Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
5 novembre 2013 2 05 /11 /novembre /2013 21:11

 

guidol-015.jpg

In Nederland ontslaat Friesland Campina medio 2015 twee fabrieken in Eindhoven en Woerden. Er verdwijnen 174 van de 7.500 banen. De ingreep is volgens de directie nodig omdat consumenten in Europa minder aan zuivel besteden. Is het u ook al opgevallen? Als er goed nieuws is, blazen de politici en de economen hoog van de toren. Als er slecht nieuws is, is het de schuld van de consument.

 

Dat de economie moeilijk op toeren te krijgen is, is ook al de schuld van de consument. Hij blijft op zijn spaarpot zitten en smeekbeden of verwijten helpen niet om hem eraf te krijgen. Maar wie geeft nu zijn goud in bruikleen aan een onbetrouwbaar iemand, als hij bovendien weet dat hij er geen dank, in de vorm van rente, voor terug krijgt. De waarheid is dat de bankiers en de economen, gevolgd door hun vertegenwoordigers in de regering, zoals een typisch Parijse uitdrukking luidt, travaillent dans la panique. Ze vechten op vier, vijf fronten tegelijk en rekenen medewerkers van een lager niveau af op een klontje suiker.

 

Vandaag ben je diensthoofd, voor je ’t weet directeur, een maand nadien algemeen directeur, om nauwelijks een jaar later in de gracht te belanden, maar een week later opgevist en benoemd te worden tot CEO van een concern, niet in dienst, maar als zelfstandige, zodat hij makkelijk vervangen kan worden. Dat geldt voor alle economische niveaus. Het ene ontslag is nog niet koud of het andere staat al te pruttelen. Tot men alleen met een romp overblijft. Maar hoe kan men kwaliteit bieden zonder hoofd, en armen en benen?

 

Een rompconstructie is het opvallendst in de media. Radio- en televisieprogramma worden met veel tamtam gelanceerd en wat later afgevoerd. Dag- en weekbladen zijn onderbezet, zodat wie rest, tegen wil en dank, enkel aan bladvulling kan doen. Het Nederlandse weekblad HP/De Tijd is herleid tot drie redacteurs. Alle anderen zijn ontslagen. Het merendeel is echter opgevist… als medewerker. Kost minder. Ook bij De Morgen breekt het zweet uit. Er is opnieuw sterke dreiging van hogerhand om de redactie naar Kobbegem te verhuizen. En de kwaliteit van de artikels moet de hoogte in, want firma’s van standing morren. Wie wil er naast een artikel staan met een rommelige constructie en gevuld zijn met clichézinnen? Dat soort firma’s wil net artikels van hoog kwalitatief niveau en ook zij weten dat een flink deel van het aanstormend hoog opgeleid jonge lezerspubliek De Morgen enkel nog doorbladert, maar niet meer ten gronde leest.

 

Een ontslagronde gebeurt ook altijd in fases, is u dat ook al opgevallen? Ik durf er mijn hoofd op verwedden dat de 174 ontslagen bij Friesland Campina, half 2014 rond de 300 lopen en aan de eindstreep het er 800 zullen zijn, of daaromtrent. En een jaar na de reorganisatie volgen er geheid extra ontslagen. Het mooiste voorbeeld van economische paniekvoetbal is momenteel te vinden bij Sanoma. In Nederland wordt een vierde van de werknemers ontslagen en in België wordt de hele zwik op de markt gegooid. Het wordt als de schuld van de consument gepresenteerd, maar de waarheid is dat Sanoma zijn kaarten overspeeld heeft door financieel wanbeleid. Intern noemt men de bazen aan de top ‘zonnekoningen’. Ze zijn niet alleen inhalig maar laten het ook breed hangen. Een understatement. En ze herorganiseren nog voor de vorige reorganisatie zijn beslag heeft gekregen. Het resultaat is een complete warboel.

 

De overname van de televisiezenders VIER en VIJF, om maar één voorbeeld te noemen, was een grote blunder. Sanoma België, i.s.m Corelio en Woestijnvis heeft daarvoor gezorgd, maar de drie partijen zijn momenteel in het wilde weg aan het zoeken hoe dat verdomde extra kapitaal kan gerecupereerd worden. Zoals het laten betalen van de consument omdat het programma’s uitgesteld bekijkt en reclamespots doorspoelt. Alsof die mogelijkheid de schuld is van de consument.

 

Verwonderlijk is het dus niet dat het personeel van hoog tot laag zich nauwelijks nog inzet en totaal geen binding meer heeft met de zaak. Het familiegevoel, ooit en gedurende eeuwen een van de pijlers van de groei en bloei van een bedrijf, is totaal verdwenen. Dat weet de Raad van Commissarissen ook, maar ze wil het niet toegeven. Liever meineed plegen dan de waarheid en niets dan de waarheid te vertellen.

 

Mijn neus en mijn verstand zeggen me dat de crisis niet de schuld is, en nooit kan zijn, van de werknemer, noch van de consument. Werknemer, tevens consument blijven geld uitgeven, zij het ten eigen baat. Dat zie je de weekenddagen. De restaurants zitten vol en de middenstand doet gouden zaken, weliswaar door hun prijzen te dumpen, en dat moeten ze ook, want de consument is bij de les en weet waar de beste kwaliteit voor de minste prijs te vinden is. Het resultaat is dat er nauwelijks nog winst gemaakt wordt, en waar geen winst is, is de faling nabij. Het is dus aan de directie om een oplossing te bedenken voor de crisis, want de crisis die de bevolking het hoofd in geramd wordt, en die het als zoete koek slikt, bestaat enkel op hoog niveau.

 

Met het ontslaan van mensen, het reorganiseren in het wilde weg, bevordert men enkel een volgende crisis. Die dan ook de mens met spaargeld zal treffen. Want dat raakt op een dag ook op. Er zijn nu al veel gepensioneerde koppels die nog plezier hebben aan hun oude dag dankzij een hypotheek op hun eigen huis. Ze eten dus hun eigen huis op. Dat de kinderen niet erven, en daardoor geen reservepotje meer hebben, en afhankelijk worden van bijstand door de staat, zal ook de schuld van de consument zijn. Terwijl de staat maar geld in de bedrijven blijft stoppen. Maar dat is natuurlijk geen bijstand, maar subsidie.

 

Wie dat beweert, en dat doet dus ondergetekende, riskeert de vaat naar zijn hoofd te krijgen...

Guido LAUWAERT

Partager cet article

Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche