Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
4 octobre 2014 6 04 /10 /octobre /2014 14:08

 

Vrijdag 3 oktober kwam The Fountainhead in deSingel, de nu al legendarische voorstelling van Toneelgroep Amsterdam, in een regie van Ivo van Hove. De voorstelling duurt vier uur, inclusief pauze, maar verveelt geen moment, integendeel. Er is een gestage opbouw van het verhaal, omkleed met een scherpe spanning en bereikt zijn hoogtepunt in het tweede deel, waarna een korte uitbolling volgt waarin strak gehouden spel aangehouden wordt.

Driemaal heeft Loek Zonneveld een beschouwing geschreven over 'The Fountainhead' in De Groene Amsterdammer. De voorstelling moet hem diep geraakt hebben. Na nog een keer kijken had hij een paar randbemerkingen. Niet dat hij afstand doet van zijn eerdere standpunt. Hij stelde die bij. En dat verdient applaus. Een tweede lezing, het meerdere keren lezen van een goed boek of kijken naar een sterke film vindt men normaal. Voor toneel vindt men dat raar.

Loek Zonneveld toont aan dat een dieper inzicht onmogelijk is na één visie. Dit standpunt deel ik al jaren. Een diep analytisch oordeel kan slechts gevormd worden wanneer men de voorstelling een tweede, derde maal gezien heeft, en daarom meer aandacht kan schenken aan de nevenrollen en de randverhalen, de voedingsbodem van het hoofdaandeel van de voorstelling of het verhaal.
Als de kernploeg meer dan een jaar aan de productie gewerkt heeft, acteurs ruim drie maanden zich verdiept hebben in de voorstelling, is het onlogisch dat een recensent een oordeel kan vellen na één visie. Maar goed, dat wordt verwacht en van critici mag aangenomen worden dat ze zich voorbereiden.

Om terug te komen op The Fountainhead, een bewerking van de gelijknamige roman van Ayn Rand. Het is verbazend hoe Ivo van Hove, samen met zijn directe medewerkers, vanuit zijn handelsmerk nieuwe modellen kan boetseren en presenteren. Maar boven de verbazing is er de verrassing. De onderdelen van de modellen schuiven naadloos in elkaar. Daardoor zijn de decorwisselingen, uitgevoerd door technici midden in het spel van de acteurs, niet storend, maar aanvullend. Ze lopen licht vooruit op het verhaal.
Het zou wel eens kunnen dat The Fountainhead de voorstelling van het seizoen wordt. De première was eind vorig seizoen, maar er waren al een rits reisvoorstellingen, hernemingen dit seizoen. Telkens last tickets, snel gevolgd door full house. Naar verluidt is men al begonnen, onder druk van een maar oprukkend publiek, aan de reservaties voor de hernemingen in de Rabozaal van de Amsterdamse schouwburg voor 2015.
En! Hoera! Herneming volgend seizoen in deSingel wordt overwogen. Want de wachtlijsten zijn indrukwekkend, en dat komt niet enkel door de goede en steengoede recensies, ook in Knack, maar tevens door de mond-aan-mond-reclame. Als een lopend vuurtje [sorry, een smeulend cliché] gaat de wereld rond: ‘Dit moet je gezien hebben! – Wie deze voorstelling niet gezien heeft, mist een historische voorstelling.’

Alle acteurs [m/v] verdienen de hoogste lof, en in mijn recensie heb ik geen namen genoemd, omdat niemand voor iemand moet onderdoen, maar vier namen blijven door mijn hoofd spoken en jeuken in de toppen van mijn vingers. Excuus aan de anderen dat ik ze nu toch vermeld. Halina Reijn, Frieda Pittoors, Hans Kestings en Ramsey Nasr.

Wie niet kan wachten: ga vanavond toch even kijken vanaf zes uur, als de kassa open is. Er zijn altijd kaarten die vrij komen. Mensen die verhinderd zijn om redenen die er niet toe doen. Ze worden aangeboden aan het normaal tarief in de ruimte voor de kassa, of aan de kassa. OPGELET! Niet gebruikelijke aanvangsuren: vandaag begint de voorstelling om 17 uur. De kassa is dus open vanaf 16 uur.
Ik zal er ook zijn. The Fountainhead is een kunstwerk dat eeuwige roem verdient.


Zie ook de bespreking die hier verscheen op 2 september

http://mededelingen.over-blog.com/article-toneelgroep-amsterdam-ii-the-fountainhead-124484060.html

Guido LAUWAERT

THE FOUNTAINHEAD – productie Toneelgroep Amsterdam – regie Ivo van Hove – 2 t/m 4 oktober in deSingel – www.tga.nl en www.desingel.be

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Théâtre
commenter cet article
2 octobre 2014 4 02 /10 /octobre /2014 20:06

KaatBollen.jpg

 

"Hoe rosser het dak, hoe natter de kelder."

(Nonkel Wannes)

Hoera! Driewerf hoera! Na het verkwikkende bad waarin Goedele Liekens ons verwende, worden we nu ondergedompeld in het sop van Kaat. Nee, niet tante Kaat, die is met schimmelnagels, wc-potten en bubbeltjesplastic bezig. Déze Kaat heet Bollen, doodgewoon Bollen. En zij is seksoewolloge, net als Goedele, maar in tegenstelling met haar vakgenote, die bruinharig is en al flinke walletjes onder de ogen torst, bezit de nieuwe schuimkoningin warrig ros haar dat ze over haar tierige borsten kan draperen, en is ze nog in de fleur van haar leven.

Alleen haar naam heeft ze niet mee. Goedele, dat ligt nog aardig in de mond, maar wie heet nu Kaat, vooral als je seksoewolloge bent? Tante Kaat, ja, dat ligt in de lijn van wassen-en-plassen en roze babybilletjes. En Kaatje Tralalaatje van Ketnet is ook nog te doen, evenals Kaat van de het 2dehandswinkeltje Kaat&co.

KaatMossel.jpg

En de onevenaarbare mosselkeurvrouw Kaat Mossel natuurlijk (1723-1798), het orangistisch "achterstraatsch wijfje" dat in 1783 samen met Ruige Keet, Malle Piet en het 'graauw' van de straat Rotterdam op zijn kop zette, in de gevangenis belandde en verdedigd werd door de advocaat-dichter Willem Bilderdijk. Die Katen mogen trots zijn op hun naam, maar een seksdeskundige die Kaat heet, en dan nog Bollen!?…

Nee, een echt lekkere naam heeft de rivaal van Goedele niet direct, maar met haar Bollen is dat van ondergeschikt belang. Want die hééft ze, zijt maar zeker. Als ze (uiteraard heel toevallig) vooroverbuigt, krijgen we een leuke inkijk in haar santeboetiekje. En elders zit ze, in een ultrakort zwart jurkje, gehurkt aan een 'negerinnentetteke' te likken, o lala! terwijl ze ons appetijtelijk aankijkt vanuit haar ooghoeken.

Heus, we kunnen er niet genoeg van krijgen van die Kaat. Zo onvoorwaardelijk, zo roekeloos zelfs gooit ze haar bollen in de strijd voor geestelijke ontvoogding! Zo overdonderend zijn de wijsheden waarmee ze Vlaanderen op een hoger niveau zal tillen. Neem pakweg haar proclamatie dat sperma het haar en de nagels versterkt. Hoeveel Eva's zullen we niet tellen die in het belang van deze attributen aan het slikken zullen gaan. Hopelijk weten ze ook dat voor een echt positief effect zowat een liter van het goedje nodig is. Hoewel, zegt Bollen, alle kleintjes helpen.

Ach, wat mogen wij, achtergebleven Vlamen, ons gelukkig prijzen dat Kaat ons de weg aanwijst. Om Vlaanderen uit zijn gefrustreerde ketens te bevrijden heeft ze zelfs boeken geschreven over haar 'onderzoekingen'. Want zomaar iets uit de mouw schudden is niet aan haar besteed. Of mevrouw Bollen, zoals mevrouw Liekens, een diploma behaald heeft van licentiate in de Klinische Psychologie, is niet helemaal duidelijk, maar ze heeft alleszins een 'thesis' gemaakt. Over schaamhaar nog wel. Met al die Vlaamse kokosmatten moest het maar eens gedaan zijn, vond ze. De bermudadriehoek moest maar eens grondig ontluisd en gestyleerd worden.

En dus keek het wakkere meisje, met de hulp van 'Humo', even in de slipjes van zowat 5000 Vlamingen (m/v). En dat resulteerde in Het Schaamhaarboek, waarin ze naast kortere hoofdstukjes over de biologie van het schaamhaar, de geschiedenis van het schaamhaar, de huidige toestand van het schaamhaar, de religie en het schaamhaar, de kunst en het schaamhaar, in het langste hoofdstuk, getiteld 'Het grote ontbossingsoffensief', de resultaten van het "grootste onderzoek ter wereld hierover" rapporteert. Het laatste hoofdstukje trakteert de lezer op de nieuwste snufjes in verband met het onderhoud en versieren van de schaamstreek.

Uit Kaats boek blijkt overduidelijk dat haar voorkeur uitgaat naar de fraaiere 'kapsels', zoals de Fullwax en de Kojak (waarbij een tekeningetje niet hoeft). Of zoals de meer gesofisticeerde coupe brésilienne… nee, sorry, dat is crème-glace… we bedoelen de Brazilian of Landingsbaan (één dun streepje in het midden), of de Valentijn (een hartje op de Venusheuvel), of de Charlie Chaplin (een smal, horizontaal streepje in de vorm van een snor).

Eindelijk dus. Eindelijk het boek waarop Vlaanderen al zoveel jaren zat te wachten.. Al sinds Fons Rademakers in de film Mira (1971) de weelderige rimboe van Willeke Van Ammelrooy op het scherm zette. [Tegen Willekes willeke in. Enfin, dat zei de actrice toch, maar volgens de regisseur was dat nodig om meer 'artistieke diepgang' te geven aan Streuvels' Teleurgang van den Waterhoek.] Voor Tom Lenaerts was het uiteraard een gedroomd item om er in zijn Pappenheimers (23.01.11) gniffelend grappen over te maken. Ook Matthijs van Nieuwkerk vond het verschijnen van Het Schaamhaarboek belangrijk genoeg om de 'auteuse' in zijn programma 'De Wereld Draait Door' (24.09.11) op het scherm te brengen.

Mede dank zij die teevee-optredens verkocht het boek als zoetebroodjes, wat Kaat ertoe aanzette om van her aan het onderzoeken en schrijven te gaan. Aan 8500 vrouwen vroeg ze wat ze dachten over en deden met hun borsten. En zie, nog geen jaar later lag een nieuw meesterwerk uit te puilen in de vitrines: Het Borstenboek. En het jaar daarop volgde Met drie in bed, waarin Kaat vanuit haar seksoewollogepraktijk kruidige verhalen vertelt die ze van deskundige uitleg voorziet. Het gaat alweer over 'boeiende' onderwerpen zoals libido, erectiestoornissen, penisafmetingen, porno, masturbatie, bdsm en dat soort dingen. En het is een 'doe-boek', jawel, met allerlei opdrachten die gegarandeerd je seksleven verbeteren! Zoals bijvoorbeeld een tekening van een mannen- en een vrouwenlichaam waarbij je samen je gevoelige plekjes kunt inkleuren.

En wie mocht denken dat de titel 'Met drie in bed' uitsluitend slaat op een triootje, heeft het mis: het kan even goed betrekking hebben op een hond die in bed mag slapen, wat uiteraard het libido van de partners niet ten goede komt.

 

Frans DEPEUTER

Voetnoten:


1.Ondertussen heeft Kaat zich van studente opgewerkt tot 'seks-BV' en gaat ze haar uitzonderlijke missie ook in Nederland uitdragen. De KRO ofte Katholieke Radio Omroep, – die in 1925 is opgericht door pastoor Lambertus Hendricus Perquin, – heeft haar zending begrepen en haar Alle dagen seks gegeven. Dat is een programma over enkele koppels die 30 dagen lang elke dag minstens één keer met elkaar van bil willen gaan. Op 25 juli werd het startschot gegeven van dit 'grensoverschrijdend experiment' en op 21, 22 en 23 augustus werd het afgesloten met drie live-uitzendingen waarbij Kaat als 'begeleidster' optrad.


2.Vlabin-vbc – het documentatiecentrum dat zich tot doel stelt om "openbare bibliotheken, schoolbibliotheken, archieven en documentatiecentra te ondersteunen in de uitbouw van een boekencollectie die kwaliteit garandeert op inhoudelijk en formeel vlak" – noemt Het Schaamhaarboek een "erg leuk boek, met veel mooie foto’s". De verantwoordelijke voor deze kwotering is ene Ingrid Stevens, die onlangs ook zelf haar creatieve bijdrage over onze favoriete vrijetijdsbesteding leverde, met een "inspirerend document om uw erotisch vermogen wakker te maken en te vergroten", Sexual healing voor vrouwen.

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
2 octobre 2014 4 02 /10 /octobre /2014 14:08

 

Scheirs237.jpg

De voorstelling, op 25 september, van Stan Lauryssens' docu-drama over de onvergetelijke acteur Julien Schoenaerts (1925-2006) komt even aan bod. Na amper drie winkeldagen was de eerste druk (2500 exemplaren) overal uitverkocht – bewijs bij uitstek hoezeer de herinnering aan Julien nog altijd gekoesterd wordt in het collectieve geheugen. De nieuwe druk ligt uiteraard klaar.

Matthias Schoenaerts zag 'met lede ogen' hoezeer de afgelopen dagen in de media gefocust werd op de 'bipolaire stoornis' (what's in a word?) van zijn vader en wilde een ander geluid laten horen. Onder het motto 'Als er geen liefde is, is er alleen maar bitterheid. Zonder liefde is er niets' publiceerde hij in De Morgen (27 september) een aangrijpende brief, waarin hij een ander geluid laat horen – 'de blik die mijn vader echt verdient'.

*

In de volgende aflevering (medio oktober) zal ik daarop terugblikken, net zoals ik het nu al voor de derde keer doe op de loopbaan van schilder, dichter en kunsthistoricus Marc. Eemans (1907-1998). Tevens wordt de eerste aflevering gepubliceerd van het lange feuilleton over de geschiedenis van 'de Vecu'.

*

Frans Depeuter publiceert een column over Haffid Bouazza, de belangrijkste vertegenwoordiger van de zogeheten 'migrantenliteratuur'.

*

Documenteren en evalueren. Daar gaat het om.

HFJ

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article
1 octobre 2014 3 01 /10 /octobre /2014 05:57

 

Marleen-aan--t-werk.januari-2014-005.JPG

Graag zou ik naar een onbewoond eiland verhuizen. Toch voor een tijdje. Als ik mag kiezen: een groen eiland. Het hoeft niet groot te zijn maar liefst wel voorzien van een dikke, schaduwrijke boom. Heerlijk om tegen te leunen bij het lezen, zalig om in te slapen. Het zou een sereen verblijf kunnen zijn.

Ontwaken met J.S. Bach en het meesterlijke Musikalisches Opfer (BWV 1079), een nooit aflatende bron van harmonieën en variaties, intrigerend en verlossend. https://www.youtube.com/watch?v=kegrnJAvG9Y

Marleen.png

Als de zon het hoogst staat zou ik een rondje kuieren op de klanken van Stefano Landi met het ensemble l’Arpeggiata onder leiding van Christina Pluhar ofwel met Aux marches du palais uit Romances & complaintes de la France d'autrefois met het ensemble Le Poème harmonique onder leiding van Vincent Dumestre en met sopraan Claire Lefilliâtre. Bij een mogelijk dipje wil ik dan wellicht Barbara, Georges Brassens of Jacques Brel horen zingen.

Vervelen zou ik me niet. Ik kan lezen in Àla recherche du temps perdu van Marcel Proust (de Pléiade-uitgave), in de verzamelde gedichten van R.M. Rilke of in een lijvige bloemlezing van internationale gedichten, die ik in de loop der jaren heb samengesteld. Heerlijk vooruitzicht.

Niet vergeten mag ik een dik schrift ruitjespapier en wat potloden waarmee ik aan de slag kan. De eye-openers heb ik al in mijn bezit. Een laptop zal ik niet meenemen. Daar kan ik niets mee en hij verstoort de essentie van het onbewoond eiland. Hij is een moeial, een mogelijke inbreker in de stilte van het denken.

Marleen-2.pngDan mis ik wel mijn geliefde Nachten van Cabiria (1957, Italiaanse film van Federico Fellini) en Le Festin de Babette (1987, Deense film van Gabriel Axel), maar die kan ik me uitvoerig herinneren. Als ik dan nu en dan de foto’s van mijn geliefden, de kleine collectie grafiek (1 Rembrandt, 1 Jos Hendrickx, 1 Jozef Van Ruyssevelt) en een miniscuul Turnertje bekijk is het leven goed op dat eilandje.

 

Marleen de Crée, Kalmthout

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen
commenter cet article
30 septembre 2014 2 30 /09 /septembre /2014 04:19

MANN.jpg

Thomas Mann met echtgenote Katia, geboren Pringsheim. Vintage photo. Florence Homolka, 10788 Bellagio Road,  West Los Angeles.

( Collectie Henri-Floris Jespers).

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article
29 septembre 2014 1 29 /09 /septembre /2014 00:36

 

renaatBoek.jpg

Het boek Vorm & Visie (Gent: PoëzieCentrum, 2014, 343 p.) van Renaat Ramon (°Brugge, 1936) met als ondertitel: ‘geschiedenis van de concrete en visuele poëzie in Nederland en Vlaanderen’ werd zaterdag 27 september voorgesteld op de Vrijdagmarkt in het snikhete duistere zaaltje met de houten balken van het Poëziecentrum te Gent. Prof. dr. Dirk de Geest (Katholieke Universiteit van Leuven) hield als een ware didacticus een levendige inleiding waarin hij zich verbaasde dat hij vele tijdschriften waaraan in dit boek werd gerefereerd niet eens van naam kende en nog nooit eerder in handen had gehad. Hij verwees naar de ring van Möbius om de vrouwelijke buste op de kaft te duiden en het dient gezegd; het boek dat opgedragen werd aan de Nederlandse kunstcriticus Erik Slagter (°1939) werd opgebouwd omheen 17 hoofdstukken en het is van belang om hier even de wat excentrieke maar originele en veelzeggende titels op te sommen : 1. Tegenspraak in termen; 2. Voor en met de letter; 3. X-Beelden, 4. Alles Wurscht; 5. Uit de beklemming van de kunst; 6. Totaalpoëzie; 7. Brandschone gramschap; 8. Een mythe in de marge van het maniërisme; 9. Formeel verzet; 10. Taal en toeval; 11. Een talig universum; 12. Taal mobiliseren; 13. Tekst op zucht; 14. Concreet lyrisme; 15. Subversieve Koenst; 16. Visual Writing en tenslotte Postmodern Times. Het hele boek werd rijkelijk geïllustreerd met diverse unieke visuele documenten die uiteraard onmisbaar zijn en waren voor dit overzichtswerk. Het boek bevat uiteraard een exhaustieve bibliografie, een personenregister en zelfs een tijdschriftenregister en telt dan ook 343 bladzijden. Bij de aanwezigen merkten wij de volgende personen : Hans Clavin, Gerd Segers, Claude van den Berge, Jooris van Hulle, Luc Fierens, Bart Vonck, Hendrik Carette, Mark Insingel, Frans Deschoemaeker, E.H. Frans Terrie (bisdom Brugge), Lieve Terrie (zonder wie de uitgave van dit boek onmogelijk zou zijn geweest), Carl De Strycker (de nieuwe directeur van het PoëzieCentrum), Gerrit Jan de Rook, Wilfried Wynants, Dirk de Geest, Alain Delmotte, Herlinda Vekemans, Helen White, Marcel Vanslembrouck, Patrick Lateur, Beatrijs van Dessel, Marc Segher e.v.a die in dit duistere zaaltje slechts met moeite werden gespot.

(HBC)

zie:

 

http://mededelingen.over-blog.com/article-agenda-nazomer-ix-lauryssens-van-hoeydonck-soetkin-soethoudt-ramon-124583404.html

 


Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article
29 septembre 2014 1 29 /09 /septembre /2014 00:09

 

SoetkinMedusa.jpg

De postume bundel van Soetkin Soethoudt (26 september 1969-17 april 2013). No need to panic, een uitgave van de Stichting Charles Catteau, bestaat uit een twintigtal gedichten, geschreven over een periode van tien jaar (1988 -1998) en geselecteerd door Lucienne Stassaert. De bundel werd voorgesteld op vrijdag 26 september in De Zwarte Panter te Antwerpen.

Walter en Nadine Soethoudt brachten prangende getuigenissen, Roger Nupie las enkele gedichten.

DSC03098---kopie.jpg

Foto: Frank Ivo van Damme

Onder de aanwezigen: Maris Bayar, René Broens, Henri-Floris Jespers, Herta Krieger, Mieke De Loof, Frank De Vos, Marc Pairon, Tony Rombouts, Lucienne Stassaert, Frank Ivo van Damme, Joke van den Brandt, Renée van Hekken.

Meer over de bundel:

http://mededelingen.over-blog.com/article-agenda-nazomer-v-postume-dichtbundel-van-soetkin-soethoudt-124423038.html

Medusa.jpg

(HFJ)

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
28 septembre 2014 7 28 /09 /septembre /2014 20:29

 

CailliauCover.jpg

We schrijven nog altijd 25 september. Niets verloren, de nieuwe dichtbundel van Philippe Cailliau wordt om 20u30 voorgesteld in Den Hopsack te Antwerpen.

Frank-Pollet.JPGFrank Pollet

Gerrit-Westerveld-en-Philippe-Cailliau.JPGGerrit Westerveld en Philippe Cailliau

Philippe Cailliau leest voor uit 'Niets verloren' (voor een

Philippe Cailliau leest (voor een schilderij van Ron Scherpenisse)

Frank Pollet leidde in, uitgever Gerrit Westerveld (Kleinood & Grootzeer) overhandigde het eerste exemplaar en Philippe Cailliau las enkele gedichten.

 

*

Hier het gedicht in memoriam beeldend kunstenaar, dichter, prozaïst en uitgever Frans Mink (Rotterdam, 11 januari 1950-22 februari 2013), met o.a. Bert Bevers medeoprichter van Uitgeverij WEL en medeoprichter van Stichting Drukwerk in de Marge. In 1989 richtte hij Doorgeverij Zinderend op. Frans Mink overleed na een lang ziekbed. Hij is op 1 maart 2013 gecremeerd.

 

Broeder, je veranderde van aanschijn

in de stilte die voorafging aan je storm.

Je liep, je slofte. Je verdwaalde in het zand

dat tot je enkels reikte en je dieper

almaar dieper in het water trok.

 

Je keek met ogen toe, reikhalzend

keek je en bereidde voor wat komen zou.

Je sloot de paragraaf. Eerst, die je naar het leven

stond, die van de storm. Dan die van wat ziek

en wat versleten was: je lijf met leden.

 

Zo ging je, als een Griekse god, zo trots

en opgelucht omdat je klimmen kon,

bedachtzaam en met ogen minzaam,

 

ging je verdrinken in de stilste storm,

het wildste water. Minder uitgestorven

ben je, minder dan je denkt.

 

Onder de aanwezigen Bert Bevers, Piet en Bea Brak, Guy Commerman, Patrick Cornillie, Alain Delmotte, Reine De Pelseneer, Frank De Vos, Richard Foqué, Geertje Hoefnagels, René Hooyberghs, Henri-Floris Jespers, Erick Kila, Paul Rigolle, Mieke Robroeks, Tony Rombouts, Ron Scherpenisse, Paul Van Dessel en Moniek Vermeulen.

(HFJ)

(Foto's: Bert Bevers)

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article
28 septembre 2014 7 28 /09 /septembre /2014 17:25

 

HoyeydonckScheirs.jpeg

Paul van Hoeydonck (foto: Jan Scheirs)

Art Gallery Callewaert-Vanlangendonck heeft op korte tijd een heel aparte plaats definitief weten te veroveren in het Antwerpse landschap door jongere generaties te confronteren o.a. met het oeuvre van Guy Vandenbranden en Mark Verstockt. De lopende tentoonstelling brengt werk bijeen van 1954 tot 1975 en recente sculpturen van Paul van Hoeydonck. De expo werd vanaf 19u onder de rake en begeesterende begeleiding van een uitmuntende fanfare in aanwezigheid van de kunstenaar geopend op 25 september. Het inleidende woord werd gesproken door Sergio Servellón, de creatieve en scherpzinnige directeur van het FelixArt Museum.

In oktober reist de 89-jarige kunstenaar naar New York voor de expo, "ZERO: Countdown to Tomorrow, 1950s-60s" in het Solomon Guggenheim Museum, waar hij tentoonstelt.  

Paul van Hoeydonck wordt al te vaak herleid tot de kunstenaar met een beeldje op de maan. De expo bij Art Gallery Callewaert-Vanlangendonck (Wolstraat 21-23, 2000 Antwerpen) bewijst eens te meer hoezeer de creatieve ver-beelding van Paul van Hoeydonck de meest aandachtige waardering verdient.

Onder de aanwezigen: Henri-Floris Jespers, Pruts Lantsoght, Stan Lauryssens, Simone Lenaerts, Stephan Peleman, Gerd Segers, Geert Swaenepoel, Jan Vanriet...

(HFJ)

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article
28 septembre 2014 7 28 /09 /septembre /2014 15:12

 

4vleminck.jpg

Het waren drukke dagen die al te veel van mijn krachten vergden en resulteerden in heftige astma-aanvallen, wat die trage verslaggeving verklaart. (Gisteren was de eerste dag in jaren dat ik geen regel schreef.)

*

Uitgeverij Manteau presenteerde donderdag 25 september om 15 uur het boek van Stan Lauryssens over Julien Schoenaerts, een “docu-drama” waarin de auteur op de dramatische jaren 1970-1974 focust.

 DSC02960.jpg

Foto: Frank Ivo van Damme

Alles echt waar en echt gebeurd”, aldus Stan Lauryssens in de inleidende speech die hij hield in het trappenhuis en onder de glazen koepel van de statige woning, Vleminckveld 18 te Antwerpen, waar het gezin Schoenaerts destijds een appartement betrok. Aansluitend las zoon Bruno enkele pagina's uit het boek.

DSC02977.jpg

Jacky en Bob Cools (foto: Frank Ivo van Damme)

Onder de aanwezigen: Ruddy Berghmans, oud-burgemeester Bob Cools, Danny de Laet, Leo De Ley, Henri-Floris Jespers, Pruts Lantsoght, Simone Lenaerts, Filip Marsboom, Robert Merhottein (Merho), Boris Rousseuw, Jan Scheirs, Walter Soethoudt, Jan Vanriet, Frank Ivo van Damme, Joke van den Brandt, Leen van Dijck, Paul van Hoeydonck, Erik van Malder en Alex Willequet.

(HFJ)

DSC02950.jpgJoke van den Brandt, striptekenaar Robert Merhotein (Merho) en acteur Alex Willequet (foto: Frank Ivo van Damme)

DSC02974.jpgLeen van Dijck en Walter Soethoudt (Foto: Frank Ivo van Damme)

VleminckJanVanriet.jpegJan Vanriet (Foto: Jan Scheirs)

VanMalderenhfjVleminck.jpegIn gesprek met Eric van Malder

PrutsBruno3def-copie-1.jpegPruts Lantsoght en Bruno Schoenaerts (Foto: Jan Scheirs)

OvGenHFHgrot.jpegIn gesprek met Paul van Hoeydonck (Foto: Jan Scheirs)



Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche