Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
5 décembre 2010 7 05 /12 /décembre /2010 03:18

Vlmaanderen2004.jpgAls redactiesecretaris van Kunsttijdschrift Vlaanderen stelde Geert Swaenepoel in 2004 een gedenkwaardige aflevering over misdaadliteratuur samen.

Redactiesecretaris van Zacht Lawijd, literair-historisch tijdschrift, en (gewezen) lid van de adviescommissie proza van het Vlaams Fonds voor de Letteren, Geert Swaenepoel is vast lid van de de jury van De Diamanten Kogel.

Geert.jpg

Jurylid Geert Swaenepoel


In het stadhuis van Antwerpen sprak Geert Swaenepoel als volgt namens de jury.

Vier keer boog de jury van de Diamanten Kogel zich over de stapel inzendingen voor het beste, 'spannende' oorspronkelijk Nederlandstalige boek. Aan die bijeenkomsten gingen uren lezen vooraf. En ook tussen de juryvergaderingen door werd er gelezen en vooral herlezen. De stapel van bijna zeventig titels bood gelukkig niet alleen kwantiteit maar ook voldoende kwaliteit. Het maakt er de taak van de jury niet gemakkelijk op, maar zorgt wel voor uren leesplezier én levendige discussies tijdens de bijeenkomsten van de jury.

De jury voor Diamanten Kogel 2010, de 9deeditie van de prijs bestond uit Frank van den Auwelant, Ineke van den Bergen, Jos van Cann, Eric Diepvens, Henri-Floris Jespers, Kris Kenis, Alain Sohier, Geert Swaenepoel en Magali Uytterhaegen.

Onder het deskundig en bezielend voorzitterschap van Henri-Floris Jespers heeft de jury voor de Diamanten Kogel 2010 de volgende boeken en auteurs genomineerd.

1. De geheime tuin van Toni Coppers is de derde politieroman met inspecteur Liese Meerhout van de afdeling Kunstcriminaliteit van de Brusselse politie en haar vriend, steun en toeverlaat kunsthandelaar Simon de Vere, in de hoofdrol. Het resultaat is een gedegen, vlot geschreven politieroman, zijn beste tot nu toe. Het boek begint met een ongemeen sterke, intrigerende openingszin: "Eén keer per maand, op vrijdag, bezocht Helena Vaels haar eigen graf.". Daardoor wordt de lezer als het ware meegezogen in het verhaal dat niet van enige humor gespeend is. Liese Meerhout krijgt te maken met drie moorden die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben: een aan lagerwal geraakte kunstschilder; een jonge vrouw die wordt vermoord terwijl ze een derderangsschilderij aan het schoonmaken is; een Nederlandse Europaparlementslid die lijkt gewurgd tijdens een seksspelletje. Coppers neemt de lezer tijdens het onderzoek mee op sleeptouw langs een aantal markante plaatsen van Brussel, de Europese, Belgische en Vlaamse hoofdstad. En al snel blijkt er meer aan de hand dan smokkel van kunstwerken. De auteur verwerkt het allemaal in een boek dat tot het einde blijft boeien.

2. In De geur van regen van Lieneke Dijkzeul speelt inspecteur Vegter opnieuw de hoofdrol. Vegter is een speurder van klassieke snit: een wat oudere, gevoelige politie-inspecteur, die houdt van een goed boek en van klassiek muziek. Ook het boek is een klassiek moordverhaal: een bedrogen vrouw en een onbetrouwbare, slechte man. Lieneke Dijkzeul slaagt er in plot, sfeer én psychologie van de personages overtuigend neer te zetten en sterk en geloofwaardig uit te werken. Wie heeft het gemunt op roodharige vrouwen en vermoordt en scalpeert hen? De plot is doordacht; de hoofdrolspelers evolueren tegen een geloofwaardige achtergrond. Dat komt de betrokkenheid van de lezer ten goede. Het vertelperspectief verschuift van speurder naar slachtoffer, van dader naar potentieel slachtoffer. De lezer weet meer dan de speurders. Toch blijft de zoektocht opwindend. Dijkzeul slaagt er met verve in haar verhaal in de vorm van een strakke psychologische politieroman te gieten. Vakwerk!

3. De duim van Alva is de derde thriller van het schrijversechtpaar Corine Kisling & Paul Verhuyck. De duim van Alva heeft een historisch uitgangspunt. Zes weken lang beheerst de Sinksenfoor, de jaarlijkse Antwerpse Pinksterkermis het leven in het trendy Antwerpen-Zuid . De bewoners al jaren klagen over geluidsoverlast, wangedrag van dronken bezoekers en een enorme geweldstoename tijdens de kermis. Ligt de oorzaak misschien in het verleden? Bestaat er dan toch zoiets als een daadwerkelijk werkzame genius loci, een opslag van haat als geest van de plek? Het Zuid is namelijk gebouwd op de vroegere dwangburcht van de gehate Spaanse hertog Alva. De duim van Alva is geen historische thriller, wel een bont en wervelend verhaal met een magisch-realistisch tintje. In deze voortreffelijk geschreven roman heeft het schrijversduo een forse vleug historie en eruditie verwerkt, waarin suggestie en dreiging de bovenhand voeren en mensen en toestanden raak geobserveerd worden: het Grand-Guignol-theater van de angst, bloederige horror, buurtvigilantes, ongeruste huiseigenaars, persoonlijke verhoudingen die klappen krijgen als van een zweefmolen, het gekmakende lawaai van de giga-gondel-attractie – met als apotheose een 'knallend' einde. De duim van Alva is een boek vol vuurwerk.

4. Wrede Schoonheid van Mieke de Loof is het derde deel in een serie van zeven thrillers waarin feiten en fictie vermengd worden, gesitueerd in Wenen aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog. Hoofdpersonage is Ksaveri Ignatz von Oszietsky, jezuïet, geheim agent en psychiater. Een dag nadat Ksaveri Ignatz met zijn oud professor seksuologie Von Graff is gaan lunchen, wordt de hoogleraar vermoord teruggevonden. De omschreven schilder Egon Schiele is de laatste die hem levend gezien heeft... Intussen is er een seriemoordenaar actief die het gemunt heeft op jonge meisjes en vrouwen, en kunstzinnige sporen achterlaat die onder meer wijzen naar de erotische werken van Schiele. Ignatz en zijn vriendin Elisabeth von Thurn voelen beiden sympathie voor Schiele; Ze proberen samen de gruwelijke lustmoorden op te lossen. De personages worden levensecht en geloofwaardig neergezet; de plot behoudt zijn spankracht tot het einde toe. Het taalgebruik is sober en beeldend tegelijk. Plot en spanning worden echter door dat stilistisch raffinement niet ondermijnd: Mieke de Loof beheerst de kunst van het schrappen. Wrede schoonheid is een boeiende roman over gruwel en schoonheid, over de duisternis van de menselijke psyche en over het absolute kwaad. Een boek dat het misdaadgenre overstijgt.

5. Almar Otten is in Vlaanderen een nobele onbekende. Ten onrechte! Hij werkt, onder de titel De zeven Deventer moordzakenin alle stilte aan een reeks van zalig weglezende politieverhalen. In Lied van angst, het vierde deel, krijgen Jozef Laros en Ellen van Dorth van de Deventer politie temaken met twee doden. Otten slaagt er telkens in om een originele plot op te zetten die hij langzaam en beheerst voor de ogen van lezer ontrafelt. Bovendien vlecht Otten er een fraaie verhaallijn in over de IRA (onder meer over de aanslag op de Markt in Roermond in 1990). Met Lied van angstschreef Otten een degelijke politieroman met een internationaal karakter alsof hij al jaren bij de top van de misdaadauteurs behoort.

Otten presenteert de stad Deventer haast terloops aan de lezer – er zorgvuldig voor wakend er geen stadsgids van te maken. Dat en de warme persoonlijkheden van zijn vaste speurders, stuk voor stuk erudiete gedistingeerde figuren die hun goede werk voortzetten zonder clichés of platvloerse karikaturen te worden, maken dat Lied van angst aanvoelt als een op maat gemaakt pak. Lied van angst is een genot om te lezen.

Dames en heren,

De vijf genomineerde boeken illustreren ten overvloede hoezeer de grenzen tussen misdaadliteratuur en literatuur vervagen. Het huis der thrillers telt vandaag meer dan ooit vele kamers. Meer en meer wordt ook duidelijk dat de misdaadliteratuur een volwaardige loot is op de stam van de literatuur. Een winnaar kiezen uit deze vijf boeken was voor de jury dan ook geen gemakkelijke opgave. De beslissing die wij genomen hebben zal door tweede districtsschepen mevr. Ann Vylders bekend gemaakt worden.

(word vervolgd)

Partager cet article
Repost0

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche