Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
18 février 2011 5 18 /02 /février /2011 06:43

 

De boventitel van het interview – 'Internationaal bekroonde auteur doodgezwegen' – moet je, laten we zeggen, als een journalistieke hyperbool lezen. De hoofdtitel – 'Wij zijn allemaal Nederlanders!' – slaat op Roggemans politieke belijdenis en sluit aldus aan bij de actualiteit.

Wij zijn toch allemaal Nederlanders? Want vergeet niet dat men altijd spreekt van 'de Nederlanden'. Ook in het Engels: 'the Netherlands'. Maar de Vlamingen zijn een politiek dom gehouden volkje. Dat kan ook niet anders, want wij leven nu al 500 jaar onder vreemde bezetting: Spanjaarden, Oostenrijkers, Fransen en nu Belgen... Want de echte Belg is Franstalig. Dat werd reeds in 1830 uitgedrukt door de eerste premier van de pas gestichte staat: 'La Belgique sera latine ou ne sera pas.' En toch zijn er nog Vlamingen die vasthouden aan België. Dat moeten masochisten zijn, als je nagaat wat België de Vlamingen heeft aangedaan. Men heeft geprobeerd het Vlaamse volk uit te roeien. Niet door hen te doden, maar door er Walen van te maken, door het Nederlands te negeren, door hen tot Franstaligen op te voeden, met als resultaat schrijvers als Maeterlinck, Verhaeren. En Charles de Coster, die hun liefde voor Vlaanderen maar in het Frans moesten bezingen. Zij lijken spoken uit een taalkundige nachtmerrie. Hopelijk komt er aan de Belgische nachtmerrie gauw een einde. Een onafhankelijk Vlaanderen zie ik echter maar als een overgangsstadium. Er moet nog een lange weg worden afgelegd om de Vlamingen en sommige Nederlanders ervan te overtuigen dat we samen horen. De Walen zullen veel eerder en gemakkelijk bij Frankrijk aansluiten. Zij zijn dan ook bewuster op politiek gebied dan de Vlamingen, die nog in de adolescentie verkeren.

Die onvolwassenheid komt natuurlijk ook in litteris tot uitdrukking.

Het literaire leven in Vlaanderen is beperkt tot een klein poeltje, waarin zes eendjes ronddartelen en die elkaar bewieroken. Zij spelen voortdurend de bal naar elkaar toe en alle anderen, die niet tot die vriendenkring behoren, worden uitgesloten.

Die twee verklaringen van Roggeman hebben het voordeel van de duidelijkheid. Erg genuanceerd, laat staan beredeneerd, zijn ze natuurlijk niet. Maar ze zullen wel als hemelse muziek geklonken hebben in de oren van interviewer Brederode.

Typisch dat hier de kwakkel van die vermeende uitspraak over 'la Belgique sera latine...' klakkeloos herhaald wordt, is echter frappant. Uitgerekend in 't Pallieterke heeft Jan Neckers het nog enkele maanden geleden (10 november 2010) terecht in herinnering gebracht dat het om meer dan een verzinsel gaat: een bewuste, kwaadwillige vervalsing die een eigen leven ging leiden. Dat geldt trouwens ook voor de bewering van Roggeman dat Gangreenvan Jef Geeraerts 'in beslag genomen werd door het gerecht wegens “strijdig met de goede zeden”'. Gangreenis nooit 'in beslag genomen'. Uit één Brussels boekhandel werden exemplaren op last van het parket voor onderzoek gehaald. Om het even luchtig te zeggen: technisch gezien ging het zowat om recensie-exemplaren...! 'In beslag nemen' klinkt natuurlijk dramatischer... Als illustratie van de corrupte Vlaamse literaire zandbak vertelt Roggeman een anekdote over de Arkprijs van het Vrije Woord 1973. Ik zal ze hier niet herhalen, anders gaat ze ook al een eigen leven leiden. Ik citeer alleen de conclusie van de gesjeesde kandidaat: 'Het klinkt ongelooflijk, maar ik kan je verzekeren dat dit echt gebeurd is'. De prijs werd toegekend door de redactie van het Nieuw Vlaams Tijdschrift. Ik was dus op die bewuste vergadering aanwezig en kan een heel ander verhaal vertellen. Dat doe ik niet, want ik acht de dichter Roggeman te hoog om hem als man 'zonder sterke ellebogen' als naïeveling aan de kaak te stellen.

*

Ik moet met lede ogen aanzien hoe de talentvolle Willem M. Roggeman zichzelf in 't Pallieterke te kijk zet.

'Wie veertigjaar wordt zal zichzelven kennen', dichtte Karel Jonckheere.

In juli wordt Willem M. Roggeman 76.

Ondertussen kijk ik wel uit naar zijn nieuwe bundel.

Henri-Floris JESPERS

 

Partager cet article
Repost0

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche