Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
23 juin 2013 7 23 /06 /juin /2013 01:30

Dyr Michal Merczynski fot Marcin Oliva Soto 4

Michał Merczyński

Straks, om 5 uur, vertrekt Guido Lauwaert naar Polen.Van vandaag tot 20 juli vindt er voor 22ste maal een theaterfestival in Poznańplaats. De eerste week, tot 30 juni, zijn voornamelijk theatervoorstellingen te zien. Tot 20 juli wordt er verder gepraat in debatten, cursussen et cetera.
Als “oorlogscorrespondent” zal Guido op de webstek Knack.be regelmatig verslag uitbrengen over de eerste week. Omdat het festival echter vrij onbekend is bij het grote publiek, had hij een inleidend interview met Michał Merczyński (° 1962). Hij is niet alleen de directeur, maar ook de stichter van het festival, de drijvende kracht en een wonderbaarlijke fondswerver. ■

GL:Hoe is het Malta Festival Poznań  aan zijn naam geraakt?
MM: Het festival verkreeg zijn naam door een kunstmatig meer uit 1950. Het was bestemd voor recreatieve en sportieve doeleinden (zoals een opleiding voor de plaatselijke roeivereniging en de plaats voor watersportwedstrijden). Omdat het gebied rond het meer zeer zacht is, werd het meer in de volksmond het Malta van Polen genoemd. Het toeristisch succes bracht artistieke initiatieven voort. Met de jaren was een structuur noodzakelijk, wat in 1991 uitmondde in een festival.
Het huidige Malta Festival heeft zijn wortels in de politieke veranderingen van 1989.
Vanaf de 20e verjaardag werd de naam van de stad er aan toegevoegd en dat leverde een groter budget op, waardoor het programma een hedendaags gezicht kreeg en het hele gamma van theaterdisciplines aan bod kon komen. De plaatselijke overheid zag de international status erdoor groeien. Jaar na jaar werden meer groepen uit Europa uitgenodigd. Ze beantwoorden aan de geest van het festival zoals die met de jaren is gevormd, zijnde een labo te wezen voor de huidige sociale toestand van de wereld. Dialoog tussen programma en publiek werd daarom ook een van de kernpunten.

GL: Het programma is  internationaal, maar  het festival  is  in  de  rest van Europa niet bekend. Om welke reden?
MM:
Internationale erkenning ontstaat niet zomaar. Je kan die niet kunstmatig forceren. Poznań  was oorspronkelijk geen populaire stad, maar een industriële. Het was dan ook geen directe bestemming voor de Pool zowel als de buitenlander. Directe verbindingen zijn er nauwelijks en goedkope vluchten zijn nog steeds schaars. Maar met  infrastructurele verbeteringen, de  groeiende interesse in Centraal-en Oost-Europa in culturele middens, zien we echter een groeiende toeloop van een buitenlandse publiek en de internationale media.
Ook de co-producties met  het Festival d'Avignon, Wiener  Festwochen of  Kunsten / Festival / Des Arts genereren een grotere waardering. We zijn tevens lid van  internationale  netwerken zoals  Europese Eunetstar  (2003-2005)  of  House on  Fire (2012 - 2016), wat ook zijn voordeel heeft.

GL: Elk jaar is er een  curator? Op basis  waarvan werd  voor  Romeo  Castellucci  gekozen?
MM:
De  ontwikkeling van wetenschap en technologie, evenals de grenzen van subjectiviteit vragen  een  grondige  kijk op de dynamiek en filosofische kijk. Ze smeken om universele antwoorden en grondig op de  "aard van de dingen", vanuit een originele individuele geaardheid. Zo'n  kunstenaar  is  Romeo  Castellucci. Hij  is  een  van de meest briljante  hedendaagse  Europese   makers en combineert  in  zijn  projecten buitengewoon  krachtige visies  en radicale beelden die  kijkers op een indringende manier  beïnvloeden; visies en  beelden die  een esthetische boodschap overbrengen. Castellucci  aarzelt niet om moeilijke vragen te stellen of  om  de  donkere  kanten  van de mensheid  te bestuderen.

GL: Eenzaamheid  is niet  in  water  geschreven  in het werk van Castellucci? Is dat  de reden dat hij  Needcompany, Meg  Stuart  en  tg Stan  selecteerde?
MM:
Een selectie van vier Vlaamse  voorstellingen  is een voortzetting van een  focus op het Vlaamse theater en dans in  2010. Vlaamse producties zijn een spiegel van de maatschappij, met zijn nieuwe ideologieën en technische evoluties. De trilogie'Sad Face /Happy Face"  van Needcompany  werd in 2010 bijzonder enthousiast ontvangen. Vanaf  2010 proberen we  de  meest innovatieve  trends in het theater en dans van het  Vlaamse podium te tonen. Dit jaar hebben we  besloten om nogmaals  Needcompany  uit te nodigen  met twee voorstellingen  en tg  Stan, een groep die  ook aanwezig was in 2010. Hun productie "Nora" is bovendien interessant  om Vlaamse en  Poolse interpretaties  van  Henrik Ibsen's drama te vergelijken. Meg Stuart  en haar gezelschap  Damaged  Good  is dan weer een mooi voorbeeld van de hedendaagse dans, waar jonge Poolse gezelschappen heel wat van kunnen leren.

Dyr_Michal_Merczynski_fot_Marcin_Oliva_Soto_1.jpg

GL: Poznań  beschikt niet over een theatertraditie, noch een theaterschool. Heel vreemd. Hoe verklaar je dat?
MM: Na de Tweede Wereldoorlog besliste de communistische overheid tot het concentreren van een theateropleiding in Warschau als hoofdstad, en Krakow, dat een lange traditie met twee historisch belangrijke fasen heeft: Het klassiek Poolse Theater en het Slowacki Theater. Vanaf 1991 is, niet onbelangrijk, gekozen om niet te concurreren met Warschau en Krakau, maar te kiezen voor avant-garde theater. Door het straattheater waaruit ons festival ontstaan is, zijn wij een groot voorstander van Poolse groepen met een marginale visie, zoals Teatr Ósmego Dnia, Teatr Strefa Ciszy of Porywacze CIAL. Poznan heeft zich vervolgens ontpopt tot het sterkste Poolse centrum van off-theater. Malta Festival is zodoende mettertijd uitgegroeid tot een festival waar artiesten als Pippo Delbono en Romeo Castellucci werden gelanceerd en konden doorbreken. Sinds enkele jaren is er daarenboven een project, Nieuwe Situaties, waarin jonge veelbelovende kunstenaars een podium krijgen. Tot slot werkt dit project samen met de faculteit theaterwetenschappen aan de plaatselijke universiteit. Het is de eerste maal dat er in Polen een transdisciplinaire, synergetische samenwerking is tussen wetenschap, technologie en kunst. Het werken met de lokale kunstenaars is onze bijdrage aan de beeldvorming van de theatertraditie van na WOII naar het hedendaags theater van Polen.

Guido LAUWAERT

Foto's: Marcin Oliva Soto

www.malta-festival.pl

Partager cet article

Published by CDR-Mededelingen - dans Théâtre
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche