Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
17 juin 2008 2 17 /06 /juin /2008 21:28

 

Hugo Schiltz, Georges Adé en Henri-Floris Jespers

Op 16 december 1978 werd mij bundel essays Het bed van Procrustes, een uitgave van Walter Soethoudt, in VECU voorgesteld. Georges Adé (1936-1992) belichtte het boek als volgt:

 

Caro Arrigo,

We moeten je dit boek benijden. Het tekent “een krachtig intellectueel verzet” aan “tegen de dreigende existentiële massificatie en geestelijke nivellering” (blz. 136; je speelt er een voortreffelijke dubbele rol in: die van de “dilettant”, die vrede neemt “met het besef van de absurditeit”, “die berust”, en die van de “dandy”, die aanhoudend vecht “om het bewustzijn van de absurditeit te overtreffen” (blz. 146).

In beide gevallen maak je de “sociale onschadelijkheid” van het intellect wat minder definitief.

Je identificeert je met de legendarische figuur Prokroustès, wiens naam zoals je het zelf zegt naar het Griekse werkwoord prokrouoo verwijst: “ik raak, ik duw, ik stoot (ook in de geslachtelijke zin)”. Maar je beweert ook, en niet altijd tussen de lijnen, dat dit werkwoord in de eerste plaats jezelf als voorwerp heeft: dit schrijven is een “behoedzame zelfkwelling”, je beweert tussen boeken en schrijvers te laveren “als een dronkaard in een smalle, al te smalle impasse”.

Men kan het werkwoord nochtans ook anders begrijpen.

Met enige aandrang leid je ons naar “het onvoorwaardelijke” feest – samen met Oscar Wilde, George Noel Gordon Byron, Hugues C. Pernath pp, Lode Craeybeckx, Maurice Gilliams, Gaston Burssens, Jos de Haes, Patrick Conrad, Paul de Vree, Albert Szukalski, Guy Vaes, Ivo Michiels, Paul Joostens e.v.a. – in een duidelijk doorluchtig en intelligent gezelschap, om begenadigde en vluchtige ogenblikken te kunnen bestendigen, begenadigd met “de lichtende genade van een ontredderende waarheid”, dit is: de “ongenaakbare vrijheid”.

Je leert ons ook welke die vrijheid is: die van een “ontbonden subject”, in een metaforische stad. Mogen we dit als volgt begrijpen: het ik-samen-met-anderen-in-de-wereld, dat alle dwingelandijen onderstellen, wordt nu feestelijk verlaten, voor het meervoud van een veelzinnige vreugde?

Waarde vrienden, dierbare Henri,

Bij het verschijnen van een dergelijk boek, dat een culturele identiteit, hier, eindelijk denkbaar maakt, past niet zozeer een of andere kritische redevoering. Ik werk al enige tijd aan zo iets als een gedicht, waarvan ik tot voor kort maar stukken en brokken bezat. Ik die nu tot een geheel kunnen verwerken, met citaten uit je boek, Henri. Ik zou dan dit “gedicht” nu willen voorlezen, als een hommage, bij deze feestelijke gelegenheid. Het is een beetje lang, ik vraag dus even aandacht, het is iets minder komisch dan gebruikelijk.

Na Georges Adé voerde Hugo Schiltz het woord.

&

Het lange gedicht van Georges verscheen in januari 1979 in een geïllustreerde “Special” van VECU-Express. Het bevat grondig bewerkte fragmenten van, in volgorde, Laurent Veydt, Henri-Floris Jespers, Pierre-Jean Jouve, Adriaan Roland-Holst, Werner Spillemaeckers, Michel Bartosik, Herakleitos, Hugues C. Pernath, Niccolò Machiavelli, Patrick Conrad, Henry David Thoreau, Nic van Bruggen, Roland Barthes, Paul Snoek en Anne Adé (vier jaar).

(HFJ)

 


Jacques Lacrosse, directeur-generaal van Impact, koopt een boek. Naast hem:

Clara Haesaert en Wilfried Adams.


 

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche