Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
18 décembre 2010 6 18 /12 /décembre /2010 21:38

Meervoud.jpg

Biepoooost (ex-De Post) boekt meer omzet, meer winsten, meer ontslagen. Dienstverlening wordt vervangen door rendement en louter winstbejag met als gevolg hogere druk op de werknemers en slechtere statuten voor de postmannen en -vrouwen. Mijn facteur belt altijd tweemaal. Althans voorlopig nog.

Wanneer Meervoud, links Vlaams-nationaal maandblad in de bus valt, sla ik meteen aan het lezen. Ik ben nooit ontgoocheld.

Naar aanleiding van de verpletterende verkiezingsoverwinning van de centrumationalistische CiU (Convergència i Unió) stelt hoofdredacteur Christian Dutoit in zijn redactioneel vast dat Catalonië op een aantal vlakken vergelijkbaar is met Vlaanderen:

De kiezer heeft duidelijk gekozen voor 'meer Catalonië', en hoe historisch deze overwinning is blijkt alleen dat CiU vandaag, na een tocht in de woestijn die zeven jaar geduurd heeft, meer zetels behaalt dan in de gloriedagen van haar historische leider, de bankier Jordi Pujol. Catalonië eist een nieuw Estatutmet meer culturele en economische bevoegdheden, en staat vandaag sterker dan ooit in zijn schoenen. Voor minder beginnen ze er niet aan...

*

Jef Turf publiceert een helder opstel over discriminatie, immigratie en solidariteit, waarin hij nagels met koppen slaat. Hij neemt daarbij geen blad voor de mond:

Het is de plicht van de Vlaamse overheid en, zolang ze er nog is, van de Belgische overheid, om in de eerste plaats de solidariteit te verzekeren van het eigen volk en elke discriminatie voor eigen mensen te verbieden.

Volgens de gewezen leider van de Communistische Partij is dit slechts mogelijk wanneer een aantal voorwaarden worden vervuld: het filteren van de immigratiestroom; het onvoorwaardelijke terugsturen van criminelen naar het land van herkomst; het stopzetten van de periodieke regularisatie van de illegalen en het terugbrengen van de massale immigratiestroom tot een geleidelijke, beheersbare immigratie.

Dat is duidelijk niet de bedoeling van de Waalse en vooral Franstalige Brusselse politiekers die verantwoordelijk zijn voor de mislukking van het immigratiebeleid, in de hoop daar electoraal profijt uit te te halen.

Jef Turf verliest zich niet in wereldvreemde theoretische bespiegelingen. Hij beperkt zich tot uit het leven gegrepen redeneringen, waarin iedereen die niet in een ivoren toren leeft zich kan in terugvinden.

Mijn buurvrouw, alleenstaande met kind, heeft acht jaar moeten wachten op een sociale woning. Nu stelt zij vast dat in de sociale wijk waar zij eindelijk een woning heeft toegewezen gekregen, zij omgeven wordt door migranten die veel vlugger een woning konden bekomen. Iedereen die in zulke wijk woont, kan tientallen voorbeelden geven van discriminaties van eigen mensen. Voeg daaraan toe de voorkeur van vooral Turkse en Marokkaanse migranten, voor vertoon met luxe auto's, het verkrijgen van bijzondere voorwaarden voor de aankoop van woningen, de gemakkelijke toegang tot de openbare hulpverlening, en men begrijpt vlug waarom de lokale bevolking revolteert en heil zoekt, niet bij de linkerzijde, die een gebrek aan solidariteit met de eigen bevolking vertoont en leeft bij de muticulturele illusie, maar wel bij extreem rechts dat belangstelling veinst voor hun problematiek. De recente informatie over de rechtsgang waardoor asielzoekers grote vergoedingen kunnen opstrijken wanneer zij niet opgevangen kunnen worden door Fedasil, heeft de verontwaardiging ten top gedreven.

Kortom, “de overheid blijft in gebreke voor een regeling van de immigratie die ook de rechten van de eigen bevolking respecteert”.

In verband met de Islam neemt Turf een duidelijk standpunt in: “Godsdienstvrijheid moet ten allen prijze behouden blijven, voor zover ze niet in strijd is met onze wetgeving”.

Dit betekent niet dat men de Islam niet mag bestrijden. In tegendeel. Nu er eindelijk stappen gezet zijn waardoor het katholieke obscurantisme aan banden gelegd wordt, nu het duidelijk is dat Vlaanderen geen voorbeeldig wingewest meer is voor katholieke zieltjes, zou het onbegrijpelijk zijn de poort wijd open te zetten voor het islamistisch obscurantisme. […] Het moet duidelijk zijn dat ons land een lekenstaat is, met scheiding tussen Kerk en Staat. […] Het is redelijk die scheiding hard te maken en de bestaande dubbelzinnigheden weg te werken. Godsdienst is een persoonlijke aangelegenheid, en wie deel wil uitmaken van één of andere Kerk, moet ook de verantwoordelijkheid dragen om die Kerk te financieren.

*

Miel Dullaert had een gesprek met de filosoof Ludo Abicht naar aanleiding van diens autobiografie Het lunapark en andere plekken (Kapellen, Pelckmans, 2008). Ook hij gaat even in op het migrantenbeleid.

Open grenzen kan niet, want dan krijg je 15 miljoen mensen binnen. Er moet een beleid komen van migratie, dat verteerbaar is. En niet zoals de politieke elite nu doet migranten tegen eigen mensen uitspelen. […] Het kan niet dat je iedereen binnenlaat, behalve natuurlijk politieke vluchtelingen, want dan gaat het sociale draagvlak verloren en krijg je in de kortste keren een hel. Er moet een evenwichtig en redelijk integratiebeleid komen. Vooral principieel en systematisch blijven spreken met goed geïntegreerde migranten […].

Abicht onderstreept dat er tussen de IXde en de XIIde eeuw een verlichte Islam bestond, dat echter de kop werd ingedrukt.

Het feit dat deze verlichte strekking bestaan heeft maakt dat men niet kan zeggen zoals Hirschi Alli van Nederland, of Geert Van Istendael, Benno Barnard en barones Mia Doornaert dat de islam als als zodanig niet ooit terug een verlichte periode zal kennen. […] Als de massa van werkende moslims het beter zouden hebben, sociaal-economisch zouden emanciperen dan zou de verleiding van fundamentalistische groepen en imams al sterk verminderen. Als de islam als zodanig veroordeeld wordt, maakt men het nog erger. […] Godsdienst maakt indruk op mensen die een sociaal-economische en culturele achterstand hebben. In die zin bevestigt dat de kritiek van K. Marx op de godsdienst. Godsdienst is opium van het volk, hun miserie wordt erdoor verlicht. Tegelijk is het een vorm van protest.

Signaleren we ook nog een bijdrage van André Monteyne over 'Istanbul of het derde Ottomaanse Rijk', een lezenswaardige kluwen van (cultuur-)historische bespiegelingen en actualiteit.

Henri-Floris JESPERS

(wordt vervolgd)

Meervoud, 18de jg., nr. 163, december 2010, 52 p., ill.

Drukpersstraat 30, 1000 Brussel. Een jaarabonnement (10 nummers) kost 30 €, te storten op rekening nr. 001-2384501-26.

Partager cet article
Repost0

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche