Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
28 février 2008 4 28 /02 /février /2008 05:36

De Vrijbuiter voelde zich niet alleen geroepen orde op zaken te stellen wat de literaire kritiek betreft. Onder de rubriektitel “Met de pen tussen beitel en penseel” publiceert de (ten onrechte geheel vergeten) romancier Bert van Aerschot (1917-2001) “Doe open de poort”, een programmatisch opstel waarin hij de krijtlijnen trekt waarbinnen de kunstkritiek in het blad beoefend zal worden. Hij poneert dat de plastische kunst, “meer dan welke kunst ook, het recht [heeft] kunst om de kunst te zijn”.

Welke kunstopvattingen door De Vrijbuiter gehuldigd zullen worden is niet al te duidelijk. De programmaverklaring is nogal polyinterpretabel. Gesteld wordt dat plastische kunstenaars met hun werk, hun tijd illustreren, “ook al beelden zij naakten uit of doodgewone bloemstukken”.

‘Hierdoor erkennen wij o.a. het bewust interpreteren van geestelijke waarden in de hedendaagse schilderkunst, waarden die, vanzelfsprekend, niet anders dan rationeel kunnen zijn.’

Meer dan voor het beeldhouwen stelt zich voor de schilderkunst het probleem van “een klassieke formule, inhaerent met het wezen van een kunst”.

‘De beeldhouwkunst heet haar gelouterde en, enkele experimenten ten spijt, reeds oude beginselen gehandhaafd. Zij bleken inderdaad moeilijk voor vervalsing vatbaar en te zijner tijd zullen wij hierop in De Vrijbuiter terugkomen.’

Geestelijke waarden, rationaliteit, handhaving van oude beginselen, een klassieke formule – dat alles klinkt niet bepaald avant-gardistisch. Anderzijds kan de hiernavolgende paragraaf gelezen worden als een (voorzichtige) aanvaarding van de abstractie:

‘Enthousiast volgen wij dan ook het zoeken onzer modernen naar de definitieve “code”, naar de ware diapason van het schilderen, waarop alleen door kleur en lijn de muziek van het schilderen zal worden geschreven en waarbij het meesterschap in het beeld, uitsluitend aan de vorm zal worden gemeten.’

De rubriek zal “niet op objectieve wijze worden gevoerd”. Het kritisch onderzoek zal “grondig en vanuit diverse standpunten” uitgevoerd worden, maar fundamenteel blijft “de trouw aan onze overtuiging”.

‘En daarom verklaren wij nu en hier reeds onomwonden dat wij houden van potig gewrochte dingen, dat wij het sombere niet vrezen, dat een schilder, die de à la prima techniek toepast – mits goed werk te leveren – ons steeds kan bekoren en dat wij, wat groots of moedig werd opgevat zullen huldigen.’

Tot slot wordt - in cauda venenum - de “vrijbuitersvlag” ontrold:

‘deze rubriek staat niet alleen open voor degenen die iets te vertellen hebben over de kunst, maar ook voor diegenen die wensen bij te dragen tot het gezond maken van de verhoudingen waarin onze artisten dienen te werken en te leven.’

(wordt vervolgd)

Partager cet article

Repost 0
Published by CDR-Mededelingen
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de CDR-Mededelingen
  • : Nederlandse en Franse literatuurgeschiedenis, onuitgegeven teksten, politieke en culturele actualiteit
  • Contact

Recherche