Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
31 mai 2011 2 31 /05 /mai /2011 06:27

 

bach-y.jpg

22 mei. Bachconcert. Klavecimbel solo en leiding: Mario Sarrechia (°1988), die voor en na de pauze een verhelderend commentaar ten beste geeft.

Mario citeert graag Schopenhauer:

Zowel in de kunst als in de literatuur is er op bijna elk moment een onjuiste zienswijze, gewoonte of manier van doen die in zwang is en bewonderd wordt. De oppervlakkige geesten zijn er altijd druk mee bezig zich die eigen te maken.


*

Soms ben je in een zeldzame toestand van begenadigde ontvankelijkheid. Je beseft het niet eens, maar plots ervaar je 't in alle scherpte. Dat overkwam mij in de Begijnhofkerk aan de Rodestraat te Antwerpen.

Meteen bij de inzet van het concerto voor klavecimbel, strijkers en continuo in D Mineur van Bach (BWV 1052) werd ik als het ware door de bliksem getroffen en meegesleurd in een aanzwellende golf van genot, juister: van intellectuele emotie.

Technische vaardigheid is weliswaar een conditio sine qua non, maar met zijn vertolking van de sonate voor obligaat klavecimbel en viool in G Majeur (BWV 1019) bewees Mario Sarrechia, voor wie het nog niet wist, dat virtuositeit alleen niet volstaat. Kennis en inzicht, daar komt het er op aan.

Dé revelatie was echter het concerto voor twee klavecimbels in A Mineur van de mij slechts bij naam bekende Johann Ludwig Krebs (1713-1780), een leerling van Bach.

Het in alle opzichten gedenkwaardige Bachconcert werd besloten met een beheerste en dus des temeer beklijvende uitvoering van het concerto voor twee klavecimbels, strijkers en continuo in C Majeur (BWV 1061), met de voorbeeldig op elkaar afgestemde Mario Sarrechia en Korneel Bernolet (°1989) aan het klavecimbel.

Of de muzikanten een vaste collectief vormen of niet, weet ik niet en doet er ook niet toe. Dat er die zondag niet alleen virtuositeit maar vooral 'duende' ten toon werd gespreid, lijdt wat mij betreft geen twijfel... Eerste viool: Justin Glorieux; tweede viool: Michiyo Kondo; altviool: Sylvestre Vergez; cello: een krachtig overrompelende Ronan Kernoa.

 

HFJ

Partager cet article
Repost0

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche