Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
20 février 2011 7 20 /02 /février /2011 04:10

 

 

Willem M. Roggeman genegeerd in Vlaanderen? Na de lezing van het interview in 't Pallieterke was de eerste reactie van Guido Lauwaert een vlammende repliek te schrijven, maar fietsend naar huis dacht hij 'dat de kerel zichzelf met het artikel al genoeg beschadigd en belachelijk gemaakt heeft'.

Na lezing van de hier verschenen reeks objectieve beschouwingen deed hij dat alsnog wel, meer ter stichting van de lezers van de Mededelingendan als antwoord op de uitlatingen en verwijten van Willem M. Roggeman.

Ziehier, louter ter informatie en aanvulling van het Roggeman-dossier, een uittreksel van Lauwaerts' verontwaardigde reactie.

Wat mij bij het lezen van het artikel in ‘t Pallieterke vooral opviel, was de leugen. Roggeman heeft van iedereen kansen gekregen om op te treden, ook van mij, maar hij heeft vrienden gekwetst, vernederd en bedrogen. Daarom is hij met de jaren zo goed als verdwenen van de Vlaamse en Nederlandse literaire scène. Je mag fouten maken, zolang ze niet kwaadaardig waren of met voorbedachten rade. En bij Roggeman was dat in beide gevallen zo. Vrienden en kennissen gebruikte hij om er zelf beter van te worden. Uit goede bron weet ik dat hij als redacteur van Het Laatste Nieuws is moeten ophoepelen, omdat voor wat hoort wat zijn uitgangspunt was. Zonder ets, schilderij, gesigneerd boek met opdracht schonk hij geen aandacht aan een boek of tentoonstelling. Een kunstenaar was voor hem een gebruiksvoorwerp om zijn eigen artistieke verzameling te vergroten, qua omvang en waarde. Hij bouwde dus bewust aan een fortuin. Een tweede punt wat mij stoort is zijn gebluf met zijn positie als adjunct-directeur van De Brakke Grond in Amsterdam. Twee directeurs hebben mij verzekerd dat hij zo goed als niets deed. Hij was altijd bezig om zijn blauwe partijkaart aan te wenden voor postjes en extra inkomen. De weinige keren dat hij een vriendje in De Brakke Grond liet optreden, kwam de vriend er bekaaid van af. Want er zat geen kat. Nu is de promotie een zaak van een andere dienst [m/v], maar de organisator is mede verantwoordelijk. En daarin faalde hij grandioos. En schoof de schuld ook nog af op ondergeschikten. Hij was ook meer niet dan wel op zijn Amsterdams bureau.

Tot slot moet mij van het hart dat zijn poëzie bloedeloos geworden is. Tot zijn dertigste zat er nog verrassing en verzet in. Nadien was het schoonschrijverij. En vaak de uitbuiting van een toestand.

Guido Lauwaert staat bekend om geen blad voor de mond te nemen. Hij aarzelt dan ook niet Willem M. Roggeman als 'literaire schurk' te bestempelen en hem te vergelijken met Jos Murez,

die zijn rode partijkaart en invloed in de Gentse loge aanwendde om na de pensionering van Louis Paul Boon diens pagina ‘Geestesleven’ in de krant Vooruit te bemachtigen. Wat hem ook gelukt is. Tot woede van Boon.

Guido Lauwaert is de enige niet die kennelijk met aandachtige belangstelling het hier gepubliceerde Roggeman-dossier gevolgd heeft. Genegeerd in Vlaanderen? De voorbije zeven dagen werden de web-berichten betreffende WMR gelezen door meer dan 200 bezoekers van onze blog...

Meer in de eerstvolgende aflevering van de Mededelingen van het CDR (nr. 172, 28 februari).

Tussen haakjes, nog even dit. Roggeman pronkt in zijn interview met 't Pallierke over het feit dat hij in Nederland bekroond werd met de Literatuurpijs Zeist 2010. Hij vergeet er bij te melden dat hij de prijs deelde met alom bekende dichters Kees Hermis en Judith van der Wiel...

wmrHeist.jpgWethouder Joke Leenders en de winnars van De Literatuur Prijs Zeist 2010.

HFJ




Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen
commenter cet article

commentaires

marc tiefenthal 24/02/2011 15:09


Gelukkig of niet? Nergens wordt de korte doorgang vermeld van Willem M. in het Brussels tijdschrift Brutaal, dat hij eerst een andere naam gaf en dan in drie nummers de nek omdraaide. De wereld en
daaronder enkele mensen danken Guido Lauwaert voor de waarheidsgetrouwe portret. Zo kennen we de Willem (weer) en willen me hem graag weg.


Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche