Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
20 juillet 2009 1 20 /07 /juillet /2009 06:03


Het jongste nummer van de Mededelingen telt 26 pagina's en werd afgesloten op 15 juli. Hierna volgen de inhoudsopgave en het redactioneel.

Inhoud

 

In memoriam

Simon Vinkenoog

Kritisch

Jan van Oostende: Postbedeling: Quo vadis?

Poëzie

Hendrik Carette: Een bolsjewistische fanfare

Rik Lanckrock: Bitter besluit

Historisch

Matthijs de Ridder: De activistische tegentraditie in de Vlaamse letteren.

Caleidoscopisch

De Wieuw

Door de leesbril bekeken

Roland Jooris: Getekend of gedicht; Provinciale prijzen Antwerpen 2009; Magritte-museum; Bob Mendes: Vuil geld; score van de Vlaamse misdaadauteurs in Vrij Nederland; Alfred Ost; bibliofiele rariteiten: Ulysses en Morgante Maggiore; Van Cann en Jespers reageren in Ezzulia op chagrijnig artikel van Tomas Ross; Arduin, tijdschrift van het AMVB; Philip Heylen over het MAS en Red Star Line; 20 jaar ExLibris; Bulletin de la Fondation ça ira nr. 38.

Lezersbrief: Hans Kleiss.

Agenda

*

Hier volgt het redactioneel:


Jos Bouveroux, jarenlang Wetstraatjournalist en ex-hoofdredacteur van het radionieuws, publiceert een opmerkelijke analyse in De Morgen van vandaag. Om de coherentie van zijn globale visie goed in de verf te zetten, ziehier een ruim citaat dat een aandachtige lectuur verdient.

Als ik het schouwspel van de afgelopen weken en dagen bekijk, schiet me steeds weer dat zinnetje binnen dat De Wever ooit in het parlement zei als repliek op Philip Dewinter. Hij zei toen letterlijk: "Van verraad naar verraad naar de Vlaamse staat".

Tiens, dacht ik: dat hebben de toenmalige VU-leiders, met Hugo Schiltz, minstens gedacht en zeker in de praktijk ook uitgevoerd. Ik weet niet of De Wever een al dan niet koele minnaar was van het Egmontpact (daarvoor was hij nog te jong) of van het Sint-Michielsakkoord. Ik vermoed dat hij er niet negatief tegenover stond. Wél was hij mateloos boos omdat de latere VU-top met Bert Anciaux en Patrick Vankrunkelsven de Lambermontakkoorden goedkeurden en daarmee de unieke kans uit handen gaven om een nieuwe grote stap te zetten in de staatshervorming. Na Lambermont wisten we immers dat de Franstaligen voor een tiental jaren uit de financiële nood waren en geen heil meer zagen in een verdere federalisering, zeker niet in de sociale zekerheid.

Nu zegt de nieuwe Vlaamse regering - geleerd door de chaos en de fouten na de verkiezingen van 2007 - dat ze wel vragende partij is voor een nieuwe dialoog. Maar ze gaat zeker niet op het gaspedaal staan en wacht geduldig tot de Waalse en Brusselse motor begint te sputteren bij gebrek aan brandstof. Intussen rijdt de Vlaamse wagen voort, zij het minder snel dan gepland en moet ze soms een omweg nemen, maar de Vlaamse auto blijft op koers. Dat is het opmerkelijke aan wat we nu zien. Terwijl de federale machine ronduit stilstaat en zelfs achteruitgaat, zijn de deelstaten actiever dan ooit.

Wie weet kan de Olijfboomcoalitie in Namen en Brussel (eindelijk) voor een nieuwe schwung zorgen en de PS met zijn wijdverbreide machtscenakels verplichten om nieuwe wegen in te slaan. Langzaam maar zeker beginnen we in een confederaal land te leven, waarbij de federale premier en de federale regering als het ware de uitvoerders en behoeders worden van de deelstaten.

Dat was de ultieme droom van Hugo Schiltz en de zijnen. Daarom wilden zij artikel 35 in de grondwet dat theoretisch zegt dat de federale staat 'slechts bevoegd is voor de aangelegenheden die de grondwet en de wetten haar uitdrukkelijk toekennen', Jean-Luc Dehaene, de Franstaligen (en het Hof?) zagen dat helemaal niet zitten en lieten er een zinnetje aan toevoegen: "In afwachting dat de wet de federale bevoegdheid heeft omschreven, geldt het omgekeerde". Je hoort het een pragmaticus als Dehaene zo zeggen. Het confederalisme was op papier althans naar de prullenmand verwezen.

Het valt daarom af te wachten wat er in de praktijk zal terechtkomen van de 'maximale invulling van de Vlaamse autonomie'. Dat er expliciet gekozen is voor delen van de sociale zekerheid (kinderbijslag en hospitalisatieverzekering), energiebevoorrading en een versterking van de Vlaamse aanwezigheid in de Rand en Brussel betekenen op korte en middellange termijn een serieuze aanval op de Franstalige stellingen.

Zowel di Rupo als Milquet hebben het doel van de Vlaamse regering goed begrepen: de verdere uitbouw van de Vlaamse staat valt niet meer te stoppen. […]

Na het Sint-Michielsakkoord voorspelde wijlen Hugo Schiltz dat de motor van de Vlaamse Beweging niet langer de klassieke strijd- en cultuurverenigingen zou zijn, maar dat de Vlaamse regering en het Vlaams Parlement die rol zouden overnemen. Eens temeer krijgt hij gelijk. […]”

*

In het Vlaamse regeerakkoord van 2004 werd met tromgeroffel een lange lijst van te splitsen bevoegdheden opgenomen (die niet minder dan drie pagina's in beslag nam) en de belofte om Brussel-Halle-Vilvoorde 'onverwijld' te splitsen. Van dit alles kwam niets in huis.

Peeters II pakt het nu zakelijker aan en stelt nuchter de maximale benutting voorop van de eigen Vlaamse bevoegdheden binnen het grondwettelijk en wettelijk kader. Dit is beslist geen vorm van vechtfederalisme.

Hoofddocent Bart Maddens, coördinator van het Centrum voor Politicologie (KUL) heeft echter vragen bij het communautaire luik van het Vlaamse regeerakkoord. Hij wees er in De Morgen (11 juli) op dat het een verstandige keuze is van de Vlaamse regering“om te

wachten tot de Franstaligen wél vragende partij worden en intussen de bestaande Vlaamse bevoegdheden maximaal te gebruiken om meer communautaire druk op de ketel te zetten.” Hij onderstreept terecht dat veel zal afhangen “van de vraag of de Vlamingen inzake de begroting voet bij stuk zullen houden”. Immers,

Na de zomer zullen er op federaal niveau een aantal pijnlijke budgettaire knopen doorgehakt moeten worden. Dan zal er ongetwijfeld opnieuw druk worden uitgeoefend op de Vlaamse regering om toch een extra inspanning te doen met het oog op het binnen de perken houden van het globale Belgische tekort.

Ook wat dat betreft zal in het najaar snel duidelijk worden of de Vlaamse politici eindelijk hun les hebben geleerd en ook eens non durven te zeggen. Als dat zo is, dan zouden de schaarse communautaire zinnetjes in het huidige regeerakkoord wel eens veel explosiever kunnen blijken dan het breedvoerige en ambitieuze proza van de editie 2004.”

*

De oppositie vond de Vlaamse regeringsverklaring “saai”. De geblokte scherpslijpers en tekstfetisjisten, net als de al dan niet “open” liberalen die pas het Vlaams belang brullend belijden wanneer ze in de oppositie zitten, kunnen hoegenaamd geen concreet palmares voorleggen.

Of Peeters II daarin zal slagen blijft een open vraag.

Ondertussen hebben zowel SP.a als N-VA alvast bewezen dat ze bereid zijn samenwerken om mee een no-nonsense beleid te voeren. Yves de Smet stelt nu eens terecht – “une fois n'est pas coutume...!:

De Wever en Gennez delen nog de overtuiging - sommigen zullen het naïviteit noemen - dat politiek gaat om een eerbaar compromis, waarbij ieder probeert zoveel mogelijk punten binnen te halen, en begrijpt dat de tegenpartij dat ook wil. Ze hebben nog niet het cynisme van hun oudere collega's die van het wederzijds pesten en puur strategische overwegingen de corebusiness van hun politieke handelen hebben gemaakt.”

*

**

Allerlei omstandigheden van al dan niet dwingende aard hebben tot gevolg gehad dat de anders wel regelmatige publicatie van uw Mededelingen een voorheen nooit geziene vertraging opliep, waarvoor excuses.

Daarom ontvangt u nu een extra lijvige editie.

Maatregelen werden getroffen om de stipte verschijning tweemaal per maand in de toekomst te verzekeren.

De eerstkomende aflevering zal afgesloten worden op 31 juli. De reactie van Hendrik Carette op de uitspraak van redactie-secretaris Jespers over het antisemitisme van het Verdinaso zal dan opgenomen en ten gronde becommentarieerd worden.


Redactie & administratie: hfj@skynet.be

 

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche