Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
12 mai 2008 1 12 /05 /mai /2008 19:31

De zoektocht naar de beste oorspronkelijke Nederlandstalige misdaadroman van het jaar heeft de jury van de Gouden Strop 2008 alvast een zaak geleerd: de misdaad tiert welig in de Lage Landen. Een recordaantal van 77 boeken uit Nederland en België diende zich aan. Niet allemaal van even hoog niveau (geen koren zonder kaf), maar een bewijs te meer dat het spannende boek lang niet over zijn hoogtepunt heen is. De thriller is populairder dan ooit – gelukkig niet alleen bij de schrijvers en uitgevers maar ook bij de lezers.

Een eerste trend die in dit rijke aanbod opvalt, is het vakmanschap van de meeste auteurs. Knappe structuren en slimme plots, spitse dialogen en een vlotte stijl: de dames en heren hebben hun huiswerk goed gemaakt. Misdaad schrijven is ook in ons taalgebied geen hobbyisme meer. Als een jurylid er al heimelijk spijt van kreeg dat hij of zij zich voor de Strop had laten strikken, had zulks dus alleen met de kwantiteit van de inzendingen te maken en zeker niet met hun kwaliteit. 

Een tweede vaststelling uit de eerste leesronde is de grote verscheidenheid van de inzendingen. Duidelijke subgenres tekenen zich nog meer dan in het verleden af, van doorwrochte en voortreffelijk gedocumenteerde historische thrillers tot spannende actieromans, onrustbarende eco-thrillers, mysterieuze esoterische verhalen, complot- en terrorismeromans, cosy’s en chick-thrillers. Ook de maffia doet het dit jaar uitstekend, terwijl de klassieke politieroman en de psychologische thriller, al dan niet met literaire pretenties, evenmin op het appel ontbreken. Het huis van de misdaad heeft vele kamers.

Vaststelling nummer drie: de Nederlandstalige misdaadroman kijkt over de grenzen heen. Steeds meer auteurs zoeken hun heil in verre en exotische streken, vaak met knappe resultaten. In de meer extreme gevallen zijn én de personages én de setting buitenlands, zodat alleen de naam op de cover verraadt dat het geen vertaalde boeken maar thrillers van eigen bodem betreft. De jury ziet daar uiteraard geen probleem in, maar vraagt zich enigszins verwonderd af of dit verschijnsel ook in andere taalgebieden bestaat. Het lijkt trouwens typisch Nederlands te zijn, want op een enkele uitzondering na blijven Belgen liever dicht bij huis. Tussen haakjes, kan iemand uitleggen waarom Nederland goed is voor een twintigtal schrijvende misdaadvrouwen, terwijl de jury geen enkele vrouwelijke inzending uit België heeft ontvangen? 

Na rijp beraad waarbij spanning, een degelijke opbouw, stilistische en grammaticale correctheid en een goede plot als criteria golden nomineert de jury de volgende titels voor de Gouden Strop 2008. En feliciteert zij alvast de auteurs, want elk van deze boeken verdient de Strop. Moge het beste winnen.

Niets in de handen, niets in de mouwen: de auteur heeft geen kunstgrepen nodig om met de deze nominatie een sterke thriller op papier te zetten. In een park wordt het lijk van een klein meisje gevonden. Anonieme brieven beschuldigen een vereenzaamde bejaarde man van de moord. Een bende crimineeltjes lijkt het recht in eigen handen te nemen en slaat de oude man het ziekenhuis in. Inspecteur Paul Vegter trekt minder snel conclusies. De schrijfster bewijst haar talent en vakmanschap met geloofwaardige personages, vlotte dialogen, een scherp psychologisch inzicht en een intelligente plot met een verrassende wending. Resultaat: een milde maar toch spannende misdaadroman met onvervalste literaire kwaliteiten en dus een nominatie voor Koude lente van Lieneke Dijkzeul.

 

Een uiterst interessante krimi waarin de lezer meegenomen wordt naar een wereld van kunst, techniek, witwasserij en psychologie, op zoek naar de oplossing van een aantal gruwelijke moorden met één gemeenschappelijke noemer: Moderne Kunst! De opdracht voor dit boek kwam van Crossart, een Duits-Nederlands samenwerkingsverband van musea en luidde: Met een spannend boek extra aandacht vragen voor de Moderne Kunst. Het schrijversduo Thomas Hoeps en Jac. Toes is daar uitermate in geslaagd. Kunst zonder genade is een goed en vlot geschreven verhaal met veel intriges, maar Toes & Hoeps houden het zeer toegankelijk door een heldere stijl.

Een boek dat spanning en humor mixt tot een zinnenprikkelende cocktail. Een beklemmend verhaal dat gretig maakt naar de afloop. De strakke schrijfstijl, de spitsvondige en nuchtere dialogen en de ludieke hoofdpersonen geven het verhaal extra elan. Denk je eens in. Voor je ogen gebeurt een ongeluk. Als rechtgeaarde burger bel je 112 en wacht je keurig op de politie omdat je de enige getuige bent. Je verwacht een heldenontvangst, maar wordt afgevoerd als verdachte. En dat is nog maar het begin van een aaneenschakeling van incidenten die op jouw conto worden geschreven. Je weet dat je onschuldig bent, maar hoe bewijs je dat als je alle schijn tegen je hebt? Hoofdpersoon Michael Bellicher was twee jaar geleden goed voor de Gouden Strop en ook in de opvolger Cel overtuigt Charles den Tex in ieder geval ruimschoots voor een nominatie.

Het zal je maar gebeuren: je staat als alleenstaande moeder in de tuin van je afgelegen woning de was op te hangen en ineens staat er een gevluchte tbs-er voor je neus door wie jij en je dochtertje in gijzeling worden genomen. Hoe loopt dit af? Vluchten is geen optie, buren zijn er niet, zelfs de aandacht van de postbode valt niet te trekken. Lisa doet alles, zelfs het onvoorstelbare, om haar leven en vooral dat van haar kind te redden. Ondertussen vraagt ze zich af waarom een vrouw die uit de mist voor het raam opdook en haar in haar nood heeft gezien, niet voor redding zorgt. In ruim 200 beeldend en goed  geschreven pagina’s die zinderen van angst, spanning en wraaklust wordt een huiveringwekkend tijdsbeeld opgeroepen door niemand minder dan de getalenteerde sterauteur Simone van der Vlugt in Blauw water.


Een 12-jarige Italiaanse jongen is getuige van de moord op zijn hele (maffia)familie. De moordenaars zijn zoals het hoort een concurrerende maffiabende. Vele jaren later komt deze dan volwassen man bij toeval in contact met de (tijdelijk) uitgerangeerde rechercheur Nick Meere, die door deze “pentito” wordt geholpen een ontvoering in Italië op te lossen. De schrijver weet een Italiaanse setting in Amsterdam te creëren die bijdraagt aan de geloofwaardigheid en spanning in deze politiethriller. Dat ook de rechercheur zichzelf terugvindt is mooi meegenomen. Simon de Waal weet met zijn schrijfstijl en kennis van zaken de lezer te boeien in Pentito en heeft op knappe wijze met een aantal verhaallijnen naar een verrassende ontknoping en een nominatie toe weten te werken.

Dit zijn de vijf genomineerden. De uitreiking van de Gouden Strop 2008 zal tijdens de Avond van het Spannende Boek op 3 juni in de Melkweg in Amsterdam plaatsvinden.

Tot slot hierbij nogmaals de vijf genomineerden:

Lieneke Dijkzeul: Koude lente

Thomas Hoeps en Jac. Toes: Kunst zonder genade

Simone van der Vlugt: Blauw water          

Charles den Tex: Cel

Simon de Waal: Pentito                          

 

Rotterdam, 9 mei 2008

Ad Scheepbouwer, juryvoorzitter Gouden Strop 2008

Kim Moelands

Bart Holsters

Elsbeth Etty

Jeanine Snertring

 

 

 

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen - dans littérature
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche