Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
3 novembre 2008 1 03 /11 /novembre /2008 13:03


Als essayist en vertaler legde Pierre Garnier zich toe op het oeuvre van Nietzsche, Heine, Goethe, Novalis en Gottfried Benn (wiens Poésies complètes in 1972 in zijn vertaling bij Gallimard verscheen). Met Spatialisme et poésie concrète (Paris, Gallimard, 1968) stelde hij zich mee (met Henri Chopin) aan de spits van de internationale avant-garde. In die periode werkte hij mee aan twee Antwerpse tijdschriften, De Tafelronde (Paul de Vree) en Soirées d’Anvers (Paul Neuhuys). In december 2003 publiceerde de bijzonder veelzijdige maar niet minder rigoureuze dichter een nieuwe bundel “spatiale poëzie”, “constellaties”.

“Sans doute la fin rejoint-elle là l’origine.? Ces Constellations faites avec des points finaux – sans doute aussi des points initiaux – présentent l’idée de Mallarmé et la fin ouverte des poèmes d’Eugen Gomringer, appelés en 1953 Constellations.

Ces nouvelles constellations se veulent la clôture de la poésie écrite et son ouverture sur l’espace [...]. Ce dernier livre de poésie spatiale se présente donc comme un tour qui passe par la vie, la mort, le souvenir, et qui reprend infiniment son tour.”

Ongeveer gelijktijdig verscheen Ech catieu d’Pinkigni, voorafgegaan door een korte notitie over de spelling van het Picardisch. Door terug te grijpen naar zijn moedertaal en zijn kinderjaren (toen hij in het kasteel van Picquigny speelde), keert de dichter terug naar het jaar nul: “Peut-être maintenant une hâte de regagner l’année zéro, de laisser s’éclipser une humanité déjà étrangère qui poursuit son chemin”. Garnier was twaalf toen zijn moederstad Amiens in puin geschoten werd, en hij beleefde intens de puinhoop van de Europese beschaving: ‘Je tiens de toutes mes racines aux décombres. Je peux dire que ch’catieu de Picquigny et le picard sont des décombres auxquels je me cramponne’.

Zijn jongste bundel draagt als titel de naam van het nederige akkerviooltje (in het Westvlaams: passijntje), Viola tricolor, “dieser kleine wildwachsende Gedanke am Rand des Weges”. De farmacognosie leert dat het afkooksel of aftreksel van de viola tricolor arvensis in water of melk gebruikt wordt tegen de huidziekten (E. Paque, SJ). De viola tricolor (variabilis), driekleurig viooltje (fleur de la trinité, Stiefmütterchen, Heartease), werd vooral gebruikt als medicatie tegen de koorts en de krampen van heel jonge kinderen, zo leert ons Dodoens.

 De titel is goed gekozen. De dichter reist immers verder naar zijn prille jeugd, roept de koortsaanvallen van de geschiedenis op die zijn intellectueel leven mede bepaalden (het fascisme, het communisme, de teloorgang van het landelijke leven die de ecologische catastrofe aankondigt) en het daaruit voortvloeiende voortdurend vervellen.

le poète est mort de poème en poème

les poèmes sont de petite tombes

 

la mort commence vers les vingt ans

 

il est en lambeaux

il ne se souvient plus

 

“En ce monde d’échos et de reflets les nombres et les noms se répondent” – dat is zowat het thema van Le Jardin Japonais du Poète Yu, dat zich aandient als een semiologische meditatie over getallen, cijfers, waarden, chiffres en signaturen.

« Les chiffres sont si loin de l’image poétique qu’ils semblent exclus de la poésie – cependant les chiffres sont écrits comme les interstices, les scintillements et quand on les rapproche et qu’on les oriente, ils forment une image poétique : c’est avec évidence le cas du zéro, du un et du deux, il en va de même de tous les chiffres : sous l’éclairage des mots, ils donnent des images. »

 

Over Pierre en Ilse Garnier verscheen zopas een voortreffelijke studie van de hand van dr. Gaby Gappmayr.

Henri-Floris JESPERS

 

Pierre GARNIER, Les Constellations en 2002, Paris, Le corridor bleu, 2003, 182 p., 16 €. ISBN : 2 – 914033 - 13 – 3.

Pierre GARNIER, Ech catieu d’Pinkigni, Arras, Secondes Éditions du K., Collection « El Baroque Ducasse », no 5, 2003, 109 p. ISBN : 2 – 913934 – 05 – 6.

Pierre GARNIER, L’Alouette une litanie picarde,  Verderonne/ Reims, Éditions Dumerchez, 2002,  97 p. ISBN 2 – 84791 – 004 – 2 (A.D.N.) en 2 – 912927 – 69 – 2 (A.D.A.C.L)

Pierre GARNIER, Viola tricolor. Poèmes/ Gedichte, Rimbach, Éditions En Forêt/ Verlag Im Wald, 2004, 167 p., ISBN 3-929208-66-0.

Pierre GARNIER, Le Jardin Japonais du Poète Yu. Tome 2, Madrid, Ediciones del Hebreo Errante, 2004. Publicación de la Asociación Mitosemiótica. Design by Michael Yevzlin. English by Milagrosa Romero Samper.

Gaby GAPPMAYR, Sprache und Raum. Die Poésie Spatiale von Pierre und Ilse Garnier, Bielefeld, Aisthesis Verlag, 2004, 371 S., Ln., ill., 24,50 €. ISBN 3-89528-444-0.

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche