Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
2 mai 2014 5 02 /05 /mai /2014 19:24

 

ConradVian.jpg

Boris Vian met een werk van El Lissitzky op de achtergrond...

 

Letterlijk betekent het pantheon 'het eregebouw voor de overleden beroemdheden van het vaderland', maar ook, in het oude Rome, 'een tempel aan alle goden gewijd' of nog 'de gezamenlijke goden van een religie in een literaire context'.

Een persoonlijk pantheon bestaat dus uit een chaotische keuze van bewonderde, al dan niet beroemde persoonlijkheden door wie iemand in zijn leven getroffen, beïnvloed of geïnspireerd werd. Een filmisch, literair of grafisch hiernamaals waarin voorbeeldige schimmen, iconen en halfgoden ongewild samenhokken.

Het idee voor de reeks A Pantheon dook toevallig op nadat ik een portret van de oudere Antonin Artaud van een achtergrond voorzag die mij achteraf aan een Delaunay deed denken. Ik haakte in met het portret van Saint-John Perse die ik ditmaal bewust voor een Mondriaan plaatste. En omdat de wiskundige eenvoud van de achtergrond bij de sobere strakheid van het personage paste, besloot ik om met de reeks door te gaan. Toen ik er achtendertig had gemaakt werd het plots droog in mijn hoofd. Niet dat ik buiten de geportretteerde persoonlijkheden of de geparodieerde schilders niemand anders bewonder. Maar het 'elan' was weg. En zoals het ook meestal met mijn romans, films of dichtbundels gebeurt, vond ik de vanzelfsprekende titel achteraf: A Pantheon.

De geportretteerde figuren zijn vooral schrijvers. Maar zij worden begeleid door een paar schilders, acteurs en actrices en twee regisseurs: Pasolini en Fritz Lang. Het feit dat ik, daar waar de keuze oneindig leek, precies voor deze overleden en soms vergeten helden gekozen heb, heeft vooral met hun al dan niet herkenbare maar plastisch interessante 'kop' te maken. Het ging er voor mij niet om een zo gelijkend mogelijk portret te tekenen. Wat mij in de eerste plaats boeide was hun uitdrukking, en al doende ontdekte ik dat de ziel, het karakter of de persoonlijkheid meestal via de blik en de mond getypeerd wordt. De koortsige blik van Boris Vian, de hautaine blik van Bacon en Stravinsky, de verdwaasde blik van Burroughs, de melancholische blik van Virginia Woolf, wanhopige blik van Beuys, de priemende blik van Beckett, de dromerige, doorzichtige blik van Rimbaud, omringd door de doorzichtige tulpen van Cy Twombly. De ironische mond van Henry Miller, de verborgen mond van Flaubert, de wulpse mond van Oscar Wilde, de benepen mond van Carlos Dummont de Andrade, de zuinige mond van Pessoa, de droevige mond van Buster Keaton.

Wat de achtergronden betreft heb ik (op vier bekende collages na) uitsluitend voor abstracte schilders gekozen. Figuratieve achtergronden zouden teveel de aandacht getrokken hebben. Abstracte achtergronden daarentegen werken per definitie decoratiever en waren dus meer aangewezen om als 'decor' te dienen. Het zijn geen kopieën maar gefantaseerde werken die qua techniek, compositie en kleurschakeringen de bekende originelen oproepen.

Wie bij wat past is een andere vraag. Hier was de keuze zuiver intuïtief of gedicteerd door een vorm van plastische dwang. Daarom heb ik ook de anachronismen niet geschuwd, zolang het eindresultaat een soort grafisch aanvaardbaar geheel vormde.

PatrickConrad.jpg

Patrick CONRAD

 

A Pantheon

Galerie Jan Dhaese, Ajuinlei 15 B, 9000 Gent

11 mei – 15 juni 2014

Donderdag – zaterdag, van 14 tot 18 u.

Zondag, van 11 tot 14 u.

Vernissage zondag 11 mei van 16 tot 19 u.

Partager cet article

Published by CDR-Mededelingen - dans arts plastiques
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche