Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
28 décembre 2008 7 28 /12 /décembre /2008 23:29


Jean Cocteau’s Orphée werd meesterlijk vertaald door Carl Ridders (zie blog de dato 7 december). Toen ik Carls vertaling in 1990 publiceerde vroeg ik hem een kort woord vooraf. Hij was te bescheiden om daar meteen op in te gaan. Na stevig aandringen wist ik hem toch over de streep te trekken. Hij schreef toen scherpzinnige Aantekeningen bij een gedroomde voorstelling, waaruit volgend citaat:

Duizend keer heb ik Cocteau’s Orpheus al gezien, gespeeld, geleid, gedroomd, en telkens wordt het completer, complexer. En een eventuele realisatie ervan een hachelijke, waanzinnige onderneming. Maar de liefde groeit.

[…]

Het is een kwartier voor de voorstelling. Het publiek wordt per twee binnengelaten. De voorste geblinddoekt en geleid door de tweede die gemaskerd is. Tot dat ze op hun plaats zitten, horen ze flarden Monteverdi en poëziefragmenten van l’Ange Heurtebise. Op hun plaats aangekomen zien ze projecties van achterstevoren afgedraaide filmfragmenten – het samenstellen van een hibiscusbloem, het terugvloeien van poëzie in een pen, duizend spiegelscherven die terug één worden. Dan zien ze ook dat op de voorscène een jongen klaarstaat. Nee, het is een centaur.

Bij het herlezen van Carls aantekeningen valt het mij even pregnant als toen op, hoezeer Cocteau’s Orpheus deel was van zijn persoonlijke mythologie.

“C’est du sang que je saigne, c’est de l’encre qui coule”.

Henri-Floris JESPERS

 

Er zijn nog bij het CDR enkele exemplaren beschikbaar van Carl Ridders’ vertaling.

Info: hfj@skynet.be

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche