Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
29 mai 2013 3 29 /05 /mai /2013 07:33

 

familie.jpg

De kroonprins heeft gelopen. Het werd het nieuws in geslingerd met de kracht of er een man naar Mars is vertrokken. Terwijl Filip maar twintig kilometer heeft afgelegd. Op z’n dooie gemakje, met rond zich bodyguards die hem af en toe een duwtje in de rug gaven en hem aan een pepflesje lieten zuigen.

Heeft het volk zich al afgevraagd wie voor die sporttenue zijn beurs trok? Niet hijzelf, al beweert het hof bij hoog en laag dat hij de aankoop met zijn eigen pinkaart heeft gedaan. Filip noch iemand anders van de koninklijke familie heeft ooit zelf iets geschoven. Van bij het aantreden van de eerste Belgische vorst is de bevolking opgedraaid voor de kosten. Wat de jeugdclub en het ouderlingengesticht van Laken bijeen heeft geschaard, zelfs het geld op de eigen rekeningen, komt uit de Belgische staatskas. Is dus door de burger betaald. Applaus en gejuich is dus volkomen misplaatst.

Alles wat een lid van het hof doet is uitgekiend om zand in de ogen van het volk te strooien. Vanaf de aankondiging van Beatrix dat haar zoon Willem-Alexander de rijksappel kreeg, heeft de promomachine van het Belgische hof een groot onderhoud ondergaan. Bovendien werd er extra personeel, koffie en kaarsen besteld. Adviesbureaus moesten advies geven. En gaven die ook. Met als eerste advies: In plaats van parades moeten er wijkfeesten zijn; geen beter podium dan de straat. En niet morgen maar vandaag. Waar is de hometrainer en wie is de kinesist?

Want… dit of volgend jaar, er komt een troonswisseling. En na een nar met een kroon op het hoofd komt er een primitief op de troon te zitten. Alle zeilen moeten daarom worden gehesen. Filip heeft niet toevallig in Brussel gelopen. Hij heeft, pardon, zijn adviseurs hebben voor de gulden middenweg gekozen. Zodat er geen heibel kan over ontstaan. Zijn loopje is dus eerder symbolisch dan sportief. Aan de eindstreep stond zijn vrouw en kroost hem op te wachten. Wat een idyllisch tafereel. Kijk eens hoe dicht ons vorstenhuis bij het volk staat.

Zoollikker van beroep Herman De Croo zegt dat Filip weliswaar wat houterig overkomt maar in beperkte omgang een normale man is, doodgewoon en aimabel. Nou, zo heb ik er in mijn straat ook enkele wonen, waarvan eentje rondloopt met een enkelband. De erudiete letterenpaus Jozef Deleu heeft op vraag van koning Boudewijn prins Filip ooit les in Nederlands en geschiedenis gegeven. Na zes seances vroeg hij om in Rekkem te mogen blijven. Filip kon de naam van Deleu niet eens onthouden. Alle middelen zijn aangewend om de kroonprins wat stijl en kennis bij te brengen. Wat heeft het opgebracht? Naast zijn lage ontwikkeling is hij op bevel van nonkel Boudewijn stuk gerepeteerd.

Terwijl half België trots is op de prestatie van Filip – hij is toch de modelbelg, zou de kerel en zijn familie beter uitgejouwd en verdreven worden. In wezen stond hij enkel zichzelf en zijn familie te promoten. Zodat hij verzekerd blijft van een riant salaris voor een minimum aan prestatie. Hoeveel heeft dit artificiële land ooit teruggezien van het kapitaal dat het in de Coburgs heeft gestoken? Een lid van het koninklijke boerenhof komt ter plaatse na een ramp, schudt handjes, Mathilde aait kinderkopjes, Filip staat met zijn mond vol tanden en een kwartier later gaan ze met zijn allen weer naar hun beschermde werkplaats. Het is peanuts in vergelijking met wat de familie Coburgs voor het grootkapitaal heeft gedaan. Voor de bankiers en grote bedrijven die nauwelijks tot geen belasting betalen. Waar ze ook niet vies van zijn. Tot op hun doodsbed zoeken de Coburgs en hun aanhangwagens naar sluipwegen om hun zoetverdiende centen in hun favoriete godshuizen te parkeren, ver weg van de vermaledijde inquisiteurs van de belastingen.

Het volk wordt sinds kort kapot geknuffeld met publieksvriendelijke initiatieven. Boer, let op je kippen! Daarenboven wordt keihard op de spijker geslagen met een knoert van een hamer, zodat maar blijft klinken: De beste oplossing voor dit land is een koning; iemand die boven het volk en de wet staat. Wat een lulkoek. Als een franstalige premier kan zijn, waarom kan een president dan geen Vlaming, Waal of Brusselaar zijn? Herman Van Rompuy is het beste bewijs dat een mens zich van zijn land kan losmaken en het hogere belang dienen. In zijn geval, Europa.

Kortom. Aan de dieren van Planckendael valt meer te verdienen dan aan die van de zoo van Laken. En het volk maar wuiven. Naar het balkon, naar een prinses met een glimlach made in Disneyland en een lopende prins die misschien onderweg de bus heeft genomen, want er valt een gat in de verslaggeving. En zijn outfit was vóór het gat anders dan er na. Zodat hij nog lekker fris leek bij de aankomst.

Het deed me denken aan de laatste Bourbon-koning van Frankrijk. Louis XVIII heeft honderd dagen in Gent gewoond. Hij was niet dik maar héél dik. Bezoekers konden langs de eetmaal passeren - mits betaling -  en een blik werpen op de etende vorst. Die door het optillen van zijn mes en vork verschrikkelijk zweette. Een lakei stond erbij en dopte het zweet. Een spotnaam hadden de Gentenaars gewoontegetrouw gauw gevonden: Louis Dieswiet.

Guido LAUWAERT

Partager cet article

Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche