Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
14 avril 2012 6 14 /04 /avril /2012 10:00

 

DannyCannoot.jpg

In de tweede helft van de jaren 80 of begin de jaren 90 verscheen bij (de fictieve) uitgeverij De Graesie De Geheimzinege Jongen van Danny Cannoot.

Het zowat vijftig pagina's tellende homo-erotisch liefdesverhaal bevat alle ingrediënten van de boeketreeks.

Het boek opent als volgt:

Het speelde zich allemaal af in het Rusland van voor de revolutie zelfs van voor de eerste wereldoorlog. In het Rusland van de tsaren dus, toen graag Orlof door het venster keek.

Het was een koude winteravond zoals we die kennen in Rusland in het midden van de maand December; de wind waaide en deed de bomen van links naar rechts gaan de sneeuw lag meters dik en de laatste vlokken waren nog niet gevallen. Al menege veroveraar had er kennis meegemaakt zoals Napoleon Bonaparte.

Op zeker moment riep hij zijn kamerdienaar door aan de dienstbel te trekken, toen de man er was zei hij: 'Sergei laat de troika voorrijden, ik ga naar St.-Petersburg.'.

'Maar messieur le conte het is al zo laat en er zit stormop.'

'Doe wat ik u zegd.'

'Direck messieur le conte,' zei de man.

Het typoscript werd ter publicatie geadresseerd aan de Antwerpse uitgeverij Nioba. Uitgever Peter de Greef beschikte over een bescheiden drukkerij. Hij vond het verhaal zo grappig dat hij besloot enkele tientallen exemplaren te drukken ten behoeve van de auteur en ter lering en vermaak van enkele uitverkorenen. Na voorzichtige pogingen om enige correcties aan te mogen brengen, legde de uitgever zich tenslotte neer bij de eis van de schrijver die erop stond dat aan de eigenzinnige spelling niet geraakt mocht worden.

In de blurb op de achterzijde van het boek schreef de uitgever, neen, de drukker, tongue in cheek, een wervende tekst:

Danny Cannoot werpt zich met deze hevig roerende story op als de gangmaker van een nieuw literair genre. De lezer wordt meegesleurd in een pakkende stijl; de spelling voorbij. […] De Geheimzinege Jongen blijft een boek dat je, eens je het uithebt, om de meest uiteenlopende redenen niet licht meer vergeet.

En of dat laatste zonder meer het geval is!

Tijdens vriendenbijeenkomsten op de Marialei (met o. a. Wilfried Adams, Luc Boudens, Renaud, Jan Scheirs en Albert Szukalski) werd in de loop der jaren vaak hardop voorgelezen uit dit in alle opzichten beklijvend (en uiterst zeldzaam) boek. Ik zou er nog veel meer uit willen citeren.

De naïeve schilderkunst wordt gewaardeerd. Ik aarzel niet de mij verder onbekende Danny Cannoot uit te roepen tot een exponent van de naïeve literatuur...

Henri-Floris JESPERS

Partager cet article
Repost0

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche