Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
13 octobre 2012 6 13 /10 /octobre /2012 19:14

 

ZotVanA.jpg

Een tamme campagne dit jaar. Zoals alle Antwerpenaren kreeg ik de twee, drie voorbije weken heel wat verkiezingsdrukwerk in de bus. Veelal nietszeggende en gestroomlijnde publicitaire boodschappen.

Ook van bescheiden kandidaten van uiteenlopende partijen die ik ken, ontving ik uiteraard de obligate persoonlijk geadresseerde brief.

De agressieve campagne van het Vlaams Belang, vooral gericht tegen de NV-A (V-partijen onder elkaar....), is daar de spreekwoordelijke uitzondering op. Het jongste pamflet van het VB Zot van A, dat ik eergisteren in de bus kreeg, verdient vanuit professioneel oogpunt alle lof. Back to basics: de aanval is de beste verdediging, zeker wanneer je met de rug tegen de muur staat. Het blijft echter een staaltje van schaamteloze intellectuele zwendel.

Partijen kunnen mij meer dan ooit gestolen worden. Zeker partijen die naar stemmen hengelen door kameleon kandidaten en andere parvenu-achtige parachutisten op te voeren, simplistische, “radicale oplossingen” in het vaandel te voeren of die om verandering schreeuwen zonder die ooit concreet in te vullen.

*

Laten we een kat een kat noemen: morgen gaat het over Antwerpen, mijn vaderstad, niét over de Vlaamse regering, niét over de federale regering, niét over de Europese Unie, laat staan over de gevolgen van de mondialisering.

*

Elke agglomeratie wordt geconfronteerd met problemen die zich overal stellen, knelpunten die veelal buiten de bevoegdheid vallen van een stadsbestuur. Neen, Goropius Becanus ten spijt, Antwerps is niét de taal van het aards paradijs. Zoals altijd en overal zijn er ook in de Metropool redenen genoeg om zich te ergeren – en een Antwerpenaar zonder klaagmuur is gewoon ondenkbaar. Maar globaal bekeken stel ik vast dat het zetelende stadsbestuur goed gepresteerd heeft en krijtlijnen getekend heeft voor de continuering van een stabiel beleid. De verworvenheden van twee legislaturen mogen niet op de helling komen te staan.

RenardHeylen.jpg

Philip Heylen in gesprek met An Renard, directrice van de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience en Jan van Broeckhoven, voorzitter van de Vrienden van de Zwarte Panter

 

Ik wil het hier niet hebben over het MAS, het Red Star Line Museum, het Park Spoor Noord en andere prestigieuze projecten. Wel over het feit dat er nog nooit zoveel aandacht was voor de letteren. Het AMVC en de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience zijn nu ook naar het grote publiek toe belangrijke culturele centra geworden. Het Antwerpse stadsdichterschap is een begrip geworden en Antwerpen Boekenstad werkt ook in de diepte door steun te verlenen aan diverse kleinschalige projecten.

HyelenBobMendes.jpg

Philip Heylen en Bob Mendes

Mijn leven lang heb ik op personen gestemd, niet op partijen.

Dat doe ik morgen ook.

Ik heb het hier al bij herhaling geschreven: ik beschouw Philip Heylen als de beste schepen van Cultuur waar de Metropool in decennia op mocht bogen (en ik heb ze allemaal gekend, van John Wilms af). Het zal mijn vrienden dus niet verwonderen dat hij onvoorwaardelijk mijn stem krijgt.

*

Ik herhaal het, mij gaat het om Antwerpen, om het cultuurbeleid, niets meer en niets minder.

Henri-Floris JESPERS

Partager cet article

Published by CDR-Mededelingen - dans Politique
commenter cet article

commentaires

walter.soethoudt@gmail.com 14/10/2012 18:44

Hij was een goeie schepen van cultuur, dat ben ik met je eens, hij zorgde inderdaad goed voor de erfbibliotheek alleen hadden de kleine wijkbibliotheken ook moeten blijven, dan was hij nog veel
beter geweest.

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche