Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
10 juillet 2008 4 10 /07 /juillet /2008 02:30

Kris Humbeeck trekt van leer tegen Ludo Helsen, gedeputeerde voor Cultuur van de provincie Antwerpen. Na AlfabetA, het driemaandelijkse magazine van de Universiteit Antwerpen (cf. onze blog van 3 juli, “L.P. Boon: meer moralist dan viezentist”), is het nu de beurt aan alumnitijdschrift van de UA (Alumni, 28.500 exemplaren) om aandacht te vestigen op het jongste deel van het Verzameld werk van Boon, tot op heden het grootste wetenschappelijke editieproject in Vlaanderen.

Het was alweer sinds Alfons Vranckx geleden dat een Belgisch politicus op grond van morele bezwaren tot censuur besloot met betrekking tot kunst en literatuur. […] Geïnspireerd door de “volksverheffer” Vranckx, deed de gerechtelijke politie in november 1969 een inval in boekhandel Corman te Brussel. Een dertigtal titels werden “voor onderzoek” meegenomen, waaronder de met de Driejaarlijkse Staatsprijs bekroonde eerste Gangreen-roman van Jef Geeraerts. Als man van de oude stempel was Alfons Vranckx behalve een komische toch vooral een tragische figuur, zo blind ging hij tegen de keer in.

Zo hard als Alfons Vranckx zal Ludo Helsen het natuurlijk nooit spelen, want een bekrompen geest is hij niet (te lezen op de toon van for he is an honourable man). Zijn morele bezorgdheid inzake de Fenomenale feminateek gold ten slotte vooral de goede naam van het Antwerpse Fotomuseum, een provinciale instelling die volgens Helsen flinke problemen met het gerecht had kunnen krijgen als ze Boons pornografische collectie zomaar zou hebben geëtaleerd. Met name al die plaatjes van minderjarige meisjes in hoge staat van ontkleedheid: o-la-la! Naast een groot schrijver, zo luidde de suggestie van de honorabele heer Helsen, zat in Boon toch ook iets van een pedofiel. […]

Dat zelfs kinderen in de jaren zeventig door de pornografische industrie werden ingeschakeld als jonge vrouwtjes en seksuele objecten, vond Boon een teken des tijds. Die tijd en kinderpornografie lustte hij niet, maar in zijn Fenomenale feminateek nam hij wel een handvol als kinderporno te kwalificeren afbeeldingen op. Klaarblijkelijk beschouwde hij ze als belastende documenten over een wereld waarin, zoals hij meermaals schreef, de seksuele revolutie was doorgeschoten en de seksuele exploitatie van de mens de overhand kreeg op erotiek en liefde.

Kris Humbeeck benadrukt dat Boon zijn feminateek vormgaf “als een parodie van de traditionele etnografie”.

In het zevende verschenen deel van het Verzameld werk (deel 16: Het erotische / pornografische werk) wordt een selectie gepresenteerd uit de meer dan 22.000 door Boon geïnventariseerde afbeeldingen. Het bevat verder Eens op een mooie avond (een boek dat Boon bij nader inzien niet durfde te publiceren), Mieke Maaike’s obscene jeugd en Zomerdagdroom opgenomen.

Voor wie het niet wist: “viezentist” is Algemeen Beschaafd Aalsters voor “vreemde man, moeilijk te catalogiseren, tegendraadse figuur”.■

 

Alumni, jg. 4, nr. 2, juli 2008. Een gratis uitgave van de Universiteit Antwerpen, Alumniwerking, Hof van Liere, Prinssstraat 12, 2000 Antwerpen.

Tel.: 03 220 47 22.

valerie.gillis@ua.ac.be

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche