Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
11 octobre 2008 6 11 /10 /octobre /2008 21:35

Uit de (oppervlakkige) lezing van de reacties in de Nederlandstalige media blijkt voldoende dat het oeuvre van Le Clézio slechts eenzijdig gekend is. Commentatoren beperken zich dus noodgedwongen tot variaties op de door nieuwsagentschappen aangereikte thema’s.

“Nomade”, “kosmopoliet”, “milieubewust”, “humanist”: in de berichtgeving wordt aldus een reducerend, eenzijdig beeld van de Nobelprijswinnaar opgehangen, waarbij stilzwijgend wordt voorbijgegaan aan de thematische en technische bijdrage van Le Clézio tot de metamorfoses van de roman. Het grensverleggende karakter van zijn proza kan nochtans niet genoeg onderstreept worden. Daarom heb ik in een vorig bericht nadrukkelijk gefocust op zijn vroege werk, dat m.i. niet alleen de grootste aandacht verdient maar bovendien meer dan ooit actueel blijkt.

*

Het proces-verbaal verscheen in 1964 bij De Bezige Bij. Het zou nog meer dan drie decennia duren vooraleer een Nederlandse uitgever het waagde het werk van Le Clézio onder de aandacht te brengen. Bij De Geus verschenen de roman Gouden vis, de biografie Diego en Frida, en de vertellingen Angoli Mala, In volle zee, Omwentelingen en De Afrikaan. De Geus werd er niet rijker mee, maar bewees dat er nog taaie uitgevers met smaak bestaan.  

Uitgever Eric Visser (Volkskrant, 9 oktober):

“Er is bijna niets leverbaar van die zes titels. Enkele honderden exemplaren in totaal.”

In volle zee en Omwentelingen worden momenteel herdrukt en zullen binnenkort weer beschikbaar zijn.

*

Naar aanleiding van de bekroning van Le Clézio haalde Margot Dijkgraaf een treffende herinnering op (NRC Handelsblad, 9 oktober):

“Zeven jaar geleden sprak ik Le Clézio in Parijs, hij was op doortocht, kwam uit Oezbekistan en was onderweg naar Mexico. Het woestijnzand zat nog in zijn schoenen. Hij citeerde versregels van de Turkse dichter Rumi: ‘Wat is meer waard, het bevel voeren over tienduizend man of vrij zijn in een vruchtdragende eenzaamheid?’

‘Het is beter vrij te zijn in eenzaamheid’, luidde zijn antwoord, dan machtig in gevangenschap. Ik ben gericht op mensen die zo’n soort eenzaamheid hebben verkozen, niet op diegenen die heersen, handelen en zich bezig houden met hun imago.’”

Al bij zal geen verrassend antwoord van de man die zijn D.E.S. haalde met een verhandeling over La Solitude dans l'œuvre d’ Henri Michaux

Henri-Floris JESPERS

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans Actualité
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche