Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
24 septembre 2013 2 24 /09 /septembre /2013 05:34

 

HugoRaes

Piet Teigeler publiceerde in De Nieuwe Gazet van 11 maart 1971 een belangwekkend interview met Hugo Raes, die een balans opmaakt:

Zolang men nog van zijn leven kan maken wat er van te maken is, heeft het nog enige zin. Maar een leven dat er alleen in bestaat om van de morgen tot de avond – om maar een extreem voorbeeld te nemen – op een kantoor te zitten en 's avonds naar de televisie te kijken, is bepaald niet waard om geleefd te worden.

Over Reizigers in de anti-tijd. Een poging tot verkenning, tot lijfsbehoud (Amsterdam, De Bezige Bij, 1970) verklaart Raes stellig:

Dat is al een projectie in een verre toekomst waarin de lichamelijkheid, de materie, eigenlijk al beheerst wordt. Waarin kunstmatig verschillende vormen aan de materie gegeven worden. In de celstructuren, in het levende lichaam zullen wijzigingen kunnen aangebracht worden. Dat is nu reeds het geval, maar dan op zeer beperkte schaal... een transplantatie, het weer aannaaien van een afgerukte hand. Dat is het prille begin, maar er is natuurlijk veel meer mogelijk. In mijn laatste boek is dat verder uitgewerkt; in een verre toekomst zal het dematerialiseren bv. mogelijk zijn. Evenals het kennis nemen van verleden een zelfs van toekomst.

Het verkennen van het universum en zo, dat ligt allemaal binnen onze mogelijkheden. Het is best mogelijk dat er daar een diepere zin zal ontdekt worden.

Vele mensen en vooral jongeren, voelen dat trouwens nu reeds aan. Daarom streven zij instinctief […] naar een andere soort mensen. Het is immers instinctief dat de mens aanvoelt dat hij de toekomst niet aankan met de geestesstructuren van nu. Uit het besef dat er meer is dan de dagelijkse werkelijkheid, groeit de nieuwe drang naar weten. […] Uit de bewustwording groeit een drang naar nieuwe mystiek, naar het opnieuw beginnen doorgronden van symbolen enzovoort. Maar dat zal niet duren. Daarna zullen wij in een nieuwe tijd belanden, waarin de psychische structuur van de mens grondig gewijzigd zal zijn. Daarvan zien wij trouwens nu de eerste voortekenen. Zoals het losgooien van remmen en zo. Want dat nieuwe mensentype, waarvan de psychische structuur veel veelzijdiger is en veel verderreikend is dan het enge mensentype van nu, zal slechts mogelijk zijn indien alle grenzen zo ver mogelijk worden verlegd […]. Om aan te knopen bij mijn eigen werk. Dat is ook wat ik in mijn boeken doe:trachten zo diep mogelijk door te gaan, voorbij de gestelde grenzen enen beperkingen, om te zien: wat krijgen we dan? En dan komen er inderdaad wel situaties waarin je bang wordt voor jezelf, waarin je twijfelt of je nog wel door kan gaan. Moet je zo verder door gaan dat je soms van zekere dingen, zelf schrikt, walgt, kotst?

Het antwoord daarop is ja. Want dat is de opgave van de mens: doorgaan tot het bittere einde, zonder vrees voor wat er naar boven zou kunnen komen. [….]

Hoe zal het dan volgens Hugo Raes in de maatschappij van de toekomst gaan?

Vrijheid zal belangrijk zijn. Niet alleen vrijheid van tijd. Arbeid zal nodig blijven maar hij zal beperkt worden en hij zal geen dwang meer zijn. Hij wordt een middel in plaats van een doel. Er zal meer plaats zijn voor creativiteit.

Ja, piekeraar en pessimist Hugo Raes was ook soms optimistisch. Maar hij blijft wel degelijk visionair...

Henri-Floris JESPERS

(wordt vervolgd)

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche