Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
29 octobre 2008 3 29 /10 /octobre /2008 12:00

Ondertussen tracht Lambert ander bewijsmateriaal te verzamelen. Met hulp van zijn collega’s bij de BRT (Lambert was toen medewerker aan het wekelijks satirisch programma “Echo” van Jan Van Rompaey) werden microfoons geplaatst in zijn appartement en er werd een één uur durend gesprek met Jan Berghmans opgenomen. Dit gesprek was ontluisterend voor Jan Berghmans, het werd Lambert nadien vaak kwalijk genomen. Toch was het onthutsend bewijsmateriaal. Het werd op 4 december uitgezonden in “Trammelant”, eveneens een programma van Jan Van Rompaey. Toen was de bal voorgoed aan ’t rollen. In talrijke kranten in België en Nederland verschenen uitgebreide artikels met ronkende koppen: “De poëtische mystificatie”, “Ongehoord precedent in Vlaamse letterkunde”, “Schreef een ander Jan Berghmans gedichten”, “Literaire rel zonder voorgaande”, “Jageneau contra Berghmans”, “Mystificatie rondom dichtbundel in België”, “Wie heeft ze geschreven en geschaafd?”, “Twee vaders voor één literaire baby?” enz.


Jan Van Rompaey, De koningin was in twee stukken, 1985
(zie hoofdstuk “De dichter”)

Maar wat Lambert oorspronkelijk bedoeld had als een goede grap keerde zich al snel tegen hemzelf én tegen Jan Berghmans. Beide kwamen er gehavend uit. Toch was voldoende bewezen dat Lambert de dichter was. In vele artikels werd gezegd dat mettertijd zou aangetoond worden wie verder bleef dichten. Jan heeft nog wel romans geschreven, maar ook hier bestaan de grootste twijfels over het vaderschap. Lambert is echter blijven dichten. Het bundelen van al zijn verzen zou een erg dik boek opleveren. Spijtig dat van alles wat hij nadien geschreven heeft er slechts enkele werken zijn gepubliceerd en dan nog in bibliofiele privé uitgaven, zodat ze niet echt in de openbaarheid kwamen.

Bij degenen die na de onthulling een bittere pil te slikken kregen, bleef de argwaan tegenover Lambert bestaan. Dit maakte hem vaak diep ongelukkig . Velen van hen en zelfs dezen die overtuigd waren van zijn gelijk, behielden een gevoel van onbehagen omdat in vele artikels Lambert afgeschilderd werd als de wolf die een onschuldig lam in de val gelokt had.

Wie hem steeds is blijven steunen is Jaak Brouwers, die misschien wel zijn beste vriend was; ze hadden immers veel gemeen: een grote belangstelling voor Oosterse kunst, het belang van vakkennis, interesse voor vervalsers in de kunst, radicaal tegenover experimentele kunst (hoewel Jaak daarin wel iets toleranter was) ongenoegen tegenover charlatans, belangstelling voor vervloekte dichters enz,

Ondanks alle negatieve ervaringen kon Lambert veel plezier beleven aan het vertellen van het Berghmansavontuur dat bij elk nieuw contact tot de gespreksstof behoorde. Lambert had daardoor ook de smaak van de mystificatie te pakken gekregen . Zo beleefden wij samen enorm plezier aan het gebruiken van achrosticons in elkaars werk. Maar dat is weer een ander verhaal.

Lamberts leven is treffend en gevoelig beschreven door Henri-Floris Jespers Toch heb ik bij het herlezen van Artis Amore enkele hiaten ontdekt die ik zou kunnen aanvullen met recent teruggevonden brieven en getuigenissen. Vooral in verband met Lamberts obsessieve gehechtheid aan zijn “collectie” en zijn wanhopige verliefdheden die hem dreven tot onmogelijke beloften omdat hij wist dat scheiden van Fernande Leclercq (de vrouw met wie hij tot het einde van zijn leven getrouwd bleef) het verlies van al zijn kunstschatten zou betekenen.


Lambert Jageneau “thuis”, Ekeren, januari 1983

Door zijn complexe persoonlijkheid was het vaak moeilijk om hoogte te krijgen van Lambert; maar al wie de moeite en tijd nam om hem beter te leren kennen werd beloond met de vriendschap van een man waarvan een andere goede vriend Jef Anthierens zegde Lambert was niet lief, hij was liefdevol!” In ons gezin heeft hij de laatste jaren van zijn leven gevonden waar hij zijn hele leven naar op zoek was: mensen om van te houden, een gezin waar hij met zijn romantische ziel deel van uitmaakte.

 

Lambert met Joke en Frank-Ivo, Kasterlee, 1981

Joke VAN DEN BRANDT

(wordt vervolgd)

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans histoire de la littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche