Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
5 mai 2008 1 05 /05 /mai /2008 19:55

Naar aanleiding van het manifest van de Vooruitgroep, een reactie op het Gravensteenmanifest, stelt Miel Dullaert de vraag waarom linksen in Vlaanderen zo hardnekkig de status quo verdedigen.  

Hij formuleert een aantal verreikende vaststellingen.

Tot voor kort bevond de belgicistische linkerzijde in Vlaanderen zich in een (schijnbaar) comfortabele positie. Het flamingantisme was een monopolie van (extreem-)rechts en voor het gemak werd er een cordon sanitaire rond gelegd zodat de belgicistische linkerzijde zich nog minder moest inlaten met het “onbelangrijke” communautaire dossier. Daar is verandering in gekomen met de parlementsverkiezingen van 10 juni jl. De Vlaamse werkende bevolking stemde massaal voor die partijen die allen min of meer verregaande communautaire eisen voorop stelden, met op de achtergrond acht jaar lang paarse recuperatiepolitiek.

Wat even belangrijk is, is dat de Vlaamse bevolking tegelijk acht jaar Belgisch sociaal-economisch wanbeleid afkeurde (…). De socialisten werden afgestraft, oppositiepartij Groen! won nauwelijks. Er werd dus én communautair én sociaal-economisch gestemd! Bij gebrek aan een volwaardig links Vlaams initiatief, stemden honderdduizenden werknemers, kleine zelfstandigen, ambtenaren op conservatieve partijen.

Volgens Miel Dullaert overschat de Vooruitgroep de Belgische onderhandelingstafel en “dreigt de marginalisering van links in Vlaanderen te bestendigen”;

De tekst van de Vooruitgroep is contraproductief door: het idealiseren van het Belgisch niveau, door het reduceren van het Vlaams regionalisme tot zijn neoliberale component samen met het niet zien van de potentiële dynamiek van een sociaal Vlaanderen en een gebrek aan een inter-nationalistisch blikveld (waarin heel wat nationalistische bewegingen een democratisch tegengewicht vormen voor de globalisering […]). Om dat ter doorbreken is een progressief, links Vlaams project noodzakelijk. Er zijn terzake hoopgevende signalen.

De grondige bijdrage van Miel Dullaert is te lezen in de jongste aflevering van het maandblad Meervoud (nr. 136, april 2008).

 

 www.meervoud.org

 

 

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche