Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
22 mai 2014 4 22 /05 /mai /2014 02:58

 

Ineke-vd-berg----mieke-de-loof-en-rene-broens-copie-1.jpgKloksgewijs: Mieke De Loof,  Ineke van den Bergen en René Broens in het Antwerpse Stadhuis, 2010

 

Zaterdag 24 mei  wordt afscheid genomen van Ineke van den Bergen (Den Haag, 29 september 1943-Amsterdam, 16 mei 2014).

De crematie vindt plaats om 13u45 in crematorium De Nieuwe Ooster, Kruislaan 126 te Amsterdam.

*

Zie ons bericht van 16 mei : http://mededelingen.over-blog.com/article-exit-ineke-van-den-bergen-123643420.html

*

Onder de treffende titel 'Critica van de nachtkant' publiceerde Erik van den Berg op 20 mei een passend in memoriam in de Volkskrant:

Volkskrant-recensente Ineke van den Bergen was een liefhebber van de donkere kant van het bestaan.
‘Ontroerende momenten, waarin uiteindelijk de dood verrassend van gezicht wisselt.' Zo eindigde Ineke van den Bergen haar laatste boekbespreking, Verloren van Claire McGowan, in de krantvan 28 september 2013. De thrillerrecensente van de Volkskrant voelde zich nog allerminst uitgeschreven, maar nu er voor de derde keer kanker bij haar was geconstateerd en er ditmaal geen herkansing mogelijk bleek, kon ze niet meer verder. Vrijdagochtend overleed ze thuis, na een lang ziekbed. Ze werd 70 jaar.
Met haar zorgvuldig gecomponeerde beschouwingen en interviews (ook in het Vlaamse weekblad
Knack) was Ineke van den Bergen een gids voor lezers die verder kijken dan het succes van de vlotte 'vrouwenthriller' – een term waarvan ze gruwde. Ook als jurylid voor de Gouden Strop en de Diamanten Kogel, prijzen voor het beste misdaadboek, schonk ze liever aandacht aan getalenteerde buitenstaanders en nieuwkomers dan aan stilistisch twijfelachtige kaskrakers. Als het moest was ze duidelijk in haar oordeel. Saskia Noorts bestseller Koorts achtte ze in 2011 één ster waard. Stieg Larsson kreeg er vijf: 'Vier voor zijn waardevolle nalatenschap, de Millennium-trilogie, en één om te schitteren aan de hemel.'
Rauwe, gewelddadige verhalen uit de nachtzijde van het bestaan boeiden haar meer dan klassieke puzzeldetectives. Ze bewonderde 'harde' auteurs als Mo Hayder, Karin Slaughter en James Ellroy en citeerde met instemming de Amerikaanse arts en thrillerschrijfster Tess Gerritsen: 'Ik weet dat mensen verschrikkelijke dingen doen. En ik accepteer het feit dat we nog dieren zijn. Beren, leeuwen. Een deel van ons brein is roofdierachtig.'

 Ineke van den Bergen begon haar carrière eind jaren zestig als radiomaakster bij de VPRO. Ze leverde bijdragen aan programma's als VPRO Vrijdag en het vrouwenmagazine Permanent Wave en maakte reportages over haar favoriete steden Berlijn en New York, die ze ook portretteerde in haar door nachtbrakers en bohémiens bevolkte boeken
Lili Marleen in New York (1989) en Een passie voor Berlijn (1994).
Ze schreef met zwarte humor over haar kanker ('Helaasteringfuck'), blikte in
DeGids terug op haar onaangepaste jeugdjaren in Den Haag, en schreef in 2007 over de opkomende generatie 'jongbejaarden' in de Volkskrant: 'Als ik één schrikbeeld heb, is dat: in de herfst van mijn leven de tuin winterklaar maken. Ik ben met het stijgen der jaren niet milder, rustiger, zelfs nauwelijks wijzer geworden. En kanker heeft het vuurtje van onrust, ondernemingslust en relativeringsvermogen dat altijd al hevig smeulde, nog eens aangewakkerd.'
Ineke van den Bergen had een rock 'n' roll-hart. De afgelopen zomer zond ze haar vrienden, zoals elk jaar, een door haar zelf gebrande compilatie-cd met haar favoriete zomermuziek. Ze sloot af met een oude hit van Guy Lombardo: Enjoy Yourself (its later than you think).


*

Bij het vernemen van het overlijden van Ineke stelde Jos van Cann, jurylid van De Diamanten Kogel, laconiek vast: 'Een onopvulbaar gemis als deskundig collega, maar vooral als mens.' De jury deelt zijn mening unaniem en zal dus vertegenwoordigd zijn op haar vaarwel

As juryvoorzitter heb ik daar (voorlopig) geen woord aan toe te voegen. Ik ben helaas niet mobiel meer en zal dus noodgedwongen afwezig zijn, maar ik zal dan, jawel, ingetogen en innig, nogmaals in haar stimulerende bijzijn vertoeven...

Alleen maar nog dit: o.m. haar vriendin Mieke De Loof (laureate van de De Diamanten Kogel 2010) zal bij het afscheid in Amsterdam het woord voeren.

Henri-Floris JESPERS

Rouwadres: Krugerplein 10 D, 1091, KX Amsterdam

bj.kraal@ziffo.nl

Partager cet article

Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche