Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
31 janvier 2014 5 31 /01 /janvier /2014 05:54

 

Stijn-Vranken--foto-Bert-Bevers-.JPG

Foto: (c) Bert Bevers

In een gesprek met Cyrus Sadrabadi (gepubliceerd in de jongste aflevering van De Nieuwe Antwerpenaar, gedateerd 1 februari) definieert Stijn Vranken de poëzie als 'de mooiste vorm van twijfelen'.

Bovendien is een gedicht geen lange trip zoals een roman, maar een “shotje” geconcentreerde, pure taal. Ik hou wel van die bondigheid. [...] Sowieso krijgt elke stadsdichter de volledige artistieke vrijheid. Wat dat de volgende twee jaar juist zal opleveren, weet ik nog niet. Ik hou van poëzie die plots in het straatbeeld opduikt, die mensen even doet stilstaan. Weinig mensen lezen uit eigen beweging poëzie, maar iedereen die enkele jaren geleden de Boerentoren passeerde, heeft toen wel het gedicht van Tom Lanoye gelezen. Ik schrijf over wat mij fascineert in de stad. Neem nu Park Spoor Noord. De impact van dit park op de hele buurt is ronduit indrukwekkend. Een stad is een levend organisme, dat in staat is om hele wijken in positieve zin te transformeren.'

Stijn Vranken studeerde af als productontwikkelaar. Hij zegde zijn goedbetaalde job als researcher op om om zich te wijden aan de poëzie – 'Mijn beste slechte beslissing ooit!'. Hij is bekend van 'De Sprekende Ezels', een maandelijkse poëzieavond in verschillende steden voor jong talent en schrijft voor 'De Eenzame Uitvaart', 'een onwezenlijk mooi initiatief van Maarten Inghels waarbij we voor eenzaam gestorven Antwerpenaars een persoonlijk gedicht voordragen op de uitvaart'.

Partager cet article

Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche