Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
14 avril 2008 1 14 /04 /avril /2008 19:48

Met de berichten over Delphine Boël en het geschonden embargo door Le Soir van het interview dEUS, rijzen vraagtekens over persvrijheid en deontogie.

Kan het ? Mag het? 

In De Standaard van 12/13 april is de blikvanger - bovenop de frontpagina en zelfs boven de krantentitel - "Wat u in huis moet halen om ASOCIAAL te zijn".  Dat was me ontgaan. Als abonnee is de blikvanger niet voor mij ontworpen. Maar lezend in de 'weekend katern' ontdek ik de '10 gadgets voor een egoïstisch leven. De consument die zijn leven wil wijden aan het intensief sarren en pesten van mens en dier, vindt probleemloos zijn gading in de markt'.  Eerst onthutst en nadien verbijsterd.  Nummer zes blijkt een Taser te zijn. Het toestel dat de twee moordenaressen van mijn moeder op haar hebben toegepast en waarvan ze verwacht hadden mama te beroven na verdoving. Het resultaat deugde niet en dan is mama de keel overgesneden. In De Standaard wordt het toestel beschreven:

"Straffere middelen nodig? Geef uw denkbeeldige aanvaller een flinke elektrische schok met een taser. Vijftigduizend volt, daar wordt een mens even stil van. Taser.com, het bedrijf dat de taser maakt, heeft bovendien aan mevrouw gedacht: u kunt uw elektrogeweer opbergen in een fleurige, roze holster. Volgens Amnesty International zijn al achttien mensen omgekomen bij 'incidenten' met tasers. Laat het u niet tegenhouden: uw veiligheid is het belangrijkste." 

Wat nu gedacht? Ik stuur een lezersbrief naar de krant, zoals de papa van zijn jonge voetballer de beslissing van de scheidsrechter onrechtvaardig vindt.  Misschien wordt die wel gepubliceerd. Wat maakt het uit? 

En natuurlijk gaan mijn gedachten terug naar de periode van de moord op mijn moeder. Margriet en ik hadden op zaterdag  bij de De Vuyst in Lokeren enkele werken gekocht en waren op de terugweg naar de Kempen bij mama binnengelopen. Ik vertel haar op een ogenblik dat Margriet er niet bij zit, dat er een Piet Lippens tussen zit met een kapel van Merelbeke. Mama is een supporter van Piet Lippens en  Margriet komt uit Merelbeke, maar heeft een hekel aan veilingen. Ze heeft de aankoop dus niet meebeleefd. Dat wordt een surprise voor de dag nadien want op zondag zouden we de werken ophalen… Mama zegt me nog dat ik een goede echtgenoot ben, - een zeldzaam compliment -  en we spreken af om op zondag weer langs te komen op dezelfde terugweg uit Lokeren met de 'buit'.  Iedere morgen belde mama stipt om acht uur, zodat we ons geen directe zorgen moesten maken over haar wankele gezondheid op haar hoge leeftijd. Maar die morgen wordt er niet gebeld. Dus bellen we zelf, en als er geen antwoord komt, gaan we kijken en vinden we mama vermoord met overgesneden keel.  De gerechtelijke politie doet puik werk en vindt vlug de twee vrouwelijke moordenaars en hun methode met o.a. een Taser. 

Ook die tragische dag kon men vragen stellen over de persvrijheid en de deontologie. Op ATV werd uitgebreid melding gemaakt van de moord met vermelding dat de zoon werd verhoord. Niet alleen ik werd  verhoord, maar tevens tientallen verwanten, kennissen e.a. bekenden. Gelukkig was mama niet bekend onder haar meisjesnaam en was mijn familienaam nooit vernoemd. Ik moet wel alle lof aan de gerechtelijke politie, die wel discreet de ramptoeristen heeft afgehouden. Met speciale vermelding voor de heer Cuvelier, die een erg efficiënte jonge speurder was.

                                                                                                                               Jan VAN OOSTENDE




Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche