Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
11 février 2012 6 11 /02 /février /2012 19:08

 

sfeer

tekeningen

Gisterenavond woonden meer dan vierhonderd genodigden de opening bij van de tentoonstelling van Jan Scheirs in de monumentale inkomhal van het Justitiepaleis te Antwerpen: 27 doeken en een honderdtal tekeningen onder de gemeenschappelijke noemer 'Justitie is mensenwerk'.

Ik was al jong gefascineerd door emoties en menselijke interacties', zegt de schilder. 'En waar komen die emoties beter tot hun recht dan in een Justitiepaleis?'

Mahieu

Jacques Mahieu en Jan Scheirs

Na een gevat en (ook qua etymologische benaderingen) spits welkomstwoord van Voorzitter van de Rechtbank Jacques Mahieu, was het aan Schepen van Cultuur Philip Heylen om de tentoonstelling in te leiden.

Na gewezen te hebben op het project van het Middelheimmuseum, dat deze zomer hedendaagse beeldende kunst over heel Antwerpen onder de aandacht wil brengen, waarbij ook de controversiële Pieta's van Jan Fabre voor de eerste keer in België te zien zullen zijn, ging Philip Heylen in op het werk van Jan Scheirs.

Heylen2Vernissages zijn voor de schilderkunst wat een vonnis is voor een rechtbank: een gelegenheid waarbij veel mensen met nog meer meningen getuige zijn van de gevolgen van een rusteloze geest.  Veel misdadigers en veel schilders beschikken over zo’n rusteloze geest: de enen omdat ze de werkelijkheid alleen met geweld de baas kunnen, de anderen omdat ze juist in vraag stellen hoe we die werkelijkheid geweld aandoen.  Advokaten, rechters en kunstenaars hebben al vast dit gemeen: wat ze onderzoeken is het grensgebied tussen wet en waarheid.

De menselijke geest kan even bedrieglijk voor zichzelf zijn als voor zijn medemens.  In dit gebouw, worden mensen daar dagelijks op gewezen.  Misdaden zijn ook daden en gelukkig maar staan tussen dit soort daden en het bedrog waarmee mensen zichzelf misleiden altijd wetten en praktische bezwaren.  Het klinkt een tikje dreigend en die dreiging zit ook altijd in het werk van Jan Scheirs.  

Jan kijkt naar mensen en laat tegelijk zien hoe die mensen naar zichzelf en hun eigen werkelijkheid kijken.  Het mag u dan ook niet verbazen dat de titel van deze tentoonstelling Mensenwerk: Justitieis.  Mensenwerk is niet hetzelfde als maatwerk.  Dat hebben een goede advokaat en een goede schilder gemeen: voor elk nieuw oordeel dat je je moet vormen, stel je niet allen je onderwerp maar ook je zelf en je eigen kunde in vraag.

Een andere constante in het werk van Jan  - en ik mag me stilaan als een kenner gaan beschouwen want dit is niet de eerste keer dat ik een vernissage van hem inleid – is het combineren van de menselijke aard en zijn literaire of schilderkunstige archetypen: u zult op de schilderijen en tekeningen een vos – symbool van sluwheid, denk maar aan Reynaert, - of een uil – symbool van wijsheid – tegenkomen.  

Bovendien krijg je doorheen de juridische karakterkoppen en silhouetten heen een prachtige staalkaart van onze tijdgenoten.  Achter de spiegel van verf en contouren zien we iets doorschemeren over de ware aard van onze medemens en bijgevolg van onszelf. 

Ik ken Jan Scheirs persoonlijk en kan u zeggen: hij schildert zoals hij is : een beetje ongrijpbaar, altijd gehaast en enthoesiast door nieuwe observaties die de oude als het ware overhoop lopen.  Bovendien penseelt en produceert Jan sneller dan het snelste snelrecht en vaak met een precisie die getuigt van intens kijken.  En ook van durven wegkijken van de werkelijkheid zodat de realistische afbeeldingen tegelijk ook hun personages binnenstebuiten draaien. Dat viel mij op toen ik hem voor de eerste keer aan het werk zag tijdens de uitreiking van de literaire prijs De Diamanten Kogel.

Intermezzo145

Intermezzo, 145 x 145

Maar Jan zou niet in staat zijn zijn werk onder de aandacht te brengen zonder de tomeloze inzet van de vele mensen die onze stad tot een cultuurstad maken: opdrachtgevers, mecenassen, kunstgaleries en galerietjes en jawel, dit justitiepaleis.  Die myriaden initiatieven vormen het kloppend hart van dat grote lichaam dat men wel eens ‘de kunstwereld’ noemt.  Wie een hart heeft voor kunst, kan niet anders dan die talrijke privé-inititatieven allemaal te koesteren.

Ik nodig u uit om de werken die hier zijn tentoongesteld aandachtig te bekijken.  Ga niet op zoek naar wie de kunstenaar is of wat hij bedoelt maar laat u verassen door portretten, vormen, observaties & interpretaties.  Of zoals de Australische criticus Robert Hughes ooit over Cézanne zei: als schilder wou hij vooral niet zichzelf zijn.  Als  schilder wou hij zijn wie of wat  hij afbeeldde.’

Jan Scheirs heeft zijn Mont St. Victoire gevonden: zijn berg heet Justitie en als hij zijn werk goed heeft gedaan, dan is hij – de woorden over Cézanne indachtig, een rechter van onze werkelijkheid.

Uitspraak

Uitspraak, 135 x 135

Tussen de genodigden: Arno Bremers, René Broens, Axel Daeseleire, Brigitte Derks, Lisbeth Gruwez, Wim van Hees, Eric van Herreweghen, Gert Jan Heuvelman, Henri-Floris Jespers, Kris Kenis, Ilse Krols, Pruts Lantsoght, Mieke de Loof, Dirk Maeyens, Martin Michel en Renaud.

De tentoonstelling loopt van 13 februari tot en met 29 maart, tijdens werkdagen te bezoeken van 8u30 tot 16u.

Meer in de eerstvolgende editie van de Mededelingen van het CDR.

Jan Scheirs werd geïnterviewd :

  • in het programma Hallo Antwerpen van ATV:

http://www.atv.be/item/expo-justitiepaleis-9-februari-2012

  • door Liesbeth Vermaercke in Het Nieuwsblad ('Waar komen emoties beter tot hun recht dan in een Justitiepaleis?' Gerecht komt tot leven op schildersdoek.)

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=2V3M23QM

Partager cet article
Repost0

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche