Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
30 août 2008 6 30 /08 /août /2008 05:38

Enkele maanden geleden ontdekte de Belgische cineast Patrick Taliercio een prozatekst van Rimbaud (‘Le rêve de Bismarck’), verschenen onder het pseudoniem Jean Baudry in de krant Le Progrès des Ardennes (25 november 1870). Er was heel wat mediabelangstelling.

in het septembernummer van Inédit nouveau publiceert de Franse journalist, dichter en theatercriticus Jacques Lucchesi een onuitgegeven, tienregelig vers van Rimbaud, À la Française. Een achter-achter-nicht van de dichter, ene Sylvie Lacassin-Dunoyer, gaf hem de toelating het gedicht te kopiëren en te publiceren; zij is van mening dat het gedicht “wellicht” van de winter 1871 dateert.

Uitgever Paul Van Melle onderstreept dat de herkomst van het vers borg staat voor zijn echtheid …

Om bijzonder argwanend te staan tegenover de “ontdekking” van Lucchesi en de publicatie in Inédit nouveau moet je niet eens terugblikken op de beruchte mystificatie rond La Chasse spirituelle, die in 1949 voor een stevig schandaal zorgde (en tot op heden heel wat vraagtekens oproept over de al dan niet bewuste betrokkenheid en medeplichtigheid van een aantal gerespecteerde critici…).

Tot het tegengestelde bewezen is, beschouw ik de publicatie in Inédit nouveau als een flauwe grap.

&

In de altijd lezenswaardige kroniek “à tous mes échos” bespreekt Van Melle uitvoerig de Mededelingen van het CDR en het Bulletin de la Fondation ça ira.

Signaleren we ook de vertaling van het gedicht ‘Ins Lesebuch für die Oberstufe’ van Hans Magnus Enzensberger; ‘Borbicule II’, proza van Claude Haumont ; en het redactioneel van Paul Van Melle, gewijd aan Aimé Césaire en de “négritude”.

&

Op de cover prijkt een tekening van de schilder, dichter en essayist Claude Haumont (°Jemmapes, 21 juni 1936). In 1952 betekende de confrontatie met het werk van Turner, Constable en William Blake een ware openbaring voor de schilder, die zich ook aangetrokken voelde tot het surrealisme (hij publiceerde proza in het tijdschrift van Marcel Mariën, Les Lèvres nues) en niet afkerig van het situationistische discours. Naar het einde van de jaren vijftig evolueerde hij naar een abstract, lyrisch expressionisme, waarbij de figuratie nooit geheel afwezig was. Bertini, Degottex, Zao Wou-ki, Paalen, Toyen en Henri Michaux erkent hij als verwante kunstenaars. Hij komt in contact met de laatste overlevenden van de surrealistische groep van Henegouwen, sluit vriendschap met Achille Chavée en Armand Simon alsmede met André Balthazar, die hem onderdak zou geven bij uitgeverij Le Daily-Bul.

Net als Paul Van Melle, de uitgever van Inédit nouveau, is Haumont een oudgediende van de destijds befaamde éditions Marabout.


Zie ook het bericht van 27 augustus op: www.caira.over-blog.com

Henri-Floris JESPERS

 

Inédit nouveau, no 224 (septembre 2008), 32 p., ill., 11 av. du Chant d’Oiseaux, 1310 La Hulpe. Jaarabonnement (11 nummers): 35 € te storten op rek. 001-1829313-66 van Paul Van Melle.

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche