Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
7 décembre 2013 6 07 /12 /décembre /2013 23:13

 

DSC02977.jpg

In het kader van het Kerstconcert van de Muziek Academie Ekeren op 21 december 2013 staat de creatie van een een nieuw werk van Jan Hendrik Van Damme centraal. We laten Jan Hendrik zelf aan het woord over dit werk.


Door een samenwerking tussen de Academie voor muziek en woord van Ekeren en het cultuurcentrum van Ekeren kreeg ik de gelegenheid om een werk te schrijven voor tenor, jeugdkoor en orkest.

Een heerlijke gelegenheid, omdat ik me bij het componeren graag laat inspireren door andere kunstvormen. En als er gezongen wordt, komt er vanzelfsprekend tekst aan te pas. Poëzie in het beste geval. Want verzen om op muziek te zetten kies je niet op hun poëtische waarde, maar op de eigenschap dat ze nog ruimte bieden voor muziek.

Bij mijn zoektocht naar poëzie begeef ik me graag op platgetreden paden. In plaats van op zoek te gaan naar dat ene mooie gedicht dat niemand kent bekijk ik graag klassiekers. (Hoewel: in mijn brede omgeving merkte ik weinig blijk van herkenning wanneer ik over “ik draai een kleine revolutie af” sprak. Ik betreed hier dus blijkbaar een lichtjes overwoekerd ooit platgetreden pad…)

Uit mijn schooltijd herinnerde ik me dat de gedichten van Lucebert een Herman de Coninck-achtige eenvoud en toegankelijkheid hebben. En “ik tracht op poëtische wijze” met zijn bekende broodkruimel op de rok van het universum stond ook in mijn geheugen gegrift. En zo lezend kwam ik bij “ik draai een kleine revolutie af” terecht. Een kort en krachtig gedicht, met een muzikaal repeterend “ik” – dat mooi aansluit bij de leefwereld van het koor van 12 tot 18 jarigen.

Het is een gedicht zonder rijm, en zonder vast metrum in de versregels. En daarom was het ook een heftig gevecht om de tekst in een soort draaiorgeltje de gemoederen op te laten hitsen tot een revolutie. Dat was namelijk het klankbeeld dat me voor de geest kwam. Daarnaast wilde ik ook de elementen die erin aan bod komen (water-wind-aarde en revolutionair vuur) verklanken. Alsof het niet al moeilijk genoeg is in een schamele zes minuten een orkest, een koor en een tenor hun ding te laten doen voegde ik er dus nog klanktapijten (aanvankelijk “soundscapes” genoemd) aan toe.

Aan Serge Baeken vraag ik graag om mijn composities van een inspirerende kaft te voorzien. Ik vroeg hem een wilde surfer op hoge baren te maken, die getatoeëerde golven op z’n kale kruin draagt, en een hitsige zeemeermin op z’n flank. Maar zoals hij reeds eerder illustratie bij mijn muziek verzorgde maakte hij er een eigenzinnig en veel toepasselijker werk van.

Jan Hendrik VAN DAMME

Partager cet article

Published by CDR-Mededelingen - dans Musique
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche