Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
14 mars 2014 5 14 /03 /mars /2014 00:00

 

DSC09909.jpg

Kloksgewijs: Joke van den Brandt, HFJ, Lucienne Stassaert, Bert Bevers, Karin Lebacq

Zoals elke tweede dinsdag van de maand vergaderde de redactie van de CDR-Mededelingen eergisteren in het clubhuis. Naar goede gewoonte ging het er nogal informeel aan toe.Twee omstreden topics: de tsunami reacties op het overlijden van Jan Hoet en het initiatief een Belgische 'Dichter des vaderlands' aan te stellen. Een aantal knopen werden (uiteraard zacht) doorgehakt. Leidraad: we hollen de waan van de dag niet na. Documenteren en evaluëren...

Bovendien werd ingegaan op een belangrijke problematiek. Te lange bijdragen doen het minder goed op de weblog en verschijnen dus best eerst in het tijdschrift (elektronische of papieren editie) bestemd voor de betalende abonnees.

DSC09900-copie-1.jpgLucienne Stassaert en Bert Bevers

Zoals altijd leverde Bert Bevers een even evenwichtige als kordate bijdrage tot de discussie. No nonsense.

*

Vandaag ontvang ik de jongste aflevering van De Auteur, het driemaandelijkse tijdschrift van de VVL (Vereniging van Vlaamse Letterkundigen), opgericht in 1907. Onder de passende titel 'Dichten op een beslagen raam' heeft Erick Kila het over Eigen terrein,de bundel waarin Bert Bevers een overzicht geeft van vijftien jaar dichtwerk.

 

De titel geeft aan dat we te maken hebben met iemand die weet waar hij thuis hoort. Een precies dichter, die zijn poëtisch domein doelbewust vormgeeft en verinnerlijkt.

*

Ik heb de slechte gewoonte nogal genereus boeken uit te lenen. Ik weet nochtans beter, maar kan het niet laten. Met vrienden (meestal) geen problemen, maar studenten die bij mij te rade gaan, vervloek ik soms achteraf. Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa: ik moet maar nauwkeurig noteren wat uit huis gaat – en vooral: wie wilde ik laten delen in mijn enthousiasme of, ja, eruditie. Ik troost mij dan bij de ijdele gedachte dat ik een bescheiden bijdrage leverde tot de verspreiding van kennis...

Zo geraakte ik mijn exemplaar kwijt van de boeiende biografie van Rachel Baes door Patrick Spriet, die ik twaalf jaar geleden recenseerde in het Bulletin de la Fondation ça ira. Toen ik onlangs een bijdrage aan het schrijven was over Marcel Lecomte (die Rachel Baes goed kende en als eerste mijn aandacht vestigde op die meer dan eigenzinnige schilderes) merkte ik pas dat verlies op.

SPRIETbaes.jpgEen tragische minnares. Rachel Baes. Joris van Severen, Paul Léautaud en de surrealisten (Leuven, Van Halewyck, 2002, 328 p.) is een in alle opzichten meesterlijk werk. Patrick Spriet (°1954) heeft namelijk een behoorlijk aantal onuitgegeven bronnen mogen aanboren – niet alleen wat de schilderes zelf betreft, maar ook haar entourage – en wist ze bovendien voortreffelijk te contextualiseren.

Het boek is helaas niet langer leverbaar, maar zie! de wonderen zijn niet uit de wereld. Een paar dagen geleden ontving ik per post een exemplaar dat Patrick Spriet tweedehands wist te verwerven dat hij mij pro Deo schonk. Mijn dag kon niet meer stuk.

Waarom Een tragische minnares nog altijd niet verscheen in Franse vertaling, is mij een volkomen raadsel.

Henri-Foris JESPERS

(wordt voortgezet)

Partager cet article

Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche