Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
16 avril 2011 6 16 /04 /avril /2011 21:47

 

Holvoet.jpg

Stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen werd gevraagd om een gedicht te schrijven, bestemd voor de Antwerpse trouwboekjes.

Dat inspireerde hem totaal niet – tot hij een visarend zag en oog in oog stond met een hert.

'Tja, dan krijg je “stads”gedicht als dit, vers uit mijn koker...'

*

In een trouwboekje van de gemeente Ukkel afgeleverd op 20 augustus 1878 staat o.m. te lezen:

Ten zij hij een ouderdoms ontslag van de Koning bekomen hebbe, mag de man geen huwelijk sluiten vóór den ouderdom van achttien jaren en de vrouw vóór vijftien jaren voltrokken.
De akten en stukken in vreemde landen afgeleverd ( uitgenomen Holland, Frankrijk en Pruissen), zullen geviseerd moeten worden door de afgevaardigden of consulen van België er verblijvende en gerechtiglijkt door den Minister van buitenlandse zaken van België.
De stukken in fransche, vlaamsche of hollandsche taal niet geschreven moeten door eenen gezworen vertaler overgezet worden.

Hopelijk zullen gezworen vertaler-dichters het huwelijksgedicht van Peter Holvoet-Hanssen vertolken in de talrijke talen die de metropool rijk is.


Ziehier, in exclusiviteit, de tekst van dit (onverkorte) gedicht.

 

Formule voor een gelukkig huwelijk

Reis in uzelf, spiegel uw partner in het wilde meer van de nacht

vang het licht van de volle maan met vier armen, zie de sterren als

zilveraaltjes in een goddelijke sigaar, streel op tijd de tijd

maal ijs tot sneeuw, bepimpel wimpers als de vleugels van een vlinder

spreek desnoods een avond af bij hoog water, vuur in staf, licht in grot

ademnood: trek naar buiten, vang zeewind, de oorschelpen als vliegers

spoor naar het laatste woud, zoek de wielewaal en doe een kikkerwens

voor een rolstoelpatiënt, proef de stilte als een ijsje voor een kind

alleen zijt ge dan nooit alleen, oehoe, de schicht van een beekforel

lekker als de lippen van de liefde, bron van een rode rivier

hand in kuip vol salamanders bij de verlaten leerlooierij

waar het Witte en het Zwarte Water verstrengelen tot één stroom

welt de eenzaamheid naar boven: verstar niet als een zuchtende rots

vergroot de afstand, sakkerend als een kruimeldief: herlees dit vers

geschreven voor u toen sterren vielen boven de Antwerpse ring.

 

© Peter Holvoet-Hanssen. Trouwboekje(stads)gedicht anno 2011.

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Pierre Creuxpied 17/04/2011 09:59


laat de klokken luiden
ding dong ding
ting ling ling
kling KLANG


Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche