Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
25 février 2011 5 25 /02 /février /2011 05:51

 

Onder de titel 'Van nachtportier tot artiste peintre' staat in 't Pallieterke (23 februari, p. 12) een bijdrage van De brave Hendrik te lezen over de tentoonstelling van Luc Tuymans (zie de blog van 18 dezer). In de boventitel wordt de schilder dan weer bestempeld als 'Antwerpse reus'. Net als ik ergert de criticus zich terecht aan 'de flauwe grappenmaker' die jaren geleden de naam Paleis voor Schone Kunsten / Palais des Beaux-Arts in 'Bozar' veranderde. Bedenkelijk is echter de eerste alinea van de overigens degelijke bijdrage van De brave Hendrik (alias Hendrik Carette):

De retrospectieve […] van [...] Luc Tuymans lokt veel bezoekers. Toch zijn niet al zijn schilderijen hier tentoongesteld. Zo ontbreekt het wat schimmige en sombere portret van Ernest Claes dat ik in 1999 in Maastricht in het mooie Bonnefantenmuseum zag en ook het schokkende Tits (Tieten) van 2009 is in Brussel niet te zien.

Net of het de bedoeling van een retrospectieve is alle werken van een kunstenaar bijeen te rapen... De brave Hendrik heeft wel degelijk oog voor het plastische meesterschap van Tuymans, maar kan het niet laten een wat relativerende toon aan te slaan, wat zijn goed recht is. Zijn bijdrage verscheen op de pagina 'Kunst en cultuur'. Het zwaar geschut ('De kwasterijen van Tuymans') werd door ene Jan Rabbijn ingezet in de rubriek 'Zuur en zoet':

Luc Tuymans kwast aan een maniakaal tempo behoorlijke schilderijen bij mekaar. Hij kletst eveneens graag uit zijn nek over België en de miezerige Vlaamse bewegers en overal pronkt hij als moeders mooiste in glanspapieren tijdschriften in binnen- en buitenland. Schilderen doet Tuymans in Borgerhout, 't snobje spelen doet hij van Venezuela tot New York, met ommetjes langs Brugge, Chicago en Moskou. Overal waar er geld en kopers te rapen vallen.

Zijn haat tegen Vlaams, flaminganten, N-VA'ers en Vlaanderen is dezelfde pose die de schrijver Thomas Bernhard aannam tegenover zijn vaderland, Oostenrijk. Diens voortdurende afwijzing van Oostenrijk en zijn bewoners weerklinken hoofdzakelijk onder de intelligentsia, of wat zich zo noemt.

Jan Rabbijn onderstreept dat Tuymans 'picturaal en financieel' opereert zoals 'de Britse schilder en fantast Damien Hirst' (een bewering die ik voor zijn rekening laat...) 'die een heuse schildersfabriek heeft in Londen om zijn fans te gerieven' (net zoals destijds Brueghel of Rubens...). 'Bij deze kwastkoningen is aanzien een oerdrift'.

Tuymans wordt niet alleen met Thomas Bernhard vergeleken:

Moet een schilder, dichter, denker onbeschoft, leugenachtig en onnozel doen over zijn vaderland? Wie Tuymans naar de kroon steekt als portrettenmaker is schilderschrijver Jan Vanriet. Hij sloot met de zeer persoonlijke tentoonstelling 'Closing Time' het Antwerpse Museum voor Schone Kunsten in de herfst van 2010. Op de tentoonstelling lag het boekje Jef van Jan Vanriet. Jef is Jef van Extergem, de Vlaamse communist met nog steeds een muurfoto in De Rode 7, die in een Duits concentratiekamp overleed. De 'progressieve' Jan Vanriet weet dat links even sterk als rechts streed voor Vlaanderen. In het maandblad Doorbraak van oktober 2010 zei hij: 'Jef van Extergem noemde zich flamingant, republikein én pacifist. Hij stichtte met Bert Hoorick de Vlaamse Kommunistische Partij. In het interbellum wedijverde de Kommunistische Internationale inzake flamingantisme met uiterst rechts.' […]

Luc Tuymans is politiek een hoveling van het Belgische conservatisme. En Jan Vanriet? 'Grotere autonomie voor Vlaanderen mag van mij alhoewel met de autonomie die wij hebben,veel meer kon en bovendien veel kwalitatiever. Omwille van het mercantilisme verkwanselen wij, laat mij een oud woord kiezen, de volksverheffing. Wat zie je op het Vlaamse scherm over boeken, theater, kunst? Vlaamse verankering in de media, denk aan VTM: de concerns achter grote mediagroepen eten gulzig van de infantilisering. Is dat de uitkomst van de Vlaamse Beweging?' Zal de kaviaarlinkse Tuymans zijn Bernhardkuren afleren? Men mag twijfelen, zijn nek is even dik als zijn hersenen.

Tuymans' afkeer van het Vlaams-nationalisme gaf ondertussen aanleiding tot heel wat reacties, onder meer van Dirk Rochtus en Bart de Wever.

Meer in een volgende aflevering...

HFJ

Partager cet article
Repost0

commentaires

M

Het is allicht voor een stuk tactiek en erg berekend: de Tuyman houdt een betoog voor een zaak als België om de aandacht af te leiden van zijn gebrek aan schilderstalent. Tekenen kan hij. Hadden we
dan nog niet genoeg met 1 Picasso? Enkel het weekblad Knack is er tot nu toe in geslaagd de Tuyman te ontmaskeren.
Als geen een slaagt de Tuyman erin én wat uit de nek te lullen én dit gelul te verzilveren. Wat doet het dan verder toe of hij voor of tegen een aparte staat in Noord-België is?


Répondre

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche