Stofwisseling


als een dandy spuw ik kwik

zilveren gedichten in mijn hongerige hand


ik tooi mijn voorhoofd

met de verpulverde gloed van een lichtgevende stad


alle ogen glijden langs de lijnen

van het androgyne schepsel dat in me dringt


met de ademhaling van een tussenpersoon

bijt ik heldere vleugels af –


transparant als een magere wolk


o maar ik vergat het niet

je engelennaam is muriël, felle


toegewijde ster


Michaël VANDEBRIL

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
8 avril 2010 4 08 /04 /avril /2010 04:27

Lire.jpg

Het Franse maandblad Lire, een uitgave van de groep Express-Roularta, publiceert een enquête over 'Ce que gagnent les écrivains'. Verplichte lectuur voor Vlaamse schrijvers die over hun uitgever klagen... (en voor al wie belangstelling heeft voor het wel en wee in de republiek der letteren). Revelerend zijn alvast volgende cijfers. Neem een boek dat 20 € verkocht wordt: 6,60 € gaan naar de boekhandelaar; 4,40 € naar de verdeler, 2 € naar de drukker, 1,10 € naar de staat (BTW). De uitgever vangt tussen 3,40 en 5 €; de auteur tussen 1,60 en 2,40 €.

Zijn er cijfers beschikbaar voor Nederland en Vlaanderen?

HFJ

Lire, avril 2010, 106 p., ill., 5,90 €. In de krantenwinkel.

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
2 avril 2010 5 02 /04 /avril /2010 04:38

In 2010 is het 250 jaar geleden dat de componist Christoph Graupner (1683-1760) overleed. Hij was een tijdgenoot van Bach, maar is minder bekend. Dat heeft niets met de kwaliteit van zijn muziek te maken, maar alles met het feit dat zijn erfgenamen kibbelden over de rechten op zijn muziek. Destijds was zijn muziek populairder dan die van Bach.

In de Rubenszaal van het KMSKA brengt B’Rock een selectie van werken van Christoph Graupner en tijdgenoten. Het barokorkest B’Rock is ontstaan uit zin voor vernieuwing en verjonging in de wereld van de oude muziek en bestaat uit een twintigtal jonge musici uit binnen- en buitenland.

Het orkest speelt staande, maar jij kunt plaats nemen op de loungebanken die we voor de gelegenheid in de grootste en meest imposante zaal van het museum zetten, tussen de schilderijen van Rubens. Tijdens de pauze kun je de tentoonstelling 'Closing Time' van Jan Vanriet bezoeken. Wij zorgen bovendien voor een glaasje cava, onze dj zorgt voor groovy intermezzo’s.

Een unieke gebeurtenis, enkel te zien en te horen in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.

Donderdag 29 april en zondag 2 mei, 20 uur.

Tickets: € 25 I € 20.

Concert, tentoonstelling en cava inbegrepen.

Koop je tickets online via www.kmska.be of in het KMSKA.

Wees er snel bij. Het aantal plaatsen is beperkt.

www.kmska.be

www.b-rock.org

 

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Concert
commenter cet article
31 mars 2010 3 31 /03 /mars /2010 18:35

Tommissen

 

Vandaag vind ik de bibliografie van dr Piet Tommissen (°1925) in de bus. Hij promoveerde in Antwerpen (UFSIA, thans UA) en doceerde aan de EHSAL (Brussel) en het LUC (Diepenbeek). In wetenschappelijke kringen geldt hij als een kenner van leven en werk van Vilfredo Pareto, Carl Schmitt en Georges Sorel. Hij gaf gastcolleges aan de universiteiten van Leuven, Parijs, Bonn, Rome, Athene, en nam aan binnen- en buitenlandse colloquia deel. Naast zijn talrijke publicaties gaf hij de reeksen Eclectica (Brussel; 1970-1001: 85 delen) en Schmittania (Berlijn; 8 delen) uit. Hij was (en is) medewerker aan tijdschriften in Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en Zwitserland en in eigen land. In Mededelingen van het CDR publiceerde hij een aantal belangrijke bijdragen, o.m. over de wet van Brück, Rabindranath Tagore, Otto Gross, Ernst Jünger, Isidore Isou en Elsa Darciel.

De 87 p. tellende bibliografie (een uitgave van Apsis NV te La Hulpe) werd samengesteld en (boeiend) ingeleid door dr Koenraad Tommissen, professor in Management Consultancy in Brussel en Vietnam.

HFJ

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire
commenter cet article
31 mars 2010 3 31 /03 /mars /2010 17:42

Mieke-de-Loof-en-Leen-van-Dijck.jpg

Mieke de Loof (links) en Leen van Dijck, directeur Letterenhuis Antwerpen

Voor de Gouden Strop 2010, de prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige spannende boek, werden in totaal 87 titels ingezonden. Een jury heeft daaruit nu een longlist van elf boeken gekozen:

  • Van twee kanten van René Appel (Anthos)

  • Hoe zwart is de duivel? van Hans Declercq (Van Halewyck)

  • De minzame moordenaar van Bram Dehouck (Van Halewyck)

  • Sioux blues van Bavo Dhooge (Manteau)

  • De geur van gras van Lieneke Dijkzeul (Anthos)

  • Machteloos van Marianne en Theo Hoogstraaten (De Boekerij)

  • Dossier Tobias van Annet de Jong (Uitgeverij Q)

  • Serpent van Carla de Jong (Archipel)

  • Wrede schoonheid van Mieke de Loof (De Geus)

  • Zondaarskind van Marion Pauw (Anthos)

  • Hengst van Roger H. Schoemans (Davidsfonds)

De shortlist zal bestaan uit vier of vijf titels. Die wordt bekendgemaakt op 27 april, tijdens de persconferentie voor Juni – Maand van het Spannende Boek.

De Gouden Strop is de prijs voor de beste (oorspronkelijk) Nederlandstalige spannende roman. De prijs is in 1986 in het leven geroepen door het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs, en genoemd naar het gelijknamige boek van Joop van den Broek.

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
31 mars 2010 3 31 /03 /mars /2010 17:02

Op de pui van het stadhuis van Tongeren,

in de late sneeuw van het voorjaar,

heb je Christus gekweld gezien, bespuugd,

bloedend, gewond, verminkt, bleek en

afstotelijk.

                                         Een jongen is net aangerand,

niemand bekommert zich om hem,

hoe hij daar in zijn trenchcoat ligt te bloeden,

het recht van zijn eenzaamheid opeisend,

net Christus in de Mattheuspassie, door mama

aanbevolen als het grootste kunstwerk aller tijden.


Ambiorix, hautain in zijn glorie na de plundering,

verheerlijkt de moed van de martelaar. En jij,

hautain in dit moment van herkenning,

behandelt jezelf als een slachtoffer,

terwijl de huizen om je heen armzaliger

en wanordelijker worden, nog schaarser,


tot alleen de gesloten kathedraal overblijft,

jij en de kathedraal en de leegte.


Bart STOUTEN

 

Bart Stouten [Sint-Truiden, 19 september 1956] is licentiaat-vertaler en om den brode producer van Klara [VRT]. Als geen ander weet hij poëzie te koppelen aan klassiek, jazz, wereld- en filmmuziek. Bij wijze van spreken is het ook zijn lang leven. Hij moet combinaties kunnen maken om zijn diepere gevoelens op een populaire manier te kunnen uiten, zonder zweem van vulgariteit, waar hij overigens van gruwelt. Hedendaagse trends van de literatuur en de filosofie, gelinkt met een vleugje verleden, zijn de kers op de taart van zijn programma’s als Pak van Sjaalman, gevolgd door De Tuin van Eden.

De culturele geschiedenis in al zijn facetten en details, zou je kunnen zeggen, is de basis van zijn poëzie. Om die geschiedenis te kunnen vormgeven is reizen noodzakelijk. Naar vreemde culturen, want al zijn ze verwant, ze blijven vreemden door een beperkte kennis van hun onderliggende anekdotische historiën.

Het gedicht komt uit zijn meest recente bundel, Een Boek van Tijd, uitgegeven door de uitgeverij P. Cultuur, actualiteit en opvoeding vloeien samen tot een innerlijk sfeerbeeld. Uitgezonden door zijn moeder is Bart Stouten, na de consumptie van de Mattheuspassie, getuige van een kort voordien gepleegde aanranding. Thuisgekomen en in de intimiteit van zijn kamer noteert hij de ervaring in zijn dagboek. Later wordt de notitie een gedicht. De tijd tussen het gebeuren en de creatie maakt dat al zijn gevoelens vernuchteren en zorgen voor een tedere zwart/wit-foto. In vers 1 worden de feiten neergezet. In vers 2 komt de eerste reactie bovendrijven: de aangerande jongeling wordt Christus, gevallen onder het kruis, symbool van eender welk geweld. In vers 3 wordt de dichter Christus, een man die zichzelf verwijt geen sleutel op de deur naar een wereld zonder geweld te hebben – het geweld by the way, gesymboliseerd door een egocentrische verzetsstrijder, Mussolini avant la lettre.

Bart Stouten laat een zachte stem horen’, zei Kurt van Eeghem in Ramblas [Klara]. De zachtheid is gegrond door de schets van zijn karakter, zoals hoger gesteld, maar is leenrecht verschuldigd aan een persoonlijk drama, het overlijden van zijn ouders en tweelingzus in een tragisch ongeval midden in zijn puberteit. En dit tikkend besef ik dat de poëzie van Bart Stouten dna heeft van zijn tweelingzus. Een mens is de optelling van zichzelf, zijn ouders, en in het geval van een meerling, dit alles in de tweede, derde, vierde, … macht.

Guido LAUWAERT

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
30 mars 2010 2 30 /03 /mars /2010 16:41

Benedetti.jpg

Het werk van Emanuele Benedetti (°Trento, 1978) gaat over de menselijke natuur in relatie met de antropologische, sociale en politieke omwereld. Zijn voorkeur gaat naar video, fotografie, installaties en performance. Hij werkt vaak aan projecten waarvan elk stuk een eigen betekenis heeft maar tevens deel uitmaakt van een groter en complexer geheel. Hoewel hij zich vaak van een conceptuele benadering bedient, zijn de resultaten meestal vrij ongecompliceerd, bijtend en ironisch. 'Micro die naar macro gaat' is een verschijnsel dat hem fascineert hem en de paradox in werking stelt – zowel plastisch als conflictueel. Om aldus na te denken over de relatie tussen individu en context, tussen menselijke aard en openbare of privé-structuren.

Werk van Emanuele Benedetti werd geselecteerd voor de tentoonstelling “Luc Fierens & Réseau/Rete”. De tentoonstelling loopt tot 27 juni en is vrij toegankelijk op zaterdag en zondag van 10 tot 18 u of op afspraak van maandag tot en met vrijdag. De vernissage vindt plaats op zondag 11 april vanaf 15 uur.

EXIT11

Château de Petit-Leez

rue de Petit-Leez 129

B 5031 Grand-Leez

www.exit11.be


Meer info over Benedetti:

http://www.yicca.it/files/Emanuele%20Benedetti.pdf

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche